Το ζουμί της επιστολής των 5: Κανόνισε γιατι σε ρίχνουμε σε πρόταση μομφής pic.twitter.com/Iiq5FxLk1k
— Hero Grigoraki (@herogrig) April 28, 2026
Του ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΝΟΥΤΣΟΥ
Αρχικά οι πληροφορίες έλεγαν ότι θα υπάρξουν ισχυρές αντιδράσεις. Οτι μετά την επιστολή των πέντε βουλευτών της ΝΔ στα «Νέα», στην οποία επέκριναν το επιτελικό κράτος –το οποίο «αξιολογεί τον εαυτό του», πρέπει να κυβερνά «χωρίς να αποκόπτεται από την κοινωνία των πολιτών» και οι βουλευτές δεν πρέπει να υπάρχουν για να εξυπηρετούν το όποιο επιτελείο–, η κυβέρνηση θα αντιδρούσε ανάλογα. Οτι θα επικεντρωνόταν στις κομματικές φιλίες του καθενός από τους πέντε βουλευτές, θα έλεγε γιατί έπρεπε να επιλέξουν «Τα Νέα» και θα προσέθετε γιατί το βγάζουν τώρα και όχι στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας που θα γίνει στις 7 Μαΐου.
Φυσικά και η πλευρά των βουλευτών ήταν ανάλογα προετοιμασμένη να απαντήσει. Το νέο μοντέλο των επτά εκλογικών περιφερειών με τον μειωμένο αριθμό βουλευτών δεν το είχαν πληροφορηθεί από τον Τύπο; Και η Κοινοβουλευτική Ομάδα δεν ήταν να συνεδριάσει στις 30 Απριλίου, αλλά η συνεδρίαση αναβλήθηκε;
Η σχέση κυβέρνησης και δυσαρεστημένων βουλευτών –κάποιοι πέραν των πέντε ήταν fence sitters και περίμεναν να δουν κατά πού θα γύρει η ζυγαριά για να ακολουθήσουν– έμοιαζε να εξελίσσεται σαν τις σχέσεις ανάμεσα στα παλιά ζευγάρια. Στα οποία τίποτα δεν ξεγράφεται μέχρι να τσακωθούν για να έλθουν στην επιφάνεια.
Ολα προδιαγεγραμμένα. Μέχρι να εμφανιστεί ως από μηχανής Θεός ή, πιο σωστά, στην τηλεόραση υπουργός, στον ΣΚΑΪ, ο Κωστής Χατζηδάκης. Ο οποίος είπε κάποια πολύ σωστά και ακόμα περισσότερα προβλεπόμενα πράγματα: «Είναι μια επιστολή η οποία καταθέτει κάποιες πολιτικές απόψεις στο πλαίσιο του εσωκομματικού διαλόγου, της εσωκομματικής δημοκρατίας και της διατύπωσης απόψεων». Υπενθύμισε ότι η ΝΔ εξελέγη με 41% και καλύπτει ένα ευρύ πολιτικό φάσμα. Οτι «τέτοιες προτάσεις συμβάλλουν στο να σκεφτούμε όλοι μαζί πώς μπορούμε να λειτουργήσουμε» και ότι «σίγουρα δεν γίνονται όλα τα πράγματα σωστά… αλλά όταν δεν είχαμε επιτελικό κράτος, όλα πήγαιναν πρίμα;». Το μάζεψε όσο μόνο ο Χατζηδάκης μπορούσε να το μαζέψει. Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι είναι μάχιμος, αφού ήταν πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ και μαζεύει σταυρούς τα τελευταία 30 χρόνια. Tο «μάχιμος» ήταν και η κομβική λέξη.
Η σχέση ανάμεσα στους αξιωματικούς γραμμής και τους επιτελικούς, που στην πολιτική, όπως και τον στρατό, είναι πάντα τεταμένη.
Στον στρατό «ενώ εμείς σκοτωνόμαστε στην πρώτη γραμμή, οι άλλοι δίνουν διαταγές από την άνεση των μετόπισθεν». Στην πολιτική «ενώ εμείς μαζεύουμε ψήφους για να βγει κυβέρνηση, οι άλλοι έρχονται από το πουθενά για να γίνουν υπουργοί και ξέρουν να κάνουν κριτική ότι αν αντικαταστήσουν τον σταυρό με λίστες, θα εξαφανιστούν τα ρουσφέτια». Βγες και εσύ στο γκεζί. Πήγαινε σε πέντε λιτανείες και δέκα χορούς των απανταχού Ποντίων και μετά να μιλάς.
Το θέμα των μάχιμων και των επιτελικών θα έρχεται και θα επανέρχεται μέχρι τις ερχόμενες εκλογές.
Ο μόνος που μπορεί να το μαζέψει είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Οχι τρώγοντας κάποιον που είναι κόκκινο πανί για τους μάχιμους, αφού θα στέλνει μήνυμα reign of terror σε όσους δεν προέρχονται από το κόμμα, αλλά στέλνοντας δύο μηνύματα.
Το πρώτο είναι ότι οι βουλευτές θα είναι πολιτικοί και όχι ρούμποι στη Βουλή που έχουν εκχωρήσει την πολιτική τους βούληση στο επιτελικό κράτος και το Μαξίμου.
Το δεύτερο ότι το free ride είναι μόνο για μια διαδρομή. Οτι, αν συνεχιστεί το σημερινό σύστημα, μια φορά μπορεί κάποιος να βγει υπουργός. Τη δεύτερη φορά, για να ξαναγίνει υπουργός, όπως για να φάει ο ψαράς ψάρι, θα πρέπει να βρέξει κώλο, θα πρέπει να μαζέψει σταυρούς.
Ολα τα προηγούμενα, ωραία και περιποιημένα. Χωρίς προκαταλήψεις. Αφού το πιο κοινό στους καβγάδες είναι το «μου είπε και εγώ θα του πω και αυτός θα μου πει». Κάτι που, όπως στα ανέκδοτα και στη ζωή, καταλήγει στο…
«να πας και να… και εσύ και ο γρύλος σου»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου