"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Βοηθήστε τη συντροφισσα Δούρου να γεμίσει το ψυγείο της…

 


Toυ MANOY BΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

δούρου (η)

    αυτή που ζει στην ανέχεια, φτωχή «είδα το βίντεο με την κυρία Ρένα μπροστά στο άδειο της ψυγείο και συγκινήθηκα, δεν ήξερα ότι είναι τόσο δούρου»
    κακή ηθοποιός «μπορεί να είναι δούρου, αλλά είναι πάντα πρώτη στους αγώνες και τις διεκδικήσεις της αριστεράς κι αυτό είναι που μετράει»
    αυτή που έχει πρόβλημα μνήμης, αμνησιακή «μόνο μια δούρου δεν θα θυμόταν ότι αυτά που καταγγέλλει σήμερα είναι ακριβώς αυτά που έκανε χτες».

 

Με ιδιαίτερη συγκίνηση είδα το βίντεο με τη συντρόφισσα Ρένα Δούρου μπροστά στο άδειο της ψυγείο να αγωνιά για το πώς θα το γεμίσει.

Ομολογώ ότι ζούσα με την πλάνη ότι τα μεγαλοστελέχη των κυβερνητικών κομμάτων που ταυτοχρόνως είναι και υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν έχουν οικονομικά προβλήματα τέτοιου μεγέθους ώστε να ανησυχούν για το ψυγείο τους.

Όπως φαίνεται, η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική, τουλάχιστον για την πρώην περιφερειάρχη Αττικής, η οποία με πίκρα μάς λέει ότι τα διάφορα pass «δεν γεμίζουν το ψυγείο κανενός και καμιάς μας».

Επειδή η ανθρωπιά πρέπει να είναι υπεράνω πολιτικών διαφορών, νομίζω ότι η πολιτεία οφείλει να βοηθήσει τη Ρένα τη Δούρου να γεμίσει το ψυγείο της, τουλάχιστον για τις γιορτές του Πάσχα.

Μετά ας αναλάβει το Σπίτι του Ηθοποιού.

Ακούγοντας την απαξίωση με την οποία η συντρόφισσα Δούρου μιλά για τα pass της κυβέρνησης, κάποιοι θυμήθηκαν τα κουπόνια του ενός ευρώ που μοίραζε η ίδια ως περιφερειάρχης Αττικής.

Πάντως δεν μπορεί να γίνει καμία σύγκριση καθώς:

α) τα κουπόνια της είχαν προοδευτικό πρόσημο 


β) δίνονταν σε μια περίοδο που η ίδια και οι σύντροφοί της είχαν φροντίσει να είναι πολύ χειρότερη από τη σημερινή.

 
Ας τρελάνει (και) τους Γάλλους!

Πολύ καλά κάνει η συντρόφισσα Σβίγκου και σπεύδει στη Γαλλία προκειμένου να συμπαρασταθεί στον αγώνα των Γάλλων να τινάξουν στον αέρα το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας τους αρνούμενοι τη σύνταξη στα 64.

Είμαι σίγουρος ότι είναι απολύτως ικανή και να επιβεβαιώσει ότι τα 64 είναι κακή ιδέα αλλά και να εξηγήσει γιατί η καλύτερη ηλικία για συνταξιοδότηση είναι τα 67, όπως τα καθιέρωσε και το νομοσχέδιο της κυβέρνησης του κόμματός της.

 
Σατανικά σημάδια

Δεν πρέπει να εκπλήσσει κανέναν το ότι κάποιοι σύντροφοι...

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Πρωθυπουργός από την ΠΑΣΟΚάρα !

 


Δίκιο έχει ο Ανδρουλάκης που υπαινίσσεται ότι ο επόμενος αρχηγέτης πρέπει να είναι «πράσινος». Αδικο έχει που δεν το λέει ξεκάθαρα

Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Απλή αναλογική, ενισχυμένη αναλογική, σούπερ και αμόλυβδη αναλογική, με ντίζελ ή κηροζίνη, δεν έχει σημασία.
Η πασοκάρα έχει σημασία. ΠΑΣΟΚ -είτε μας αρέσει είτε όχι- είναι σχεδόν το σύνολο του πολιτικού κόσμου της χώρας. Ούτως ή άλλως, πασοκικές πολιτικές εφαρμόζονται εδώ και δεκαετίες, όπως κι αν τις βαφτίσει κάποιος.

Η Νέα Δημοκρατία μάς έλεγε να την ψηφίσουμε για να μη βγει το ΠΑΣΟΚ και συγκυβέρνησε μαζί του. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ μας έλεγε να τον ψηφίσουμε για να μην ξαναπέσει η χώρα στα χέρια πασόκων που μας έμπασαν στο μπουντρούμι του Μνημονίου και τελικά οι πασόκοι στελέχωσαν το τσιπροκόμμα από τα ανώγια μέχρι τα κατώγια του.

Μόνο το ΠΑΣΟΚ μάς λέγει κατάμουτρα και φόρα παρτίδα να ψηφίζουμε ΠΑΣΟΚ. 

Ομως ο πρόεδρος του Κινήματος δεν τολμά να κάνει και το επόμενο βήμα: να προτείνει τον εαυτό του για επόμενο πρωθυπουργό ή έστω, βρε παιδί μου, αν ο ίδιος κωλύεται, να βρεθεί πρώην ή νυν στέλεχος να αναλάβει το βαρύ καθήκον της πρωθυπουργίας.

Στις φωτογραφίες βλέπετε μερικές από τις προτάσεις της στήλης, οι οποίες, βέβαια, δεν δεσμεύουν το κόμμα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου και κόντεψε να λουκετιάσει ο υιός του μαζί με τον Βαγγέλη τον Βενιζέλο, τον… ύπαρχο (όπως ο ίδιος αυτοαποκλήθηκε) του εθνικού μας σκάφους.

Παοκάρα ολέ, σοσιαλισμός και ...

 

ΠΑΣΟΚου εθνικού σουργελαρά κωμωδία

 


 



 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

 


 

 






 

 

 

ΣΥΡΙΖΑίου εθνικού σουργελαρά κωμωδία

 



Σαν σήμερα (30/3/ΧΧΧΧ)

 

1822: Σφαγή των κατοίκων της Χιου απο τους Τούρκους


1867: Οι Ρώσοι πουλάνε την Αλάσκα στην Αμερική για 7,2 εκατομμύρια δολάρια, μην ξέροντας ότι κάτω από τους πάγους κρύβεται μαύρος χρυσός. Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης κατηγορούν την κυβέρνηση ότι διασπάθισε το δημόσιο χρήμα για να αγοράσει ένα παγόβουνο.


1952: Ο Νίκος Μπελογιάννης εκτελείται στο Γουδί.



1981: Απόπειρα δολοφονίας κατα του Ρόναλντ Ρίγκαν απο τον Τζον Χίνκλεϊ έξω από ξενοδοχείο της Ουάσινγκτον




1983: Τίθενται σε ισχύ στην Ελλάδα το πενθήμερο και οι 40 ώρες εργασίας για τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα.


1853: Γεννιέται ο ολλανδός ζωγράφος Βίνσεντ Βαν Γκονγκ


1872: Πεθαίνει ο Νικόλαος Μάντζαρος, συνθέτης του εθνικού μας ύμνου.


1896: Πεθαίνει ο Χαρίλαος Τρικούπης



2020 Πεθαίνει σε ηλικία 98 ετών το σημαίνον στέλεχος της Αριστεράς και αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης Μανώλης Γλέζος.
 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΣΤΟΙΧΕΙΩΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ήρθε το ΤΕΛΟΣ των Τραπεζών; (Ε-Ξ-Α-Ι-Ρ-Ε-Τ-Ι-Κ-Ο)

 

ΔΙΕΘΝΗ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ο Γιάνης, ο μουρλοτιέρης!


Του ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

Ποια είναι η λύση, Γιάνη, για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα;

Να το ανατινάξουμε!

Σ’ αυτό το σημείο, μπαίνουν στη σκηνή δύο ευγενικοί άνθρωποι, με ένα πλατύ καλοσυνάτο χαμόγελο, βοηθάν τον Γιάνη να σηκωθεί και χωρίς να του δημιουργήσουν αναστάτωση και ταραχή, του φοράν με ήρεμες, τρυφερές κινήσεις εκείνο το λευκό πουκάμισο με τα μακριά μανίκια που δένουν πίσω, και του ψιθυρίζουν καθησυχαστικά στο αυτί: «σ΄ αγαπάμε, Γιάνη, μη φοβάσαι, όλα θα πάν καλά.» Η επόμενη σκηνή είναι στο Δαφνί.

Στην Ελλάδα όμως, που είναι ένα απέραντο φρενοκομείο, αυτός ο τύπος ήταν ο υπουργός που η κυβέρνηση του «σκίζω μνημόνια, χαρίζω οικόπεδα, χαρίζω χρέη, βαράω νταούλια» έστειλε στην Ε.Ε. να  διαπραγματευθεί τις τύχες της χώρας με τα γνωστά αποτελέσματα: έκλεισε τις τράπεζες (ίσως τότε να έκανε πρόβα ανατίναξης) προξενώντας τερατώδη ζημιά στην Εθνική Οικονομία: ανυπέρβλητα προβλήματα στις εξαγωγικές επιχειρήσεις, ασφυξία ρευστότητας στις μικρομεσαίες, χιλιάδες λουκέτα, εκτίναξη της ανεργίας καθώς χάθηκαν δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας, ζημιά 12 δισ. στο Δημόσιο λόγω της 3ης ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, ζημιά τουλάχιστον 100 δισ. στην Οικονομία, που επί 5 χρόνια ήταν «ζόμπι». 

Χωρίς να μετρήσουμε το κόστος της «ανθρωπιστικής» πολιτικής των ανοιχτών συνόρων που μετέτρεψε τη μισή Αθήνα σε Ισλαμαμπάντ.

Μολονότι όλοι καταλάβαμε πόσο γνώστης της Οικονομίας είναι αυτός ο τύπος, εξακολουθεί να «διδάσκει» Οικονομικά στο ΕΚΠΑ, διαμορφώνοντας τις νέες γενιές ηλιθίων οι οποίοι εκπαιδεύονται στην «επιστημονική» λύση «πονάει κεφάλι, ανατινάζει κεφάλι».

Το να συζητάς σοβαρά για Οικονομία με τον Γιάνη, είναι σαν να συζητάς σοβαρά για μουσικολογία με τα παρατράγουδα της Πάνια ή για θεολογία με την κυρία Λουκά.

Πώς δηλαδή να σχολιάσεις σοβαρά την πρόταση να καταργηθεί το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα; 

Και πού θα έχουμε τα λεφτά μας, Γιάνη;  

Στην Κεντρική Τράπεζα, δηλαδή στην Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ), απαντάει ο Γιάνης! Γράφει: Φανταστείτε να διαθέτει η Κεντρική Τράπεζα σε όλους ένα δωρεάν «ψηφιακό πορτοφόλι», ουσιαστικά έναν δωρεάν τραπεζικό λογαριασμό με επιτόκιο ίσο με το ημερήσιο επιτόκιο της κεντρικής τράπεζας (…) η κεντρική τράπεζα θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιήσει τη σύγχρονη ψηφιακή τεχνολογία που βασίζεται στο ψηφιακό νέφος για να παρέχει δωρεάν ψηφιακές συναλλαγές και αποταμιεύσεις σε όλους, με τα καθαρά της έσοδα να πληρώνουν για βασικά δημόσια αγαθά.

Και πώς θα έχει έσοδα η ΤτΕ, αφού οι υπηρεσίες της θα είναι δωρεάν; Πώς θα δίνει τόκο; 

Δεν το σκέφτηκε αυτό ακόμα ο μουρλοτιέρης των Τραπεζών.  

Και από ποια λεφτά θα χορηγούνται δάνεια, αφού όλα θα είναι παρκαρισμένα στην Κεντρική τράπεζα;  

Αυτό το σκέφτηκε. Γράφει: Οι πολίτες θα είναι στη συνέχεια ελεύθεροι να επιλέξουν εάν και πότε επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν ιδιωτικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ως μεσάζοντες ρίσκου μεταξύ αποταμιευτών και δανειοληπτών. Δηλαδή θα πηγαίνεις να καταθέσεις τα λεφτά σου στην Τράπεζα της Ελλάδος και θα σε ρωτάνε: «Θες οι καταθέσεις σου να προωθηθούν σε ένα ιδιωτικό χρηματοπιστωτικό ίδρυμα για να δοθούν (σε ένα ποσοστό) ως δάνειο»; «Δεν θέλω» θα λες εσύ. Και η ΤτΕ θα σου λέει: «τότε, όχι μόνο δεν έχει τόκο, αλλά θα πληρώνεις και φύλακτρα!» «Αν είναι έτσι, θέλω», θα λες εσύ. «Σε ποια ιδιωτική Τράπεζα θέλετε να τα προωθήσουμε;» θα σε ξαναρωτάν. «Στην Πειραιώς» θα λες εσύ. Και η ΤτΕ θα τα προωθεί, αφού προηγουμένως, όπως γράφει ο μουρλοτιέρης, τα χρήματά σου «θα είναι εξασφαλισμένα στα λογιστικά βιβλία της Κεντρικής Τράπεζας». 

Πώς θα είναι εξασφαλισμένα;  

Αν η ιδιωτική Τράπεζα τα δανείσει σε μπαταχτσήδες, σαν την Πειραϊκή Πατραϊκή ας πούμε, και τα δανεικά κάνουν φτερά γιατί θα έχουν γίνει κασκόλ «Στάχτη και Burberry», δώρο της κόρης της σοσιαλίστριας, από ποιο ταμείο θα πάρεις τα λεφτά σου πίσω, όταν εμφανιστείς στο γκισέ της ΤτΕ για ανάληψη;  

Αλλά, μισό λεπτό: ξεχάσαμε ότι οι ιδιωτικές τράπεζες θα πρέπει να ανατιναχτούν! Άρα σε ποιο ιδιωτικό χρηματοπιστωτικό ίδρυμα θα προωθηθούν τα λεφτά σου; Στο ανατιναγμένο; Ή ο Γιάνης ο μουρλοτιέρης θα αφήσει κι από κανένα χωρίς να το ανατινάξει, έτσι από συμπόνοια;.  

Κι αφού, τελικά, για να πάρεις τόκο, τα λεφτά σου θα πρέπει να τα διαχειριστούν ιδιωτικές τράπεζες, γιατί να μην πας εκεί κατευθείαν, σταθμίζοντας εσύ τη σχέση ρίσκου/απόδοσης, αλλά θα πρέπει να μεσολαβήσει η Τράπεζα της Ελλάδος;  

Ούτε αυτό το σκέφτηκε, ο διδάκτορας του προλεταριάτου. 

Κι αυτό θα γίνει μόνο στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, Γιάνη μουρλοτιέρη, ή σε όλον τον κόσμο;  

Μα, τι ερωτήσεις είναι αυτές! Φυσικά σε όλον τον κόσμο, διότι τα σύνορα της χώρας είναι πολύ στενά για τέτοιες μεγαλοφυΐες, άλλωστε το DIEM25 είναι ένα παγκόσμιο κίνημα, όπως παγκόσμια εκπομπή θα μπορούσαν να είναι και τα «Παρατράγουδα», αν η Πάνια είχε τον Γιάνη τον μουρλοτιέρη σύμβουλο marketing. Σε όλες τις χώρες υπάρχει ένας Κάτμαν και ένας Βας Βας ο Παρασκευάς, που θέλουν να κάνουν καριέρα στο τραγούδι, όπως ο Γιάνης και ο Αλέξης στην πολιτική.

Βέβαια, εκεί, απλώς γελάνε με τα καμώματά τους. Και σε σοβαρές κλινικές περιπτώσεις, πιάνουν δουλειά οι προνοιακές δομές.  

Εμείς...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΗΦΗΝΟ-ΨΩΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Εχθρός της κοινωνίας η μάζα

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ

Ταυτότητα και περιεχόμενο της πολιτικής Αριστεράς είναι ο σοσιαλισμός – στα ελληνικά, κοινωνισμός. Σημαίνει την επιλογή και επιδίωξη κοινωνιοκεντρικών προτεραιοτήτων, την αντίθεση και αντίσταση στον ατομοκεντρικό ωφελισμό. Η πραγμάτωση κοινωνίας πολιτών, η ανάδειξη της δυναμικής των σχέσεων κοινωνίας της ζωής, η εναντίωση στις θωρακίσεις του εγωτικού συμφέροντος είναι η ταυτότητα της Αριστεράς. Οι στρατηγικές για την επιδίωξη των στόχων της μπορεί να μεταβάλλονται, όχι όμως και η ταυτότητα, ο καθοριστικός προσδιορισμός της.

Η μαρξιστική στρατηγική επέμεινε στον διεθνιστικό χαρακτήρα της Αριστεράς. Αυτό που πρωταρχικά την ενδιέφερε ήταν να ενωθούν οι προλετάριοι όλων των εθνών σε αγώνα για κοινωνικές κατακτήσεις, πέρα από σύνορα και πατρίδες. 

Η στρατηγική απέτυχε, γέννησε ιμπεριαλιστικούς ηγεμονισμούς και εφιαλτικά ολοκληρωτικά καθεστώτα, παραμόρφωσε το σοσιαλιστικό όραμα της κοινωνίας των αναγκών σε τυραννία κατεξουσιασμού, αστυνόμευσης και τρόμου, σε έσχατο εξευτελισμό της ανθρώπινης ύπαρξης και συνύπαρξης.

Ο διεθνισμός της μαρξιστικής Αριστεράς ήταν τυπικό προϊόν μιας ανθρωπολογίας θεμελιωμένης στον Ιστορικό Υλισμό. Δεν έβλεπε (μόνο ο Λούκατς το κατάγγειλε απερίφραστα) ότι ο Ιστορικός Υλισμός ήταν πρωτίστως η αυτοσυνειδησία του καπιταλισμού. Υιοθετώντας η Αριστερά τον Ιστορικό Υλισμό, υποχρεωνόταν να παίξει στο γήπεδο του αντιπάλου και με τους όρους που επέβαλε ο αντίπαλος. Η κατάρρευση των καθεστώτων του «υπαρκτού» σοσιαλισμού επαλήθευσε την υπεροχή του πρώτου διδάξαντος. Ηταν το αποτέλεσμα της δυναμικής του καπιταλιστικού διεθνισμού και ο θρίαμβός του.

Σήμερα, η παγκοσμιοποίηση της καπιταλιστικής οικονομίας μοιάζει να είναι η πιο χειροπιαστή απειλή που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα. Οι κοινωνικοί θεσμοί, οι πολιτικές διαδικασίες, οι δημοκρατικές κατακτήσεις φαντάζουν ανίσχυρες σκιές μπροστά στην κυριαρχική εξουσία του διεθνοποιημένου τζόγου των χρηματιστηρίων. Οι σημαντικότερες πολιτικές επιλογές υποτάσσονται στα κελεύσματα της νομισματικής οικονομίας, που την πορεία τους καθορίζουν παντελώς ανεξέλεγκτοι παράγοντες. Πολιτιστικές ιδιαιτερότητες και ιστορικές παραδόσεις, που συγκροτούν την προϋπόθεση της συνοχής των τοπικών κοινωνιών (την αφετηρία για το κατόρθωμα της πολιτικής κοινωνίας) σαρώνονται σήμερα από μια παγκοσμιοποιημένη υποκουλτούρα. Θάβονται στην ομοιομορφία, στον πιθηκισμό του «εκσυγχρονισμού», στον αισθητικό εκβαρβαρισμό.

Ομως, η ακόμα λεγόμενη «Αριστερά» δείχνει να μην καταλαβαίνει τίποτα από όσα συμβαίνουν στον πλανήτη μας, από τις καινούργιες ιστορικές απαιτήσεις που δημιουργούνται: Αν «Αριστερά» εξακολουθεί να σημαίνει κοινωνιοκεντρικές προτεραιότητες, κοινωνικό όραμα, ποιαν άλλη στρατηγική μπορεί να υιοθετήσει εκτός από την αντίσταση στον ισοπεδωτικό διεθνισμό του κυρίαρχου Ιστορικού Υλισμού; Και αντίσταση σημαίνει: καλλιέργεια της συνοχής κάθε τοπικής κοινωνίας, όπου συνοχή σημαίνει την ελευθερία αγαπητικής αυθυπέρβασης και αυτοπροσφοράς, καλλιέργεια των πολιτισμικών ιδιαιτεροτήτων, άρνηση της ομοιομορφίας που φτωχαίνει τη ζωή και την αναγκάζει να οπισθοδρομεί. 

Το πολιτικό πρόταγμα της Αριστεράς σήμερα απαιτεί την επαναθεμελίωση της στρατηγικής της με συνεπή άρνηση των ιστορικο-υλιστικών κριτηρίων. Απαιτεί ανθρωπολογική βάση, ικανή να αντιπαλέψει την απανθρωπία της καταναλωτικής «εξατομίκευσης»: την εκδοχή του ανθρώπου σαν αδιαφοροποίητης καταναλωτικής μονάδας.

Οι Ελληνες δεν είμαστε ένας χθεσινός λαός μέσα στην Ιστορία, ξέρουμε, από την πείρα αιώνων, ότι η συλλογική ιστορική παρουσία σώζεται, όταν η ζωή και η χαρά της ζωής κοινωνούνται, όχι όταν πρωτεύουσα συλλογική μέριμνα είναι ο θεσμικά θωρακισμένος ατομοκεντρισμός. Ο πολιτισμός (ποιότητα της ζωής) προϋποθέτει την προτεραιότητα του εμείς και όχι του εγώ, η πολιτική είναι άθλημα ατομικής αυθυπέρβασης και αυτοπροσφοράς, είναι κοινότητα και κοινοτικός βίος, γλωσσική καλλιέργεια, γιορτή και πανήγυρις.

Εστω και μόνο η πολιτισμική αυτή συνείδηση θεμελιώνει εγρήγορση ενεργού μετοχής στην Ιστορία. Οταν το παρελθόν βιώνεται ως αφορμή κενής καύχησης, χάνεται η ιστορική (κοινωνική) δυναμική της δεδομένης εμπειρίας. Είναι ο πιο επικίνδυνος αντίπαλος των ιστορικών κοινωνιών:  

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟ-ΦΑΣΙΣΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Φασίστες που παριστάνουν τους αντιφασίστες

 


Του ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, όλα όσα συμβαίνουν στη Φιλοσοφική του Πανεπιστημίου Αθηνών, με τις επιθέσεις κατά της καθηγήτριας Βάνας Νικολαΐδου-Κυριανίδου, το πολύ να απασχολούσαν το Αστυνομικό Δελτίο ή, για να μη φτάσουμε και στα άκρα, κάποιο όργανο πειθαρχικού ελέγχου
. Τώρα καθόμαστε και τα συζητάμε με τον ίδιο τρόπο που μας απασχολεί ο χουλιγκανισμός. Διότι ο χουλιγκανισμός δεν είναι συνδεδεμένος μόνο με τα γήπεδα. Είναι και με τα Πανεπιστήμια. 

Για όσους δεν έχετε παρακολουθήσει την υπόθεση, τα πράγματα έχουν ως εξής: 

Η κυρία Νικολαΐδου είναι πρόεδρος της Φιλοσοφικής Σχολής. Τις ημέρες των πρώτων κινητοποιήσεων μετά την τραγωδία των Τεμπών, ανήρτησε στο προσωπικό προφίλ της στο Facebook ένα σχόλι του Λουκά Βελιδάκη, το οποίο στηλίτευε τα υβριστικά συνθήματα που ακούστηκαν στις συγκεντρώσεις.  Ο Λουκάς Βελιδάκης και, μεταξύ άλλων, σημείωνε τα εξής: «Σήμερα στη διαδήλωση, τα συνθήματα που κυριαρχούσαν ήταν υβριστικά. Κατά του Μητσοτάκη, κατά της κυβέρνησης, κατά της αστυνομίας και των δημοσιογράφων. Δεν είχαν πολιτικό υπόβαθρο, ήταν βγαλμένα από τα φασιστικά κιτάπια της Χρυσής Αυγής. Υβρεολόγιο – λόγος μίσους. Μία ετεροχρονισμένη Βαϊμάρη με smartphones και apps». 

Η ανάρτηση της καθηγήτριας ενόχλησε μια φοιτητική παράταξη που πρόσκειται στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. 

Στήθηκε, λοιπόν, μία γενική συνέλευση του συλλόγου φοιτητών, η οποία ήταν παρωδία, με τη συμμετοχή ελαχίστων, από την οποία βγήκε ανακοίνωση με αίτημα παραίτησης της κυρίας Νικολαΐδου από την προεδρία της Σχολής.  

Στη σχετική ανακοίνωση αναφέρονται τα εξής: «Στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook υποστήριξε πως οι εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές που κατέκλυσαν το κέντρο της Αθήνας και σε όλη τη χώρα, με βασικό αίτημα την απόδοση των ευθυνών στους πραγματικούς υπαίτιους, ότι είναι φασίστες. Στοχοποιώντας έτσι αρχικά τις ίδιες τις μαζικές λαϊκές διαδηλώσεις, τους συλλογικούς φορείς αλλά και τις ίδιες τις αποφάσεις των φοιτητών συλλόγων. Ακόμα και μετά την κινητοποίηση του συλλόγου η ίδια με προκλητικό τρόπο συνέχισε να αναπαράγει και να επιμένει στην αρχική της τοποθέτηση η οποία είναι ίδια με αυτή της Νέας Δημοκρατίας και του Πορτοσάλτε και που αναπαράγουν όλα τα ΜΜΕ».  

Ομως τα «παιδιά» έχουν προηγούμενα με την κυρία Νικολαΐδου. Η καθηγήτρια είχε ζητήσει την αφαίρεση του τίτλου επίτιμου διδάκτορα από τον Πούτιν, έχει ταχθεί κατά των αιωνίων φοιτητών, στήριξε, τέλος πάντων, την κατά γράμμα εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου.  

Τι έκαναν, λοιπόν, τα «παιδιά»; 

Εισέβαλαν στο μάθημά της όπου άνοιξαν πανό, πήγαν με απειλητικές διαθέσεις στο γραφείο της, έγραψαν μακροσκελείς ανακοινώσεις απαιτώντας την παραίτησή της, ουσιαστικά υποστήριξαν ότι η καθηγήτρια δεν έχει το δικαίωμα να εκφράζεται όπως θέλει.  

Ναι, φυσικά εκδηλώθηκε κύμα συμπαράστασης υπέρ της καθηγήτριας. Ε, και; Το πολύ τα «παιδιά» να βγάλουν και άλλες ανακοινώσεις για κοράκια με νύχια γαμψά που επιτίθενται στο φοιτητικό κίνημα. Ενδεχομένως να κάνουν κατάληψη, να πετάξουν αβγά και μπογιές στο σπίτι της καθηγήτριας, ίσως να κλειδώσουν και την ίδια στο γραφείο της. Τα «οδηγεί» άλλωστε η επίθεση στον πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου –θα θυμάστε τη φωτογραφία με την πινακίδα κρεμασμένη από τον λαιμό του. 

Ε, λοιπόν, αυτές οι καταστάσεις δεν τελειώνουν με μισόλογα τύπου Πανεπιστημιακής Αστυνομίας. 

Τελειώνουν μόνο με...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μη μιλάς, μη ρωτάς…

Ο τότε πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας δεν µπήκε στη βάσανο των ερωταπαντήσεων μετά την τραγωδία στο Μάτι. Δεν έδωσε συνέντευξη κι έτσι τα καλόπαιδα του Ρουβίκωνα δεν είχαν διεύθυνση για να βάψουν κάποιο σπίτι. Οχι ότι θα πήγαιναν, αλλά λέμε τώρα. Ακόμη κι αν μιλούσε σε κάποιον δημοσιογράφο, ο κ. Αρης Πορτοσάλτε θα την πλήρωνε. Ας μην ξεχνάμε ότι η επικοινωνιακή διαχείριση εκείνης της τραγωδίας είχε την αλησμόνητη νυχτερινή σύσκεψη του συντονιστικού οργάνου, συν μια ντιρεκτίβα στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να μην εμφανίζονται στον ΣΚΑΪ.

Δεν θα πούμε αν ήταν καλή η συνέντευξη που έδωσε ο πρωθυπουργός στον κ. Σταύρο Θεοδωράκη (Alpha 21.3.2023). Βγήκαν ειδήσεις, όπως π.χ. για την αναθεώρηση του Συντάγματος, αλλά υπάρχουν αρμοδιότεροι ημών να κρίνουν. Βρίσκονται στα κοινωνικά δίκτυα, όπου, όπως θα έλεγε και ο Κλιντ Ιστγουντ, όλοι έχουν από έναν λογαριασμό.

Αυτό που δεν καταλάβαμε είναι πώς έγινε το «ξέπλυμα» του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη και τι σόι «ξέπλυμα» ήταν αυτό, όταν η εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ αυθημερόν διαπίστωσε ότι «σε ένα κρεσέντο πρωτόγνωρης επικοινωνιακής αναισθησίας, ο κ. Μητσοτάκης εμφανίστηκε αμέτοχος της μεγάλης εθνικής τραγωδίας και μοίρασε ευθύνες χωρίς αντίλογο, ενώ ο ίδιος δεν ανέλαβε καμία», ενώ η «Αυγή» συμπέρανε ότι υπήρχε «Υβρις – Κρεσέντο κυνισμού και ασέβειας στα θύματα της τραγωδίας (…) ένας πρωθυπουργός εκτός τόπου και χρόνου» (22.3.2023). Τέλος, γιατί τα τρολ της Κουμουνδούρου βρίζουν τον κ. Θεοδωράκη, αφού ξεσκέπασε την αναισθησία του πρωθυπουργού και τα νεοφιλελεύθερα σχέδιά του; «Είναι ντροπή. Δεν υπάρχει καμία σχέση ανάμεσα στην τραγωδία των Τεμπών και το άρθρο 16 ή τα επιχειρηματικά σχέδια στην εκπαίδευση, που προωθούν ο κ. Μητσοτάκης με την κα Κεραμέως», είπε ο κ. Νίκος Φίλης την επομένη.

Εχει υπερβεί πλέον τα εσκαμμένα η στοχοποίηση των δημοσιογράφων, κάτι που ξεκινάει από τη βαθιά αγραμματοσύνη της Νέας Αριστεράς. Υπήρξε η διαπίστωση μαρξιστών φιλοσόφων ότι το σύστημα των ΜΜΕ (όπως και κάθε άλλη πολιτισμική έκφραση) αναπαριστά και τελικώς αναπαράγει την υπάρχουσα κοινωνική δομή. Λογικό. Δεν θα μπορούσε να αναπαριστά και να αναπαράγει τις αξίες της κοινωνίας που φαντάστηκε ο Τζέιμς Κάμερον στην ταινία «Αβαταρ». Τώρα, πώς από τη σχολή της Φρανκφούρτης φτάσαμε να φταίει η πόρτα του κ. Σταύρου Θεοδωράκη ή τα ντουβάρια του κ. Αρη Πορτοσάλτε, μόνο η ημιεγγράμματη Αριστερά και τα τάγματα των αγραμμάτων της γνωρίζουν.

Από την άλλη μεριά, όμως...

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Ο Ανδρουλάκης και ο πράσινος κομματικός… σωλήνας

 


Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

ΠΑΣΟΚ (ο)


    ξεπεσμένος αριστοκράτης «ο Κωνσταντίνος ήταν κάποτε μεγάλος και τρανός μέχρι που κατάντησε ΠΑΣΟΚ»
    αυτός που δεν μοιράζεται τις σκέψεις του, ο κρυψίνους «ο Νίκος είναι τόσο ΠΑΣΟΚ που δεν λέει ούτε ποιο είναι το αγαπημένο του φαγητό»
    αυτός που κάνει σπασμωδικές κινήσεις έχοντας βρεθεί σε αδιέξοδο «η συγκυρία ήταν με το μέρος τους, αλλά οι σύντροφοι τα έκαναν όλα λάθος και τώρα είναι ΠΑΣΟΚ»
    στοιχηματισμός, τζόγος «το πάθος του Γιώργου με το ΠΑΣΟΚ τού στοίχισε όλη του την περιουσία».


Ο σύντροφος Ανδρουλάκης, προκειμένου να συνεργαστεί ώστε η χώρα να αποκτήσει κυβέρνηση, απαιτεί να μην είναι πρωθυπουργός κανένας από τους δύο αρχηγούς των δύο μεγάλων κομμάτων, χωρίς να λέει ποιος θα ήθελε να τοποθετηθεί στο αξίωμα.

Ταυτοχρόνως, δεν λέει ούτε με ποιο κόμμα θα ήθελε να συνεργαστεί. 

Φυσικά το μόνο που καταφέρνει έτσι είναι να απωθεί οποιονδήποτε ψηφοφόρο θέλει να ξέρει τι ψηφίζει, πράγμα που σημαίνει ότι οι μόνοι τους οποίους μπορεί να εκφράσει το κόμμα του είναι οι συμπολίτες που ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ «κι όπου βγει».

Το μόνο σίγουρο είναι ότι τίποτα καλό δεν θα βγει για ένα κόμμα του οποίου ο αρχηγός, μεγαλωμένος στον πράσινο κομματικό σωλήνα, αποδείχθηκε ανίκανος να εκμεταλλευτεί μια συγκυρία που σίγουρα θα ευνοούσε ένα κεντρώο κόμμα, αν αυτό δεν αυτοπαγιδευόταν στην ξύλινη γενικολογία, στις φοβικές ίσες αποστάσεις και τη μουχλιασμένη αντιδεξιά ρητορική.

Κανέναν δεν πρέπει να εκπλήσσει η ανικανότητα του συντρόφου Ανδρουλάκη. Μιλάμε, άλλωστε, για έναν κομματάνθρωπο που μετά από σχεδόν 9 χρόνια στην Ευρωβουλή δεν κατάφερε (ή δεν προσπάθησε) ούτε αγγλικά να μάθει και δεν πήρε χαμπάρι τίποτα για τη συντρόφισσα Καϊλή, παρότι όλα αυτά τα χρόνια οι δυο τους ήταν το ντουέτο των ευρωβουλευτών που εκλέγει το ΠΑΣΟΚ.

 
Κρίμα να ζει μέσα σε τόσο μεγάλη φτώχεια

Είδα...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: «Απόψε κεντροσχεδιάζουμε» και λοιπές συριζαίικες παπαριές...

Του ΒΑΣΙΛΗ ΑΓΓΕΛΙΚΟΠΟΥΛΟΥ

Κατέβηκε άρον άρον από το θέατρο της Κουμουνδούρου η φαρσοκωμωδία «Απόψε κεντροσχεδιάζουμε» l λίγες μόνο μέρες μετά την επίσημη πρεμιέρα της στο Μέγκα με παρουσιαστή τον θιασάρχη, σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή της l – μια γλύκα στο εκράν, ο μπαγάσας, να τον πίνεις στο ποτήρι, τον μετριοπαθή. l  

Βέβαια, μόνο οι απρόσεκτοι και οι εύπιστοι δεν είχαν διακρίνει χρόνια τώρα την υποκριτική δεινότητα του ανδρός, τόσο στη Βουλή όσο και στα πάσης φύσεως δημόσια βήματα l –απομίμηση Ανδρέα στο ύφος, στη χειρονομία και ιδίως στο ρυθμό, τον τόνο και την αγυρτία του λόγου– l και με Οσκαρ Α’ ρόλου στο Κέντρο Διαχείρισης Κρίσεων τη νύχτα που καίγονταν άνθρωποι στο Μάτι. l 

Τώρα, για την ακρίβεια, δεν «κατέβηκε» η φαρσοκωμωδία, απλώς οι περιστάσεις τους ανάγκασαν να την παίζουν μόνο Δευτερότριτα, l διότι για τις θεατρικά πιο εμπορικές ημέρες κρίθηκε αναγκαίο, μετά τα Τέμπη, να παίζουν το αντιστασιακό «Oχι στη Διάχυση των Ευθυνών» l – νέα παράσταση που διαφημίζουν μέρα νύχτα στα τηλεράδια στελέχη και κομπαρσαρία του θιάσου. l Αυτό καίει τώρα. l 

Eνα αυτό, και δεύτερον, δεν σηκώνει πια, σου λέει, να παίζεις κάθε μέρα τη φαρσοκωμωδία για το Κέντρο, τη στιγμή που Κυπαρισσάκι σφακιανό / ξάφνου πηδάει μες στο χορό, πάλε. l Εκεί που οι πάντες είχαν πιστέψει ότι το ξεπάτωσες. l

Την προπερασμένη Κυριακή, με αφορμή τον ξυλοδαρμό Βαρουφάκη και τον επιχειρούμενο διασυρμό του Αρη Πορτοσάλτε, αναρωτιόμασταν: l «Εχουν λοιπόν το ελεύθερο οι τραμπούκοι να “επικηρύσσουν” (ατιμωρητί) όποιον τους γουστάρει;». l 

Η απάντηση ήταν ένα εκ βαθέων «Ναι! Το έχουν!» l και την έδωσε ο αρχιθεατρίνος υποδεχόμενος πάλι στο θίασο τον ομογάλακτο, l τον τα σα εκ των σων του, l τον καταδικασμένο υποτίθεται σε εξορία. l Ναι, λοιπόν, επισημότατα επιτρέπεται ακόμη και σε βουλευτές να τραμπουκίζουν, επικηρύσσοντας δικαστές, δημοσιογράφους και όποιον άλλον θεωρούν εμπόδιο στην εμπορικότητα του θιάσου. l

«Τ’ αψύ το ξίδι το κιούπι χαλάει», λέει η παροιμία. l Ετσι έγινε και με το κιούπι της πάλαι ποτέ «ανανεωτικής αριστεράς» και του Συνασπισμού. l Από τη στιγμή που έπεσε μέσα –όχι ο Πολάκης, όχι– ο καταλύτης Τσίπρας. l Τότε ήταν που άλλαξε και το περιεχόμενο, και το κιούπι. l  

Το λεγόμενο «φαινόμενο Πολάκη» δεν είναι παρά....

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Τηλεδιοίκηση και τηλεχαμόγελα

Γράφει ο ΣΤΕΝΤΩΡ

Το πρώτο κεφάλαιο ήταν η ακρόαση των στελεχών της ΡΑΣ (Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων) που είχε προτείνει η πλειοψηφία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Οι προτεινόμενοι δεν είχαν κρύψει τότε την «πολιτική και κοινωνική τους δραστηριότητα» με τα συγκυβερνώντα κόμματα. 

Προχθες, ο υπουργός Υγείας, προβαίνοντας σε έναν τηλεοπτικό ακτιβισμό, αποκάλυψε και δεύτερο βίντεο από το 2018, από συνεδρίαση της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής, στο οποίο η διορισμένη από τον ΣΥΡΙΖΑ πρόεδρος της ΡΑΣ διαπίστωνε ότι δεν λειτουργεί στο τμήμα της Λάρισας τηλεδιοίκηση. 

Ο παριστάμενος στο πάνελ Χρήστος Σπίρτζης ήταν εκείνος που «υπέστη» το βίντεο.  

Εκείνος που αναγκάστηκε σε ζωντανή τηλεοπτική σύνδεση να πέσει στο χαντάκι που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε σκάψει για την κυβέρνηση: Στο δήθεν χάσμα που χωρίζει την πλήρη τηλεδιοίκηση από την τοπική, ηλεκτρονική χάραξη δρομολογίου. 

Τουλάχιστον, μπορεί κανείς...

 

ΒΑΡΟΥΦΑΚΟ-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελάδων κωμωδία

 


 

 

 


 


 

ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ εθνικών σουργελαράδων κωμωδία

 

 

 




 
 

 
 

ΣΥΡΙΖΑίου διεθνούς φήμης εθνικού σουργελαρά κωμωδία

 


 

 

 
 

 
 
 
 

Σαν σήμερα (29/3/ΧΧΧΧ)

 

1430:O Οθωμανος σουλτάνος Μουράτ Β' καταλαμβάνει την Θεσσαλονίκη.

1821: Η πρώτη μάχη της Εθνεγερσίας. Δύναμη 300 Μανιατών υπό τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη νικά 1700 Τούρκους, στον Άγιο Αθανάσιο της Καρύταινας. 500 οι Τούρκοι νεκροί.

1864: Η Αγγλία ανακοινώνει ότι παραχωρεί τα Επτάνησα στην Ελλάδα

1896: Ο Σπύρος Λούης τερματίζει 1ος στον μαραθώνιο των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων. Χρόνος: 2 ώρες, 58 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα.

1971: Ο πρόεδρος του Ολυμπιακού Νίκος Γουλανδρής προσφέρει στους παίκτες του Παναθηναϊκού 225.000 δραχμές ως δώρο για την πρόκρισή τους επί της Έβερτον. Η προσφορά δεν έγινε δεκτή.

1993: Αρχίζει στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας η δίκη του Γιώργου Κοσκωτά

1870: Γεννιέται ο ηρωας του Μακεδονικού αγώνα Παύλος Μελάς

1943: Γεννιέται ο συνθέτης Βαγγέλης Παπαθανασίου






2013 Πεθαίνει ο ηθοποιός Ρίτσαρντ Γκρίφιθς


2019 Πεθαίνει σε ηλικία 73 ετών ο διακεκριμένος δικηγόρος Αντώνης Βγόντζας.
 
 
 
 
 
 
2022
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών το «αηδόνι» του νησιώτικου τραγουδιού, η Ειρήνη Κονιτοπούλου - Λεγάκη