"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Ο χειρότερος όλων

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΜΗΤΣΟΥ

Στις 19 Δεκεμβρίου 1985 ο τότε αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζορτζ Σουλτς απείλησε δημοσίως ότι θα παραιτηθεί. Οχι επειδή διαφώνησε με κάποιο θέμα της εξωτερικής πολιτικής, αλλά επειδή δεν θεωρούσε αποδεκτό το σχέδιο του προέδρου Ρίγκαν να επεκταθεί το τεστ αλήθειας σε 180.000 κυβερνητικούς υπαλλήλους, περιλαμβανομένων 4.500 εργαζομένων στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Την επομένη των δηλώσεων του υπουργού του, ο Ρίγκαν έκανε πίσω.

Το CNN θυμίζει αυτή την ιστορία για να δείξει κάτι που σήμερα ακούγεται αστείο: ότι κάποτε υπήρχαν αρχές στην πολιτική. Ή, τέλος πάντων, ότι κάποτε υπήρχαν πολιτικοί με αρχές. 


Ο άνθρωπος που κατέχει σήμερα τη θέση του Σουλτς, αντίθετα, δεν γνωρίζει καν το νόημα αυτής της λέξης. Το μόνο που απασχολεί τον Μάικ Πομπέο είναι οι προσωπικές του φιλοδοξίες και η καρέκλα του.  


Για τον σκοπό αυτό, φροντίζει όχι μόνο να μην αντιτάσσεται στον πρόεδρο Τραμπ, αλλά να τον υποστηρίζει και να τον καλύπτει σε οτιδήποτε περνάει από το παρορμητικό και διεστραμμένο του μυαλό.

Αν συνεχίσει έτσι, θα αποδειχθεί ο χειρότερος υπουργός Εξωτερικών της σύγχρονης εποχής, γράφουν οι Ααρον Ντέιβιντ Μίλερ και Ρίτσαρντ Σοκόλσκι στο CNN. Και ο καταστροφέας της αμερικανικής διπλωματίας, συμπληρώνει σε κύριο άρθρο της η Washington Post.

Αναρωτιέται λοιπόν κανείς πόση αξία έχουν οι βαρύγδουπες δηλώσεις του Πομπέο στην Αθήνα ότι η χώρα του δεν θα επιτρέψει τις παράνομες τουρκικές γεωτρήσεις.  


Τρεις φορές, λέει, καταδίκασε τις τουρκικές ενέργειες στην κυπριακή ΑΟΖ. Και λοιπόν;  

Αν ο προϊστάμενός του αποφασίσει αύριο ότι είναι προς το συμφέρον του να υποστηρίξει το αντίθετο, θα ακολουθήσει κι εκείνος την ίδια γραμμή χωρίς δισταγμό.  


Και η αλήθεια είναι ότι ο Τραμπ δεν φημίζεται για τη συνέπειά του. Μέχρι πρότινος επέμενε ότι δεν θα επιτρέψει τη διεξαγωγή επιχειρήσεων εναντίον των κούρδων συμμάχων του στη Συρία. Προχθες το πρωί τούς παρέδωσε στον Ερντογάν, επειδή είναι «ακριβοί». Και το βράδυ απείλησε τον ίδιο Ερντογάν ότι αν, με την «ανυπέρβλητη σοφία» του, κρίνει ότι η Αγκυρα ξεπέρασε τα όρια, θα καταστρέψει ολοσχερώς την τουρκική οικονομία.

Δεν είναι φυσικά η πρώτη φορά που οι Ηνωμένες Πολιτείες εφαρμόζουν μια ανακόλουθη εξωτερική πολιτική. Συνήθως όμως υπάρχει κάποιο σχέδιο, κάποια στρατηγική. Επί προεδρίας Τραμπ υπάρχει μόνο ο απόλυτος κυνισμός. H πλήρης υποταγή της πολιτικής στο προσωπικό συμφέρον. Και ένα γενικό παραλήρημα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η επίσκεψη του Μάικ Πομπέο στην Ελλάδα ήταν περιττή ή ασήμαντη. 


Σημαίνει όμως ότι...


 οι ζητωκραυγές για το γκολ που υποτίθεται ότι βάλαμε στους Τούρκους είναι εκτός τόπου και χρόνου


Οι γεωτρήσεις θα συνεχιστούν, μαζί με τις καταδικαστικές δηλώσεις (και τις πολεμικές επιχειρήσεις στη Συρία).  


Και το Κυπριακό θα παραμένει άλυτο, γιατί οι εμπλεκόμενες πλευρές είναι ανίκανες να το λύσουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: