Για να αποτυπωθεί μια ολοκληρωμένη μεταναστευτική πολιτική είναι απαραίτητη πρώτα η αποσαφήνιση των στόχων της.
Δεν εξετάζουμε εδώ τη συναισθηματική φόρτιση που προκαλεί το θέαμα μερικών εκατοντάδων ανθρώπων που κάθε φορά πασχίζουν να διασχίσουν θάλασσες ή να περάσουν συνοριακές γραμμές.
Το άλλο θέμα είναι η αυθαιρεσία της μετακίνησης.
Να το ξεκαθαρίσουμε: με βάση τα γεωπολιτικά δεδομένα ουδείς πλέον δικαιούται να ζητήσει από την Ελλάδα άσυλο σαν πρόσφυγας. Μόνο χριστιανοί κινδυνεύουν σε μουσουλμανικές χώρες στην Ασία και την Αφρική. Κι όμως σαν «φυγάδες» εμφανίζονται μουσουλμάνοι. Που επιδιώκουν άμεσα την έκδοση φορολογικού μητρώου για εξασφάλιση λογής επιδομάτων και παροχών.
Η πολιτική της Αυστραλίας είναι η ορθολογικότερη. Ξεκαθαρίζει δημόσια πως δίχως νόμιμη βίζα ουδείς θα πατήσει στο έδαφός της.
Δίχως εξαιρέσεις. Αρα το ναυτικό παρεμποδίζει προσέγγιση σε εθνικά ύδατα, οι ΜΚΟ απαγορεύεται να προσεγγίζουν βάρκες στα πελάγη κι όσοι φθάνουν στην ακτή συλλαμβάνονται άμεσα κι επιστρέφονται στη χώρα τους.
Αιτήσεις επιτρέπεται να υποβληθούν μόνο απ’ όσους νόμιμα προσεγγίζουν σύνορα. Και μόνο αν προέρχονται από γειτονική χώρα εμπόλεμη ή σε εμφύλιο…
Υπάρχουν λοιπόν λύσεις.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου