ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Της ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ
Σε ποιον πλανήτη ζείτε; Ποιον πλανήτη πάτε να μου υποδείξετε ως τον
μόνο;
Τόσες μεγαλοστομίες! Τόση ένταση! Τόσος διχασμός! Τόση
βαρβαρότητα!
Πώς σφετερίζεστε τη λέξη «λαός»;
Ο καθένας για την πάρτη
του. Άσε το «δημοκρατία»! Ο καθένας μόνο για την αφεντιά του.
Τι δύναμη
εξασκείτε πάνω μου, να με προσηλυτίσετε στα στρατόπεδά σας. Οι μεν
αυτο-βαφτίζεστε «πατριώτες», αποδοκιμάζοντας τους δε, ως «πουλημένους».
Οι μεν Έλληνες, οι δε ανθέλληνες. Καλοί οι Έλληνες. Κακοί οι ξένοι.
Οι μεν «γονατισμένοι», οι δε «στυγνοί δολοφόνοι».
Οι γέφυρες σας
μάραναν! Αγεφύρωτοι. Τόσα σφιχτά τα στόματα όταν μιλάτε ο ένας για τον
άλλον. Σφιχτές κωλοτρυπίδες που χέζουν θυμούς. Νομίζετε ότι ο κόσμος
ξεκινάει πάντα από σας. Ένα «big bang» δικό σας! Καλομαθημένα πλάσματα.
Τόσο, που αγνοείτε τις έννοιες «συγκατάβαση», «συνεννόηση», «συνέχεια».
Όλα τα «συν» της σοφίας και της συνύπαρξης.
Με λυπάμαι κιόλας. Εφόσον
κρατάτε, μέρος της τύχης μου, στα χέρια σας. Πού με πάτε;
Άνθρωποι που
δεν κόπιασαν, που δεν δούλεψαν, δεν χαμήλωσαν, δεν συμβιβάστηκαν, δεν
πλήρωσαν ακέραιο λογαριασμό σε τίποτα. «Καινούργιοι» στη ζωή σαν αφόρετα
παπούτσια. Με ψεκάζετε «μεγάλα».
Τόσο «σιγουράκι», που με λογαριάζετε
να χύνομαι στη γοητεία των άδειων λόγων σας. Τόσο «σιγουράκι», εύφορο να
σπείρετε διχόνοια. Τόσο «σιγουράκι» να σπείρετε φόβο όπως τρομάζουν τα
μωρά με τον μπαμπούλα.
Μπορεί να είναι και η πολιτική το όπιο του λαού,
όσο και η θρησκεία. Κι όμως πρέπει να συνυπάρξουμε.
Να αποδεχτώ ότι καθορίζετε το αύριό μου. Σε μια διαδρομή ζωής. Σε μια
μάνα γη.
Βάζω στοίχημα, σας ξαφνιάζει ότι υπάρχει γη, εκτός από την
προσωπική σας «γη». Θα ρισκάρω να μετρηθώ στα ούφο σας. Να σας πω
παράλογα. Οι αμυγδαλιές άνθισαν και φέτος. Όπως κάθε χρόνο. Τα
ανθεκτικότερα, καρποφόρα δέντρα. Λογαριάστε τη διαδικασία. Τη διαδρομή
μιας σποράς μέχρι…
Έτσι, με τη μια θαρρείς, ξεπετάει η μυγδαλιά μια
ανθοφορία;
Φαντάζεσαι το λουλούδι να κοροϊδεύει το κλαδί, ως κούτσουρο;
Αλληλουχία. Όλα μια αλληλουχία. Ξέρω τι σκέφτεσαι. Τι σου λέω τώρα;
Είναι κι αυτό μια κάποια εκδίκηση. Μια αυτοάμυνα. Ναι, μιλάμε άλλη
γλώσσα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου