ΕΘΝΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Λεβέντηδες

 

Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ 

Σκέψου έναν τύπο. Θυμώνει. Αφρίζει.

Βρίζει τους πάντες. Τους καταριέται.

Μιλάει για την πολιτική όπως θα μιλούσε για μπάλα, με τα μυαλά μονίμως στα κάγκελα. Κι έχει την πεποίθηση ότι αυτός θα τα έκανε όλα καλύτερα, αν μια μέρα τον κάναμε πρωθυπουργό.

Τη μηχανή του υβρεολογίου του δεν την κινεί μόνο η πεποίθηση. Την τρέφει και η άμεση σχέση με τους απρόσωπους άλλους. Τα σχόλιά τους –έξαλλα, χλευαστικά, εμπρηστικά– κρατούν τη φλόγα του ζωντανή.

Αυτός ο τύπος ήταν κάποτε ένας κι έκανε one man show στην τηλεόραση. Ηταν ο Βασίλης Λεβέντης.

Πόσοι όμως είναι σήμερα οι Λεβέντηδες;

Πόσοι έχουν, χάρη στα νέα Μέσα, αποκτήσει κοινό, με το οποίο μπαίνουν σε καθημερινή άμιλλα χολής;

Πόσα διαγγέλματα κατά φαντασίαν πρωθυπουργήσιμων περνούν κάθε μέρα από την παλαμιαία οθόνη μας;

Ο Λεβέντης ήταν μια προφητική ενσάρκωση του ήθους των κοινωνικών δικτύων. Είχε ανοίξει ένα μιντιακό χωραφάκι όπου έβρισκαν βοσκή εκατοντάδες τρολ, προτού αρχίσει να τρολαρμενίζει ο κόσμος όλος.

Τότε …

 

τους έβγαζε στον αέρα ο Λεβέντης.

Τώρα τους βγάζει για βοσκή ο αλγόριθμος στην παγκόσμια αγορά της οργής.