Του ΑΡΓΥΡΗ ΠΑΠΑΣΤΑΘΗ
Δεν εννοώ τα ορυχεία του Μάντσεστερ. Εννοώ την Αντίπαρο και τα ακριβά εστιατόρια της Αίγινας. Δεν έφτασε ποτέ για unboxing στη ζώνη του Περάματος το πολυτελές πακέτο που φέρει την επιγραφή «ηθικό πλεονέκτημα».
Στη Φιλοθέη και στο Ψυχικό όμως έφτασε και ταίριαξε με πολλά. Υπάρχει ωραιότερο πράγμα στον κόσμο από το να έχεις και τον σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη, από το να απολαμβάνεις την «καλή ζωή» αλλά να είσαι και με «το δίκιο»;
Τι ωραίοτερο από το να καταχεριάζεις τους μικροαστούς «που κοιτάζουν τη δουλίτσα τους» κάτω από το αρμυρίκι στη Σέριφο με παρεό των 900 ευρώ: «Τι να κάνουμε αν βρέθηκαν στη λάθος μεριά όταν έπεφταν μολότοφ;»…
Αυτό είναι το πλήρες πακέτο.
Η πατρίδα μας το προσφέρει και, δόξα τω Θεώ, υπάρχουν άνθρωποι που δεν είναι καθόλου χαζοί για να αγνοήσουν τα προνόμια. Γι’ αυτό και παραμένουν ενεργοί συνδρομητές.
Μεταξύ μας, τώρα που η «κανονικότητα» αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά χίμαιρα, μετά από τόσα σκάνδαλα και εν μέσω κυβερνητικά τροφοδοτούμενης (εδώ) πληθωριστικής κρίσης, αυτή είναι και η μόνη συνταγή ευδαιμονίας που διατίθεται. Ολα τα υπόλοιπα (όπως το να στριφογυρνάς ματαιωμένος στον κενό χώρο του Κέντρου ανάμεσα σε ηθικά υπερέχοντες από αριστερά και ακροκεντρώους από δεξιά) είναι για τους λάτρεις της ταλαιπωρίας.
Ενα απαραίτητο, λοιπόν, αξεσουάρ του εγχώριου πακέτου ευδαιμονίας που ονομάζεται «ηθικό πλεονέκτημα» είναι η βαθιά ενόχληση όταν ερευνώνται εγκλήματα (κανονικές δολοφονίες) που σχετίζονται με δήθεν κοινωνικούς αγώνες.
Το ξαναβλέπουμε (γιατί δεν είναι προφανώς κάτι καινούργιο) το τελευταίο διάστημα στα ΜΜΕ, στην πολιτική και στα social με αφορμή τη Θεσσαλονίκη και τη Μαρφίν. Είναι άραγε παραλογισμός να θεωρούνται a priori ύποπτες έως καταγέλαστες (και προφανώς αφορμή για καζούρα στα social) οι έρευνες της αστυνομίας για την εξιχνίαση δολοφονικών ενεργειών;
Καθόλου, είναι κάτι απολύτως συνεπές με τους συνδρομητικούς κανόνες του πακέτου ευδαιμονίας που ονομάζεται «ηθικό πλεονέκτημα». Το πακέτο αυτό είναι ιδανικό για τη χώρα μας διότι, εκτός από καλή ζωή και αίσθημα ηθικής ανωτερότητας, προσφέρει και το αντικειμενικό πλεονέκτημα της ασφάλειας. Διότι συντάσσεσαι με την πλευρά από την οποία εκτοξεύεται η μολότοφ και όχι με αυτή των «συμβιβασμένων μικροαστών – παράπλευρων απωλειών» στους οποίους ενίοτε καταλήγει το κύμα της φωτιάς στερώντας τους τη ζωή. «Αλλωστε τι σχέση έχουμε εμείς με τους μικροαστούς; Tough luck».
Αυτό είναι το πνεύμα των ημερών, και εξηγείται, καθώς αποτελεί ζωτικό τμήμα του lifestyle του ηθικού πλεονεκτήματος. Το οποίο παραγγέλνεις εγκαίρως αν δεν θες να ανήκεις στους «βλάκες» που ταλαιπωρούνται μια ζωή – και κάνει τη ζωή σου αμέσως καλύτερη.
Αλλωστε το «πακέτο» έχει ένα χαρακτηριστικό που καθιστά πολύ εύκολη την «είσοδο σε έναν κόσμο προνομίων»:
Δεν απαιτείται να σου αποδώσει κάποιος άλλος τα εύσημα του «ηθικού πλεονεκτήματος». Δηλώνεις μόνος σου ότι «είσαι με το δίκιο», και όχι φυσικά με τους (άτυχους) «κυρ-Παντελήδες». Αυτό ήταν. Είσαι πλέον συνδρομητής.
Στη συνέχεια, ακόμη κι αν δεν έχεις χιούμορ, τα αστεία σου θα θεωρούνται ξεκαρδιστικά, ενώ ακόμη κι αν δεν έχεις δράμι ταλέντου θα θεωρείσαι σημαντικός καλλιτέχνης. Είναι τόσο απλό. Και διαρκεί για πάντα.
Με μια προϋπόθεση:
Να μην παραβιάσεις ποτέ τους όρους της ζωτικής υποκρισίας που κρατάει το (πολυτελές) οικοδόμημα στα πόδια του. Διότι αν το κάνεις, θα υποστείς συνέπειες, που θα είναι χειρότερες από αυτές που αξίζουν στους «κυρ-Παντελήδες»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου