Μνημείο πεσόντων βουλευτών Σύριζα, υπέρ κόμματος Τσίπρα pic.twitter.com/GT7rOufUx6
— prng (@prng2777) July 17, 2026
Σήμερα λέω να ξεκινήσουμε με έναν μπακαλιάρο της κατηγορίας «Μεγάλες Αλήθειες»: «Στην πολιτική, όπως και στη ζωή, μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Αρκεί να έχουμε τη δύναμη να τα αναγνωρίσουμε και να αναμετρηθούμε με αυτά. Εγώ αυτή τη μάχη την έδωσα», Αλέξιος Καραμήτρος, Καπετάνιος της ΕΛΑΣ και υποψήφιος πρωθυπουργός – το τελευταίο, κατά δήλωσή του.
Το κρίσιμο όμως στην προκειμένη περίπτωση είναι πώς ορίζεται και πού εντοπίζεται το λάθος. Αν κρίνω από την περιβόητη πρόσφατη δήλωσή του για τις τράπεζες (έπρεπε να τις είχε κλείσει από την πρώτη μέρα, είπε), τότε αυτό που αντιλαμβάνεται ως λάθος του, από το οποίο υποτίθεται ότι έμαθε, δεν απέχει πολύ από αυτό που θα ήθελε να είχε κάνει και ο Γ. Βαρουφάκης, δηλαδή τη ρήξη (έτσι την έλεγαν δημοσίως, καθώς δεν τολμούσαν να μιλήσουν ανοιχτά για Grexit).
Αυτό που έμαθε, δηλαδή, είναι ότι θα ήταν καλύτερα αν είχε προκαλέσει αμέσως τη σύγκρουση με τους δανειστές – με τη Δύση, για να μην κοροϊδευόμαστε – αντί να χασομεράει επί έξι μήνες. Μπράβο το τζιμάνι! Πουλιά στον αέρα…
Πάντως, από τα μέχρι τώρα πεπραγμένα του Καπετάν Καραμήτρου, το μόνο που αποδεικνύει εμπράκτως ότι, πράγματι, κάτι έμαθε από τα λάθη του παρελθόντος του είναι πώς να αδειάσει μεμιάς στον σκουπιδοτενεκέ όλους τους υπόλοιπους «συντρόφους» του.
Αυτό είναι επίτευγμα και οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε.
Παρόμοιας έκτασης εκκαθαρίσεις του κομματικού «απαράτ» δεν μπορώ να θυμηθώ στην Ιστορία, αφότου ο Στάλιν τη δεκαετία του 1930 καθάρισε όλη την παλιά φρουρά των μπολσεβίκων, ώστε η εξέλιξη του πειράματος να μείνει στα δικά του χέρια.
Αυτό που έκανε ο Καραμήτρος (και προσωπικά το βρίσκω ιδιοφυές, ομολογώ) ήταν να διαγράψει από το κόμμα όλα τα παλαιά στελέχη, εκτός από τον εαυτό του. Και επειδή όπως το θέτω δεν μπορεί να γίνει στην πράξη, θα ήταν πέρα από τα όρια της γελοιότητας, ο Καραμήτρος το έκανε αντιστρόφως: έφυγε εκείνος και τους άφησε μόνους να τρώγονται με την ησυχία τους.
Σε αυτό το τέχνασμα, δηλαδή στην πλήρη απόσπασή του από όλα τα πρόσωπα του παρελθόντος, οφείλει τη δυναμική της επιστροφής του στην πολιτική, η οποία άλλωστε καταγράφεται στις μετρήσεις. Αυτή η απόσταση δημιουργεί την εντύπωση της ανανέωσης. Πόσο θα αντέξει η εντύπωση αυτή στην τριβή με την πραγματικότητα είναι άλλο θέμα.
Οσον αφορά τους παλιούς «συντρόφους», είναι απορίας άξιο πώς τους πήρε τόσο καιρό ώσπου να καταλάβουν ότι δεν είναι ευπρόσδεκτοι, ενώ οι προθέσεις του Καπετάνιου φανερώθηκαν αμέσως μόλις τους έθεσε υπό περιορισμό στον εξώστη, στην εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου.
Από αυτό και μόνο αντιλαμβανόμαστε ότι ο Καραμήτρος …
δεν έχασε τίποτα· απλώς ξεφορτώθηκε περιττό πολιτικό βάρος.
Αλλωστε, στην πορεία, ανάλογα και με τις ανάγκες των ψηφοδελτίων, μπορεί να επιλέξει ορισμένους και αυτοί θα προστρέξουν χοροπηδώντας. Αν τους ζητήσει κιόλας να κάνουν «γουφ, γουφ» και να κουνάνε την ουρίτσα τους, θα το κάνουν. Κι ας μην έχουν ουρίτσα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου