Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ
«Οταν ο άνθρωπος είναι δραστήριος, φαίνεται στη φάτσα του». Η χαρίεσσα φάτσα που μιλούσε για τη χαρά της ζωής στην πρωινή τηλεόραση ήταν του Δημήτρη Κουτσούμπα. Η τηλεοπτική στιγμή ήταν ενδεικτική της φάσης αναμόρφωσης στην οποία έχει εισέλθει το κόμμα, και εξαιτίας του γραμματέα του.
Για έναν καταστατικώς απολιθωμένο οργανισμό, όροι όπως «αναμόρφωση» πρέπει να χρησιμοποιούνται με φειδώ. Αν κρίνει όμως κανείς από την εικόνα του Κομμουνιστικού Κόμματος στην ψηφιακή σφαίρα, ο λίθος έχει γυαλιστεί. Σαν αντίκα που ξαναγίνεται της μόδας, το ΚΚΕ και η αρχηγική του «φάτσα» φαίνεται ότι καταφέρνουν να επανεισαχθούν στο οπτικό πεδίο των νέων ψηφοφόρων.
Το κύμα οργής που προκλήθηκε από το δυστύχημα των Τεμπών, και διαπέρασε κυρίως τις ηλικίες των θυμάτων του δυστυχήματος, ήταν μεν αντικυβερνητικής φοράς· δεν κατευθύνθηκε όμως προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Η αξιωματική αντιπολίτευση, με το νωπό κυβερνητικό παρελθόν, παριστά μάλλον στα μάτια αυτού του εκλογικού υποσυνόλου μια συνιστώσα του «συστήματος».
Εκδοχή του «συστήματος» είναι, κατά μία έννοια, και το ΚΚΕ, το οποίο συμβιώνει σχεδόν ειρηνικά και σεβαστικά επί μισόν αιώνα με το καθεστώς που έχει παλαιοδιαθηκικό σκοπό να ανατρέψει. Η ρητορική όμως και η επί του οδοστρώματος αέναη σκηνοθεσία μοιάζουν να το καθιστούν ελκυστικό ως ταμιευτήρα αντισυστημικής οργής και αρνητικής ψήφου.
Ο άλλος ταμιευτήρας στον ίδιο χώρο είναι ο Βαρουφάκης, που απευθύνεται στο πιο κοσμοπολίτικο κομμάτι της άρνησης – σε όσους στυλιστικά δεν μπορούν να συμφιλιωθούν με την κατά στοίχους στράτευση και τις κόκκινες σημαίες· σε όσους δεν θεωρούν ασύμβατη την αντικαπιταλιστική επανάσταση με το Paris Match.
Ο ΣΥΡΙΖΑ εγκλωβίστηκε στην αυτοεικόνα του ως «still anti-establishment». Εβλεπε τον εαυτό του ως συνέχεια του αντιμνημονιακού σκίστη, ενώ στην πλάτη τού καθρέφτη προσπαθούσε να κολλήσει «καρτ-ποστάλ» από τη συστημική του αναβάπτιση στην ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία και τους παράγοντες της εγχώριας οικονομίας. Ταυτόχρονα στήριξε τη στρατηγική του στη στάση των αντισυστημικών κομμάτων, δίνοντάς τους έτσι την ευκαιρία να υπερθεματίσουν σε αντισυστημισμό, πυρπολώντας επιδεικτικά τα προσκλητήρια της «προοδευτικής διακυβέρνησης».
Η διαφαινόμενη ενίσχυση του ΚΚΕ και του ΜέΡΑ25 έχει ως ακούσιο σπόνσορα τον Τσίπρα.
Βοήθησε και η διαθεσιμότητα του ίδιου του Κουτσούμπα να σπάσει το κομματικό πρωτόκολλο και να αναδεχτεί με χιούμορ τις απεικονίσεις του κόμματός του ως καλτ συμβόλου στα κοινωνικά δίκτυα.
Εφαρμόζοντας το δόγμα ότι «δεν υπάρχει κακή δημοσιότητα», το ΚΚΕ κατάφερε...
να εντάξει στο πολιτικό του μάρκετινγκ (αυτό που στη δική του γλώσσα λέγεται «προπαγάνδα») τα μιμίδια που το χλεύαζαν. Είδε δηλαδή την εικόνα του στους άλλους και την οικειοποιήθηκε.
Δεν είπε στον εαυτό του ότι για το είδωλό του φταίνε τα media και οι δημοσκόποι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου