"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΝΕΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Δύο νεκροί, αλλά η γκρίνια συνεχίζεται

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

εκατονδώδεκα (το) 1. προειδοποίηση χάρη στην οποία σώζονται ζωές «ευτυχώς άκουσα το εκατονδώδεκα του Θανάση και δεν μπήκα εκείνη τη μέρα στο αεροπλάνο» 2. αυτό που χαλάει τα σχέδια «θα πηγαίναμε στο εξοχικό το Σαββατοκύριακο, αλλά η δουλειά του Γιώργου ήταν εκατονδώδεκα και μείναμε Αθήνα»

Φαίνεται ότι ακόμα και οι δύο νεκροί δεν είναι ικανοί να σταματήσουν τους συμπολίτες που ψάχνουν θάνατο να πατήσουν πάνω κι έτσι, ακόμα και μετά τη νεροποντή, υπήρξαν άνθρωποι που διαμαρτύρονταν για τα κλειστά σχολεία και τις προειδοποιήσεις του 112.

Φαίνεται πως η ανάγκη για αίμα είναι τόσο μεγάλη, που δεν μπαίνουν πια στον κόπο να την κρύψουν.

Από κοντά και οι μονίμως γκρινιάρηδες, που το μεσημέρι της Τετάρτης γκρίνιαζαν δημοσίως επειδή επιμένουν να μην καταλαβαίνουν ότι η πρόγνωση δεν είναι ακριβές ραντεβού και ότι μόνο όποιος προσέχει μπορεί και να έχει.

Σε κάθε περίπτωση, το 112 έσωσε ξανά ζωές και το Λεκανοπέδιο έδειξε πόσο απροστάτευτο είναι. Και θα παραμείνει έτσι όσο δεν ακούγεται η λέξη «κατεδάφιση». Γιατί όσα έργα και να γίνουν, τα χτισμένα ρέματα πάντα θα προκαλούν πλημμύρες.

Ναι, είναι δυσάρεστο, αλλά…

 

 δυστυχώς είναι και αληθινό, όσο βαθιά κι αν χώσουμε το κεφάλι μας στην άμμο.

 

Δεν υπάρχουν σχόλια: