"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΕΘΝΙΚΑ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΠΛΗΚΤΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ισπανία


Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Μεγάλη αναστάτωση οι Ισπανοί. Εκεί που αναρωτιόντουσαν τι θα γίνει με τη Ρεάλ Μαδρίτης που έχει τα χάλια της, πήγαν και συγκρούστηκαν δυο τρένα έξω από το Ανταμούθ στην περιοχή της Κόρδοβας.

Κάπου σαράντα οι νεκροί και δεν έχει τελειώσει η καταμέτρηση.

Είναι ακόμη ασαφές αν η τραγωδία οφείλεται σε μεταφορά λαθραίου ισπανικού ξυλολίου, από τι δημιουργήθηκε η πυρόσφαιρα κι αν εξαφανίστηκαν βαγόνια, όπως συνέβη παλαιότερα σε άλλα σιδηροδρομικά δυστυχήματα.

Ο αρμόδιος υπουργός παραδέχτηκε ότι τα αίτια του δυστυχήματος παραμένουν ακόμη «άγνωστα», παρόλο που μοιάζουν «εξαιρετικά παράξενες» οι συνθήκες της σύγκρουσης.

Η ισπανική τηλεόραση προγραμμάτιζε ήδη εκπομπή όπου οι εμπειρογνώμονες Λακαφώσης και Κοκοτσάκης κλήθηκαν επειγόντως να επιληφθούν της διερεύνησης.

Υποθέτω άλλωστε πως το ΠΑΣΟΚ Ισπανίας θα κατέθετε πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης και θα τα μαθαίναμε όλα. Μόνο που εκεί πρωθυπουργός είναι ο σύντροφος Σάντσεθ, συνεπώς άλλοι πρέπει να κάνουν τη δουλειά.

Μικρό το πρόβλημα. Τόσοι νεκροί αποκλείεται να μην έχουν γονείς και συγγενείς που θα αναζητήσουν αλήθεια, δικαίωση και κυρίως «oxigeno».

Και μπορώ επίσης να καθησυχάσω τους βαρυπενθούντες Ισπανούς πως σίγουρα κάποια χαροκαμένη «μάνα του Ανταμούθ» θα φτιάξει κόμμα να πατάξει τη διαφθορά στην Ισπανία παρέα με τον Arcangel Miguel – έτσι λένε εκεί τον Αρχάγγελο Μιχαήλ.

Εχει διαφθορά η Ισπανία; 
 
Ομολογώ πως δεν γνωρίζω. Αλλά αποκλείω η συγκάλυψη να είναι αποκλειστική ελληνική πατέντα.

Από την άλλη πλευρά όμως δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στην ισπανική Δικαιοσύνη.

Να υπενθυμίσω πως το 2022 αποκαλύφθηκε κοτζάμ σκάνδαλο υποκλοπών όπου...
 
 

ΕΘΝΙΚΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΠΛΗΚΤΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Μετά τις πλατείες

 Γράφει ο Στέντωρ

Πολλοί το είχαν προβλέψει.
Αλλά μάλλον δεν είχαν προβλέψει ότι θα συνέβαινε τόσο γρήγορα. 

Η Αριστερά στρέφεται κατά της Καρυστιανού

Η Αριστερά είναι όμως η πρώτη που είχε σπεύσει να εκπροσωπήσει το ρεύμα της διαμαρτυρίας, δίνοντας κύρος σε όσα ακούγονταν στις πλατείες και προωθώντας τα στη Βουλή και στην Ευρωβουλή. 

Εδωσε έτσι στο πρόσωπο πολιτική βαρύτητα. Το κατέστησε πολιτικό κεφάλαιο

Τώρα ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ εκδίδει ανακοίνωση για να απαντήσει στις δηλώσεις Καρυστιανού για τις αμβλώσεις («Η αυτοδιάθεση του γυναικείου σώματος είναι κατάκτηση αγώνων και διεκδικήσεων δεκαετιών»). 

Τώρα η Νέα Αριστερά, με πρώτη την Εφη Αχτσιόγλου, απαντά στην επίδοξη αρχηγό κόμματος ότι «δημόσια διαβούλευση μπορεί να υπάρξει για πολλά θέματα, αλλά όχι για θεμελιώδη δικαιώματα».

 Ο ...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΠΛΗΚΤΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Στην πυρά η Καρυστιανού από όσους την χρησιμοποίησαν ως τώρα

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ 

Ορυμαγδός οργής και επιθετικής απαξίωσης κατά της Μαρίας Καρυστιανού, για τη δήλωσή της ότι οι αμβλώσεις είναι ζήτημα που αφορά τη δημόσια διαβούλευση.

Ισορροπημένες και μετριοπαθείς οι δηλώσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατέστησε σαφές ότι κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος να ορίζει το σώμα του. Το ΠΑΣΟΚ δικαιωματικά υπενθύμισε ότι η κυβέρνηση του Αντρέα έκανε πράξη το δικαίωμα κάθε γυναίκας να αποφασίζει για το σώμα της.

Εκεί που ξεχείλισε η επιθετικότητα προς την πρώην αγαπημένη τους ήταν από τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ. Η τομεάρχης ισότητας Έλενα Ακρίτα, έκανε λόγο για «επικίνδυνους δρόμους» στους οποίους οδηγεί η δήλωση. Πρόκειται για σκοταδιστική αντίληψη που ιστορικά συνδέεται με θεοκρατικά καθεστώτα, τον βαθύ αμερικανικό Νότο, και την τραμπική ιδεολογία.

Για τον γραμματέα της Νέας Αριστεράς Γαβριήλ Σακελλαρίδη, η δήλωση πυκνώνει τα μαύρα σύννεφα σε μια συγκυρία όπου η κοινωνία δεν αντέχει άλλη οπισθοδρόμηση.

Η μεγάλη επίθεση ωστόσο προήλθε από τους οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ και των πέριξ χώρων στα κοινωνικά δίκτυα . Ήταν ο χώρος που την θεοποίησε αφότου η ηγεσία και τα στελέχη του κόμματος επί τρία χρόνια την χρησιμοποίησαν ως πολιορκητικό κριό, εναντίον του μητσοτακικού «κάστρου».

Και όποιος τολμούσε όλο αυτό το διάστημα να εντοπίσει πολιτική χροιά στις δηλώσεις της, (όχι να την επικρίνει, απλώς να εντοπίσει πολιτικές απόψεις), γινόταν στόχος αλλεπάλληλων σκληρών επιθέσεων από τα τρολ της υποτιθέμενης Αριστεράς. Που πάντα είναι «με τον άνθρωπο», αλλά μόνο με τον άνθρωπο που συμφωνεί μαζί τους.

Κάθε διαφορετική γνώμη δεν αντιμετωπίζεται με επιχειρήματα. Ο άλλος δεν είναι αντίπαλος, είναι εχθρός. Και ρίχνεται στο πυρ το εξώτερο μέσα σε μια συνθήκη δολοφονίας χαρακτήρα, προβοκάτσιας και ανθρωποφαγίας.

Αυτή την ανθρωποφαγία αντιμετωπίζει τώρα η «Μάνα των Τεμπών». Η γνώμη της για τις αμβλώσεις σαφώς παρωχημένη, παρότι την συνόδευσε με ένα σκεπτικό - που και αυτό παρωχημένο από τις σύγχρονες απόψεις περί της αυτοδιάθεσης του γυναικείου σώματος – χρήζει απάντησης, όχι οργίλης καταδίκης.

Αλλά αυτή την επιθετικότητα εισπράττει η Καρυστιανού όχι για τις απόψεις της, που σαφώς είναι συντηρητικές ή την τάση της στον θρησκευτικό μυστικισμό. Οι ευαίσθητοι σύντροφοι δεν ειρωνεύτηκαν και δεν χαρακτήρισαν «θεούσο» τον σύντροφο Αλέξη όταν κλείστηκε μόνος στο Άγιο Όρος με την εικόνα «Άξιον Εστί».

Ναι η πράξη του Αλέξη ήταν σεβαστή γιατί ήταν επί προσωπικού. Μια πράξη που αγγίζει τον πυρήνα της ανθρώπινης ύπαρξης. Μα και της Καρυστιανού το να νιώθει δίπλα της τον Αρχάγγελο, όπως και δίπλα στην χαμένη κόρη της, και αυτό προσωπικό θέμα είναι και αγγίζει τον βαθύτερο πυρήνα της ανθρώπινης ύπαρξης. Αλλά αυτή την λοιδορούν.

Η ουσία της ξαφνικής μεταστροφής και της αύξουσας εχθροπάθειας απέναντί της δεν οφείλεται στις απόψεις της.

Οφείλεται στην αναγγελία δημιουργίας νέου κόμματος, το οποίο φοβήθηκαν (όπως ως τώρα έδειχναν οι δημοσκοπήσεις) ότι θα λειτουργήσει ανταγωνιστικά προς τα κόμματα που την χρησιμοποίησαν ως εργαλείο στον αντιμητσοτακικό τους αγώνα.

Αν δεχόταν να γίνει υποψήφια βουλευτής τους, μια χαρά θα ξεπερνούσαν τις συντηρητικές απόψεις της, αποδίδοντάς τες σε προσωπική της γνώμη, που ναι μεν δεν την αποδέχονται, αλλά έχει το δικαίωμα να την εκφράζει. Το έκαναν άνετα με τον Καμμένο, που δεν θα τον χαρακτήριζε και κανείς ως συμπαθή. Πόσο μάλλον για τη «μάνα των Τεμπών» που συγκέντρωνε την πάνδημη συμπόνια.

Αλλά η αναγγελία κόμματος…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΤΣΙΠΡΙΣΜΟΣ: O φόβος του Ζήκου και η πίτα

 Του ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ

Κόμμα δεν έχει ακόμα
.  

Συντρόφους δεν έχει. 

Ούτε σχέδιο διακυβέρνησης έχει· αυτό το μελετάει μεθοδικά με τους συνεργάτες του, ισχυρίζεται.  

Ενα βιβλίο έχει και το προωθεί σαν άτυπο πολιτικό πρόγραμμα· περιμένει τα απομνημονεύματά του να λειτουργήσουν ως πόλος έλξης, συσπειρώνοντας δυνητικούς ψηφοφόρους όχι με υποσχέσεις, αλλά με τον αφηγηματικό τους αναθεωρητισμό.  

Αν και κολλημένος στο παρελθόν του, ο Αλέξης Τσίπρας ρίχνει ματιές στο μέλλον, κι αυτό που βλέπει δεν του αρέσει. Γι’ αυτό και θεώρησε σκόπιμο να μιλήσει ξαφνικά εναντίον των μικρών κομμάτων και των δυνάμεων διαμαρτυρίας.  

Ο πρώην ηγέτης ενός κόμματος του 3%, που γιγαντώθηκε ακριβώς χάρη στην ιδιότητά του ως δύναμης διαμαρτυρίας, ξαφνικά ονειρεύεται μια «ισχυρή κυβερνώσα προοδευτική δύναμη». 

Τι άλλαξε; 

Ισως ότι βλέπει την Ιστορία να επαναλαμβάνεται, αλλά αυτή τη φορά μπροστάρης της διαμαρτυρίας είναι κάποιος άλλος.

Οι αποστάσεις που παίρνουν τώρα πολλά πρόσωπα της Αριστεράς από τη Μαρία Καρυστιανού ή ακόμα και οι ευθείες βολές που εκτοξεύουν προς εκείνη δεν έχουν ιδεολογικό περιεχόμενο. Κανείς, για παράδειγμα, δεν έχει βγει να σχολιάσει ευθαρσώς ότι γύρω από το νέο πολιτικό εγχείρημα της Καρυστιανού συγκεντρώνονται ακροδεξιές προσωπικότητες· κανείς δεν προβληματίστηκε με την επιλογή της να τοποθετηθεί πριν από λίγες ημέρες επί των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αντί να επιλέξει οποιοδήποτε άλλο πολιτικό θέμα.  

Ο ανταγωνισμός τώρα εδράζεται στη...

 

Υπαρκτού ξυλολιοκίνητου Κρυστιανισμού κωμωδία

 



Σαν σήμερα (23/1/ΧΧΧΧ)

 

1556: Ο καταστροφικότερος σεισμός στην ανθρώπινη ιστορία πλήττει την επαρχία Σαντζί της Κίνας (830.000 νεκροί)

1957: Η εταιρία Wham-o Company λανσάρει το πρώτο φρίζμπι.


1803: Πεθαίνει ο Άρθουρ Γκίνες, ιδρυτής της ομώνυμης Ιρλανδικής ζυθοβιομηχανίας.

1973: Χάνει τη ζωή του ο Αλέξανδρος Ωνάσης, μοναχογιός του μεγιστάνα Αριστοτέλη Ωνάση μετά απο αεροπορικό ατύχημα που είχε με αεροσκαφος που ο ίδιος πιλοτάριζε







2017: Πεθαίνει  σε ηλικία 95 ετών ο ναύαρχος Γρηγόρης Παυλάκης, ο τελευταίος επιζών από την απόβαση στη Νορμανδία.





 

2019 Πέθανε ο πρώην πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, Σπύρος Παπασπύρος σε ηλικία 58 ετών.

 

 

 


 
2021
Σε ηλικία 87 ετών έφυγε από τη ζωή ο Λάρι Κινγκ, ο θρύλος των talk show των ΗΠΑ, που στη διάρκεια της καριέρας του πήρε χιλιάδες συνεντεύξεις από παγκόσμιους ηγέτες, πολιτικούς και ανθρώπους του θεάματος. 
 
 
 
 
 

 2024 Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών, ο διάσημος σχεδιαστής μόδας Φιλήμονας.

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Μπορεί να παράγει η "Άνωθεν παρέμβαση" πολιτική; Έστω και στ' αραμαϊκά;

 Του Πέτρου Λάζου

Ας το ξεκαθαρίσουμε εξ’ αρχής, για να μην υπάρχει παρεξήγηση
. Ο πόνος της μάνας είναι αδιαπραγμάτευτος. Η οργή για τα Τέμπη είναι δικαιολογημένη. Και η απαίτηση για απόδοση ευθυνών είναι μονόδρομος σε κάθε σοβαρή χώρα. Μέχρι εδώ, συμφωνούμε όλοι. Ή τουλάχιστον, όλοι όσοι διαθέτουν ίχνος ενσυναίσθησης. Στην περίπτωση της κυρίας Καρυστιανού όμως, το πράγμα έχει ήδη ξεφύγει κατά πολύ, από το πλαίσιο του πένθους ενός γονιού ή την απαίτηση για δικαίωση των νεκρών παιδιών.

Το φαινόμενο που βλέπουμε να θεριεύει μπροστά στα μάτια μας, φυσικά δεν είναι κεραυνός εν αιθρία.  

Είναι το φυσιολογικό αποτέλεσμα μιας πολιτικής σκηνής που θυμίζει περισσότερο νεκροταφείο ιδεών παρά πεδίο μάχης. Όταν η εμπιστοσύνη στους θεσμούς έχει πιάσει πάτο και η καχυποψία για "μαγειρέματα" δηλητηριάζει τα πάντα, είναι λογικό –σχεδόν νομοτελειακό– η κοινωνία να ψάξει για "εκδικητές". Και η κυρία Καρυστιανού, πατώντας πάνω σε μια τραγωδία που μάτωσε όλη την χώρα, άσχετα για το τι προσπαθεί να πείσει, δεν είναι ιδιαίτερα διαφορετική όταν μας λέει ήρθε να καλύψει ακριβώς αυτό το κενό.

Μέχρι εδώ, καλά. 

Το πρόβλημα όμως δεν είναι η αφετηρία

Είναι ο προορισμός

Διότι αυτό που ξεκίνησε ως κραυγή αγωνίας, έχει μεταλλαχθεί σε μια αλλόκοτη πολιτική πλατφόρμα που μοιάζει με "μπουφέ" ανορθολογισμού. Όλα τα έχει ο μπαξές. Από θεωρίες συνωμοσίας για την τεχνολογία και αντιδυτικό μένος, μέχρι έναν βαθύ, σκοταδιστικό συντηρητισμό που θα έκανε ακόμη και τους πιο σκληροπυρηνικούς του παρελθόντος να μοιάζουν με… προοδευτικούς χίπστερς.

Το ζήτημα δεν είναι προσωπικό. Το ζήτημα είναι βαθιά πολιτικό και κοινωνικό. Έχουμε μια τεράστια μάζα πολιτών που αισθάνεται αποκλεισμένη. Χωρίς απαραίτητα να είναι, έτσι αισθάνεται. Και γι’ αυτό έχει τεράστια ευθύνη όλη η υπόλοιπη χώρα, όσο κι αν αυτό ενοχλεί. Αντί για λύσεις, επιλέχτηκαν τσαρλατάνοι. Αντί για διαφάνεια, επελέγη η μεταφυσική της πολιτικής. Και τώρα, φταίνε οι ξένοι, τα τσιπάκια και οι… ψεκασμοί. Και παρουσιάζεται σαν "βέλτιστη λύση", η "παρέμβαση από ψηλά"! Όχι επικουρικά, όχι σαν επίκληση, κυριολεκτικά! 

Αυτό που συμβαίνει είναι επικίνδυνο. Όχι επειδή απειλεί την κυβέρνηση ή την αντιπολίτευση – αυτοί ας πρόσεχαν.  

Είναι επικίνδυνο επειδή , για δεύτερη φορά σε μια δεκαετία, απειλεί την κοινή λογική. Αν αύριο το πρωί, η εθνική γραμμή και οι πολιτικές χαράσσονται με βάση τις προφητείες και όχι τα πραγματικά και οικονομικά δεδομένα, τότε καλό είναι να έχουμε έτοιμες τις βαλίτσες και "το διαβατήριο στα δόντια". Διότι καμία χώρα δεν επιβίωσε όταν αντικατέστησε την πολιτική με τον εξορκισμό. Ειδικά σε εποχές τόσο μεγάλων γεωπολιτικών αλλαγών, όσο αυτή που ζούμε… 

Βέβαια, η ευθύνη είναι αποκλειστικά δική μας.  

Εμείς, ως κοινωνία, έχουμε εθιστεί στον Μεσσιανισμό. Βαριόμαστε τη δύσκολη δουλειά των μεταρρυθμίσεων και ψάχνουμε το "μαγικό ραβδί" που θα εξαφανίσει τα προβλήματα

Η κυρία Καρυστιανού απλώς είδε την ευκαιρία (ή την ανάγκη, ας είμαστε καλοπροαίρετοι) και την άρπαξε. Το ότι αυτό το "όχημα" κουβαλάει πλέον απόψεις που μυρίζουν ναφθαλίνη και μεσαίωνα, φαίνεται να μην ενοχλεί κανέναν.  

Αντιθέτως. Πουλάει. Και πουλάει τρελά. 

Σε μια χώρα που έχει μάθει να ζει με μύθους, ο ορθολογισμός είναι ότι πιο βαρετό. Το δράμα, η φωνή, η κατάρα και η υπόσχεση της "θείας δίκης" είναι τα πιο ελκυστικά προϊόντα, στο ράφι της λαϊκής οργής. 

Και κάπως έτσι, θα οδηγηθούμε με μαθηματική ακρίβεια, για μία ακόμη φορά, σε έναν ακόμη τοίχο.  

Ένα τοίχο που...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Η επιτομή της καπηλείας

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΑΝΙΚΑ


Κυρα-Μαρία μου, μεγάλη η τραγωδία σας. Αξεπέραστος ο πόνος σας. Απροσμέτρητη η θλίψη σας Ομως, κυρα-Μαρία μου, αν κάθε μητέρα και κάθε πατέρας που έχαναν τα παιδιά τους για λόγους που έχουν να κάνουν με τη σκουριασμένη κρατική μηχανή. (Για παράδειγμα από αυτοκινητικά δυστυχήματα που συμβαίνουν σε δρόμους τριτοκοσμικούς. Για παράδειγμα από την ασυγχώρητη έλλειψη ιατρικού προσωπικού σε δημόσιο νοσοκομείο. Για παράδειγμα από τη βύθιση ενός πλοίου ή την πτώση ενός αεροσκάφους.) Αν, λοιπόν, όλοι αυτοί οι χαροκαμένοι γονείς επί σειρά ετών και με πρωτοφανή επιμονή οργάνωναν συγκεντρώσεις και στο τέλος δημιουργούσαν κόμματα με στόχο να καταπολεμήσουν τη διαφθορά, ε, τότε θα προέκυπταν χιλιάδες τέτοιες παρατάξεις. Καθώς και χιλιάδες τέτοιες Μαρίες σε ρόλο αρχηγού.

Δηλαδή, γιατί κάτι ανάλογο δεν συνέβη με αντίστοιχα σιδηροδρομικά, τραγικά δυστυχήματα σε χώρες όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία ή η Γερμανία; 

Και ποιος είναι αυτός που μπορεί να εγγυηθεί, με κατηγορηματική βεβαιότητα, ότι οι συγκοινωνιακές μας μετακινήσεις είναι τόσο μα τόσο ασφαλείς; 

Ουδείς!

Και, κυρα-Μαρία μου, ο Νικόλας Φαραντούρης που σας «φλερτάρει», προφανώς για να διατηρήσει την πολύτιμη γι’ αυτόν έδρα του, ήταν μέχρι πρότινος μέλος του ταχαριστερού ΣΥΡΙΖΑ. Και αν δεν με απατά η μνήμη μου, η κυβέρνηση των ταχαριστερών έλαβε χρήματα και εγγυήθηκε τη σωτήρια εγκατάσταση τηλεδιοίκησης με τη σύμβαση 717. Πράγμα που δεν έπραξε. Αν η σύμβαση είχε τηρηθεί, τώρα το παιδί σας θα έχαιρε άκρας υγείας. Οπως και όλα τα παιδιά των άλλων γονιών.

Και, κυρα-Μαρία μου, καθήμενη, εσείς, στον σβέρκο όλων των γονιών που έχασαν τα παιδιά τους στην ανατριχιαστική τραγωδία των Τεμπών, καταφέρατε να σκορπίσετε στο πανελλήνιο τη λάμψη σας. Με τον δικό τους πόνο. Με το δικό τους υπαρξιακό χάος. Με τις αξεπέραστες και στοιχειωμένες απουσίες των παιδιών τους.

Και, κυρα-Μαρία μου, πρέπει να το παραδεχτείτε αυτό. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης έβαλαν πλάτη στον αγώνα σας. Αυτά τα κόμματα, το εφαλτήριό σας. 

Και το έκαμαν για να εκμεταλλευτούν τον πόνο σας. Αλλά κι εσείς ωφεληθήκατε.  

Εξαιρετική η συναλλαγή ανάμεσά σας. Με Νικόλα Ανδρουλάκη, Ζωή Κωνσταντοπούλου, Δημήτρη Κουτσούμπα και Σωκράτη Φάμελλο. Κόψε-ράψε. Σας έδιναν, τους δίνατε.

Και, κυρα-Μαρία μου, αφού πρώτα ξεζουμίσατε κάθε ίχνος αυτής της ιδιοτελούς σχέσης, στη συνέχεια τους παρατήσατε. Και όχι μόνο τους παρατήσατε, αλλά και τους «γράψατε». Με τη ρομφαία του αδιάφθορου.

Κυρα-Μαρία μου, μην παριστάνετε την πάναγνη περιστερά. 

Τέτοια καπηλεία δεν θυμάμαι σε όλα αυτά τα χρόνια της μεταπολιτευτικής Σωρρακώσταινας. Από κανέναν άλλο πολιτικό, ούτε από κάποια παράταξη.

Τα καπηλευτήκατε όλα. Μα όλα. Τον πόνο των γονιών. Τον συλλογικό θυμό. Την «πλάτη» όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Τους τόνους δημοσιογραφικής μελάνης. Τα άπειρα σχόλια που ανεβοκατέβαιναν στο Διαδίκτυο. Τα εκατομμύρια των συγκεντρωμένων στα συλλαλητήρια. Τους μύδρους που εξαπέλυαν οι επιπόλαιοι και άφρονες αρχηγοί των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Ολα αυτά μού θυμίζουν το στόρι του γοτθικού μυθιστορήματος της Μαίρη Σέλεϊ «Φρανκενστάιν, ο σύγχρονος Προμηθέας», γραμμένο το 1818. Οπου ο δόκτωρ Φρανκενστάιν φτιάχνει το δημιούργημά του. Και στη συνέχεια το τέρας ορμάει εναντίον όλων, ακόμα και του δημιουργού του...

Ολοι σάς έφτιαξαν. Και τώρα εσείς όχι μόνο τούς γυρίζετε την πλάτη. Οχι μόνο όλους αυτούς της αντιπολίτευσης τους κατατάσσετε και τους αθροίζετε στο παλιό, το ξεπερασμένο πολιτικό κατεστημένο, αλλά από πάνω τούς «αφαιρείτε» και ποσοστά από τους ψηφοφόρους τους.

Καλά να πάθουν.  

Καλά να πάθουν και όσοι πολίτες σάς πιστεύουν. 

Και επίσης καλά να πάθουν όσες και όσοι καταβροχθίσουν αμάσητα τον σανό περί «καταπολέμησης της διαφθοράς». 

Το ίδιο έργο το έχουμε ξαναδεί. Γιατί ακόμα και οι πολιτικά αναλφάβητοι πρέπει να γνωρίζουν ότι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Η πολιτικός κ. Καρυστιανού

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ 

Απροετοίμαστη, ακόμη και για τον απλοϊκό λαϊκιστικό λόγο, εμφανίστηκε προχθες στην τηλεόραση η κ. Μαρία Καρυστιανού. 

Δεν ήταν απλώς γενικόλογη, ήταν και ελλιπώς ενημερωμένη. Δεν είχε ακούσει καν τις προειδοποιήσεις ότι, όσο παραμένει η χαροκαμένη μάνα των Τεμπών ουδείς θα την κοντράρει, αν όμως μπει στην πολιτική, θα αλλάξουν τα πράγματα. Εξ ου και το παράπονό της «γιατί δέχομαι επίθεση ξαφνικά; Γιατί πριν ήμουν καλή και τώρα (…) είμαι η κακιά;» (Open, 19.1.2026). 

Και όμως η στάση των κομμάτων απέναντί της ήταν από τις ελάχιστες υποσχέσεις που οι πολιτικοί τήρησαν.

Για κάθε ερώτημα, η μέλλουσα πολιτικός είχε μια γενικόλογη μη απάντηση

Ισως να είχε το τρακ της πρωτοεμφανιζόμενης, αλλά δεν χρειάζεται να τη συμβουλεύσουν ειδικοί για να απαντήσει στο θέμα της Γροιλανδίας, που της ετέθη. 

Δεν χρειαζόταν την αντιπολιτική στάση ότι «εμείς δεν είμαστε σαν τους πολιτικούς, οι οποίοι δεν ξέρω αν σε όλα αυτά τα δύσκολα χρόνια είδαν να αλλάζει κάτι στην ποιότητα της ζωής τους όπως είδαμε εμείς στη δική μας». 

 Ούτε τον μπακαλιάρο ότι «Δεξιά και Αριστερά ταιριάζουν στο παλιό πολιτικό σύστημα. Με πλησιάζουν πολίτες από όλες τις ιδεολογίες. Πολλοί πολιτικοί καταπατούν την ιδεολογία τους. Δεν θέλουμε να βάλουμε μία ταμπέλα. Θέλω να φύγω απ’ αυτές τις ταμπέλες».

Αμήχανη, ίσως και λόγω έλλειψης εμπειρίας, στάθηκε σε κορυφαία κοινωνικά ζητήματα, όπως ήταν ο γάμος ομόφυλων ζευγαριών, όπου είπε ότι «η πολιτεία οφείλει να δημιουργεί μια κοινωνία όπου όλοι θα αισθάνονται καλά», αλλά τα μπουρδούκλωσε άσχημα στο θέμα των αμβλώσεων: «
Σέβομαι την ελεύθερη βούληση, είναι πολύ σημαντική και κατοχυρωμένη συνταγματικά. Θεωρώ ότι είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης. Ας αποφασίσει λοιπόν η κοινωνία τι θα ήθελε να γίνει. (…) Μια γυναίκα μπορεί να αποφασίσει, βεβαίως, για το σώμα της. Το θέμα είναι ότι στην περίπτωση των αμβλώσεων υπάρχει και ένα άλλο ηθικό θέμα. Δεν έχει σημασία τι πιστεύω εγώ ή τι πιστεύετε εσείς. Για αυτό λες ναι στη δημόσια διαβούλευση. Η πλειοψηφία θα αποφασίσει, ίσως η πλειοψηφία θα έχει μια καλύτερη γνώμη, άποψη. Είναι πιο δημοκρατικό, γιατί μιλάμε και για μια ζωή που μόλις γεννάται». Λες και τα ηθικά θέματα –ακόμη κι αν υπάρχουν– λύνονται από τις πλειοψηφίες.

Δεν γνωρίζουμε σε τι μπορεί να εξελιχθεί η κ. Καρυστιανού. Από αυτήν τη συνέντευξη δεν έδειξε να έχει λαμπρό μέλλον στην πολιτική.

Η μόνη καλή –και πολύ ανθρώπινη– στιγμή ήταν όταν αρνήθηκε ότι η λέξη «Οξυγόνο» θα είναι στον τίτλο του κόμματός της, διότι
«η λέξη αυτή ειπώθηκε από παιδιά μας πριν ξεψυχήσουν».  

Αυτό και μόνο δείχνει ότι ...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Στο όνομα του Αρχαγγέλου και της γερόντισσας

 Του ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Η Μαρία Καρυστιανού θέλει να ξανασυζητήσουμε για τις αμβλώσεις, αντιδρά στον προσωπικό αριθμό και φέρει την ρομφαία του Αρχαγγέλου.

Αυτό δεν είναι το κόμμα της επανάστασης που ονειρευότανε η Ζωή και ήλπιζε να δει στην εξουσία ο Νίκος Κοτζιάς. Είναι μια νέα «Νίκη» στην πιο επιθετική της εκδοχή.

Η διαφορά από το κόμμα του Νίκου Νατσιού που εξαφανίζεται και δίνει την θέση του στο κόμμα Καρυστιανού είναι ότι το κόμμα της Μαρίας τυγχάνει μεγάλης στήριξης από ένα κομμάτι της ολιγαρχίας.

Η Μαρία Καρυστιανού δεν εκπροσωπεί κάτι νέο. Αλλά κάτι πολύ παλιό και σκοτεινό. Είναι ο ίδιος ο σκοταδισμός που κτυπάει την πόρτα με ένταση στην τραυματισμένη από την κρίση Ελλάδα του 2026 και απειλεί να την εκτοξεύσει με δύναμη πίσω στον χρόνο, στον μεσαίωνα.

Η Μαρία Καρυστιανού πιστεύει ότι έχει μια… στενή σχέση με τον Αρχάγγελο. Και ότι ο Αρχάγγελος θα την βοηθήσει να εκπληρώσει τα όνειρά της. Τι όνειρα θα μπορούσε, αλήθεια, να εκπληρώσει μια βιβλική μορφή που φέρει την ρομφαία;

Η Μαρία Καρυστιανού έχασε το παιδί της στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. Ο πόνος του γονιού που χάνει το παιδί του είναι απερίγραπτος. Για την Μαρία η τραγική εκείνη στιγμή του δυστυχήματος αποτέλεσε την αφετηρία μιας πολιτικής καριέρας.

Ήταν εμφανές από την πρώτη στιγμή.

Οι μόνοι που δεν το «είδαν» ήταν εκείνοι που πίστευαν ότι θα την αξιοποιούσαν πολιτικά στην πορεία. Ότι θα την ενσωμάτωναν στο δικό τους κόμμα.

Μέχρι τότε η Μαρία ήταν η προστατευόμενή τους. Τώρα η Μαρία είναι ο μεγάλος εχθρός τους. Ακριβώς επειδή απειλεί να τους απορροφήσει τους ψηφοφόρους και να εξαφανίσει τους ίδιους από το πολιτικό σκηνικό. Η Νίκη ήδη εξαϋλώνεται. Είναι το πρώτο θύμα…

Όσο μιλάει η Μαρία Καρυστιανού, τόσο μας δείχνει πιο καθαρά αυτό που εκπροσωπεί. Το θέμα των αμβλώσεων έχει κλείσει εδώ και σαράντα χρόνια. Η Μαρία Καρυστιανού θέλει να το ανοίξει και πάλι. Είναι σαν να βλέπουμε χιλιάδες ρασοφόρες και ρασοφόρους να κατακλύζουν την Αθήνα και να ζητούν να μεταβληθεί η Αθήνα σε Ιράν. Ένα θεοκρατικό κράτος με την καθοδήγηση του Αρχαγγέλου, των εν Ελλάδι μοναστηριών με αναφορά στην Μόσχα και φυσικά της γερόντισσας από την Συρία. Θα μπορούσε να είναι η συμβολή της Ελλάδας σε μια εποχή καθαρά σουρεαλιστική.

Η Μαρία Καρυστιανού δεν απειλεί το σύστημα. Απειλεί σοβαρά την χώρα.

Αν η Χρυσή Αυγή εξέπληξε τους πάντες με το 10% που την ψήφισαν, η Μαρία Καρυστιανού…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Μάλλον φοβάται το… μάτι η κβαντική παιδίατρος

 
 

Τα περί «κβαντικής ιατρικής» στο σάιτ της Καρυστιανού ίσως να ήταν ήδη αρκετά για να καταλάβουμε. 

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

καρυμύθεια (η) 1. άρνηση για αποκάλυψη προγράμματος, μελλοντικών σχεδίων, προτάσεων και συνεργατών «η Μαρία μπορεί να δήλωσε έτοιμη να αναλάβει το καινούργιο πρότζεκτ της εταιρείας αλλά όσο επιμένει στην καρυμύθειά της δεν πρόκειται να της ανατεθεί» 2. θολός πολιτικός λόγος «δεν είμαι σίγουρος ότι η καρυμύθεια είναι ο καλύτερος τρόπος να μαζέψεις ψήφους» 

Από τη στιγμή που η Μαρία η Καρυστιανού άνοιξε τα φτερά της για την πολιτική (και την πολιτική εξουσία) θα ερχόταν αντιμέτωπη με ερωτήσεις στις οποίες δεν θα ήταν έτοιμη να απαντήσει.

Όπως όμως φαίνεται, δεν είναι έτοιμη να απαντήσει σε καμία ερώτηση αφού στην προχτεσινή της συνέντευξη στο Open δεν αποκάλυψε ούτε πρόγραμμα, ούτε θέσεις, ούτε συνεργάτες.

Μπορεί να φοβάται μήπως της τα ματιάσουν, αλλά η εχεμύθεια για τις απόψεις σου και τα σχέδιά σου φοβάμαι ότι δεν είναι τρόπος να ξεκινήσεις μια πολιτική καριέρα.

Έτσι, μετά από μια σχεδόν ωριαία κουβέντα το μόνο που μάθαμε είναι ότι το δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση «είναι θέμα διαβούλευσης», το οποίο βέβαια ίσως και να μας βοηθάει να καταλάβουμε πολλά γύρω από την πολιτικό Μαρία Καρυστιανού και το κόμμα της. Αν και τα περί «κβαντικής ιατρικής» στο σάιτ της ίσως να ήταν ήδη αρκετά. 

Για να είμαι δίκαιος η Καρυστιανού δήλωσε «κατά των υποχρεωτικοτήτων γενικότερα» οπότε έχουμε και κάποιες σαφείς θέσεις: από τη φράση της συνεπάγεται ότι …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: 7 θέματα που πρέπει να μπουν σε δημόσια διαβούλευση μετά το δικαίωμα στην άμβλωση

 Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Η προτροπή της (πρώην) Αγίας Μαρίας των Τεμπών για δημόσια διαβούλευση δεν πρέπει να περιοριστεί στο δικαίωμα στην άμβλωση

Υπάρχουν και άλλα θέματα τα οποία θα μπορούσαμε να συζητήσουμε και τελικά να συναποφασίσουμε με δημοψηφίσματα σε μια διαρκή γιορτή της άμεσης δημοκρατίας, προκειμένου να τιμήσουμε τον Καποδίστρια έτσι όπως τον οραματίστηκε ο Γιάννης ο Σμαραγδής.

Η κατάργηση της δουλείας: μπορεί να έχει καταργηθεί εδώ και πολλά χρόνια, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι που θα ήθελαν δούλους και άνθρωποι που θα ήθελαν να μπορούν να επιλέξουν να δουλεύουν με αλυσίδες στα πόδια (δεν φαντάζομαι να σας φαίνεται περίεργο αφού και η μαντήλα είναι επιλογή). Εμείς ειδικά, ως Έλληνες, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο ελληνικός πολιτισμός άκμασε σε μια εποχή που η δουλεία θεωρείτο απολύτως φυσιολογική.

Τα πολιτικά δικαιώματα των γυναικών: Χρειάζεται οι γυναίκες να εκλέγουν και να εκλέγονται; Θέλουμε να δούμε κι άλλες Θάτσερ ή Μέρκελ; Δεν θα πρέπει επιτέλους να ξανασυζητήσουμε για το αν η περίφημη ισότητα υφίσταται ή είναι μια ακόμα woke πλάνη;

Η αποποινικοποίηση της μοιχείας: ο γάμος είναι ένα συμβόλαιο που υπογράφεται ενώπιον του Θεού. Η διάλυσή του είναι στην ουσία προσβολή για τον Θεό και, όπως όλοι ξέρουμε, ο Θεός δεν αυτοεξυπηρετείται, είναι απολύτως αδύναμος να αντιμετωπίσει όσους τον προσβάλουν και γι’ αυτό πρέπει να τον εξυπηρετούν οι πιστοί του. Για τον πολιτικό γάμο δεν γράφω κάτι, γιατί η κατάργησή του είναι ένα από τα θέματα που επίσης θα πρέπει να συζητήσουμε ως κοινωνία.

Η υποχρεωτική εκπαίδευση: στο πλαίσιο της αντίθεσης με κάθε υποχρεωτικότητα, την οποία εκφράζει και η σπουδαία Μαρία Καρυστιανού, πρέπει να μπει ένα τέλος στον κρατικό εξαναγκασμό που ονομάζεται πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Πρέπει να ελευθερωθούμε από τα δεσμά της κρατικής εξουσίας, η οποία ξεκινάει να μας δυναστεύει από την πιο τρυφερή ηλικία, προκειμένου να μας μετατρέψει σε πειθήνια όργανα ενός σάπιου συστήματος.

Τα μεικτά σχολεία: Ίσως είναι απαραίτητο να επιστρέψουμε στο καθεστώς των σχολείων Αρρένων και Θηλέων. Όχι μόνο εξαιτίας των διαφορετικών μαθησιακών αναγκών που έχουν τα δύο φύλλα (ένα αγόρι δεν χρειάζεται να μάθει να μαγειρεύει, ενώ ένα κορίτσι δεν είναι απαραίτητο να μάθει ιστορία), αλλά και εξαιτίας των κινδύνων (σεξουαλικής φύσεως) που φέρνει ο συγχρωτισμός των δύο φύλων. Είναι προτιμότερη η αποκλειστική συνύπαρξη με ομόφυλους. 

Τα εμβόλια: τα εμβόλια ήταν πάντα επικίνδυνα, αλλά τα τελευταία χρόνια τα πράγματα έχουν γίνει ακόμα χειρότερα. Γιατί τα εμβόλια πια περιέχουν τσιπάκια με τα οποία όχι μόνο μας παρακολουθούν, αλλά μας εξαναγκάζουν σε συμπεριφορές ξένες προς την ανθρώπινη φύση έτσι όπως τη δημιούργησε ο Θεός. Δεν είναι λίγοι οι επιστήμονες που έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ακόμα και η ομοφυλοφιλία σχετίζεται άμεσα με τους εμβολιασμούς.

Η ...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Θα διαβουλευτεί με την γερόντισσα για το δικαίωμα στην άμβλωση η κβαντική ιατρός Καρυστιανού;

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Υπέροχο. Γίνεται όλο και καλύτερο

 

Υπαρκτού ξυλολιοκίνητου "εθνοσωτήριου" Καρυστιανισμού κωμωδία

 

 

 

 

 

 

Εθνικής "δημοσιογραφο-καλλιτεχνικής" σουργελο-Καρυστιανολάγνας "πνευματικής αφρόκρεμας" κωμωδία


 

 

 


         

 

Υπαρκτού αριστερο-ψεκο-ξυλολιόπληκτου Καρυστιανογλείφτη ελληνισμού κωμωδία