Σήμερα είδαμε τη διαφορά νασαι υπερδύναμη με αρχίδια κ αρχίδια υπερδύναμη. #Βενεζουελα #Ουκρανια
— MasTaKanateTsourekia (@KosmidisStathis) January 3, 2026
Του ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΝΟΥΤΣΟΥ
Τι κάνεις όταν ο μάγκας του σχολείου δέρνει το κωλόπαιδο της τάξης στην αυλή;
Σηκώνεσαι και το υπερασπίζεσαι γιατί κανένας δεν μπορεί να είναι πάνω από τον νόμο;
Λες «καλά του έκανε» εξηγώντας ότι η δικαιοσύνη είναι πάνω από τον νόμο;
Λες «καλά του έκανε» και γελάς για να γίνεις ευχάριστος στον μάγκα;
Μπαίνεις στη μέση να υπερασπιστείς αυτόν που τις τρώει και ας εισπράξεις και εσύ τις δικές σου;
Λες ας μη βιαζόμαστε, ας περιμένουμε πρώτα να συνέλθει το συμβούλιο των καθηγητών και να αποφανθεί για το περιστατικό, γνωρίζοντας ότι αν μιλήσεις πρώτος θα είσαι ο επόμενος στόχος του αφεντικού της αυλής;
Welcome to real life.
Στην πολιτική όπου δεν υπάρχουν Αουγκουστ Λάντμεσερ να μη σηκώνουν το χέρι για «Χάιλ Χίτλερ» όταν όλοι οι άλλοι το έχουν σηκώσει.
Στη διπλωματία όπου οι αντιδράσεις δεν περιορίζονται σε «Ναι» και «Οχι» στους πρέσβεις της εκάστοτε Ιταλίας. Στις επιλογές που το «με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις» σταματά να είναι θεωρητικό.
Στην πραγματική ζωή που, όπως είχε συμβεί και με τον Ναπολέοντα, ο χρόνος είναι το πιο πολύτιμο αγαθό.
Ολα αυτά για τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο από ειδική ομάδα του αμερικανικού στρατού στο Καράκας, αλλά και για τις δηλώσεις των ευρωπαίων ηγετών, που ενδιαφέρουν περισσότερο την Ελλάδα.
Με τη δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη να μην έχει μεγάλες διαφορές από τις δηλώσεις των υπολοίπων: Πρώτα πόσο κωλόπαιδο ήταν αυτός που τις έφαγε – «ο Νικολάς Μαδούρο προήδρευσε μιας βάναυσης και καταπιεστικής δικτατορίας που προκάλεσε απίστευτα δεινά στον λαό της Βενεζουέλας». Μετά θα το κοιτάξουμε το θέμα αλλά τώρα δεν είναι η ώρα – «προτεραιότητα πρέπει τώρα να είναι η εξασφάλιση μιας ειρηνικής και γρήγορης μετάβασης σε μια νέα κυβέρνηση». Και, τέλος, σεβόμαστε τον ΟΗΕ, συνεργαζόμαστε με την ΕΕ, θα κοιτάξουμε τι γίνεται με τους Ελληνες στη Βενεζουέλα και τα λοιπά προβλεπόμενα.
Αντίστοιχες δηλώσεις με τους περισσότερους ευρωπαίους ηγέτες. Με άλλους να στέλνουν την μπάλα στην κερκίδα και να το παίζουν καθυστέρηση, άλλους να διαμαρτύρονται για χάρη των ομόγλωσσων οπαδών τους, όπως ο Ισπανός Πέδρο Σάντσεθ, και άλλους να πιάνουν ακριβώς το νόημα πώς θέλει να περάσει την υπόθεση ο Τραμπ, όπως το γατόνι η Μελόνι που μίλησε για υβριδική απειλή, αφού υποστήριξε τη σύλληψη Μαδούρο και στη βάση της διακίνησης ναρκωτικών. Στη γραμμή Τραμπ δηλαδή, αφού στην Αμερική υποδέχτηκαν τον Μαδούρο πράκτορες με μπουφάν DEA, δηλαδή της υπηρεσίας για τα ναρκωτικά.
Η αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα, δηλαδή, δεν έγινε για τα αποθέματα πετρελαίου.
Εγινε για τα αποθέματα πετρελαίου αφού ο Τραμπ είπε ότι τώρα οι αμερικσνικές εταιρίες πετρελαίου μπορούν να επενδύσουν δισεκατομμύρια δολάρια στη Βενεζουέλα. Αλλά κυρίως έγινε επειδή ο μάγκας της αυλής θα πρέπει να δείχνει ότι παραμένει αρχηγός. Τότε κάποιος πρέπει να τις τρώει. Οι υπόλοιποι στην αυλή θα ελπίζουν ότι αυτός που θα τις φάει θα είναι κάποιο κωλόπαιδο, αλλά δεν μπορούν να είναι και σίγουροι.
Τότε τι γίνεται;
Τι γίνεται αν στη θέση του Μαδούρο είναι ο Κάρνεϊ γιατί δεν αφήνει τον Καναδά να ενωθεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες;
Θα πει κάποιος, τι σχέση έχει ένας δικτάτορας της Λατινικής Αμερικής με τον πρωθυπουργό του Καναδά;
Η απάντηση είναι τι σχέση έχει ο Τραμπ με οποιονδήποτε άλλο αμερικανό πρόεδρο.
Περάσαμε στην εποχή που το διεθνές δίκαιο, στο οποίο η Ελλάδα θα βασίζει τα δίκαιά της, είναι μια θεωρητική έννοια που αφορά τους ντράι προφεσόρεν του Μπίσμαρκ. Η εποχή του «βυθίσατε το “Χόρα”» και «αυτά τα λέμε για μέσα» στον αμερικανό πρεσβευτή, είναι μακρινές.
Το θέμα δεν είναι ότι αντίστοιχα πράγματα δεν γίνονταν στο παρελθόν. Γίνονταν αλλά κρατούσαν τα προσχήματα. Ποτέ δεν είπαν ότι θα κάνουν τον Παναμά πρωτεύουσα της παγκόσμιας ναυτιλίας και τη Γρενάδα τουριστικό θέρετρο.
Η μόνη διπλωματία που καταλαβαίνει ο Τραμπ είναι…
να τον θαυμάζουν. Και να του το δείχνουν. Εντάξει, μπορεί να δεχθεί ένα «περιμένετε ένα λεπτό να αναλύσουμε την κατάσταση, αλλά μην ανησυχείτε, στο τέλος θα θαυμάσουμε», όμως μέχρι εκεί φθάνουν οι ανοχές του.
Κακομαθημένος από κούνια, αλλά σε ορολογία μπούμερ η πολιτική δεν είναι κατάλογος της Sears Roebuck, να διαλέγεις τους προέδρους που γουστάρεις.
Για την Ελλάδα και για την υπόλοιπη Ευρώπη, σε σκακιστική ορολογία, η κίνηση ήταν forcé. Από αυτές που δεν χρειάζεται να τις σκεφτείς, αφού το παιχνίδι τις επιβάλλει. Τώρα, αν τις κάνεις κρατώντας το κομμάτι με τα δύο δάχτυλα, σουφρώνοντας τη μυτίτσα και κουνώντας τα αυτιά, μπορεί εκείνη τη στιγμή να μοιάζει σημαντικό. Η Ιστορία όμως θα το καταχωρήσει στις υποσημειώσεις της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου