"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΣΥΡΙΖΑίικα REBRAND-ΙΣΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΛΑΘΡΟΛΑΓΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Σαν τα αγγλικά του

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Συγκλονίζει, ασφαλώς, η τραγωδία στη Χίο με τους μετανάστες. Σε αυτό τουλάχιστον ο Αλέξης Καραμήτρος έχει δίκιο – είναι φοβερό να χάνονται δεκαπέντε άνθρωποι (φυγάδες από το καθεστώς των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν), και μάλιστα με τέτοιο τρόπο.

Εξίσου όμως συγκλονίζει η αφέλεια του ιδίου, που αγανακτεί με τον χαρακτηρισμό των διακινητών ως «δολοφόνων» από τον υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, επειδή ακόμη δεν έγινε η απαραίτητη έρευνα. Υπονοεί, δηλαδή, ότι οι δολοφόνοι μπορεί να είναι από την πλευρά του Λιμενικού, λες και εκείνος που παραβιάζει τον νόμο είναι το ίδιο με τον άλλο που η δουλειά του είναι να υπερασπίζεται την τήρησή του.

Φυσικά, άνθρωποι είναι και οι μεν και οι δε, ως προς αυτό και τα δικαιώματα που συνεπάγονται εξ αυτού, βεβαίως, είναι το ίδιο. Ηθικά, όμως, δεν είναι, γιατί οι μεν είναι με τον νόμο, ενώ οι άλλοι τον παραβιάζουν.

Επαναλαμβάνω, για να μην υπάρχει χώρος για παρεξήγηση, αυτή η διάκριση δεν σημαίνει ότι το Λιμενικό είναι εξ ορισμού άμοιρο ευθυνών επειδή επιβάλλει τον νόμο, είναι λάθος όμως να τίθεται στην ίδια ακριβώς βάση με τον διακινητή, όπως κάνει ο κ. Καραμήτρος με τη σχετική δήλωσή του.

Αν το Λιμενικό και ο διακινητής είναι το ίδιο, τότε η έννοια του συνόρου, συνεπώς και της απαγόρευσης της παραβίασής του, παύει να υπάρχει. Στην περίπτωση αυτή, το Λιμενικό δεν μας χρειάζεται, αφού δεν μπορεί να εμποδίσει την παραβίαση του συνόρου όταν την εντοπίζει.

Να το συντηρούμε για να ενημερώνει με ντουντούκες και μεγάφωνα τα σκάφη με τους παράνομους μετανάστες ότι αυτό που κάνουν συνιστά παραβίαση του νόμου;

Αφού το ξέρουν ήδη! Δεν περιμένουν το Λιμενικό να τους το πει αυτοπροσώπως.

Από πλευράς του κ. Καραμήτρου, αυτή η δήλωση ήταν ένα ακόμη εμπόδιο, που ο ίδιος θέτει, στο υποτιθέμενο «rebranding». Στέλνει τη μνήμη πίσω στον Τσίπρα, που αναρωτιόταν δημοσίως αν έχει σύνορα η θάλασσα.

Με τέτοια μυαλά, ούτε ο Σαουλίδης ούτε ο Μπουλμπασάκος τον σώζουν. Δεν μπορεί να εξελιχθεί, με αποτέλεσμα ο τρόπος με τον οποίο υποδύεται τον ρόλο του κεντροαριστερού να είναι σαν τα αγγλικά του…

 

Μακροπρόθεσμα, πάντως, το ναυάγιο της Χίου, καθώς και όλα τα άλλα σχετικά περιστατικά, δεν είναι πρόβλημα για την κυβέρνηση. Ακόμη και η Πύλος, η μεγαλύτερη ως τώρα τραγωδία του είδους, δεν συγκίνησε το ευρύτερο κοινό, αν εξαιρέσουμε τις γνωστές κατηγορίες ειδικών συμφερόντων.

Είναι κυνικό να το διαπιστώνουμε;

Βεβαίως είναι, κυνική είναι όμως η πραγματικότητα. Η μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι μεν σκληρή, αλλά είναι αυτή ακριβώς που χρειάζεται. Αυτό ο κόσμος το αντιλαμβάνεται πολύ καλά και το επικροτεί, γιατί είναι προτιμότερο να είμαστε σκληροί στα σύνορα, παρά στην κόλαση της Μόριας.

Τι, ξεχάσατε κιόλας τη Μόρια;

Ηταν το φυσικό αποτέλεσμα της «καλοσύνης» που εμπορεύεται ο κ. Καραμήτρος και της πολιτικής των ανοικτών συνόρων. Αφού δεν είμαστε πρόθυμοι να στερηθούμε πόρους από την Υγεία, την Παιδεία, την Ασφάλεια ή την Αμυνα, προκειμένου να στεγάσουμε αξιοπρεπώς τους «ανώνυμους απελπισμένους», όπως λέει στη δήλωσή του, τότε αναγκαστικά θα τους στοιβάξουμε σωρηδόν και ο ισχυρότερος ας επιβιώσει.

Αλλά εμείς…

 

 κρατάμε στη μνήμη με περηφάνια τις «γιαγιάδες της Λέσβου» και ξεχνάμε ότι η υποτιθέμενη ανθρωπιά μας δημιούργησε το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης σε ευρωπαϊκό έδαφος μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: