"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


NoυΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίοι "ΤΟΥΡΚΟΦΑΓΟΙ" ΤΟΥ ΓΛΥΚΟΥ ΝΕΡΟΥ: «Προκλήσεις»

 

 

 

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Μεγάλο εκνευρισμό προκάλεσε, κυρίως στα εγχώρια ΜΜΕ, η πρόσφατη ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Αμύνης με τον τίτλο «Οι τελευταίες δηλώσεις του Μητσοτάκη».

Με αυτήν, η τουρκική πλευρά αμφισβητεί, για μία ακόμη φορά, το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στο Αιγαίο στα 12 μίλια. Στην τουρκική ανακοίνωση, τονίζεται ότι δηλώσεις, όπως οι πρόσφατες του έλληνα πρωθυπουργού σχετικά με τη δυνατότητα αυτή, «δεν παράγουν καμία έννομη συνέπεια» για τη χώρα τους.

Ούτε και για τη δική μας, όμως, ας μην κοροϊδευόμαστε. Θεωρητικό είναι το δικαίωμα, θεωρητική και η δυνατότητά μας να το ασκήσουμε. Στην πράξη, ούτε ο Σαμαράς ούτε καν ο Βελόπουλος θα τολμούσαν να το επιχειρήσουν.

Ποιος θέλει καβγάδες στο Αιγαίο όταν οι τουρκικές προθέσεις είναι γνωστές από το 1995 (casus belli), η δε επικράτεια της χώρας μας τόσο εκτεθειμένη και ευπρόσβλητη, λόγω του νησιωτικού χαρακτήρα μεγάλου μέρους της;

Μόλις παραλάβαμε την πρώτη φρεγάτα, τον «Κίμωνα», αμέσως να τη χαλάσουμε, προτού τη χαρούμε όπως είναι του κουτιού;

Επομένως, δεν βλέπω για ποιον λόγο να νιώθουμε ότι μας προκαλούν και να αρπαζόμαστε. Απλώς, λόγω της συνάντησης Μητσοτάκη και Ερντογάν στις 11 του μηνός, αμφότερες οι πλευρές επανέλαβαν τις πάγιες θέσεις τους. Εμείς τις δικές μας, εκείνοι τις δικές τους. Ξέρουμε, όμως, τόσο εμείς όσο και οι Τούρκοι ότι λύση θα επέλθει μόνο με συνεννόηση των δύο πλευρών.

Το πρόβλημα είναι ότι η Τουρκία επιδιώκει τη διαπραγμάτευση από θέση ισχύος, ενώ εμείς τη θέλουμε επί ίσης βάσεως.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι δεν υποτιμάμε καθόλου την τουρκική απειλή, γι’ αυτό και δεν τολμάμε να κλείσουμε το Αιγαίο και να το μετατρέψουμε σε ελληνική λίμνη – κάτι που δεν θα ήθελε καμία τρίτη χώρα, όχι μόνο η Τουρκία. Τώρα, αν εμείς θεωρούμε εθνική υποχρέωση να παριστάνουμε ότι αυτό που περιγράφω παραπάνω δεν συμβαίνει, αν θεωρούμε πατριωτικό καθήκον να φρίττουμε κάθε φορά που η πραγματικότητα μας θυμίζει την ύπαρξή της, τότε …

 

αυτό είναι άλλης τάξεως θέμα, ψυχιατρικής μάλλον, και δεν θέλω να ανακατεύομαι με τέτοια…

Δεν υπάρχουν σχόλια: