Του Strange Attractor
Παρακολουθώντας τα δελτία ειδήσεων και τα σόσιαλ μίντια τις τελευταίες δυο μέρες, βλέπω δημοσιογράφους, παρουσιαστές, σχολιαστές, και άλλους «opinion makers» να εξοργίζονται, ή και να πέφτουν από τα σύννεφα που η αεροπορική εταιρία Lufthansa αδιαφόρησε για το αίτημα της ΕΛ.ΑΣ προκειμένου να την πληροφορήσει για το αν πέταξε ή όχι η 16χρονη Λόρα με πτήση από την Αθήνα προς τη Γερμανία σε κάποιες συγκεκριμένες ημερομηνίες.
Το αποτέλεσμα ήταν ολόκληρη η ΕΛ.ΑΣ (και η Ελλάς) να ψάχνουν επί τρεις βδομάδες την κοπέλα στην Ελλάδα.
Άλλοι λένε ότι χρειαζόταν εισαγγελική παραγγελία για να δοθούν οι πληροφορίες, και άλλοι μίλησαν απλά για την απαξίωση των Γερμανών προς τις ελληνικές αρχές, άσχετα αν το θέμα αφορά ανήλικο παιδί.
Το ζήτημα όμως είναι απλό…
Μέχρι και το 2021, τόσο στα κρατικά, όσο και στα 15 ιδιωτικά αεροδρόμια, όπως αυτό του Ελ. Βενιζέλος, υπήρχε η ΥΠΑ.
Σε κάθε αεροδρόμιο ίσχυαν οι Αερολιμενικές Διατάξεις, οι οποίες προσδιόριζαν το τι αποτελεί παράβαση, ποιος τις ελέγχει, ποιος τις διαπιστώνει, και ποιος τις τιμωρεί.
Π.χ. στο αεροδρόμιο της Αθήνας ίσχυε η Απόφαση με Αριθμ. ΥΠΑ/Δ3/Β/13904/5349/2017, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 2488/Β/19-7-2017.
Βάσει αυτής της Διάταξης, έχουμε και λέμε:
Παραβάσεις: Κάθε ενέργεια ή παράλειψη από τους δραστηριοποιούμενους στον αεροπορικό χώρο γενικά, τον Φορέα Διαχείρισης των εν λόγω Αερολιμένων, τους αερομεταφορείς, τους επιβάτες, τα εγκατεστημένα σε αυτόν Φυσικά ή Νομικά πρόσωπα και τους, εν γένει, επισκέπτες και απασχολούμενους στους εν λόγω Αερολιμένες, η οποία εκδηλώνεται εντός των ορίων ενός Αερολιμένα και κατά οποιονδήποτε τρόπο επηρεάζει δυσμενώς ή παρεμποδίζει άμεσα ή έμμεσα, την ομαλή λειτουργία του Αερολιμένα ή/και την ασφάλεια των πτήσεων, θεωρείται παράβαση και ως τέτοια επισύρει πέραν πάσης άλλης τυχόν συντρέχουσας ποινικής ή πειθαρχικής ευθύνης, τις οριζόμενες στο παρόν κυρώσεις…
Στο Άρθρο 6, περί Αεροπορικής Εκμετάλλευσης, ανάμεσα σε πολλά άλλα έχουμε και το εξής:
Παράβαση για θέματα αεροπορικής εκμετάλλευσης νοείται η με οποιονδήποτε τρόπο καταστρατήγηση των σχετικών διατάξεων και ιδίως:
12. Η μη διάθεση προς την Κρατική Αεροπορική Αρχή του αερολιμένα κάθε στοιχείου επιβατών και γενικά αεροπορικής κίνησης.
Όπα! Τι έχουμε εδώ;
Πάμε παρακάτω…
Πώς τιμωρείται κάθε παράβαση;
Το κατώτατο όριο προστίμου για παραβάσεις των Αερολιμενικών Διατάξεων 1 και 2 καθορίζεται στα πεντακόσια (500) ευρώ, το δε ανώτατο στις πενήντα χιλιάδες (50.000) ευρώ.
Ποιος επιβάλλει το πρόστιμο;
Αρμοδιότητα επιβολής προστίμου
1. Αρμόδιος για την επιβολή προστίμων έως και τριάντα χιλιάδες (30.000) ευρώ για παραβάσεις των Αερολιμενικών Διατάξεων 1 και 2 είναι ο Αερολιμενάρχης, εφόσον ο αερολιμένας που σημειώνεται η παράβαση είναι κρατικός, είτε ο επικεφαλής της Κρατικής Αεροπορικής Αρχής (ΥΠΑ), εφόσον πρόκειται για μη κρατικό αερολιμένα.
Άρα, όσο και να ήθελε η γερμανική εταιρία να απαξιώσει την ΕΛ.ΑΣ, δεν θα μπορούσε να απαξιώσει την ΥΠΑ, διότι θα «έτρωγε» βαρβάτο χρηματικό πρόστιμο.
Τι συμβαίνει όμως σήμερα, και πού οφείλεται η αδιαφορία και η απαξιωτική στάση της εταιρίας;
Μάλλιασε το χέρι μου να το γράφω.
Από το 2021, με νόμο του τότε υπ. Μεταφορών Κ.Κ. του Αχ. ή αλλιώς του «νέου Εθνάρχη», καταργήθηκε κάθε παρουσία και αρμοδιότητα των Αερολιμενικών Αρχών της ΥΠΑ στα αεροδρόμια της χώρας, με αποτέλεσμα έκτοτε κανείς να μην ελέγχει κανέναν, σε κανένα επίπεδο.
Να μην υπάρχει δηλαδή κανένας κρατικός έλεγχος στις αερ. εταιρίες, στις εταιρίες εξυπηρέτησης, και γενικά σε όσους δραστηριοποιούνται στα αεροδρόμια!
Και επειδή ο φόβος είναι αυτός που φυλάει τα έρμα, ελλείψει φόβου ο καθείς κάνει ό,τι του καπνίσει.
Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό.
Κάντε αναγωγή λοιπόν στα...
χίλια μύρια που γίνονται στα αεροδρόμια 24/7, ανεξέλεγκτα πλέον, και θα καταλάβετε ότι από τύχη ζούμε όταν πετάμε…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου