"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΣΥΡΙΖΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Η αψεγάδιαστη Αριστερά κάποιου Κυρίτση

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ


Όταν διάβασα την επίπληξη κάποιου Κυρίτση προς τον κύριο  Τσίπρα για την επιλογή του να συγχαρεί (ως πρωθυπουργός) την πρωταθλήτρια κυρία Βούλα Παπαχρήστου για το χρυσό μετάλλιο στο τριπλούν γυναικών αποφάσισα να ασχοληθώ.

 
Όχι φυσικά με τον ίδιο αλλά με αυτό που αυτός και οι όμοιοί του δεν υποψιάζονται ότι εκφράζουν, περιορισμένοι από τον Λενινιστικό αντιληπτικό τους ορίζοντα.

 
Τί αδυνατεί να αντιληφθεί αυτός ο παθιασμένος τυπάκος και μαζί με αυτόν όλοι οι Κυρίτσηδες της Ελληνικής λενινιστικής επικράτειας;

 
Θα επιχειρήσω μία όσο μπορώ ουσιαστική  μα και σύντομη προσέγγιση στο παραπάνω ερώτημα αν και είναι-νομίζω-φανερό ότι το θέμα «έχει ψωμί».

 
Έχουμε-λοιπόν-και λέμε:

 
Ο Κάρολος Μαρξ ήταν επιστήμονας! Ένας επιστήμονας του καιρού του, περιορισμένος (όπως όλοι) από τα όρια της ανθρώπινης γνώσης της εποχής του. Ως επιστήμονας, ο Μάρξ, δεν έμεινε αμήχανος σε σχέση με τα νέα στοιχεία με τα οποία η πνευματική και η υλική πραγματικότητα προμήθευαν την πνευματική ζωή. Η Αλήθεια γι αυτόν ήταν κάτι ανώτερο κι από την πιο τέλεια ατομική ψυχή, κι από το πιο τέλειο ανθρώπινο σώμα.

 
Ήταν η αέναη προσέγγιση της ιδανικής κοινωνίας, της τελικής κοινωνίας.

 
Βαδίζοντας τα μονοπάτια της Αλήθειας οι κοινωνικοί επιστήμονες μας αποκάλυψαν (μετά τον Μαρξ) ότι η διαδικασία αναζήτησης της τελειότητας είναι αυτό που ονομάζουμε εξειδανίκευση, δίνοντάς μας ταυτόχρονα να καταλάβουμε ότι αυτή, γίνεται εμπόδιο στην υποκειμενική ατομικότητα και στο ατομικό ανθρώπινο σώμα, με όλα τα λάθη της πρώτης και τις δυσαρμονίες του δεύτερου, να ξεπεράσουν τα όρια του φθαρτού και του παροδικού διεκδικώντας μία «νόμιμη» θέση στην κοινωνική ζωή
 

Και μετά ήρθε ο Λένιν:

 
Καταφέρνοντας να μεταλλάξει τον Μαρξ σε Μαρξισμό (δηλαδή σε θεολογικό ευαγγέλιο) ανάθεσε ο ίδιος στον εαυτό του το «ιστορικό καθήκον» να πείσει το προλεταριάτο να ηγηθεί της μετατροπής όλης της κοινωνίας «σε ένα μόνο γραφείο και ένα μόνο εργοστάσιο». Η τελειότητα στην ανώτερη μορφή της!

 
Μπροστά σ’ αυτήν την τελική αλήθεια, την αξεπέραστη αυτή « κοινωνική τελειότητα» τίποτα δεν έπρεπε να σταθεί εμπόδιο. Θα ‘πρεπε να φροντίσει γι αυτό ένα κόμμα επαγγελματιών επαναστατών χρησιμοποιώντας κάθε μέσον. Η υποκειμενική ατομικότητα μαζί με το ανθρώπινο (υλικό) σώμα της έπρεπε να παραμερίζονται με κάθε μέσον κάθε φορά που το κόμμα θα έκρινε ότι στέκονται εμπόδιο στην τελική λύση.
 

Αυτής της πολιτικής θεολογίας δούλος είναι αυτός ο Κυρίτσης.

 
Ένας «επαγγελματίας επαναστάτης» που το μόνο καινούργιο πάνω του σε σχέση με τους μπολσεβίκους προγόνους του είναι ένα μικρό σκουλαρικάκι στο αυτάκι του, ενδεικτικό της επαναστατικής του ταύτισης με τα «αυθεντικά κινήματα» που ως συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ έκαναν ρεσάλτο στην κυβερνητική εξουσία το 2015.

 
Αυτή η αυθεντικότητα οδήγησε αυτόν τον καημένο συμπολίτη μας να δηλώσει κάπου στο 2015 (τότε που οι επαγγελματίες επαναστάτες θα βαράγανε τα ταμπούρλα και οι αγορές θα χορεύανε) ότι σκοπός της πρώτης επαναστατικής ελληνικής κυβέρνησης ήταν να πάρει μέσω του Κράτους τα λεφτά από τους «μενουμευρώπηδες προδότες» και να τα δώσει στους «φευγουμευρώπηδες πατριώτες».

 
Αυτό έκαναν όλοι οι Κυρίτσηδες της Γής όταν πήραν στα χέρια τους το Κράτος:

 
Επιβεβαίωσαν ότι η μόνη τους «ικανότητα» ήταν να μετατρέψουν το Κράτος σε επίγεια κόλαση, πιστεύοντας ότι διαθέτουν την τέλεια θεωρία για να το κάνουν επίγειο παράδεισο.

 
Είναι οι Εκλεκτοί!

 
Γι αυτό και είναι θεράποντες του χειρότερου είδους ρατσισμού που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα. Ενός πρωτοφασιστικού ρατσισμού που επέτρεψε στον δικό μας Κυρίτση να επιπλήξει τον δικό του Αλέξη για τα συγχαρητήρια στην πρωταθλήτριά μας, την κυρία Βούλα Παπαχρήστου που μετά τον τραμπουκισμό Κυρίτση δήλωσε:

 

«Έχω πει 100 φορές συγγνώμη. Τι άλλο να κάνω; Θέλουν να με κρεμάσουν στο Σύνταγμα; Να με σταυρώσουν; Ας με σταυρώσουν… Όλοι κάνουμε λάθη κι εγώ μέσα από το λάθος μου μαθαίνω ακόμη. Τότε, ήμουν χάλια με την κριτική. Τώρα δεν με αγγίζει, έχω τη συνείδησή μου καθαρή. Έχω την οικογένειά μου, το παιδί μου. Έχω γίνει μητέρα, είμαι σύζυγος. Αυτούς δεν θέλω να μου πειράξει κανείς. Το παιδί μου είναι το παν και θέλω να το σεβαστούν. Εμένα πια δεν με κλονίζουν».

 
Αν πεις στους Κυρίτσηδες ότι ο φασισμός γεννήθηκε στον «Χρυσό Οδηγό» των απάντων του Λένιν θα σε θεωρήσουν ή σαλεμένο ή ακροδεξιό.

 
Αν όμως τους πεις ότι...


 οι ενοχλητικότερες ανακαλύψεις του ανθρώπινου πνεύματος είναι αυτές που εκθέτουν το γενεαλογικό δένδρο των ιδεών, απλά δεν θα καταλάβουν.

 
Συγχωρήστε τους αλλά διώξτε τους!

Δεν υπάρχουν σχόλια: