Ετσι... pic.twitter.com/NL7UTSgv1B
— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) February 11, 2026
Πριν από δυόμισι μήνες, ο Αλέξης Τσίπρας έμοιαζε να έχει μια αρκετά ξεκάθαρη στρατηγική, καθώς ξεκινούσε την προσπάθειά του να επιστρέψει στο προσκήνιο.
Τα βέλη του –αρχικά μέσω του βιβλίου του και εν συνεχεία από τις πρώτες του τοποθετήσεις– στρέφονταν πρωτίστως ενάντια στην αριστερή πτέρυγα των πάλαι ποτέ συνεργατών του ή εκείνων που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο βρέθηκαν να συγκρούονται με πλευρές του συστήματος ή των θεσμών. Τα στελέχη τού άλλοτε ΣΥΡΙΖΑ και των θραυσμάτων του εξορίζονταν στον περίφημο εξώστη του «Παλλάς», ώστε να γίνει σαφής η περιθωριοποίησή του. Μαζί τους, στέλνονταν στον εξώστη και την περιθωριοποίηση ακόμα και οι πιο στοιχειώδεις αναφορές σε ταυτοτικά ζητήματα της Αριστεράς. Και ο ίδιος ο πρώην Πρωθυπουργός παρουσίαζε τον εαυτό του περίπου ως εγγυητή μιας συστημικής μετριοπάθειας απέναντι στην κυβέρνηση.
Από τον Δεκέμβρη στον Φλεβάρη, το κλίμα έχει κάπως αλλάξει –τουλάχιστον φαινομενικά. Ο Τσίπρας θυμήθηκε ξανά μερικές βασικές αρχές της Αριστεράς: στα Γιάννενα μάλιστα, αναφέρθηκε ακόμα και στους πρόσφυγες. Τα παλιό στελεχιακό δυναμικό του ΣΥΡΙΖΑ και των διευρύνσεών του, επιστρέφει σε πιο καλές θέσεις. Ο Πέτρος Κόκκαλης, για παράδειγμα, βρέθηκε από τον εξώστη στο πάνελ της παρουσίασης. Αλλα στελέχη, όχι πρωτοκαλασάτα, αλλά προερχόμενα από τον μηχανισμό, στήνουν εκδηλώσεις και τοπικές πρωτοβουλίες υπέρ του πρώην πρωθυπουργού, χωρίς κανείς από το περιβάλλον του να παίρνει αποστάσεις. Και επίσης, μια εσάνς σύγκρουσης με θεσμικούς παράγοντες του συστήματος και απομάκρυνση από την εικόνα της συναίνεσής: πρώτα με την αναφορά ότι δεν πρέπει να στηριχτεί το κυβερνητικό σχέδιο αναθεώρησης του Συντάγματος, έπειτα με την κόντρα που άνοιξε με τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας Γιάννη Στουρνάρα –ακόμα κι αν εδώ δεν πέταξε πρώτος ο Τσίπρας το γάντι.
Τελευταίο, αλλά όχι χωρίς σημασία: τις τελευταίες ημέρες πληθαίνουν οι επιθέσεις από το περιβάλλον του πρώην Πρωθυπουργού στα στελέχη της Αριστεράς που δηλώνουν ότι δεν σκοπεύουν να τον ακολουθήσουν στο σχέδιό του.
Αυτό, μπορεί να διαβαστεί και ανάποδα: οι πύλες της επιβίβασης άνοιξαν και τα στελέχη της Αριστεράς μπορούν να δηλώνουν συμμετοχή. Όποιος τυχόν πει ότι δεν ενδιαφέρεται, θα υποστεί τις συνέπειες.
Η μετατόπιση αυτή δεν είναι παράλογη. Στην πραγματικότητα, όσα συνέβησαν από τον Δεκέμβριο μέχρι σήμερα την καθιστούσαν επιβεβλημένη.
Αρχικά, ο Τσίπρας που ήλπιζε ότι το 18% του ΣΥΡΙΖΑ το 2023 θα αποτελούσε την αρχική μαγιά των υποστηρικτών του, διαπίστωσε ότι αυτό ήταν το ταβάνι του –το οποίο μάλιστα δεν πλησιάζει.
Δεύτερον, η συγκομιδή στελεχών πέραν του παλιού ΣΥΡΙΖΑ, υπήρξε εξαιρετικά φτωχή. Ούτε οι επιτροπές σοφών –πιο αδύναμες από τα παλιά think tank του–πρόσφεραν κάτι εντυπωσιακό, ούτε –ακόμα περισσότερο– οι υποτονικές εισροές από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ. Γρήγορα έγινε σαφές ότι ο Τσίπρας χρειάζεται τον μηχανισμό του ΣΥΡΙΖΑ για να εκτεθεί σε εκλογές.
Και, φυσικά, υπήρξε ο παράγοντας Καρυστιανού. Παρά την αλλοπρόσαλλη και μάλλον ακροδεξιά αύρα με την οποία εισήλθε επισήμως στην πολιτική αρένα η εκδιωχθείσα πρώην πρόεδρος του Συλλόγου των θυμάτων των Τεμπών, δημιούργησε μια βασική ρωγμή στο αφήγημα Τσίπρα. Στην πράξη, κατέστρεψε τον ισχυρισμό ότι ο Τσίπρας «είναι ο μόνος που μπορεί να κερδίσει τον Μητσοτάκη». Ακόμα κι αν ο ισχυρισμός αυτός δεν υπήρξε ποτέ αληθής, το καθαρό προσπέρασμα του πρώην Πρωθυπουργού από την Καρυστιανού στις μετρήσεις, τον έκανε θρύψαλα και στέρησε από τον πρώην ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ το βασικό του επιχείρημα απέναντι σε ανθρώπους που δεν τον πιστεύουν, αλλά θα μπορούσαν να τον ψηφίσουν απέναντι στον νυν Πρωθυπουργό.
Οι τελευταίες μετρήσεις που συμπεριλαμβάνουν και όλα τα πιθανά νέα κόμματα, δείχνουν τον αναμενόμενο σχηματισμό του Τσίπρα να διαγκωνίζεται για την τρίτη θέση με το ΠΑΣΟΚ, σε ποσοστά που οριακά φτάνουν το 10%. Τα νούμερα αυτά, προσδοκούν στο περιβάλλον του πρώην Πρωθυπουργού, μπορούν να αποδειχτούν παραπειστικά. Αφενός γιατί σε αυτές τις μετρήσεις εμφανίζεται και ένα τμήμα ανθρώπων που εξακολουθεί να δηλώνει ότι θα ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ ή Νέα Αριστερά –και το οποίο ελπίζουν να ενσωματώσουν– και αφετέρου γιατί ελπίζουν ότι τα ποσοστά της Καρυστιανού θα ξεφουσκώσουν.
Αυτό το τελευταίο, έχει μεταφερθεί ως μήνυμα και στη βάση των ανθρώπων που αναμένουν κινήσεις. «Περιμένουμε να ξεφουσκώσει η Καρυστιανού», είναι η συνήθης απάντηση.
Η διαρροή που βγήκε μετά τη συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ότι ο Τσίπρας «δεν έδειξε να βιάζεται» ισχύει επομένως, αλλά μόνο ως έναν βαθμό. Οι διάφορες «πρωτοβουλίες ενεργών πολιτών» που εμφανίζονται ανά τη χώρα προς υποστήριξη του, εκ των πραγμάτων συγκροτούν έναν πρώτο πυρήνα κόμματος και προκαλούν καταρχήν ασφυξία στους όμορους χώρους.
Έως τον Μάιο ή τον Ιούνιο, ο Τσίπρας υπολογίζει να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο τον ανακοινώσεων. Προσδοκώντας ότι στο μεταξύ η εικόνα της Καρυστιανού θα έχει φθαρεί κι άλλο και η κρίση στο ΠΑΣΟΚ δεν θα έχει εκτονωθεί.
Τότε…
θα κληθεί να αποφασίσει αν θα δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στον εαυτό του να δοκιμαστεί ως συστημικός πολιτικός ή θα επιστρέψει οριστικά στο λαϊκό ρεπερτόριο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου