Toυ ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ
Κι όμως κάποιοι κάθισαν και αποτύπωσαν το δίκτυο ρεμάτων, χειμάρρων και ποταμών της Αττικής το 1895.
Μόνο που δεν ήταν Έλληνες.
Ήταν οι Γερμανοί Έρνστ Κούρτιους (Ernst Curtius) και Γιόχαν Άουγκουστ Κάουπερτ (Johann August Kaupert).
Ο Κούρτιους ήταν ιστορικός και αρχαιολόγος, που έζησε πολλά χρόνια στην Ελλάδα. Ήταν αυτός που άλλαξε τον χαρακτήρα της αρχαιολογίας, από κυνήγι θησαυρών σε επιστημονική έρευνα. Mε το έργο του «Ελληνική Ιστορία» (Griechische Geschichte, Berlin 1857) επιβεβαίωσε τον ελληνικό χαρακτήρα της Μακεδονίας και της μακεδονικής διαλέκτου. Η οδός Ερνέστου Κουρτίου στην Άνω Κυψέλη ονομάσθηκε έτσι προς τιμήν του. Ήταν αδελφός του φιλολόγου Γκέοργκ Κούρτιους, που το 1852 εξέδωσε την «Ελληνική Σχολική Γραμματική».
Ο Κάουπερτ ήταν τοπογράφος και χαρτογράφος στον πρωσικό στρατό. Από το 1875 έως το 1877 εργάσθηκε με τον Κούρτιους ως μέλος της αποστολής του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου στην Ελλάδα για την τοπογράφηση και χαρτογράφηση της Αθήνας και της Αττικής.
Η εικόνα που έχουμε για την Αττική εκείνης της εποχής προέρχεται από τα έργα τους Atlas of Athens και το μνημειώδες Karten von Attica (1881-1903) στη δημιουργία του οποίου συμμετείχε ο Γερμανός αρχαιολόγος Άρτουρ Μιλχόφερ (Arthur Milchhoefer), αυτός που πρώτος ονόμασε τον πολιτισμό της Κρήτης της εποχής του χαλκού "Μινωϊκό", όρο που επέβαλε αργότερα ο σερ Άρθουρ Έβανς με τις ανασκαφές του στην Κνωσσό.
Εμείς, αργότερα…
διακριθήκαμε στο μπάζωμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου