Η λατρεία της κουρδικής κοινότητας προς τον ισοβίτη πρώην ηγέτη του εκτός νόμου Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ) Αμπντουλάχ Οτσαλάν και η αμείωτη επιρροή του δεν αποτελούν τίποτε καινούργιο, δεν ισχύει όμως το ίδιο για το πρόσφατο «άνοιγμα» της κυβέρνησης του ισλαμιστή πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προς το μέρος του: στόχος η διαμεσολάβησή του για την επίλυση του κουρδικού ζητήματος. Με τη βία να κλιμακώνεται τους τελευταίους μήνες και την πίεση για την επίτευξη μιας ειρηνευτικής συμφωνίας με τους κούρδους αντάρτες να αυξάνεται ολοένα, η τουρκική κυβέρνηση παρουσιάζει διακριτικά αλλά αναμφισβήτητα τον απομονωμένο στη φυλακή τού νησιού Ιμραλί «Απο» όχι πια σαν «τέρας» αλλά σαν «γεφυροποιό».
Είναι πολλοί εκείνοι που αμφιβάλλουν για την επιθυμία του Οτσαλάν να επιλυθεί το κουρδικό ζήτημα και να επιτευχθεί ειρήνη μεταξύ των δύο πλευρών, ελάχιστοι όμως εκείνοι που αμφισβητούν την επιρροή του. Ζει απομονωμένος στο νησάκι-φυλακή Ιμραλί από το 1999 και έκτοτε έχει δεχτεί μόνο τις επισκέψεις μιας χούφτας δικηγόρων, συγγενών και πολιτικών, ωστόσο συχνά μεταφέρει μηνύματα από το κελί του μέσω του αδερφού του Μεχμέτ Οτσαλάν - και εισακούεται μέχρι κεραίας.
Η τελευταία εντυπωσιακή απόδειξη της επιρροής του σημειώθηκε τον περασμένο Νοέμβριο, όταν «διέταξε» εκατοντάδες μαχητές του ΡΚΚ που βρίσκονταν σε διάφορες τουρκικές φυλακές που έκαναν πολυήμερη απεργίας πείνας να σταματήσουν: υπάκουσαν αμέσως.
Το γεγονός δεν πέρασε απαρατήρητο από την κυβέρνηση Ερντογάν που μάλλον συνειδητοποιεί ότι έπειτα από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες συγκρούσεων, την απώλεια περίπου 40.000 ανθρώπων, αλλά και την αδυναμία εξεύρεσης βιώσιμης λύσης - και για τις δύο πλευρές - μέσω της στρατιωτικής οδού, η «μετατροπή» του Οτσαλάν από στυγνό τρομοκράτη σε πιθανό εταίρο για συμβιβασμό αποτελεί την πλέον πραγματιστική λύση.
Ετσι τον τελευταίο έναν μήνα ο Οτσαλάν έχει δεχτεί επισκέψεις για συνομιλίες τόσο από τον ίδιο τον επικεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών (ΜΙΤ) όσο και από δύο κορυφαία στελέχη του νόμιμου φιλοκουρδικού Κόμματος της Ειρήνης και της Δημοκρατίας (BDP).
«Οταν η κυβέρνηση επιβεβαίωσε για πρώτη φορά ότι συνομιλεί μυστικά με τον Οτσαλάν πολλοί πίστευαν ότι θα υπήρχε λαϊκή κατακραυγή. Ομως δεν συνέβη κάτι τέτοιο, διότι η πλειοψηφία παρακάμπτει το γεγονός, αν πρόκειται να δοθεί τέλος στη δράση του ΡΚΚ. Ο Ερντογάν δείχνει να κάνει ό,τι χρειάζεται για να το πετύχει αυτό. Κατ' εμέ είναι μια σοφή και ειλικρινής μέθοδος - και γι' αυτό ακόμη και οικογένειες που έχασαν κάποιον δικό τους εξαιτίας του ΡΚΚ υποστηρίζουν την ειρηνευτική διαδικασία» λέει η συντάκτρια της τουρκικής εφημερίδας «Zaman» Μπετούλ Ντερμιμπάς.
Είναι όμως ακριβώς έτσι;
Οπως έχει δηλώσει επανειλημμένα ο Ερντογάν, «οι επιχειρήσεις εναντίον των ανταρτών του ΡΚΚ δεν θα σταματήσουν όσο διεξάγονται συνομιλίες με το Ιμραλί». Η διαδικασία είναι δύσκολη καθώς το κουρδικό κίνημα θέτει σοβαρά πολιτικά αιτήματα τα οποία η κυβέρνηση μοιάζει απρόθυμη να ικανοποιήσει. Ενα από τα σημαντικότερα είναι η δημιουργία 25 ημιαυτόνομων κουρδικών περιοχών εντός της Τουρκίας, με αυξημένες αρμοδιότητες για τις τοπικές Αρχές. Οι Κούρδοι απαιτούν επίσης περισσότερα συνταγματικά δικαιώματα, μεταξύ των οποίων και να πηγαίνουν σε σχολεία όπου θα διδάσκονται στη γλώσσα τους, αλλά και την απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων και καλύτερες συνθήκες κράτησης για τον ίδιο τον «Απο», όπως είναι το πολεμικό προσωνύμιο του 64χρονου Οτσαλάν.
Πρόσωπα και παρασκήνιο


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου