Του Αποστολου Λακασα
Πώς πρέπει να χειρίζεται το σχολείο τους χαρισματικούς μαθητές; Το ένα
στα δέκα παιδιά κατατάσσεται σε αυτή την κατηγορία. Η αριστεία και ο
πειραματισμός ποιους αφορούν; Τους μέτριους, τους καλούς ή τους άριστους
μαθητές;
Πρόκειται για ερωτήματα κρίσιμα σε μια εποχή που η ανάδειξη
της αριστείας στην εκπαίδευση αποτελεί συστατικό στοιχείο ώστε η ανάταξη
της χώρας να έχει γερά θεμέλια. «Το σχολείο πρέπει να επιδιώκει τη
συνεχή βελτίωση, την αλλαγή, την πολυμορφία και την ανατροφοδότηση και
υποστήριξη της επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών» ανέφερε ο
πρόεδρος του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (αντικατέστησε το
Παιδαγωγικό Ινστιτούτο - Π.Ι.), Σωτήρης Γκλαβάς, δίνοντας τον τόνο σε
ημερίδα με τίτλο «Ακαδημαϊκή Αριστεία και Χάρισμα».
Ειδικότερα, σύμφωνα με έρευνα του Π.Ι., από τα συνηθέστερα κριτήρια για
τη χαρισματικότητα των μαθητών είναι ο δείκτης νοημοσύνης (όσοι πάρουν
βαθμολογία τουλάχιστον 120 στο διαδεδομένο τεστ νοημοσύνης WISC). Με το
κριτήριο αυτό, περίπου το 10% του μαθητικού πληθυσμού είναι
χαρισματικοί. Σε άλλη μέθοδο αξιολογούνται η επίδοση σε δοκιμασίες
νοημοσύνης, η ακαδημαϊκή επίδοση σε όλα ή μερικά γνωστικά αντικείμενα
(μαθηματικά, φυσικές επιστήμες, τέχνες κ.λπ.). Με βάση αυτή τη μέθοδο,
οι χαρισματικοί μαθητές μπορούν να φθάνουν το 15% με 20% του μαθητικού
πληθυσμού.
Βέβαια, το χάρισμα των παιδιών αυτών είναι τόσο έντονο, που ξεχωρίζει
εύκολα. Από την άλλη, «υπάρχουν ψήγματα χρυσού σε κάθε άνθρωπο. Σκοπός
είναι να τα αναδείξει και αυτό να είναι το εφόδιο της ζωής του» ανέφερε η
κ. Κατερίνα Ζηρίδη των ομώνυμων εκπαιδευτηρίων «Νέα Γενιά», που
διοργάνωσαν την ημερίδα υπό την αιγίδα του υπ. Παιδείας.
Πώς όμως μπορεί
το σχολείο να αποκτήσει κουλτούρα αριστείας;
Η εφαρμογή της αξιολόγησης
βρίσκει σύμφωνους όλο και περισσότερους εκπαιδευτικούς, ενώ βάρος
πρέπει να δοθεί και στην καινοτομία. «Το σχολείο πρέπει να οργανώνει
καινοτόμα προγράμματα με γνώμονα την ανάδειξη της μοναδικότητας του
μαθητή. Ετσι οι μαθητές μπορούν να συμμετάσχουν στα προγράμματα που τους
ενδιαφέρουν ανάλογα με την ηλικία και τις ιδιαίτερες κλίσεις τους»,
πρόσθεσε η κ. Μάνια Ζηρίδη, παιδαγωγός-ψυχολόγος, διευθύντρια του
Νηπιαγωγείου του ίδιου ομίλου που εφαρμόζει σχετικά προγράμματα.
Μπορεί όμως το ελληνικό δημόσιο σχολείο -μαζικό και ευάλωτο στις
παθογένειες του δημόσιου τομέα- να έχει στόχο την αριστεία;
«Η αριστεία
αφορά όλα τα σχολεία και τους μαθητές που θέλουν να βελτιωθούν. Οι
πρωτοβουλίες της ελληνικής πολιτείας σχετικά με την επαναδραστηριοποίηση
των Πρότυπων Πειραματικών Σχολείων και του θεσμού της αριστείας με την
ανάδειξη καινοτόμων εκπαιδευτικών προγραμμάτων, μαρτυρούν διάθεση να
εναρμονισθεί με τις διεθνείς τάσεις. Στο πλαίσιο αυτό θα προσθέταμε την
απόφαση εισαγωγής της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών και της σχολικής
μονάδας», είπε ο κ. Δημήτρης Μουζάκης, διδάκτωρ Ιστορίας και διευθυντής
του Γυμνασίου του ίδιου ομίλου.
«Είναι καλό να διαθέτει ο μαθητής πολύ καλό μυαλό, αλλά πρέπει να φοιτά
σε άριστο σχολείο. Αυτό σημαίνει καλοί καθηγητές, άμιλλα, καλή διοίκηση
σχολείου» παρατήρησε ο καθηγητής στο Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης
του Παν. Αθηνών, Γεώργιος Καλκάνης. Και σχολίασε τη σημερινή κατάσταση
στα δημόσια σχολεία καταθέτοντας ρητορικές απορίες: «Εδώ και τρία χρόνια
τα λύκεια έχουν εφοδιαστεί με αισθητήρες και απτήρες των ψηφιακών
τεχνολογιών. Τα χρησιμοποιούν ή τα αφήνουν να παλιώσουν; Χωρίς να
δημιουργούμε έναυσμα στον μαθητή, χωρίς να τον ωθήσουμε να
προβληματιστεί, αλλά διδάσκοντάς του από καθέδρας το μάθημα, τελικά τι
θα του μείνει;».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου