Μια φράση που χρησιμοποιείται πολύ συχνά τον τελευταίο καιρό, κυρίως από συνδικαλιστές κλάδων που ανήκουν στον δημόσιο τομέα είναι αυτή: «Θα χυθεί αίμα αν μας πειράξετε».
Τελευταίοι που την είπαν ήταν οι εργαζόμενοι στην αμυντική βιομηχανία, αλλά την έχουν αναφέρει κατά καιρούς και οι συνδικαλιστές στα νοσοκομεία, οι εκπαιδευτικοί, οι υπάλληλοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση αλλά και όποιος άλλος κλάδος θίγεται από τις αλλαγές που προκάλεσε η οικονομική κρίση.
Ετσι απλά, απειλούν το κράτος ότι «θα χυθεί αίμα», προφανώς διότι κάποιοι από όσους το εκστομίζουν θα ήθελαν θύματα έτσι ώστε να ξεκινήσει η «επανάσταση», που τόσο πολύ ονειρεύονται. Μπροστά στο μικροκομματικό τους συμφέρον δεν διστάζουν να «θυσιάσουν» ακόμη και το αίμα συναδέλφων τους.
Θα πει κανείς: Συμβολικά το λένε, δεν θέλουν να συγκρουστούν πραγματικά. Κι όμως, η εμπειρία των τελευταίων τριών ετών έχει δείξει ότι η σύγκρουση στους δρόμους είναι αυτοσκοπός για ορισμένα συνδικαλιστικά στελέχη που έχουν αντικαταστήσει τον διάλογο ή ακόμη και τη δυναμική κινητοποίηση με τις μάχες των «μπαχαλάκηδων».
Βεβαίως, ο κόσμος πλέον δεν «τσιμπάει» τόσο εύκολα, κάτι που αποδείχθηκε και στα πρόσφατα μικρά επεισόδια στη Θεσσαλονίκη. Ορισμένοι προσπάθησαν, αλλά χωρίς αποτέλεσμα να βάλουν φωτιά στην πόλη, ίσως, όμως, δεν είχαν το εύφλεκτο υλικό, αφού το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο άδειασε εσχάτως από τις μολότοφ.
Εν πάση περιπτώσει, δεν πρέπει να μείνει ασχολίαστη η φράση «θα χυθεί αίμα» από τους εργαζόμενους στην αμυντική βιομηχανία. Όχι για κανέναν άλλο λόγο παρά μόνο γιατί πριν από τη σύγκρουση που κάποιοι επιδιώκουν, θα έπρεπε να γίνει ουσιαστικός διάλογος για το τι είδους αμυντική βιομηχανία θέλουμε, αν χρειάζεται να έχουμε και φυσικά με ποιο κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό, ήτοι για τους φορολογούμενους πολίτες. Και φυσικά, θα έπρεπε και οι ίδιες οι εταιρείες, διοίκηση και εργαζόμενοι, να κάνουν την αυτοκριτική τους.
Η ουσία είναι μία:
Λάθη του παρελθόντος κατά κύριο λόγο, αλλά και τα εκατομμύρια ευρώ που δόθηκαν σε μίζες προκειμένου η χώρα να αγοράζει ακόμη και σφαίρες από το εξωτερικό, βάζουν «λουκέτο» στην ελληνική αμυντική βιομηχανία.
Είναι επίσης γνωστό ότι η ΕΑΣ έχει πάρει κρατικές ενισχύσεις πάνω από 1 δισ., έχει σοβαρό ετήσιο έλλειμμα που φέτος θα κυμανθεί γύρω στα 45 εκατ., ενώ ακόμη και μέσα στην κρίση ο μέσος μισθός των 850 εργαζόμενων έφτανε τα 50.000 ευρώ ετησίως. Σε καλύτερη κατάσταση η ΕΛΒΟ, κατάφερε να κάνει γενναίες περικοπές, αν και εδώ και πολλά χρόνια απασχολούσε 1.200 άτομα, λες και ήταν τεράστια βιομηχανία. Οσο για τη ΛΑΡΚΟ, οι ζημίες είναι μεγάλες, έχει 1.000 άτομα προσωπικό, οι τιμές του νικελίου υποχωρούν δραματικά, γενικώς είναι μια προβληματική εταιρεία. Κι όμως, και για τις τρεις εταιρείες, όποιο σχέδιο κι αν προκριθεί θα είναι αιτία πολέμου και μπορεί να «χυθεί αίμα», όπως είπαν οι συνδικαλιστές τους.
Εκαναν οι ίδιοι την αυτοκριτική τους;
Εδωσαν ένα πλάνο για τη βιωσιμότητα των «μαγαζιών» που εργάζονται;
Μίλησαν για το γεγονός ότι δεν μπορούν να πάρουν μέρος σε διαγωνισμούς ούτε για να κατασκευάζουν μπότες και ρούχα για τους στρατιώτες διότι οι τιμές που δίνουν είναι πολύ υψηλές;
Σκέφτηκαν ποτέ ότι για να μπορέσει να αντέξει η αμυντική βιομηχανία μιας χρεοκοπημένης χώρας όπως η Ελλάδα θα πρέπει να γίνουν αιματηρές θυσίες;
Οχι βέβαια. Στηριζόμενοι από ακροδεξιούς συμβούλους, εντός κι εκτός της κυβέρνησης, από «σφαιρόφιλους» επικοινωνιολόγους και παρατρεχάμενους καθώς κι από στρατιωτικούς που δήθεν είναι πιο πατριώτες από άλλους, δεν δέχονται καμιά μεταβολή της εργασιακής τους κατάστασης. Να μη γίνουν απολύσεις, να μη γίνουν περικοπές, να διατηρηθεί η αμυντική βιομηχανία ως έχει, ακόμη κι αν είναι ο υπόλοιπος κόσμος που πληρώνει για τα ελλείμματά της.
Ασφαλώς και δεν είναι λύση ο «ξαφνικός θάνατος» που επιτακτικά ζητά η τρόικα. Και είναι δυσάρεστο να προστίθενται κι άλλοι άνεργοι στην τεράστια λίστα. Ομως, αν δεν γίνει κάτι τώρα με όλους τους προβληματικούς κλάδους του δημόσιου τομέα, τότε είναι σίγουρο ότι κανένα πρωτογενές πλεόνασμα δεν θα σώσει την Ελλάδα από την οριστική χρεοκοπία. Μακριά, λοιπόν, από εκείνους που επιλέγουν κανόνια αντί για βούτυρο, η κυβέρνηση πρέπει να λάβει άμεσα εκείνες τις αποφάσεις που θα διασφαλίζουν τα συμφέροντα των 11 εκατ. Ελλήνων κι όχι των 5, 10 «σφαιρόφιλων».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου