Τώρα που η κυβέρνηση βρήκε το τεκμήριο αθωότητας, θα θάψει πέντ’-έξι υποθέσεις. «Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην είναι υποψήφιοι στις επόμενες εκλογές» οι τέσσερις πολιτικοί για τους οποίους ασκήθηκε δίωξη για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, «καθώς υπάρχει το τεκμήριο της αθωότητας» (16.7.2026). Το επανέλαβε προχθές: «Προφανώς και θα κατέβει ο κ. Τριαντόπουλος, υπάρχει το τεκμήριο αθωότητας» (27.7.2026). Μάλλον το ίδιο τεκμήριο υπερίσχυσε και για τον υπουργό του ΣΥΡΙΖΑ Νίκο Παππά και κατέβηκε στις εκλογές. Μετά καταδικάστηκε με 13-0, για να έχει να λέει ο πρωθυπουργός.
Προφανώς ο νομομαθής Παύλος Μαρινάκης μπέρδεψε την ποινική διαδικασία με την πολιτική ευθύνη.
Πριν από 22 χρόνια, εννέα βουλευτές του (κυβερνώντος τότε) ΠΑΣΟΚ συνυπέγραψαν μια τροπολογία για την επέκταση οικοδομικών εργασιών στο ξενοδοχείο «Πόρτο Καρράς» της Χαλκιδικής. Ο εμπνευστής της, υφυπουργός Οικονομικών Χρήστος Πάχτας, παραιτήθηκε αμέσως και –παρόλο που δεν υπήρξε ποινική δίωξη, διότι η τροπολογία αποσύρθηκε αμέσως– δεν τέθηκε ζήτημα συμμετοχής του στα ψηφοδέλτια. Η Νέα Δημοκρατία αξίωσε τα εξής: «Οι κ. Σημίτης και Παπανδρέου οφείλουν να ζητήσουν την παραίτηση του υφυπουργού Χρήστου Πάχτα και να αποβάλουν από τα ψηφοδέλτιά τους εννέα βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που για δεύτερη φορά συνυπέγραψαν την αμαρτωλή τροπολογία» (23.1.2004). Οι εννέα βουλευτές κόπηκαν αμέσως από τα ψηφοδέλτια, παρά το γεγονός ότι δεν διώκονταν για τίποτε.
Ισχυε, τότε, το «τεκμήριο της πολιτικής ενοχής».
Σημειώναμε εκείνη την εποχή, και με αφορμή μια άλλη υπόθεση που βάρυνε κάποιους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ότι «είναι βασική αρχή του δικαίου το τεκμήριο αθωότητας. Σε υποθέσεις ποινικού χαρακτήρα όλοι οι πολίτες θεωρούνται αθώοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου. (…) Το τεκμήριο αθωότητας δεν είναι κάτι θεόπεμπτο. Είναι μια εφεύρεση της δημοκρατικής κοινωνίας μας, επειδή ο πολίτης είναι ανίσχυρος μπροστά στους πανίσχυρους μηχανισμούς του κράτους. (…) Σε θέματα πολιτικής ευθύνης δεν υπάρχει τεκμήριο αθωότητας. (…) Αν οι ευθύνες είναι και ποινικές και ξεκινήσει διαδικασία δικαστικής διερεύνησής τους τότε ο πολιτικός –όπως και κάθε πολίτης– έχει το τεκμήριο αθωότητας σε ό,τι αφορά όμως μόνο το ποινικό κομμάτι. Στο πολιτικό κομμάτι των ευθυνών είναι ένοχος μέχρι αποδείξεως της αθωότητάς του» (13.9.2003).
Για να το πούμε λιανά: αν πιαστεί ο ταμίας μιας επιχείρησης για κλοπή, σε ό,τι αφορά την ποινική διαδικασία είναι αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Ουδείς όμως θα...
αξιώσει από τον επιχειρηματία να τον κρατήσει στο ταμείο μέχρι την τελική καταδίκη του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου