ΑΠΟΡΙΑ
— P💙tty m⭕️uth 🆒 (@John_Fletcher70) January 6, 2026
Θα έχει πρόβλημα η ακροαριστεροψεκοακροδεξιά αν στείλει ο Μητσοτάκης τις αυρες της αστυνομίας να πατάνε τους #αγρότες όπως έκανε ο #Μαδούρο με τους διαδηλωτές ?
Για να καταλάβετε σε τί ανέχεια έχει περιέλθει η αγροτιά τα τελευταία χρόνια, τις καλές εποχές υπήρχαν πέντε κωλόμπαρα μόνο στην Λιβαδειά και ήταν γεμάτα κάθε βράδυ ενώ τώρα έχει μείνει ένα για όλη την Βοιωτία και αυτό υπολειτουργεί!
— Αθηναγόρας Μιμίκος (@A_Mimikos) January 7, 2026
Πρόκειται για υπόθεση εργασίας. Οπότε, μην την πάρετε κατά γράμμα ούτε πολύ στα σοβαρά.
Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι η σύγκρουση των αγροτοσυνδικαλιστών με τους κυβερνητικούς έχει υπερβεί τα αιτήματα του πρωτογενούς τομέα –που λένε– και έχει αναβαθμιστεί σε έναν πολιτικό αγώνα ο οποίος έχει την εξής πρωτοτυπία: οι θεατές του είναι και οι ηττημένοι.
Το άθλημα το παρακολουθούν οι υπόλοιπες κοινωνικές ομάδες χωρίς να μπορούν να παρέμβουν. Προσπαθούν να αντέξουν τις απώλειες – οικονομικές, κοινωνικές, ψυχολογικές.
Προτείνω λοιπόν μια αντιστροφή των όρων του ευγενούς αυτού αθλήματος. Αντί η κυβέρνηση, η οποία για μια ακόμη φορά ευθύνεται για τον εκφυλισμό της κατάστασης, να ζητάει από τους καταληψίες να απελευθερώσουν τους δρόμους, να τους παροτρύνει να συνεχίσουν τη δράση τους. Να κρατούν κλειστούς τους δρόμους με τα τρακτέρ τους και να επιτρέπουν τη δίοδο μόνον σε όσους οι ίδιοι κρίνουν ή επιθυμούν.
Το πρώτο που θα καταφέρει η κυβέρνηση είναι να τους μπερδέψει, περισσότερο από όσο είναι μπερδεμένη η ίδια. Πολλοί απ’ αυτούς θα υποψιαστούν κάποιον δόλιο χειρισμό και θα πάρουν τα τρακτέρ τους για να διαλύσουν τα μπλόκα.
Αυτούς θα είναι καλύτερα η κυβέρνηση να τους εμποδίσει, ώστε να τους φέρει αντιμέτωπους με όσους θέλουν να παραμείνουν στα μπλόκα, με αποτέλεσμα να προκληθεί σύγχυση. Δεν σας κρύβω ότι η ιδέα μού ήρθε από τον Βασιλιά Υμπύ του Ζαρύ, του ιδρυτή του ντανταϊσμού, ο οποίος οργανώνοντας το σχέδιο της μάχης, προτείνει με το πυροβολικό να βομβαρδίζει τους δικούς του στρατιώτες για να «μπερδέψει τον αντίπαλο».
Μη με ρωτάτε και τι θα γίνει με όλους εμάς τους υπόλοιπους. Δεν έχω απάντηση. Την επεξεργάζομαι και όταν βρω τη λύση θα την παρουσιάσω αρμοδίως.
Σας επαναλαμβάνω. Πρόκειται για υπόθεση εργασίας, οπότε μην την πάρετε πολύ στα σοβαρά, κυρίως δε διότι, για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω αντιληφθεί ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα του οποίου η λύση θα απελευθερώσει τη χώρα από τους καταληψίες της.
Είναι θέμα οικονομικό; Φθηνότερο πετρέλαιο και δεν ξέρω τι άλλο;
Αφορά τις τιμές των προϊόντων;
Ή μήπως έχει να κάνει με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ το οποίο, όπως ακούω, έχει δανείσει μερικούς από τους εμπλεκομένους σ’ αυτό στις κινητοποιήσεις των αγροτοσυνδικαλιστών.
Κι ας είναι ό,τι είναι. Γιατί αρνούνται τον διάλογο με την κυβέρνηση;
Μάλλον επειδή οι υποκινητές των κινητοποιήσεων δεν ενδιαφέρονται για τη λύση των προβλημάτων που υποτίθεται ότι διεκδικούν, αλλά για τη σύγκρουση με την κυβέρνηση που οι ίδιοι πιστεύουν ότι θα την ενισχύσουν βασανίζοντας τους συμπολίτες τους, εμπόρους ή απλούς ταξιδιώτες. «Για όλα φταίει ο Μητσοτάκης» είναι η αντανακλαστική αντίδραση.
Και τι θα γίνει με τον διάλογο;
Αν η κυβέρνηση έχει τρόπο να ικανοποιήσει τα αιτήματά τους τότε γιατί δεν το έκανε πριν η κατάσταση οδηγηθεί στα άκρα;
Αν όχι, τότε τι;
Πάντως, για μια ακόμη φορά οι αγρότες, αντί να διεκδικούν εκσυγχρονισμό της παραγωγής τους ζητούν ενίσχυση για τους αναχρονισμούς της.
Ο αγώνας είναι πολιτικός: οι καθοδηγητές τους προσδοκούν τη δημιουργία επιτέλους αυτού του «αντι-μητσοτακικού» μετώπου το οποίο θα ανατρέψει το πολιτικό σκηνικό, όπως το ανέτρεψε πριν από μερικά χρόνια το μέτωπο «αντι-ΣΥΡΙΖΑ».
Ελα όμως που το άτιμο το «αντι-μητσοτακικό» μέτωπο δεν λέει να αποκτήσει πρόσωπο. Παρά τα λάθη και τις αστοχίες της κυβέρνησης, παρά τις ολιγωρίες και τις αμέλειες.
Γιατί χρειαζόταν η Ευρωπαία εισαγγελέας για να αποκαλυφθεί το τέρας του ΟΠΕΚΕΠΕ;
Γιατί οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του ελληνικού κράτους δεν είχαν αντιληφθεί το βάθος του αποστήματος;
Ομως, ούτε έτσι δημιουργήθηκε το «αντι-μητσοτακικό» μέτωπο.
Και τα Τέμπη;
Γιατί έπρεπε να γίνει το μεγάλο συλλαλητήριο για να καταλάβει η κυβέρνηση ότι η υπόθεση βαραίνει την ελληνική κοινωνία;
Παρ’ όλα αυτά, το μόνο που κατάφεραν οι διοργανωτές του ήταν να προσθέσουν μερικές μονάδες δημοφιλίας στην κ. Κωνσταντοπούλου. Το μέτωπο ακόμη το ψάχνουμε. Και θα το ψάχνουμε για καιρό.
Διότι αυτό που δεν μπορούν να βρουν οι επίδοξοι οργανωτές του είναι …
το πρόσωπο που θα το ενσαρκώσει.
Το 2019 τον ΣΥΡΙΖΑ τον έριξε η Ν.Δ. με τον Μητσοτάκη. Γύρω τους συσπειρώθηκαν πολίτες οι οποίοι έως τότε δεν είχαν σχέση με τη Δεξιά.
Το 2026 δεν υπάρχει το αντίστοιχο ζεύγος πολιτικής οργάνωσης και προσωπικότητας. Κι όσο το αντιλαμβάνονται οι ηγέτες της αντιπολίτευσης τόσο περισσότερο θυμώνουν με τον εαυτό τους και φωνάζουν.
Το χειρότερο: Μια κοινωνία που για έναν ολόκληρο χρόνο πάει από τα Τέμπη στον ΟΠΕΚΕΠΕ κι από κει στα μπλόκα, ποια ανάπτυξη μπορεί να περιμένει;
Μια κοινωνία όπου η υπουργός Παιδείας επαίρεται ότι δεν υπάρχουν πια καταλήψεις στα πανεπιστήμια και το θεωρεί πρόοδο, είναι μια κοινωνία που έχει ελάχιστες προσδοκίες από τον εαυτό της.
Είναι μια γερασμένη κοινωνία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου