![]() |
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος ενώ χορηγεί τον τόμο της Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας. REUTERS/MURAD SEZER |
Ο ελληνοσπουδαγμένος μητροπολίτης Νόβισαντ Ειρηναίος Μπούλοβιτς ήταν τότε εκ των διαχειριστών της ελληνικής βοήθειας και ο κατ’ εξοχήν «πλασιέ» στο ελληνικό θρησκευτικό, και όχι μόνο, ακροατήριο, των δικαίων του ορθόδοξου κόσμου στην καταρρέουσα Γιουγκοσλαβία, που κατ’ εκείνον ταυτίζονταν με αυτά του Μιλόσεβιτς και του σερβικού έθνους.
Ο ίδιος μητροπολίτης που τότε έψαλε «υμνούμεν σε, ευλογούμεν σε», για την Εκκλησία της Ελλάδος και τους πιστούς της, εξαπέλυσε πρόσφατα σφοδρότατη επίθεση, στα όρια της προσβολής, εναντίον της και του Προκαθημένου της Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, με αφορμή την αναγνώριση από την Αθήνα, της Αυτοκέφαλης Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας.
Με ανάρτησή του στην επίσημη ιστοσελίδα της Σερβικής Εκκλησίας επιχείρησε να υποβαθμίσει το ηγετικό προφίλ του κ. Ιερωνύμου εμφανίζοντάς τον ως έναν μητροπολίτη που απλώς και μόνον προεδρεύει της Ιεράς Συνόδου. Και όχι μόνο: χαρακτήρισε την απόφαση της Εκκλησίας της Ελλάδος να συνταχθεί με το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο ουκρανικό ως «το τελευταίο βήμα πριν την άβυσσο ενός ακόμα βαθύτερου και πιο επικίνδυνου σχίσματος στην οικουμενική Ορθοδοξία».
Κατά τον Μπούλοβιτς «το σχίσμα δεν προκλήθηκε από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία αλλά αποκλειστικά από το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης» και η ενδεχόμενη επέκτασή του «θα είναι ευθύνη της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος ως μοναδικής Εκκλησίας, η οποία, έπειτα από παρατεταμένη αντίσταση, υπέκυψε και ενήργησε σύμφωνα με τις εντολές του Φαναρίου, της Ουάσιγκτον και ο Θεός ξέρει ποιανού άλλου».
Η αντιπαράθεση Οικουμενικού Πατριαρχείου και Ρωσικής Εκκλησίας ξέφυγε γρήγορα από το τρίγωνο Φαναρίου – Μόσχας – Κιέβου και εξαπλώθηκε στις όπου γης εκκλησιαστικές δομές των Ορθοδόξων. Η κάθε πλευρά μετράει τους φίλους της αξιώνοντας να συνταχθούν μαζί της.
Η ρωσική πιέζει τα ανά τον πλανήτη Πατριαρχεία και Αυτοκέφαλες Εκκλησίες να μην αναγνωρίσουν τη «σχισματική» Ουκρανική Εκκλησία, απειλώντας τους «προδότες» με ποινές όπως η διακοπή κοινωνίας και οικονομικής «ευλογίας» που κάποιους (τους πιο φτωχούς και αδύναμους) τους κρατάει δεμένους στο άρμα της δικής της επιρροής. Πηγές του Φαναρίου ανέφεραν ότι όπου η ρωσική πλευρά δεν βρίσκει ανταπόκριση στήνει δικές της δομές (ενορίες, ναούς) απέναντι στις υφιστάμενες του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ενώ στη μάχη έχει ρίξει και το ισχυρό όπλο της βιομηχανίας του θρησκευτικού τουρισμού που φέρνει εκατομμύρια Ρώσους πιστούς στους τόπους λατρείας (Ιεροσόλυμα, Πάτμος, Μετέωρα, Αγιον Ορος, κ.α.). Καθώς με ντιρεκτίβα διέκοψε, για να εκδικηθεί τον κ.κ. Βαρθολομαίο, την κοινωνία με το Αγιον Ορος, η κάθοδος Ρώσων επισκεπτών στον Αθω μειώθηκε θεαματικά, και στη Χαλκιδική πολλοί καταστηματάρχες βλέπουν να καταρρέουν οι πωλήσεις τους.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης καλεί σε συστράτευση, επικαλούμενος το ιστορικό προνόμιό του να χορηγεί τον τόμο της Αυτοκεφαλίας. Και μέχρι στιγμής, η Εκκλησία της Ελλάδος και το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής, το δεύτερο στην τάξη μετά το Φανάρι στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αναγνώρισαν τη νέα πραγματικότητα στην Ουκρανία, προκαλώντας την μήνιν της Ρωσικής Εκκλησίας, που προσπαθεί να πάρει με το μέρος της πέρα από τις σλαβικές εκκλησίες και τα Πατριαρχεία της Μέσης Ανατολής, διά των οποίων η Μόσχα θα επηρεάζει το αραβικό χριστιανικό στοιχείο στο μεταβαλλόμενο γεωπολιτικά περιβάλλον της ευρύτερης περιοχής.
Κρίση, αλλά όχι σχίσμα
Η χορήγηση της Αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία της Ουκρανίας μπορεί να οδήγησε σε κρίση τις σχέσεις Φαναρίου – Μόσχας, όχι όμως και σε σχίσμα, παρά τη μονομερή από το Πατριαρχείο Μόσχας διακοπή κοινωνίας με την πρωτόθρονη Ορθόδοξη Εκκλησία, που καμία άλλη Εκκλησία δεν υιοθέτησε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου