Ό,τι τσιμεντώνουν δεν το επιστρέφουν ποτέ στη φύση. Γκρεμισμένα κτίρια, ρημαγμένες εγκαταστάσεις, διαλυμένα βενζινάδικα κ ό,τι άλλο, δεν ξηλώνονται μέχρι να φανεί χώμα αλλά μένουν εκεί πακτωμένα εμποδίζοντας τη φύση κ τη βλάστηση ενώ χτίζονται συνέχεια κ άλλα. Έγκλημα
— Επίκροτος (@Epicrotus) January 22, 2026
Πας και χτίζεις ακριβώς πάνω στο ρέμα. Τι περιμένεις ρε παιδάκι μου? Εντάξει είπαμε το διεφθαρμένο κράτος - διαχρονικά - νομιμοποιεί την παρανομία. Εσύ όμως δε σκέφτεσαι τα παιδιά σου? Πόσο κλινικά ηλίθιοι είναι μερικοί? pic.twitter.com/8O9cUiN16n
— Thanos 🇮🇹🇬🇷 (@taurothanos) January 21, 2026
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Toυ ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ
Δεν έγιναν οι δρόμοι χείμαρροι. Οι χείμαρροι έγιναν δρόμοι, και όταν βρέχει, η φύση αποκαθιστά τη δική της νομιμότητα.
Τι μπορεί να γίνει;
Τίποτε.
Αντιπλημμυρικά έργα;
Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα στον πραγματικό κόσμο. Υπάρχει στις παπάτζες που λένε πολιτικοί και δημοσιογράφοι.
Μπορείς να διευθετήσεις την απορροή ομβρίων υδάτων ως ένα όριο. Αν το κάνεις με ανοιχτή κοίτη, το όριο είναι το χείλος της, αν το κάνεις με υπόγειο αγωγό, όριο είναι η χωρητικότητά του. Αν ρίξει περισσότερο νερό, θα πλημμυρίσει. Δεν υπάρχει κανένα έργο στη γη που να μπορεί να εξαφανίσει μαγικά το νερό που περισσεύει, αν κάποια μέρα ρίξει καρεκλοπόδαρα επί 6 ώρες.
Επίσης όσο καθαρά κι αν είναι τα φρεάτια, ένας χείμαρρος κατεβάζει φερτά υλικά: πέτρες, ξύλα, κλαδιά, σκουπίδια, και τα φράζει.
Αυτές οι κατασκευές είναι για νορμάλ βροχές. Όχι για τη χθεσινή, ούτε για τον Ντάνιελ, ούτε για τη βροχή στη Μάνδρα το 2017.
Αν βάλεις και τη γραφειοκρατία στο κάδρο, ζήσε Μάη. Για παράδειγμα: τα "αντιπλημμυρικά έργα" στο Μοσχάτο μελετήθηκαν το 2007. "Ωρίμασε" η μελέτη το 2011, έγιναν οι διαγωνισμοί το 2017, ακυρώθηκαν το 2021, και φτάσαμε στο 2026, που η ιστορία ξεκινάει από την αρχή!
Σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας υπήρχαν πλημμύρες και στα ποτάμια και στους χειμάρρους. Μόνο που δεν ήταν χτισμένες πολυκατοικίες δεξιά κι αριστερά.
Κανονικά θα έπρεπε να κατεδαφισθούν. Το κόστος όμως είναι τεράστιο. Και δεν ευθύνονται όσοι αγόρασαν νόμιμα ένα διαμέρισμα σε μια νόμιμα χτισμένη πολυκατοικία, εντός σχεδίου πόλεως που βλέπει σε δρόμο που το 1945 ήταν χείμαρρος. Ούτε οι υπόλοιποι φορολογούμενοι έχουν την υποχρέωση να τους αποζημιώσουν.
Τα ανοιχτά ρέματα στην Αττική, το 1945, είχαν μήκος 1.280 χιλιόμετρα. Σήμερα, μόλις 434. (Μελέτη του ΕΜΠ).
Θα κατεδαφίσεις πολυκατοικίες σε μήκος 1.600 περίπου χιλιόμετρα; (1280-434)Χ2.
Σε μια καταιγίδα του 1852 η τότε Αθήνα κόπηκε στα δύο, διότι φούσκωσε το ποτάμι και παρέσυρε τη γέφυρα που ένωνε τις όχθες του.
Ποιο ήταν αυτό το ποτάμι;
Η σημερινή οδός Σταδίου! Το 80% των νερών της βροχής το απορροφούσε το έδαφος και μόλις το 20% έπεφτε στη θάλασσα. Σήμερα συμβαίνει το αντίθετο.
Άρα πρέπει να ζήσουμε με αυτό. Κι όταν υπάρχουν προειδοποιήσεις για πολύ νερό, να καθόμαστε σπίτι. Είναι καλύτερα να χάσεις μια μέρα σχολείο ή ένα μεροκάματο, από το να χάσεις τη ζωή σου.
Ωστόσο ...
θα μπορούσαν πολλά να γίνουν, χωρίς κόστος, για να ξέρουν οι κάτοικοι των επίμαχων περιοχών ότι βρίσκονται σε ζώνη κινδύνου.
Τα αναφέρω μαζί με μια αποτύπωση της ΜΟΝΙΜΗΣ, ΘΕΣΜΙΚΗΣ ανικανότητας του ελληνικού κράτους να αντιμετωπίσει το παραμικρό, σε ομιλία μου στο ΠΣ Αττικής μετά τις πλημμύρες της Μάνδρας. (Βλ. video στην αρχή της ανάρτησης)
Κρατήστε την για το αρχείο σας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου