Διότι στην αρχή ο Αλέξης ήταν άτακτο παιδί. Επαιζε σε αριστερή αλάνα. Και κλώτσαγε την μπάλα μετά από ασίστ του Γιάννη Βαρουφάκη. Ομως η μπάλα πάντα κατέληγε στα τρύπια, ελληνικά δίχτυα. Αφθονα αυτογκόλ. Αφθονες αταξίες. Αφθονες ασωτίες
Ωσπου η Ανγκελα, ως σωστή, πειθαρχημένη και εντελώς Γερμανίδα μητέρα πήρε τον Αλέξη στην αγκαλιά της. Αφού προηγουμένως τον μάλωσε, τον τιμώρησε και τον ράβδισε. Στα χεράκια. Ετσι για να τον συμμορφώσει, να τον συνετίσει και να τον αλλάξει
Στο τέλος και αφού προηγουμένως εκείνος, ως κακομαθημένο παιδί, εξακολουθούσε να παριστάνει τον αντάρτη, αναγκάστηκε να συμμορφωθεί και να μεταλλαχθεί. Η μαμά έκανε το καθήκον της. Και το παιδί ακολούθησε τις οδηγίες, τις συμβουλές και τις προτροπές της μαμακάς του
Κάπως έτσι προσγειώθηκε η Mutter Ανγκελα Μέρκελ εν Αθήναις. Για να χαιδέψει τον Αλέξη. Να τον επιβραβεύσει για την μεταμόρφωσή του και για να τον παινέψει για την συμφωνία των Πρεσπών
Ξυνό και πικρό το βραβείο της «μαμάς» του. Γιατί είναι συμβόλαιο πολιτικού θανάτου. Μη βιάζεσαι του λέει εκείνη. Καθώς του χαιδεύει τα μαλλιά. Μπορεί αύριο πολιτικά να «πεθάνεις». Ομως αύριο πάλι ξανά. Αλλωστε εγώ δεν ξεχνώ τα παιδιά μου. Πάντα θα σε έχω στην καρδιά μου
Ομως εκείνος δεν είναι ικανοποιημένος. Και κατά βάθος δεν πιστεύει στα λόγια της «μαμάκας» του. Γι αυτό κάθε τόσο της ψιθυρίζει στ αυτί «Meine Mutter με αδικείς. Δεν πρέπει να κάνεις κάτι και για το άλλο σου παιδί; Δεν θα πρεπε τον Κυριάκο να συνετίσεις που έχει εξοκείλει και τον δρόμο της γερμανικής αρετής δεν ακολουθεί;»
Αν ο δεύτερος, ο Κυριάκος δηλαδή, παραλάβει την καυτή πατάτα και στο τέλος σε κυβίστηση αναγκαστεί, τότε κι αυτός συμβόλαιο πολιτικού θανάτου παραλαμβάνει από τα χεράκια της γερμανίδας μαμάς του
Εν ολίγοις η γερμανίδα Mutter...


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου