EΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
1. Μια από τις πιο χονδροειδείς φράσεις που ξεστομίζουμε είναι «Σ’
τα ’λεγα εγώ...» Αλλά όποιος δεν ακούει «πριν», δεν ακούει ούτε «μετά».
Πάντοτε θα βρίσκουμε δικαιολογίες για να ρίχνουμε το άδικο στους
άλλους.
2. Αν είχαμε δεξιά κυβέρνηση, αυτές τις ημέρες θα φτάναμε σε αιματοχυσία. Διατηρούμε την ψυχραιμία μας επειδή έχουμε αριστερή κυβέρνηση. Τα αριστερά ψέματα είναι ευγενή – λέγονται για το καλό μας. Oι αριστερές κυβερνήσεις είναι βορά αδίστακτων καπιταλιστών: κάνουν ό,τι μπορούν σε εχθρικό κλοιό. Όπως ο Στάλιν που έχτισε τον σοσιαλισμό σε μια και μοναδική χώρα.
3. Η παταγώδης αποτυχία των δήθεν διαπραγματεύσεων οφείλονται στα εξής:
1) οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν θέλουν κομμουνιστές στην παρέα τους
2) οι κομμουνιστές ηγέτες δεν θέλουν Ευρωπαίους ηγέτες στην παρέα τους
3) οι κομμουνιστές ηγέτες εξέλαβαν τους Ευρωπαίους ηγέτες ως κουτόφραγκους
4) οι Ευρωπαίοι ηγέτες εξέλαβαν τον ΣΥΡΙΖΑ ως «ευρωπαϊκή αριστερά».
4. Μια ακόμη αιτία της ψυχραιμίας μας είναι ότι πιστεύουμε πως δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε. Πράγματι, ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων τα έχει χάσει όλα. Αναρωτιούνται: Τι χειρότερο μπορεί να συμβεί;
5. Ένα από τα θεμελιώδη προβλήματα της χώρας μας είναι η υπογεννητικότητα. Υπέργηρος πληθυσμός, κακογερασμένος από τον ήλιο, τον άνεμο, την ατημελησία, τη φτώχεια, την απαιδευσιά. Κι από την περιθωριοποίηση που προκαλούν οι συνταξιοδοτήσεις. Έτσι κι αλλιώς, το δημογραφικό πρόβλημα είναι το μείζον σε ολόκληρο τον πλανήτη – από διαφορετική άποψη. Το γηραλέο πνεύμα εμποτίζει όλη την κοινωνία: εμφυλιοπολεμικές αναμνήσεις, ιδεοληψίες, η μαγκούρα που κραδαίνει ο άνθρωπος που μισεί το μέλλον επειδή θα λείπει από αυτό.
6. Πολλοί λένε: Υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι στον
ΣΥΡΙΖΑ. Ποιοι είναι; Πού βρίσκονται; Γιατί συμφωνούν όλοι σε όλα; Πώς
μπορεί να είναι «σοβαρό» το μέλος ενός κοπαδιού;
7. Αν αντιπαραβάλλουμε τα κείμενα της προτεινόμενης συμφωνίας – εκείνο των δανειστών και εκείνο της κυβέρνησης – θα διαπιστώσουμε είτε ότι οι διαφορές είναι μικρές, είτε ότι το κείμενο των δανειστών περιέχει καλύτερα στοιχεία: π.χ. το περί μείωσης των στρατιωτικών εξοπλισμών.
8. Ο κ. Στρατούλης κορόιδεψε συνταξιούχο προσπαθώντας να τον πείσει ότι η ΕΕ θέλει να μειώσει τη σύνταξή του στα 240 ευρώ. Μερικοί Συριζέοι είναι ψεύτες· άλλοι είναι παραχαράκτες, διαστροφείς, τερατολόγοι, στρεψόδικοι και πολιτικοί απατεώνες που απευθύνονται στο συναίσθημα, στην «ψυχή» του Έλληνα. Εξάλλου, όπως σωστά είπε ο κ. Σταύρος Θοδωράκης στη Βουλή, δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους – ήταν κομματοκουτάβια και κομματόσκυλα. Ζωή εν τάφω.
9. Μερικές φορές σκέφτομαι ότι για όλα φταίει ο Ντομινίκ Στρος-Καν με τις βλακείες του. Αν είχε παραμείνει στην ηγεσία του ΔΝΤ, θα μπορούσε να συνεννοηθεί στη γλώσσα των Συριζέων – πράγμα που δεν μπορεί να κάνει η ανεπαρκής κ. Λαγκάρντ.
10. Όλα έχουν ειπωθεί. Θα επαναλάβω κάτι που ίσως
δεν έχουμε συνειδητοποιήσει: η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έψαχνε ευκαιρία να
μας απομακρύνει από την Ευρώπη. Ο «λαός» που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ το
ήξερε: δεν πρόκειται για αθώο θύμα. Οι περισσότεροι Έλληνες πιστεύουμε
πως είμαστε καταπληκτικοί, «διαφορετικοί», «ιδιαίτεροι». Στα αγγλικά και
στα γαλλικά different/différent και special/spécial είναι politically
correct λέξεις που χρησιμοποιούνται για ανάπηρους, φρενοβλαβείς και τα
τοιαύτα.
11. Το δημοψήφισμα έγινε για να διευρυνθεί σε εθνικό ζήτημα το πρόβλημα μεταξύ των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ. Στην πραγματικότητα, αν μπορούσαμε να πετύχουμε μεγάλη, συντριπτική αποχή, ορθή στάση θα ήταν η αποχή. Αλλά δεν μπορούμε.
12. Είμαστε η τελευταία χώρα της Ευρώπης σε όλα σχεδόν τα καλά και η πρώτη σε όλα σχεδόν τα κακά. Οπωσδήποτε, υπάρχουν διαφωνίες ως προς τι είναι «καλό» και τι είναι «κακό». Η κομμουνιστική ορθοδοξία είναι κάτι «καλό»; Ο φιλελευθερισμός είναι κάτι «κακό»; Πρόκειται για ερωτήματα που έχουν απαντηθεί από το 1930 περίπου – όχι στην Ελλάδα.
13. Το κοινωνικό πρότυπο του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν, όταν ακόμα είχε μυαλό στο κεφάλι του, η Σουηδία. (Του Γεωργίου Παπανδρέου υιού ήταν η Δανία – κατά κάποιον τρόπο μικρύναμε). Ύστερα, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου έγινε πρωθυπουργός, βάλθηκε να μας αδελφοποιεί με τα αραβοσοσιαλφασιστικά κινήματα του Τρίτου Κόσμου. Ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί αυτή την παπανδρεϊκή γραμμή. Όποιος υποστηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει πρότυπο τριτοκοσμικού σοσιαλφασισμού – όμως, λιγοστοί Έλληνες έχουν επισκεφτεί τον Τρίτο Κόσμο για να δουν ιδίοις όμμασι τι ωραία που είναι.
14. «Δώσαμε τα φώτα του πολιτισμού» στην Ευρώπη αλλά δεν πιστεύουμε ότι είμαστε ευρωπαϊκή χώρα. Έχουμε πρόβλημα ταυτοτικής σύγχυσης.
15. Μέχρι τώρα προσπαθούσαμε να συνεννοηθούμε οι μεν με τους δε: ανεκτικότητα, χιούμορ, ποιούμαι την νήσσαν και ου γαρ οίδασιν τι ποιούσιν. Πάνω απ’ όλα η φιλία και να μη χαλάμε τις καρδιές μας! Αυτή η χαλαρή στάση έφερε τους ηλιθίους στην εξουσία.
16. Αν επιτύχουμε, από τεχνική άποψη, να κάνουμε το δημοψήφισμα, μας αξίζει βραβείο οργανωτικότητας. Πράγμα που θα διαψεύσει το στερεότυπο του επιπόλαιου και τσαπατσούλη Έλληνα.
17. Γίνεται ξανά και ξανά λόγος για πληρωμή μισθών και συντάξεων, αλλά δεν ακούω τίποτα για επιχειρηματικότητα και επενδύσεις. Ίσως φταίνε οι Ευρωπαίοι.
18. Δείξαμε κακό χαρακτήρα στις επαφές μας στο εξωτερικό. Ήμασταν προκλητικοί, αγενείς, ναρκισσιστικοί, επιτηδευμένοι, δύστροποι: έχουμε το σύμπλεγμα του αποικιοκρατούμενου μολονότι ποτέ δεν υπήρξαμε αποικία. Ίσως οφείλεται στο μικρό μας μέγεθος. Size matters.
19. Η έμμονη ιδέα της εθνικής κυριαρχίας και «αξιοπρέπειας» είναι το λυκόφως μιας ιδεολογίας που έχει χρεοκοπήσει.
20. Από τη Χρυσή Αυγή μέχρι την ΑΝΤΑΡΣΥΑ αναδύεται η καινούργια αντίδραση με την πολιτική έννοια του όρου. Αντίδραση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, στην παγκοσμιοποίηση, στον απάτριδα κοσμοπολιτισμό, στις ΗΠΑ, στην Ευρώπη. Η στενοκεφαλιά του απομονωμένου χοιροβοσκού.
21. Ο αντιαμερικανισμός και ο αντιευρωπαϊσμός οδηγούν τις ηγεσίες και τους λαούς στον ρωσικό εθνικισμό. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν εκπροσωπεί τον εθνικισμό σε κατάσταση άνοιας.
22. Η κυρίαρχη αριστερή ιδεολογία είναι απομονωτική: κανείς δεν μας ταιριάζει από τότε που κατέρρευσε ο κομμουνισμός. Tο ΚΚΕ αποτελεί την ακραία έκφανσή της. Είμαι μόνος, εγώ είμαι ο δολοφόνος.
23. Αντίθετα απ’ ό,τι πιστεύει η πλειοψηφία, το
μίσος για τον Άλλον δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο της άκρας δεξιάς –
είναι κυρίως χαρακτηριστικό της άκρας αριστεράς. Ο Ροβεσπιέρος, τον
οποίο η αριστερά θαυμάζει, κήρυττε το μίσος τόσο εναντίον των «ξένων»
όσο και εκείνων που διαφωνούσαν μαζί του.
24. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι μπορούμε να επινοήσουμε από την αρχή τον εαυτό μας: αρχίζοντας από σήμερα.
Πεθαίνουμε αυτοθαυμαζόμενοι:
• Το «ναι» στο δημοψήφισμα ήταν δύο αρνήσεις από τις
οποίες προέκυπτε μία κατάφαση. «Όχι» στο «όχι» της κυβέρνησης στην ΕΕ,
«όχι» στο «όχι» που μας πρότεινε να ψηφίσουμε. Τελικά, δεν ψήφισαν όλοι
οι Έλληνες στο ίδιο δημοψήφισμα. Ο καθένας από μας απάντησε είτε σε δική
του ερώτηση, είτε απλώς ξεστόμισε την αγαπημένη του άρνηση. Υπάρχουν
πολλά όχι: όχι γλυκό και διστακτικό, όχι με ελαφρό ερωτηματικό, όχι διαπεραστικό (όχιιιιιιιι), όχι κοφτό, όχι σαν το φωνάζεις ψηλά από τις στέγες κτλ.
• Όπως άκουσα σε σατιρική ραδιοφωνική εκπομπή, το δημοψήφισμα ήταν κρίσιμο αλλά όχι σοβαρό. (Κλαυσίγελος).
• Γίνεται πολύς λόγος για το εθνικό μας ελάττωμα, τη διχόνοια. Η αριστερά ανέδειξε τη διχόνοια σε αρετή: ταξική πάλη, ταξικό μίσος, απόρριψη της κοινωνικής ειρήνης ως κατάσταση υποταγής στην άρχουσα τάξη. Δικτατορία του προλεταριάτου. Τώρα για ποιο πνεύμα συνεργασίας και συμφιλίωσης μιλάει; Kαι παρ’ όλ’ αυτά, ας δούμε με αισιοδοξία την ομιλία και τις πρωτοβουλίες του κ. Τσίπρα μετά τον θρίαμβό του.
• Συνειδητοποιούμε ότι το «όχι» είναι η θέση της Χρυσής Αυγής; Κι ότι το οικονομικό πρόγραμμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ακριβώς το ίδιο με εκείνο της Μαρίν Λε Πεν για τη Γαλλία; Όπως υπάρχει αριστερός και δεξιός φασισμός υπάρχει και αριστερό και δεξιό «όχι»;
• Έχω κουραστεί να στρογγυλεύω τα αιχμηρά αντικείμενα· να λέω (ψέματα) «σέβομαι την άποψή σας» ενώ έχω μπροστά μου φασίστες· να διατηρώ φιλίες με φανατικούς. Έχω κουραστεί από την αποσιώπηση, τους αστεϊσμούς, τις δικαιολογίες, την εκλεκτική κώφωση, το ευγενές Let’s move to another topic. Ο εμφύλιος πόλεμος βρίσκεται μέσα μας. Δεν καταφέραμε τίποτα τρέφοντας την ψευδαίσθηση ότι η ειρηνική συνύπαρξη, ακόμα και η φιλία, είναι εφικτές σε πείσμα των πεποιθήσεών μας. Όσα πιστεύουμε δεν αφορούν μόνον εμάς τους ίδιους: ωφελούν ή βλάπτουν τους ανθρώπους γύρω μας. Κι επειδή έχουμε ανεχθεί για πολύ καιρό επιβλαβείς ιδεολογίες, φτωχά μυαλά, νηπιώδεις και αποκλίνουσες μορφές συμπεριφοράς, έχει έρθει η στιγμή να πούμε φτάνει. Η παρόρμηση γίνεται απόφαση: σας παρακαλώ να μη μου μιλάτε, να μη μου τηλεφωνείτε, να μη με συναναστρέφεστε – να μιλάτε, να τηλεφωνείτε στους ομοίους σας° αυτούς να συναναστρέφεστε. Έχω γράψει πολλές φορές για την ανάγκη και για το μεγαλείο της ανθρώπινης συγχώρεσης. Αλλά δεν θα σας συγχωρήσω ποτέ.
• Οι νεότεροι άνθρωποι που ψηφίζουν τούτη την εποχή έχουν μεγαλώσει με την παιδεία του ΠΑΣΟΚ και την ιδιωτική τηλεόραση· με τα σκυλάδικα και τον trash πολιτισμό του νεόπλουτου Βαλκάνιου. Οι γενιές των reality shows, του ξεκατινιάσματος, της υπερέκθεσης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης απαιτούν αξιοπρέπεια και κραδαίνουν γαλανόλευκες: μεταφράζω το αίτημα της αξιοπρέπειας σε «φράγκα», προσφιλή λέξη που συνδυάζεται με «φραγκάτους» Ευρωπαίους που, περιέργως, αρνούνται να μας στέλνουν εμβάσματα ενώ εμείς σιγοπίνουμε φραπόγαλα χαλλλλαρά.
• Το ευρώ, συμπολίτες, δεν είναι «φράγκο», δεν είναι
καν απλό νόμισμα. Είναι σύμβολο ενότητας. Αλλά αν νομίζουμε ότι η ΕΕ
είναι η μαφία των τοκογλύφων (με επιτόκιο 2,3%), το ευρώ γίνεται ένα
παλιόχαρτο.
• Οι πολιτικές νεολαίες της μεταπολίτευσης, εκτός του ότι στέρησαν από πολλά νεαρά στελέχη της εποχής εκείνης τη φυσιολογική προσωπική ζωή του νεαρού ανθρώπου (πράγμα που δημιούργησε ελλειμματικές προσωπικότητες), διαμόρφωσε το ύφος και το ήθος της σημερινής εξουσίας:
Όσα έμαθαν οι Κνίτες, οι Ρηγάδες, οι μαοϊκοί, οι τροτσκιστές στη δεκαετία του 1970-1980 τα εφάρμοσαν στην ευρύτερη κοινωνία – et voilà les résultats! Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ λειτουργεί με τη δομή, τη φρασεολογία και τα πολιτικά μέσα -προπαγάνδα, λασπολογία, τακτικισμοί, διπλωματία κομμουνιστικού τεθωρακισμένου- των κομματικών νεολαιών.
• Ο μέχρι προσφάτως αταξίδευτος κ. Τσίπρας έκανε τον τελευταίο καιρό πολλά ταξίδια. Έχω δύο ερωτήματα:
Eίδε ότι στις δυτικές χώρες οι άνθρωποι ζουν καλύτερα από ό,τι στον υπόλοιπο κόσμο;
Κατάλαβε ότι η αριστερή προπαγάνδα εμφανίζει μια εικόνα του δυτικού κόσμου που δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα;
• Μιλώντας για τα ταξίδια του κ. Τσίπρα, στη Μόσχα τον συνόδευσε η σύζυγός του. Μια φορά Κνίτης, παντοτινά Κνίτης. Στο τραπέζι της επίσημης δεξίωσης, το πρωθυπουργικό ζεύγος συνέφαγε με στελέχη της ρωσικής μαφίας. Οι Σοπράνος στη Μόσχα.
• Πώς κάποιοι υποτιθέμενοι σοβαροί άνθρωποι στον ΣΥΡΙΖΑ ανέχονται τόσα υστερικά και οιστριονικά επεισόδια από συντρόφους τους; Πώς ανέχονται την παιδαριώδη περιφρόνηση των κανόνων και της αυθεντίας, τη συμπεριφορά μίσους, τη διαδοχή κενών δηλώσεων;
• Το κυβερνητικό σχήμα δυσφημεί τις γυναίκες έχοντας αναδείξει σε υπεύθυνες θέσεις τα παράδοξα όντα που έχει αναδείξει. Η politically correct ποσόστωση γυναικών είναι μια οπισθοδρόμηση.
• Παρακολουθώ τα στιγμιότυπα από τις συναντήσεις του προέδρου της δημοκρατίας με διάφορα πολιτικά πρόσωπα: αμηχανία, γενικολογία, ευχές, άβολες στάσεις των σωμάτων.
• Λέξεις που δεν θέλω να ξανακούσω: σενάριο, θρίλερ, νωπή λαϊκή εντολή, πατρίδα, αλληλεγγύη, τελεσίγραφο, αξιοπρέπεια.
• Όταν διάφοροι ξένοι επιστήμονες και καλλιτέχνες μάς καλούσαν να ψηφίσουμε «όχι», ήταν κάτι καλό. Όταν διάφοροι ξένοι επιστήμονες και καλλιτέχνες μάς καλούσαν να ψηφίσουμε «ναι» αποτελούσε ωμή παρέμβαση στις εσωτερικές μας υποθέσεις.
• Μερικοί Έλληνες ισχυρίζονται ότι ψήφισαν «όχι», «για να γίνει μπάχαλο». Ποια είναι άραγε η διανοητική και συναισθηματική μας ηλικία;
• Πολλοί συντηρητικοί πολίτες, που διάγουν βίο μικροαστού, τρέφουν επαναστατικά όνειρα: ξυπνάει μέσα τους ο αρματολός και ο κλέφτης, ο παππούς τους με τα τσαρούχια. Όχι δεν «σέβομαι» τη γνώμη τους. Αρχίστε τη μικροαστική επανάσταση χωρίς εμένα.
• Συναυλίες και λαϊκοί χοροί στην πλατεία Συντάγματος: επιστροφή στο 1974 – επαναστατικά άσματα από καλλιτέχνες του λεγόμενου έντεχνου. Ή πώς να γίνεις συμπαθής στον λαό τώρα που έχουν μηδενιστεί οι πωλήσεις δίσκων.
• Καταλαβαίνει μόνον όποιος θέλει να καταλάβει. Παίζει ρόλο η βιολογική ικανότητα. Παίζει ρόλο η εμπειρία. Παίζει ρόλο η ψυχοσύνθεση.
• Άκουσα τον κ. Μίμη Ανδρουλάκη στο ραδιόφωνο. Πρώτη φορά ήταν τόσο εξοργισμένος. Και τόσο ειλικρινής έναντι της ίδιας του της παράταξης. Λόγω της μεγάλης βιολογικής του ικανότητας και της μακράς εμπειρίας. Μερικοί άνθρωποι, όπως ο κ. Ανδρουλάκης, εξελίσσονται μέσα στη ζωή τους – άλλοι καθηλώνονται° οι περισσότεροι καθηλώνονται. Συχνά, η καθήλωση παίρνει τη μορφή της τρέλας του μεγαλείου.
• Το κανάλι της Βουλής προβάλλει σοβιετικές ταινίες. Έτσι χτυπάμε τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και απορρίπτουμε τα πολιτιστικά του υποπροϊόντα.
• Και παρ’ όλ’ αυτά, το «ναι» εκφράζει τον ρεαλιστή ενήλικο πολίτη. Το «όχι» εκφράζει τον αυτόχειρα νάρκισσο. Πεθαίνουμε αυτοθαυμαζόμενοι.
• Compañero Madurο, vamos a ganar. Juntos comeremos alimentos para animales.
• Δεν με ενδιαφέρει αν, με όλα τούτα, γίνομαι ακόμα πιο αντιπαθητική στο σοφό λαό και στις εξουσίες του. Frankly, dear, I don’t give a damn.
2. Αν είχαμε δεξιά κυβέρνηση, αυτές τις ημέρες θα φτάναμε σε αιματοχυσία. Διατηρούμε την ψυχραιμία μας επειδή έχουμε αριστερή κυβέρνηση. Τα αριστερά ψέματα είναι ευγενή – λέγονται για το καλό μας. Oι αριστερές κυβερνήσεις είναι βορά αδίστακτων καπιταλιστών: κάνουν ό,τι μπορούν σε εχθρικό κλοιό. Όπως ο Στάλιν που έχτισε τον σοσιαλισμό σε μια και μοναδική χώρα.
3. Η παταγώδης αποτυχία των δήθεν διαπραγματεύσεων οφείλονται στα εξής:
1) οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν θέλουν κομμουνιστές στην παρέα τους
2) οι κομμουνιστές ηγέτες δεν θέλουν Ευρωπαίους ηγέτες στην παρέα τους
3) οι κομμουνιστές ηγέτες εξέλαβαν τους Ευρωπαίους ηγέτες ως κουτόφραγκους
4) οι Ευρωπαίοι ηγέτες εξέλαβαν τον ΣΥΡΙΖΑ ως «ευρωπαϊκή αριστερά».
4. Μια ακόμη αιτία της ψυχραιμίας μας είναι ότι πιστεύουμε πως δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε. Πράγματι, ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων τα έχει χάσει όλα. Αναρωτιούνται: Τι χειρότερο μπορεί να συμβεί;
5. Ένα από τα θεμελιώδη προβλήματα της χώρας μας είναι η υπογεννητικότητα. Υπέργηρος πληθυσμός, κακογερασμένος από τον ήλιο, τον άνεμο, την ατημελησία, τη φτώχεια, την απαιδευσιά. Κι από την περιθωριοποίηση που προκαλούν οι συνταξιοδοτήσεις. Έτσι κι αλλιώς, το δημογραφικό πρόβλημα είναι το μείζον σε ολόκληρο τον πλανήτη – από διαφορετική άποψη. Το γηραλέο πνεύμα εμποτίζει όλη την κοινωνία: εμφυλιοπολεμικές αναμνήσεις, ιδεοληψίες, η μαγκούρα που κραδαίνει ο άνθρωπος που μισεί το μέλλον επειδή θα λείπει από αυτό.
7. Αν αντιπαραβάλλουμε τα κείμενα της προτεινόμενης συμφωνίας – εκείνο των δανειστών και εκείνο της κυβέρνησης – θα διαπιστώσουμε είτε ότι οι διαφορές είναι μικρές, είτε ότι το κείμενο των δανειστών περιέχει καλύτερα στοιχεία: π.χ. το περί μείωσης των στρατιωτικών εξοπλισμών.
8. Ο κ. Στρατούλης κορόιδεψε συνταξιούχο προσπαθώντας να τον πείσει ότι η ΕΕ θέλει να μειώσει τη σύνταξή του στα 240 ευρώ. Μερικοί Συριζέοι είναι ψεύτες· άλλοι είναι παραχαράκτες, διαστροφείς, τερατολόγοι, στρεψόδικοι και πολιτικοί απατεώνες που απευθύνονται στο συναίσθημα, στην «ψυχή» του Έλληνα. Εξάλλου, όπως σωστά είπε ο κ. Σταύρος Θοδωράκης στη Βουλή, δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους – ήταν κομματοκουτάβια και κομματόσκυλα. Ζωή εν τάφω.
9. Μερικές φορές σκέφτομαι ότι για όλα φταίει ο Ντομινίκ Στρος-Καν με τις βλακείες του. Αν είχε παραμείνει στην ηγεσία του ΔΝΤ, θα μπορούσε να συνεννοηθεί στη γλώσσα των Συριζέων – πράγμα που δεν μπορεί να κάνει η ανεπαρκής κ. Λαγκάρντ.
11. Το δημοψήφισμα έγινε για να διευρυνθεί σε εθνικό ζήτημα το πρόβλημα μεταξύ των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ. Στην πραγματικότητα, αν μπορούσαμε να πετύχουμε μεγάλη, συντριπτική αποχή, ορθή στάση θα ήταν η αποχή. Αλλά δεν μπορούμε.
12. Είμαστε η τελευταία χώρα της Ευρώπης σε όλα σχεδόν τα καλά και η πρώτη σε όλα σχεδόν τα κακά. Οπωσδήποτε, υπάρχουν διαφωνίες ως προς τι είναι «καλό» και τι είναι «κακό». Η κομμουνιστική ορθοδοξία είναι κάτι «καλό»; Ο φιλελευθερισμός είναι κάτι «κακό»; Πρόκειται για ερωτήματα που έχουν απαντηθεί από το 1930 περίπου – όχι στην Ελλάδα.
13. Το κοινωνικό πρότυπο του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν, όταν ακόμα είχε μυαλό στο κεφάλι του, η Σουηδία. (Του Γεωργίου Παπανδρέου υιού ήταν η Δανία – κατά κάποιον τρόπο μικρύναμε). Ύστερα, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου έγινε πρωθυπουργός, βάλθηκε να μας αδελφοποιεί με τα αραβοσοσιαλφασιστικά κινήματα του Τρίτου Κόσμου. Ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί αυτή την παπανδρεϊκή γραμμή. Όποιος υποστηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει πρότυπο τριτοκοσμικού σοσιαλφασισμού – όμως, λιγοστοί Έλληνες έχουν επισκεφτεί τον Τρίτο Κόσμο για να δουν ιδίοις όμμασι τι ωραία που είναι.
14. «Δώσαμε τα φώτα του πολιτισμού» στην Ευρώπη αλλά δεν πιστεύουμε ότι είμαστε ευρωπαϊκή χώρα. Έχουμε πρόβλημα ταυτοτικής σύγχυσης.
15. Μέχρι τώρα προσπαθούσαμε να συνεννοηθούμε οι μεν με τους δε: ανεκτικότητα, χιούμορ, ποιούμαι την νήσσαν και ου γαρ οίδασιν τι ποιούσιν. Πάνω απ’ όλα η φιλία και να μη χαλάμε τις καρδιές μας! Αυτή η χαλαρή στάση έφερε τους ηλιθίους στην εξουσία.
16. Αν επιτύχουμε, από τεχνική άποψη, να κάνουμε το δημοψήφισμα, μας αξίζει βραβείο οργανωτικότητας. Πράγμα που θα διαψεύσει το στερεότυπο του επιπόλαιου και τσαπατσούλη Έλληνα.
17. Γίνεται ξανά και ξανά λόγος για πληρωμή μισθών και συντάξεων, αλλά δεν ακούω τίποτα για επιχειρηματικότητα και επενδύσεις. Ίσως φταίνε οι Ευρωπαίοι.
18. Δείξαμε κακό χαρακτήρα στις επαφές μας στο εξωτερικό. Ήμασταν προκλητικοί, αγενείς, ναρκισσιστικοί, επιτηδευμένοι, δύστροποι: έχουμε το σύμπλεγμα του αποικιοκρατούμενου μολονότι ποτέ δεν υπήρξαμε αποικία. Ίσως οφείλεται στο μικρό μας μέγεθος. Size matters.
19. Η έμμονη ιδέα της εθνικής κυριαρχίας και «αξιοπρέπειας» είναι το λυκόφως μιας ιδεολογίας που έχει χρεοκοπήσει.
20. Από τη Χρυσή Αυγή μέχρι την ΑΝΤΑΡΣΥΑ αναδύεται η καινούργια αντίδραση με την πολιτική έννοια του όρου. Αντίδραση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, στην παγκοσμιοποίηση, στον απάτριδα κοσμοπολιτισμό, στις ΗΠΑ, στην Ευρώπη. Η στενοκεφαλιά του απομονωμένου χοιροβοσκού.
21. Ο αντιαμερικανισμός και ο αντιευρωπαϊσμός οδηγούν τις ηγεσίες και τους λαούς στον ρωσικό εθνικισμό. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν εκπροσωπεί τον εθνικισμό σε κατάσταση άνοιας.
22. Η κυρίαρχη αριστερή ιδεολογία είναι απομονωτική: κανείς δεν μας ταιριάζει από τότε που κατέρρευσε ο κομμουνισμός. Tο ΚΚΕ αποτελεί την ακραία έκφανσή της. Είμαι μόνος, εγώ είμαι ο δολοφόνος.
24. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι μπορούμε να επινοήσουμε από την αρχή τον εαυτό μας: αρχίζοντας από σήμερα.
Πεθαίνουμε αυτοθαυμαζόμενοι:
• Όπως άκουσα σε σατιρική ραδιοφωνική εκπομπή, το δημοψήφισμα ήταν κρίσιμο αλλά όχι σοβαρό. (Κλαυσίγελος).
• Γίνεται πολύς λόγος για το εθνικό μας ελάττωμα, τη διχόνοια. Η αριστερά ανέδειξε τη διχόνοια σε αρετή: ταξική πάλη, ταξικό μίσος, απόρριψη της κοινωνικής ειρήνης ως κατάσταση υποταγής στην άρχουσα τάξη. Δικτατορία του προλεταριάτου. Τώρα για ποιο πνεύμα συνεργασίας και συμφιλίωσης μιλάει; Kαι παρ’ όλ’ αυτά, ας δούμε με αισιοδοξία την ομιλία και τις πρωτοβουλίες του κ. Τσίπρα μετά τον θρίαμβό του.
• Συνειδητοποιούμε ότι το «όχι» είναι η θέση της Χρυσής Αυγής; Κι ότι το οικονομικό πρόγραμμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ακριβώς το ίδιο με εκείνο της Μαρίν Λε Πεν για τη Γαλλία; Όπως υπάρχει αριστερός και δεξιός φασισμός υπάρχει και αριστερό και δεξιό «όχι»;
• Έχω κουραστεί να στρογγυλεύω τα αιχμηρά αντικείμενα· να λέω (ψέματα) «σέβομαι την άποψή σας» ενώ έχω μπροστά μου φασίστες· να διατηρώ φιλίες με φανατικούς. Έχω κουραστεί από την αποσιώπηση, τους αστεϊσμούς, τις δικαιολογίες, την εκλεκτική κώφωση, το ευγενές Let’s move to another topic. Ο εμφύλιος πόλεμος βρίσκεται μέσα μας. Δεν καταφέραμε τίποτα τρέφοντας την ψευδαίσθηση ότι η ειρηνική συνύπαρξη, ακόμα και η φιλία, είναι εφικτές σε πείσμα των πεποιθήσεών μας. Όσα πιστεύουμε δεν αφορούν μόνον εμάς τους ίδιους: ωφελούν ή βλάπτουν τους ανθρώπους γύρω μας. Κι επειδή έχουμε ανεχθεί για πολύ καιρό επιβλαβείς ιδεολογίες, φτωχά μυαλά, νηπιώδεις και αποκλίνουσες μορφές συμπεριφοράς, έχει έρθει η στιγμή να πούμε φτάνει. Η παρόρμηση γίνεται απόφαση: σας παρακαλώ να μη μου μιλάτε, να μη μου τηλεφωνείτε, να μη με συναναστρέφεστε – να μιλάτε, να τηλεφωνείτε στους ομοίους σας° αυτούς να συναναστρέφεστε. Έχω γράψει πολλές φορές για την ανάγκη και για το μεγαλείο της ανθρώπινης συγχώρεσης. Αλλά δεν θα σας συγχωρήσω ποτέ.
• Οι νεότεροι άνθρωποι που ψηφίζουν τούτη την εποχή έχουν μεγαλώσει με την παιδεία του ΠΑΣΟΚ και την ιδιωτική τηλεόραση· με τα σκυλάδικα και τον trash πολιτισμό του νεόπλουτου Βαλκάνιου. Οι γενιές των reality shows, του ξεκατινιάσματος, της υπερέκθεσης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης απαιτούν αξιοπρέπεια και κραδαίνουν γαλανόλευκες: μεταφράζω το αίτημα της αξιοπρέπειας σε «φράγκα», προσφιλή λέξη που συνδυάζεται με «φραγκάτους» Ευρωπαίους που, περιέργως, αρνούνται να μας στέλνουν εμβάσματα ενώ εμείς σιγοπίνουμε φραπόγαλα χαλλλλαρά.
• Οι πολιτικές νεολαίες της μεταπολίτευσης, εκτός του ότι στέρησαν από πολλά νεαρά στελέχη της εποχής εκείνης τη φυσιολογική προσωπική ζωή του νεαρού ανθρώπου (πράγμα που δημιούργησε ελλειμματικές προσωπικότητες), διαμόρφωσε το ύφος και το ήθος της σημερινής εξουσίας:
Όσα έμαθαν οι Κνίτες, οι Ρηγάδες, οι μαοϊκοί, οι τροτσκιστές στη δεκαετία του 1970-1980 τα εφάρμοσαν στην ευρύτερη κοινωνία – et voilà les résultats! Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ λειτουργεί με τη δομή, τη φρασεολογία και τα πολιτικά μέσα -προπαγάνδα, λασπολογία, τακτικισμοί, διπλωματία κομμουνιστικού τεθωρακισμένου- των κομματικών νεολαιών.
• Ο μέχρι προσφάτως αταξίδευτος κ. Τσίπρας έκανε τον τελευταίο καιρό πολλά ταξίδια. Έχω δύο ερωτήματα:
Eίδε ότι στις δυτικές χώρες οι άνθρωποι ζουν καλύτερα από ό,τι στον υπόλοιπο κόσμο;
Κατάλαβε ότι η αριστερή προπαγάνδα εμφανίζει μια εικόνα του δυτικού κόσμου που δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα;
• Μιλώντας για τα ταξίδια του κ. Τσίπρα, στη Μόσχα τον συνόδευσε η σύζυγός του. Μια φορά Κνίτης, παντοτινά Κνίτης. Στο τραπέζι της επίσημης δεξίωσης, το πρωθυπουργικό ζεύγος συνέφαγε με στελέχη της ρωσικής μαφίας. Οι Σοπράνος στη Μόσχα.
• Πώς κάποιοι υποτιθέμενοι σοβαροί άνθρωποι στον ΣΥΡΙΖΑ ανέχονται τόσα υστερικά και οιστριονικά επεισόδια από συντρόφους τους; Πώς ανέχονται την παιδαριώδη περιφρόνηση των κανόνων και της αυθεντίας, τη συμπεριφορά μίσους, τη διαδοχή κενών δηλώσεων;
• Το κυβερνητικό σχήμα δυσφημεί τις γυναίκες έχοντας αναδείξει σε υπεύθυνες θέσεις τα παράδοξα όντα που έχει αναδείξει. Η politically correct ποσόστωση γυναικών είναι μια οπισθοδρόμηση.
• Παρακολουθώ τα στιγμιότυπα από τις συναντήσεις του προέδρου της δημοκρατίας με διάφορα πολιτικά πρόσωπα: αμηχανία, γενικολογία, ευχές, άβολες στάσεις των σωμάτων.
• Λέξεις που δεν θέλω να ξανακούσω: σενάριο, θρίλερ, νωπή λαϊκή εντολή, πατρίδα, αλληλεγγύη, τελεσίγραφο, αξιοπρέπεια.
• Όταν διάφοροι ξένοι επιστήμονες και καλλιτέχνες μάς καλούσαν να ψηφίσουμε «όχι», ήταν κάτι καλό. Όταν διάφοροι ξένοι επιστήμονες και καλλιτέχνες μάς καλούσαν να ψηφίσουμε «ναι» αποτελούσε ωμή παρέμβαση στις εσωτερικές μας υποθέσεις.
• Μερικοί Έλληνες ισχυρίζονται ότι ψήφισαν «όχι», «για να γίνει μπάχαλο». Ποια είναι άραγε η διανοητική και συναισθηματική μας ηλικία;
• Πολλοί συντηρητικοί πολίτες, που διάγουν βίο μικροαστού, τρέφουν επαναστατικά όνειρα: ξυπνάει μέσα τους ο αρματολός και ο κλέφτης, ο παππούς τους με τα τσαρούχια. Όχι δεν «σέβομαι» τη γνώμη τους. Αρχίστε τη μικροαστική επανάσταση χωρίς εμένα.
• Συναυλίες και λαϊκοί χοροί στην πλατεία Συντάγματος: επιστροφή στο 1974 – επαναστατικά άσματα από καλλιτέχνες του λεγόμενου έντεχνου. Ή πώς να γίνεις συμπαθής στον λαό τώρα που έχουν μηδενιστεί οι πωλήσεις δίσκων.
• Καταλαβαίνει μόνον όποιος θέλει να καταλάβει. Παίζει ρόλο η βιολογική ικανότητα. Παίζει ρόλο η εμπειρία. Παίζει ρόλο η ψυχοσύνθεση.
• Άκουσα τον κ. Μίμη Ανδρουλάκη στο ραδιόφωνο. Πρώτη φορά ήταν τόσο εξοργισμένος. Και τόσο ειλικρινής έναντι της ίδιας του της παράταξης. Λόγω της μεγάλης βιολογικής του ικανότητας και της μακράς εμπειρίας. Μερικοί άνθρωποι, όπως ο κ. Ανδρουλάκης, εξελίσσονται μέσα στη ζωή τους – άλλοι καθηλώνονται° οι περισσότεροι καθηλώνονται. Συχνά, η καθήλωση παίρνει τη μορφή της τρέλας του μεγαλείου.
• Το κανάλι της Βουλής προβάλλει σοβιετικές ταινίες. Έτσι χτυπάμε τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και απορρίπτουμε τα πολιτιστικά του υποπροϊόντα.
• Και παρ’ όλ’ αυτά, το «ναι» εκφράζει τον ρεαλιστή ενήλικο πολίτη. Το «όχι» εκφράζει τον αυτόχειρα νάρκισσο. Πεθαίνουμε αυτοθαυμαζόμενοι.
• Compañero Madurο, vamos a ganar. Juntos comeremos alimentos para animales.
• Δεν με ενδιαφέρει αν, με όλα τούτα, γίνομαι ακόμα πιο αντιπαθητική στο σοφό λαό και στις εξουσίες του. Frankly, dear, I don’t give a damn.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου