Του Μάνου Βουλαρίνου
παρακολούθηση (η) 1. ιδέα ή πεποίθηση η οποία κυριαρχεί στη σκέψη και τη θολώνει, εμμονή, κόλλημα «δεν νομίζω πως ο Ανδρουλάκης θα καταφέρει ποτέ να απαλλαγεί από τις παρακολουθήσεις του» 2. γεγονός που αντιμετωπίζεται ως σημαντικότερο από όσο πραγματικά είναι «Νίκο, άσε την παρακολούθηση και σταμάτα να σφαδάζεις λες και η γρατσουνιά σου είναι κάταγμα» 3. Αυτό που επιστρέφει στον αποστολέα του, μπούμερανγκ «πρέπει να προσέχεις γιατί συχνά αυτή η συμπεριφορά γίνεται παρακολούθηση»
Ακόμα δεν έχει καταλάβει
Ενα (από τα πολλά όπως φαίνεται) πράγμα που δεν μπορεί να καταλάβει ο σύντροφος Ανδρουλάκης είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θεωρούν τόσο τρομερό να παρακολουθεί η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών έναν πολιτικό και πολύ περισσότερο έναν ευρωβουλευτή. Ξέρουν άλλωστε καλά ότι η εθνική ασφάλεια δεν κινδυνεύει από τους μανάβηδες, τους περιπτεράδες ή τους οδηγούς ταξί, αλλά από ανθρώπους που έχουν εξουσία και πληροφορίες (άποψη με την οποία είχε συμφωνήσει, αλλά δυστυχώς προσωρινά και ο πρωθυπουργός). Οπως ξέρουν και ότι η παρακολούθηση ενός ανθρώπου με εξουσία και πληροφόρηση (ενός ευρωβουλευτή, ενός υπουργού, ενός στρατιωτικού) δεν σημαίνει σώνει και καλά ενοχοποίηση.
Οι περισσότεροι, ακόμα κι όταν θεωρούν τις παρακολουθήσεις αξιωματούχων κάτι κακό, τις θεωρούν τόσο κακό όσο το να κλέψεις το πορτοφόλι ενός εκατομμυριούχου.
Συνεπώς...
η εμμονή του προέδρου του ΠΑΣΟΚ να παίζει τον ρόλο του «θύματος» σ’ ένα «έγκλημα» το οποίο δεν μοιάζει να συγκινεί και πολλούς είναι ακόμα ένα δώρο στον Στέφανο με τα κολλητά ρούχα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου