Άμοιρε Αλέκσι, να κάνεις ριμπράντινγκ στην Γαλλία, να γράφεις βιβλίο, να γυρίζεις την χώρα σαν θίασος, να κράζεις τους πρώην συντρόφους σου και να εμφανίζεται η Καρυστιανού με μια γερόντισσα, έναν πνευματικό και το επιτελείο της ΡωσοΝίκης και να σε ξεπατώνουν.
— Φωνή Λογικής (@fwnhlogikhs) January 13, 2026
Βενσερέμος.
Του ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ
Κόμμα δεν έχει ακόμα.
Συντρόφους δεν έχει.
Ούτε σχέδιο διακυβέρνησης έχει· αυτό το μελετάει μεθοδικά με τους συνεργάτες του, ισχυρίζεται.
Ενα βιβλίο έχει και το προωθεί σαν άτυπο πολιτικό πρόγραμμα· περιμένει τα απομνημονεύματά του να λειτουργήσουν ως πόλος έλξης, συσπειρώνοντας δυνητικούς ψηφοφόρους όχι με υποσχέσεις, αλλά με τον αφηγηματικό τους αναθεωρητισμό.
Αν και κολλημένος στο παρελθόν του, ο Αλέξης Τσίπρας ρίχνει ματιές στο μέλλον, κι αυτό που βλέπει δεν του αρέσει. Γι’ αυτό και θεώρησε σκόπιμο να μιλήσει ξαφνικά εναντίον των μικρών κομμάτων και των δυνάμεων διαμαρτυρίας.
Ο πρώην ηγέτης ενός κόμματος του 3%, που γιγαντώθηκε ακριβώς χάρη στην ιδιότητά του ως δύναμης διαμαρτυρίας, ξαφνικά ονειρεύεται μια «ισχυρή κυβερνώσα προοδευτική δύναμη».
Τι άλλαξε;
Ισως ότι βλέπει την Ιστορία να επαναλαμβάνεται, αλλά αυτή τη φορά μπροστάρης της διαμαρτυρίας είναι κάποιος άλλος.
Οι αποστάσεις που παίρνουν τώρα πολλά πρόσωπα της Αριστεράς από τη Μαρία Καρυστιανού ή ακόμα και οι ευθείες βολές που εκτοξεύουν προς εκείνη δεν έχουν ιδεολογικό περιεχόμενο. Κανείς, για παράδειγμα, δεν έχει βγει να σχολιάσει ευθαρσώς ότι γύρω από το νέο πολιτικό εγχείρημα της Καρυστιανού συγκεντρώνονται ακροδεξιές προσωπικότητες· κανείς δεν προβληματίστηκε με την επιλογή της να τοποθετηθεί πριν από λίγες ημέρες επί των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αντί να επιλέξει οποιοδήποτε άλλο πολιτικό θέμα.
Ο ανταγωνισμός τώρα εδράζεται στη...
μοιρασιά της αντισυστημικής πίτας, η οποία ως γνωστόν δεν έχει αριστερά και δεξιά πρόσημα· έχει απλώς κομμάτια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου