#Τεμπη_εργαλειοποιηση pic.twitter.com/vpZIpd6A0N
— ΚΟΠΡΙΤΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (@6hmoBPE37u83WiV) March 20, 2025
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις της χρονιάς κατέγραψαν τη γνωστή εικόνα που συνηθίσαμε. Τα ποσοστά ελάχιστα αλλάζουν και απλώς επιβεβαιώνουν κάθε φορά το αδιέξοδο που μας περιμένει και το ενδεχόμενο της ακυβερνησίας. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν πάντα στοιχεία σε αυτές τις μετρήσεις, που αν τα κοιτάξεις από μια κάπως διαφορετική γωνία, αναδεικνύουν μια όψη της πραγματικότητας, που ίσως δεν τη φανταζόσουν, τουλάχιστον στην έκταση που καταγράφεται από την έρευνα.
Παίρνω το παράδειγμα της πιο πρόσφατης έρευνας (Interview) και, συγκεκριμένα, την ερώτηση για τον πολιτικό αρχηγό που εμπιστεύονται οι ερωτηθέντες. Προηγείται ο περίφημος Κανένας με 30,8%, ακολουθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης με 28,6% και οι υπόλοιποι με μονοψήφια ποσοστά. Αφήνω στην άκρη τον Νίκο Ανδρουλάκη, που σημειώνει 9,4%, τον Δημήτρη Κουτσούμπα, με 3,1%, καθώς και τους Σωκράτη Φάμελλο, Αφροδίτη Λατινοπούλου, Δημήτρη Νατσιό και Αλέξη Χαρίτση, των οποίων η δημοτικότητα είναι από 2% και κάτω. Μένω στο γεγονός ότι αν αθροίσουμε τις θετικές απαντήσεις στην ερώτηση για τους Ζωή Κωνσταντοπούλου, Κυριάκο Βελόπουλο και Στέφανο Κασσελάκη (8,9%, 6,3% και 4,9% αντιστοίχως), συγκεντρώνεται ένα ποσοστό 20% του δείγματος. Είναι εκείνοι που εμπιστεύονται την προαναφερθείσα και τους προαναφερθέντες για τη διακυβέρνηση της χώρας. Αυτό το 20%, για να το πω όσο πιο απλά γίνεται, θα ήθελε να ζει σε μια χώρα που κυβερνάται από ένα εκ των τριών αυτών προσώπων.
Για μένα τουλάχιστον, αυτό σημαίνει ότι ένας στους πέντε γύρω μας είναι επικίνδυνος. Δεν είναι λίγο, ξέρετε. Σκεφτείτε το, τώρα που κυκλοφορείτε για τα ψώνια των εορτών. Κοιτάξτε το πλήθος γύρω σας, ένας στους πέντε…
Εγείρεται, ενδεχομένως, το ζήτημα γιατί από την καταμέτρηση των επικίνδυνων...
εξαιρώ το 3,1% που θα ήθελε να ζει στη χώρα που ονειρεύεται ο κ. Κουτσούμπας του ΚΚΕ. Να εξηγήσω ότι, βάσει του εθιμικού δικαίου που ισχύει στον Υπαρκτό Ελληνισμό, το ΚΚΕ ατύπως λογίζεται ως θρησκεία. Σε ιστορικούς λόγους οφείλεται το παράδοξο να εκπροσωπείται στη Βουλή ένα κόμμα που θα την καταργούσε αν αναλάμβανε ποτέ την εξουσία. Οπως στη Βρετανία έχουν τη Βουλή των Λόρδων, η οποία ουσιαστικά δεν σημαίνει τίποτα πια και απλώς υπάρχει. Παρομοίως και με το ΚΚΕ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου