Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου
Ο Υπουργός της Υγείας ξύπνησε ένα πρωί και είπε να δει πως είναι η κατάσταση στο Βασίλειο του δηλαδή στο ΕΣΥ.
Ήθελε να έχει μια επαφή με τον λαό του τον οποίον πάντα υπεραγαπά όπως άλλωστε τον υπεραγαπά και αυτός.
Αμοιβαία τα αισθήματα.
Πήρε λοιπόν σβάρνα τα Νοσοκομεία αυτός και η κουστωδία του….
Τα αποτελέσματα πολύ καλά.
Τι καλά άριστα και κάτι παραπάνω.
Κατά την δήλωση του ίδιου του Υπουργού στους δέκα οι οκτώ λέει τον υποδέχονται ενθουσιασμένοι με λουλούδια και τον επευφημούν και οι δυο, κάποιοι εγκάθετοι, κομμουνιστές, ακροαριστεροί και προβοκάτορες τον αποδοκιμάζουν.
Καθόλου άσχημο σαν ποσοστό και θα έπρεπε ο Υπουργός μας να ήταν πολύ ευχαριστημένος.
Αλλά αυτές τις έστω και περιθωριακές αποδοκιμασίες δεν τις υποφέρει.
Δεν μπορεί να έχεις κάνει τόσα πολλά για το ΕΣΥ και να υπάρχουν αυτοί οι δύο και να σου χαλάνε την διάθεση.
Είναι κρίμα και άδικο και δεν το θέλει ούτε ο θεός ούτε ο διάολος.
Αυτό είναι που κάνει έξαλλο τον Υπουργό μας.
Και πρέπει να παραδεχτούμε γενικά ότι σαν πολιτικός είναι χαμηλών τόνων και γι αυτό δεν είχε πρόβλημα όταν έκανε τα σουλάτσα του από κόμμα σε κόμμα μέχρι να φτάσει τώρα να θυσιάζεται για τον Μητσοτάκη που κάποτε είχε καταχεριάσει οικογενειακώς….
Αλλά αυτήν την μετριοπάθεια του και αυτήν την γαλατική του ευγένεια δεν μπορεί κάποιοι να την εκμεταλλεύονται και εκεί είναι που τον πιάνει το παράπονο και λέει και καμιά κουβέντα παραπάνω.
Γιατί ότι λέει είναι παράπονο δεν είναι σε καμμιά περίπτωση υστερία όπως μερικοί αντιπολιτευόμενοι διατείνονται.
Να είμαστε δίκαιοι.
Και ευκαιρίας δοθείσης άρχισαν οι βαθυστόχαστες αναλύσεις στα ΜΜΕ για την κατάσταση στο ΕΣΥ.
Τόσοι διορίστηκαν, τόσα τμήματα είναι κλειστά, τόσες κενές οργανικές θέσεις.
Και ο χορός καλά κρατεί.
Αυτά όμως είναι λεπτομέρειες.
Όλο το πρόβλημα είναι αλλού.
Τα ερωτήματα είναι άλλα και κατά κει θέλουν να στρέψουν την συζήτηση οι Κυβερνητικοί.
Έχει λέει δικαίωμα να πάει ο Υπουργός να δει τα Νοσοκομεία για τα οποία και είναι υπεύθυνος?
----Να δει πως λειτουργούν
----Να μάθει από πρώτο χέρι τα προβλήματα
----Να δώσει επιτόπου λύσεις
Εκεί είναι το πρόβλημα και εκεί επικεντρώνονται οι συζητήσεις από τους Κυβερνητικούς και λίαν αμερόληπτους δημοσιογράφους.
Γιατί λέει ο Υπουργός καλή τη πίστη πάει να ενημερωθεί και κάποιοι αχαρακτήριστοι δεν τον αφήνουν.
Και όλα αυτά λέγονται την εποχή που και ο τελευταίος υπάλληλος του Υπουργείου μπορεί να πατήσει ένα κουμπί και να δει αν το Νοσοκομείο της Άνω Τζουτζουλίτσας λειτουργεί και πως λειτουργεί.
Δεν είναι ανάγκη να πάει κάποιος επι τόπου για να δει
----ότι κάποιες κλινικές είναι κλειστές χρόνια τώρα
----ότι σε κάποια τμήματα υπάρχει ένα γιατρός και ως εκ τούτου δεν μπορεί να γίνουν καν εφημερίες
----ότι κάποιες ειδικότητες απουσιάζουν παντελώς
----ότι δεν υπάρχει ασθενοφόρο
----ότι δεν γίνονται Νοσηλείες λόγω έλλειψης προσωπικού
Αυτά και τόσα αλλά μπορεί κάποιος να τα δει από το γραφείο του με το πάτημα ενός κουμπιού.
Δεν είναι ανάγκη ολόκληρος Υπουργός να πηγαίνει επι τόπου και να υφίσταται την βάσανο των δυο στους δέκα που καθ όσον είναι αγνώμονες και βαλτοί θα τον αποδοκιμάσουν και θα τον συγχύσουν από το πουθενά.
Και δεν είναι ανάγκην να απασχολεί και τους κρανοφόρους
Άστους αυτούς να κάνουν την δουλειά που προόρισται να κάνουν
Κράτα τους σε ετοιμότητα γιατί όλο και κάποιες διαδηλώσεις και τσαμπουκάδες θα γίνουν σε άλλους τομείς του Δημοσίου βίου από ομοϊδεάτες αυτών των δυο.
Με αλλά λόγια αυτές οι επισκέψεις του Υπουργού στα Νοσοκομεία δεν έχουν σε καμμιά περίπτωση ενημερωτικό χαρακτήρα.
Μη κοροϊδεύομαστε .
Εντάσσονται στο γενικότερο προπαγανδιστικό μηχανισμό της Κυβέρνησης που από την μια θέλει να αλλάξει την ατζέντα και από την άλλη να μπουν μπροστά αυτοί που έχουν την πιο τσιριχτή και την πιο δυνατή φωνή για να καλύψουν όποιον άλλον τολμά να έχει αντίθετη άποψη.
Είδαν ότι η Βούλτεψη δεν αρκεί από μόνη της παρ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλει.
Με αυτήν την λογική μη μας κάνουν εντύπωση όλα αυτά που βλέπουμε στην τηλεόραση στις περιβόητες πολιτικές εκπομπές.
Μην απορούμε για τους κρανοφόρους που συνόδευσαν τον Υπουργό μας στην επίσκεψη του στο Κρατικό της Νίκαιας.
Και βέβαια αν δεχτούμε τα ουρλιαχτά τις τσιρίδες και τους κρανοφόρους δεν έχει νόημα να κάνουμε θέμα για κάποιον γιατρό που του έβαλαν χειροπέδες.
Το ερώτημά είναι τι δουλειά είχε αυτός εκεί να αποδοκιμάζει τον Υπουργό μας.
Να ήταν στο ιατρείο του.
Εκεί είναι η δουλειά του και γι αυτήν πληρώνεται.
Ας αφήσει του άλλους να καλοδέχονται τον Υπουργό και να του πετάνε γαρδένιες.
Από ότι μάθαμε ο Υπουργός δεν προτίθεται να κάνει πίσω.
Θα συνεχίζει λέει τις επισκέψεις τους σε δομές της Υγείας ανά την Ελλάδα.
Αλίμονο.
Από την στιγμή που ο στόχος έχει επιτευχθεί και η συνταγή λειτουργεί δεν υπάρχει λόγος να την αλλάξει.
Βέβαια αν τα πράγματα ζορίσουν μην απορήσουμε αν δούμε και ασθενείς με χειροπέδες αν κάποια στιγμή και αυτοί αποφασίσουν να βγουν στην υποδοχή του Υπουργού χωρίς λουλούδια όμως….
Για πώς να το κάνουμε όλο αυτό που γίνεται δεν γίνεται για τους υγιείς.
Γίνεται για τους ασθενείς.
Μην ακούτε αυτούς που λένε ότι γίνεται για άγρα ψήφων και δημιουργία εντυπώσεων.
Υπουργός και Πρωθυπουργός κοιμούνται και ξυπνούν και όλο το μέλημα τους είναι οι ασθενείς και πως θα κάνουν πιο εύκολη την ζωής τους.
Γι αυτούς κάνουν ότι κάνουν και είναι βέβαιο ότι θα είχαν κάνει πολύ περισσότερα αν δεν τους εμπόδιζαν αυτοί οι δυο στους δέκα.
Αυτά τα εμπόδια προσπαθεί ο Υπουργός μας να απομονώσει και είναι σίγουρο ότι αργά η γρήγορα θα τα καταφέρει.
Και κάποια στιγμή πρέπει επιτέλους να τεθεί το καυτό ερώτημα:
Τι είναι προτιμότερο να γίνουν προσλήψεις στο ΕΣΥ και να καλυφτούν τα κενά ή να απολυθούν με συνοπτικές διαδικασίες αυτοί οι δυο στους δέκα που τα επισημαίνουν και να πέσει βαθιά σιωπή και όλα να λειτουργούν στην εντέλεια????
Μάλλον το δεύτερο
Αυτό είναι πιο εύκολο και αυτό προτείνουν οι αδέκαστοι δημοσιογράφοι που εκτίμησαν και εκτιμούν πολύ την στάση των οκτώ και δεν κουράζονται να καταχεριάζουν αυτούς τους κατάπτυστους δυο….
Είναι αυτοί που δεν έχουν πάει σε Δημόσιο Νοσοκομείο ούτε καν για επισκεπτήριο αλλά εννοούν να έχουν άποψη και να προτείνουν λύσεις.
Από την άλλη εμείς που είμαστε ασθενείς ή εν δυνάμει ασθενείς εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα πρέπει να αποφασίσουμε με ποιους θα πάμε και ποιους θα αφήσουμε
Θα πάμε με τους οκτώ ???
Θα πάμε με τους δύο???
Πάντως από ότι φαίνεται με όποιους και να πάμε η μοίρα μας είναι προδιαγεγραμμένη και μάλλον πολύ δύσκολα θα τα γλυτώσουμε τα λουλούδια …..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου