Γράφει ο Θεόδωρος Π. Λιανός
Ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ο κ. Τσίπρας, μετά τις ασυναρτησίες περί «ηθικής επανάστασης», «νέου πατριωτισμού» και «νέας μεταπολίτευσης», είναι υποχρεωμένος να μιλήσει, μεταξύ άλλων, και για το οικονομικό του πρόγραμμα με λεπτομέρειες.
Ενα μέρος του προγράμματος ανέφερε, σχεδόν παρεμπιπτόντως, την Τρίτη (30/6), σε κάποιο κανάλι, η εκπρόσωπος Τύπου Θεώνη Κουφονικολάκου, σχετικά με τον πληθωρισμό. Τον πληθωρισμό, είπε η κυρία εκπρόσωπος, το κόμμα, όταν γίνει κυβέρνηση, θα τον αντιμετωπίσει με διατίμηση των προϊόντων.
Αυτό, βέβαια, σημαίνει κατάργηση του μηχανισμού της αγοράς, με συνέπειες:
1. Μείωση της παραγωγής και της προσφερόμενης ποσότητας,
2.Ελλείψεις στην αγορά, και
3. Δημιουργία μαύρης αγοράς.
Το τελικό αποτέλεσμα της διατίμησης είναι ότι βλάπτει αυτόν που θέλει να βοηθήσει.
Ο πληθωρισμός δεν ελέγχεται με διατιμήσεις. Καλό θα είναι ο κ. Τσίπρας και οι σύμβουλοί του να ανοίξουν και κάποιο βιβλίο πολιτικής οικονομίας για να μάθουν τα στοιχειώδη. Το κακό δεν τελειώνει με τη διατίμηση.
Ο κ. Τσίπρας προτείνει δωρεάν δημόσιες μεταφορές για όλους. Βέβαια, ξέχασε να πει ποιος θα πληρώνει τα καύσιμα, τους μισθούς του προσωπικού, τις αγορές οχημάτων και τις αποσβέσεις.
Φυσικά το κράτος, είναι η μόνη απάντηση, και προκαλεί την αναγκαία ερώτηση: πού θα τα βρει το κράτος;
Η μόνη απάντηση είναι: από φόρους ή από δανεισμό, δηλαδή πάλι οι πολίτες θα τα πληρώσουν.
Υπάρχει, ακόμη, μια λογική απορία: γιατί ο έχων, δηλαδή ο πλούσιος, να μην πληρώνει;
Απάντηση Τσίπρα: διότι η μετακίνηση είναι δικαίωμα. Μα, αν είναι δικαίωμα θα πρέπει να ισχύει για κάθε είδους μετακίνηση. Δηλαδή επί Τσίπρα θα έχουμε δωρεάν ταξί, τρένα, αεροπλάνα και πλοία. Τέλεια, θα ψηφίσω και εγώ Τσίπρα, κι ας κλαίω όταν έρθει η νέα πτώχευση.
Αγαπητέ αναγνώστη, μη βιάζεσαι.
Ο κ. Τσίπρας δεν τελείωσε, έχει και άλλα, όπως τη μείωση του κόστους ηλεκτρικής ενέργειας κατά 30% για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, δηλαδή για όλους.
Αυτή είναι μια πολύ ευφυής πρόταση. Στη χειρότερη περίπτωση θα πτωχεύσει μόνο μία επιχείρηση. Η δυσκολία είναι να βρούμε από πού θα παίρνουμε ενέργεια όταν η επιχείρηση που την παράγει κλείσει.
Ακόμη, ο κ. Τσίπρας επεκτείνει τα δικαιώματα «ώστε το σπίτι να γίνει ξανά δικαίωμα». Το πώς ακριβώς θα γίνει αυτό δεν προκύπτει σαφώς από τις εξαγγελίες του. Μάλλον όταν το μάθει, θα το μάθουμε και εμείς.
Υπάρχει, τέλος, και ο κρυφός άσος:
Κάθε χρόνο, περίπου 90.000 οικογένειες αγωνιούν για τις πανελλαδικές εξετάσεις στις οποίες συμμετέχουν τα παιδιά τους. Μαζί με την αγωνία υπάρχουν και τα σημαντικά έξοδα των φροντιστηρίων. Αυτή την πηγή ψήφων ο κ. Τσίπρας δεν μπορεί να την αφήσει ανεκμετάλλευτη. Υπόσχεται, λοιπόν, ένα νέο σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια.
Δυστυχώς, εδώ σταματά. Δεν λέει τι ακριβώς ή, έστω, τι περίπου θα είναι αυτό το σύστημα.
Η λογική, όμως, θέτει το ερώτημα: Αφού όλοι έχουν δικαίωμα στη μετακίνηση και στο σπίτι, γιατί να μη έχουν και στην εκπαίδευση;
Μάλλον ο κ. Τσίπρας το φυλάει για τις παραμονές των εκλογών.
Τελειώνοντας, ας θυμηθούμε το αγαπημένο ρητό των οικονομολόγων «Δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα», από το οποίο απορρέει το δίδαγμα ότι όποιος το υπόσχεται, αν ταυτόχρονα δεν εξειδικεύει ποιος και πώς θα το πληρώσει, απλώς κοροϊδεύει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου