Αν και ο “από μηχανής θεός” μέχρι την ύστατη στιγμή μπορεί να εμφανιστεί, οι ΗΠΑ με το “πράσινο” φως στην τουρκική εισβολή προβαίνουν στο ίδιο στρατηγικό λάθος που έκαναν υποδαυλίζοντας την “Αραβική Άνοιξη” που παραλίγο να τους κοστίσει την Αίγυπτο, διέλυσε την Λιβύη (και την υποσαχάρια Αφρική που είναι στο έλεος του ISIS) και έφερε την Ρωσία και το Ιράν στην Συρία – αλλά κυρίως ενίσχυσε την ραγδαία ανάπτυξη του Ισλαμικού Κράτους παντού.
Δεν το λες και εξαιρετική αμερικανική στρατηγική.
Και βέβαια το ”Bring our soldiers back” ως εσωτερική πολιτική σκοπιμότητα δεν αξίζει το μελάνι να σχολιαστεί.
Και αν το Ισραήλ σαφέστατα προτιμά τις αμερικανικές δυνάμεις (και τους Κούρδους) στην περιοχή όσο και τον Άσαντ στην εξουσία (έστω και ελέω των Ρώσων) είναι γιατί γνωρίζει για μια τέτοιου είδους “σταθερότητα” μπορεί να απομακρύνει το Ιράν από την Συρία, ιδιαίτερα όταν εμπλακεί σε μια διαπραγμάτευση (που ξεκίνησε … ο Τραμπ) όχι φυσικά για τα πυρηνικά αλλά για την απόσυρση του Ιράν από τη Συρία (μια που το regime change εξακολουθεί να είναι ακόμη μακρινό).
Και βέβαια το ”Bring our soldiers back” ως εσωτερική πολιτική σκοπιμότητα δεν αξίζει το μελάνι να σχολιαστεί.
Και αν το Ισραήλ σαφέστατα προτιμά τις αμερικανικές δυνάμεις (και τους Κούρδους) στην περιοχή όσο και τον Άσαντ στην εξουσία (έστω και ελέω των Ρώσων) είναι γιατί γνωρίζει για μια τέτοιου είδους “σταθερότητα” μπορεί να απομακρύνει το Ιράν από την Συρία, ιδιαίτερα όταν εμπλακεί σε μια διαπραγμάτευση (που ξεκίνησε … ο Τραμπ) όχι φυσικά για τα πυρηνικά αλλά για την απόσυρση του Ιράν από τη Συρία (μια που το regime change εξακολουθεί να είναι ακόμη μακρινό).
Το στρατηγικό κλειδί στην συριακή κρίση δεν είναι ούτε ο Άσαντ, ούτε η Τουρκία, ούτε ακόμη η (άκαρπη) ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατιωτικών δυνάμεων στην Ανατολική Συρία.
Το κλειδί ήταν και παραμένει η αμερικανο-ρωσική συνεννόηση στην Συρία. Γιατί η Ρωσία, χάρη στα αμερικανικά λάθη, ήλθε για να μείνει και είναι (όπως σωστά εκτιμά το Ισραήλ) de facto παράγοντας “σταθεροποίησης” και εταίρος για μια περίοδο μετάβασης.
Το κλειδί ήταν και παραμένει η αμερικανο-ρωσική συνεννόηση στην Συρία. Γιατί η Ρωσία, χάρη στα αμερικανικά λάθη, ήλθε για να μείνει και είναι (όπως σωστά εκτιμά το Ισραήλ) de facto παράγοντας “σταθεροποίησης” και εταίρος για μια περίοδο μετάβασης.
Το μόνο που μπορεί να λεχθεί επί του παρόντος είναι αυτό: και μη χειρότερα.
Όσο για το ερώτημα για αν θα πολεμήσουν οι Κούρδοι ή θα αποσυρθούν, μόνο εύκολη δεν είναι η απάντηση: Θεωρητικά θα το πράξουν, αλλά οι από αέρος συσχετισμοί είναι σε βάρος τους, δεν έχουν αεράμυνα.
Από την άλλη ποια είναι τα “όρια” που έθεσε ο Τραμπ στον Ταγίπ;
Και θα τα “σεβαστεί” όπως “σεβάστηκε” τον Κίσινγκερ από τον Αττίλα 1 στον Αττιλα 2;
Αλλά και οι Κούρδοι ...
Όσο για το ερώτημα για αν θα πολεμήσουν οι Κούρδοι ή θα αποσυρθούν, μόνο εύκολη δεν είναι η απάντηση: Θεωρητικά θα το πράξουν, αλλά οι από αέρος συσχετισμοί είναι σε βάρος τους, δεν έχουν αεράμυνα.
Από την άλλη ποια είναι τα “όρια” που έθεσε ο Τραμπ στον Ταγίπ;
Και θα τα “σεβαστεί” όπως “σεβάστηκε” τον Κίσινγκερ από τον Αττίλα 1 στον Αττιλα 2;
Αλλά και οι Κούρδοι ...
τι ακριβώς θα κάνουν, όταν τα χωριά τους θα πλημμυρίσουν από πρόσφυγες και ένοπλες ομάδες θανάτου τζιχαντιστών που θα έρθουν από το Ιντλίμπ;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου