Toυ ΤΑΣΟΥ ΤΕΛΛΟΓΛΟΥ
Δυσκολεύομαι να αντιληφθώ γιατί οι ηγέτες που
πίεσαν τον Αλέξη Τσίπρα να αποδεχθεί συγκεκριμένους όρους –οπως
αποτυπώνονται στο ανακοινωθέν της συνόδου κορυφής –προχώρησαν σε
πραξικόπημα.
Αντλούν την δημοκρατική τους νομιμοποίηση απο τους εντολείς τους. Και προσπάθησαν με τον καλύτερο τρόπο να διασφλίσουν τα χρήματα των εντολέων τους σε ένα δάνειο που θα αγγίξει τα 86 δισ. ευρώ. Συνολικά, με τα προηγούμενα δάνεια που εχουν δώσει οι περίφημοι θεσμοί στην Ελλάδα, τα ποσά που μας εχουν δανείσει φθάνουν τα 320 δισ. χωρίς να είναι βέβαιοι ότι θα πάρουν τα χρήματά τους πίσω.
Είδαν, άλλωστε, πώς συμπεριφερθήκαμε ως οφειλέτες έναντι του ΔΝΤ.
Άρα πολύ καλά εκαναν και έθεσαν μια σειρά ασφαλιστικές δικλείδες. Και τις έθεσαν για να διασκεδάσουν πρώτα απ' όλα τις ανησυχίες και τον προβληματισμό των φορολογούμενων ψηφοφόρων τους και οχι για να ταπεινώσουν τους Έλληνες.
Μα η Δημοκρατία;
Εξαρτάται πώς την επικαλείσαι:
Όταν ο πρώτος λόγος επίκλησης έχει να κάνει με την πρόθεση σου να αθετήσεις πληρωμές που οφείλεις, τότε εγείρεται θέμα. Αλίμονο αν μία αστική σύμβαση δανεισμού ετίθετο υπό αμφισβήτηση στο όνομα της δημοκρατίας. Γι΄ αυτό και είναι ορθή η θέση του Σόιμπλε που λέει ότι δεν είναι δυνατόν οι εκλογές να αλλάζουν τον χαρακτήρα δανειακών σχέσεων. Και ας εκνεύριζε αυτό τον Βαρουφάκη.
Είναι διαφορετικό πράγμα, βέβαια, οι πολιτικές που υιοθετεί ο καθένας για να τηρήσει τις υποχρεώσεις του. Οι πολιτικές για την εξυπηρέτηση του χρέους, όντως αποτελούν αντικείμενο συζήτησης.
Δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε το στοίχημα να απαντήσει ικανοποιητικά στο ερώτημα της πολιτικής. Από την πρώτη στιγμή έθετε τη διαγραφή του χρέους ως κεντρικό στόχο της πολιτικής του. Αντίθετα:
Aν το έθετε μέσα στο πλαίσιο μίας άλλης, πιο ρεαλιστικής προσέγγισης, τότε ο Σόιμπλε θα δυσκολευόταν να κερδίσει τη μάχη.
Διότι όσον αφορά τις πολιτικές διασώσεων, ο Σόιμπλε επικράτησε επάνω στην ατζέντα. Ήξερε που θέλει να πάει και πώς θα φτάσει εκεί.
Βέβαια το καρότο και το μαστίγιο που κρατάει πιθανότατα δεν θα τον οδηγήσουν σε αποτελέσματα, όσον αφορά την εφαρμογή της ελληνικής συμφωνίας. Αλλά πια στην περίπτωση της Ελλάδας, αυτό δεν τον ενδιαφέρει και πολύ.
Αντλούν την δημοκρατική τους νομιμοποίηση απο τους εντολείς τους. Και προσπάθησαν με τον καλύτερο τρόπο να διασφλίσουν τα χρήματα των εντολέων τους σε ένα δάνειο που θα αγγίξει τα 86 δισ. ευρώ. Συνολικά, με τα προηγούμενα δάνεια που εχουν δώσει οι περίφημοι θεσμοί στην Ελλάδα, τα ποσά που μας εχουν δανείσει φθάνουν τα 320 δισ. χωρίς να είναι βέβαιοι ότι θα πάρουν τα χρήματά τους πίσω.
Είδαν, άλλωστε, πώς συμπεριφερθήκαμε ως οφειλέτες έναντι του ΔΝΤ.
Άρα πολύ καλά εκαναν και έθεσαν μια σειρά ασφαλιστικές δικλείδες. Και τις έθεσαν για να διασκεδάσουν πρώτα απ' όλα τις ανησυχίες και τον προβληματισμό των φορολογούμενων ψηφοφόρων τους και οχι για να ταπεινώσουν τους Έλληνες.
Μα η Δημοκρατία;
Εξαρτάται πώς την επικαλείσαι:
Όταν ο πρώτος λόγος επίκλησης έχει να κάνει με την πρόθεση σου να αθετήσεις πληρωμές που οφείλεις, τότε εγείρεται θέμα. Αλίμονο αν μία αστική σύμβαση δανεισμού ετίθετο υπό αμφισβήτηση στο όνομα της δημοκρατίας. Γι΄ αυτό και είναι ορθή η θέση του Σόιμπλε που λέει ότι δεν είναι δυνατόν οι εκλογές να αλλάζουν τον χαρακτήρα δανειακών σχέσεων. Και ας εκνεύριζε αυτό τον Βαρουφάκη.
Είναι διαφορετικό πράγμα, βέβαια, οι πολιτικές που υιοθετεί ο καθένας για να τηρήσει τις υποχρεώσεις του. Οι πολιτικές για την εξυπηρέτηση του χρέους, όντως αποτελούν αντικείμενο συζήτησης.
Δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε το στοίχημα να απαντήσει ικανοποιητικά στο ερώτημα της πολιτικής. Από την πρώτη στιγμή έθετε τη διαγραφή του χρέους ως κεντρικό στόχο της πολιτικής του. Αντίθετα:
Aν το έθετε μέσα στο πλαίσιο μίας άλλης, πιο ρεαλιστικής προσέγγισης, τότε ο Σόιμπλε θα δυσκολευόταν να κερδίσει τη μάχη.
Διότι όσον αφορά τις πολιτικές διασώσεων, ο Σόιμπλε επικράτησε επάνω στην ατζέντα. Ήξερε που θέλει να πάει και πώς θα φτάσει εκεί.
Βέβαια το καρότο και το μαστίγιο που κρατάει πιθανότατα δεν θα τον οδηγήσουν σε αποτελέσματα, όσον αφορά την εφαρμογή της ελληνικής συμφωνίας. Αλλά πια στην περίπτωση της Ελλάδας, αυτό δεν τον ενδιαφέρει και πολύ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου