"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ: Η κόλαση είναι οι (Γ)άλλοι

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ο καύσωνας που πλήττει την κεντρική και βόρεια Ευρώπη μάς προσφέρει μια από εκείνες τις σπάνιες ευκαιρίες, που μπορούμε να κοιτάξουμε αφ’ υψηλού τους πιο προηγμένους από μας στην κλίμακα της ευρωπαϊκής προόδου.

Δείτε τη Γαλλία, την οποία πάντα είχαμε στη συνείδησή μας ως κάτι ανώτερο, ως ένα πρότυπο ανάπτυξης, οργάνωσης και προόδου, προς το οποίο προσπαθούμε να τείνουμε. Αναλογιστείτε μόνο πόσες γενιές ελλήνων διανοουμένων και επιστημόνων σπούδασαν στη Γαλλία και πόσο συνέβαλαν όλοι αυτοί στη διαμόρφωση του σύγχρονου ελληνικού κράτους – ο ποιητής Προκόπιος Παυλόπουλος, ο βάρδος της Ακαδημίας Αθηνών, είναι ένα λαμπρό παράδειγμα, αλλά ας μην ξεφεύγω από το θέμα μου.

Είναι τρελό, την ώρα που ο κόσμος πεθαίνει από τη ζέστη, οι Γάλλοι να τσακώνονται για τα κλιματιστικά και την κουλτούρα που μεταφέρουν μαζί τους. Εχουν πολιτικοποιήσει το θέμα, κατά τρόπο ώστε η Αριστερά με τις οικολογικές παραφυάδες της να είναι κατά, ενώ η Δεξιά σε γενικές γραμμές είναι υπέρ του κλιματισμού, ιδίως σε δημόσια κτίρια που στεγάζουν ευπαθή άτομα, όπως νοσοκομεία ή σχολεία. Ο καύσωνας, δηλαδή, γίνεται αφορμή σύγκρουσης της μοραλιστικής προσέγγισης στη διακυβέρνηση με την πραγματιστική. Και τούτο, ενώ μόλις προχθες η Δημόσια Υπηρεσία Υγείας της Γαλλίας, η κατ’ εξοχήν αρμόδια, ανακοίνωσε ότι 1.000 θάνατοι επιπλέον των αναμενομένων σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια του καύσωνα, με το 85% αυτών να είναι άτομα άνω των 65 ετών.

Στον καύσωνα του 1987, εμείς στην ωραιότερη χώρα του κόσμου, χάσαμε περί τους 3.000 ανθρώπους.

Και τι κάναμε;

Τρέξαμε να βάλουμε κλιματιστικά κι από τότε δεν κοιτάξαμε ποτέ ξανά πίσω. Μόνο μπροστά, δηλαδή στην εκάστοτε νεότερη τεχνολογία του κλιματισμού: πιο οικονομικό, πιο οικολογικό, πιο αθόρυβο κ.λπ.

Ο καύσωνας στη Γαλλία υποχωρεί και, αν δεν τους επισκεφθεί ξανά φέτος με την ίδια αγριότητα, θα υποχωρήσει και η διαμάχη για τα κλιματιστικά. Μέχρι του χρόνου, που θα ξεκινήσει και πάλι. Αλλωστε, στη Γαλλία δεν έχουν περάσει ακόμη το όριο των νεκρών που θα δικαιολογούσε ανησυχίες. Για εμάς, 1.300 στα 10 εκατομμύρια πληθυσμού ήταν μέγεθος υπολογίσιμο. Για τους Γάλλους, 1.000 νεκροί στα 68 εκατομμύρια των ζωντανών φαίνεται ότι δεν αρκούν για να χτυπήσει ο συναγερμός. Εχουν ακόμη χρόνο για να εξαντλήσουν το θέμα.

Στο μεταξύ, αν εγώ ήμουν «εμπορευάμενος»...

 

 θα έψαχνα τον τρόπο για να μπω στην αγορά των κλιματιστικών της Γαλλίας…


 

Δεν υπάρχουν σχόλια: