"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΝουΔο-γαλαζαίικα ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΦΟΒΙΚΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Μπορεί η εφαρμογή του νόμου να είναι το «plan B»;

 Toυ ΑΓΓΕΛΟΥ ΚΩΒΑΙΟΥ

Ιδιαίτερη σημασία ανάμεσα στα πολλά στοιχεία του δημοκρατικού πολιτεύματος έχει η αξιοπιστία και το κύρος – πρωτίστως της εκτελεστικής εξουσίας.
Οταν αυτά λείπουν ή αρχίζουν να φθίνουν, ακολουθεί ο εκφυλισμός, η έκπτωση, η παρακμή.  

Με αφορμή τη διαχείριση των μπλόκων, η κυβέρνηση γίνεται αισθητό ότι πλησιάζει σε ένα σημείο καμπής ως προς αυτά τα δύο στοιχεία. Εχει δώσει όσα μπορεί να δώσει, ίσως και περισσότερα από όσα θα έπρεπε, προσκαλεί σε διάλογο, εισπράττει άρνηση και βρίσκεται πλέον σε θέση παρατηρητή μίας κατάστασης με πολλά στοιχεία σουρεαλισμού. 

 «Σουρεαλιστικό» είναι ένας ευφημισμός όταν ακούει κανείς ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει τώρα σε ένα «plan B», που ερμηνεύεται ως «εφαρμογή του νόμου» και σημαίνει βεβαίωση παραβάσεων του ΚΟΚ και διώξεις σε βάρος όσων παραμένουν στα μπλόκα, για αδικήματα όπως η παρακώλυση συγκοινωνιών, η διατάραξη της ασφάλειας στους δρόμους κ.ά.  

Με έναν άλλο τρόπο, εξίσου σουρεαλιστική και κάπως χαριτωμένη είναι η διαπίστωση (ΣΚΑΪ, 8/1) του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη ότι «παρατράβηξε» η κατάσταση με τα μπλόκα και στο εξής θα εφαρμοστεί ο νόμος. 

Η εφαρμογή του νόμου είναι λοιπόν το «plan B». Κάτι που λογικά σημαίνει ότι το «plan A» είναι η μη εφαρμογή του.  

Ο συνδυασμός είναι ό,τι χειρότερο για μία κυβέρνηση που επαίρεται για τα επιτεύγματά της, την επάρκειά της, την αποτελεσματικότητά της, την αξιοπιστία της. Παρεμπιπτόντως, εδώ και κάποιον καιρό διακηρυγμένη προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι η «καθημερινότητα». Ολη η χώρα παρακολουθεί πώς διαχειρίζεται αυτό το κομμάτι της καθημερινότητας τις τελευταίες σχεδόν 40 ημέρες. Με τις παραδοχές της ίδιας της κυβέρνησης, το θέμα πλέον έχει ξεφύγει από τα προβλήματα του αγροτικού τομέα, το αν τα αιτήματα των αγροτών  είναι δίκαια ή όχι ή ακόμη και από την ευρύτερη συζήτηση για το «μέλλον του πρωτογενούς τομέα». 

Το ζήτημα στο εξής είναι αν η κυβέρνηση έχει τον έλεγχο της χώρας και είναι σε θέση να διαφυλάξει τη λειτουργία του κράτους.  

Η ίδια έχει καλλιεργήσει τις σχετικές προσδοκίες, με πομπώδεις εξαγγελίες και ανακοινώσεις, που προς το παρόν αποδεικνύονται λόγια του αέρα

Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί από εδώ κι έπειτα για την κυβέρνηση, είναι...

 

 να αποδειχθούν κενές περιεχομένου και οι απειλές περί εφαρμογής του νόμου, που εκτοξεύονται από υπουργούς και συναρμοδίους προς τους «αγωνιστές των μπλόκων».  

Οπως ισχύει σε κάθε περίπτωση, από τη διαπαιδαγώγηση ανηλίκων, μέχρι τις επαγγελματικές και όποιες άλλες σχέσεις, αν η απειλή δεν φέρει αποτέλεσμα και συμμόρφωση, θα πρέπει να υλοποιηθεί. Ειδάλλως, έχει το εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα.  

Και στην περίπτωση της διακυβέρνησης, το αποτέλεσμα αυτό καταλήγει να είναι διαβρωτικό. 


Δεν υπάρχουν σχόλια: