Η αυριανή γενιά ντελιβεραδων. Συνήθως θα τους πετυχαίνετε ανάποδα σε μονόδρομο. pic.twitter.com/wqmPVVnSLP
— Δημόσιος Υπάλληλος (@Tou_Dhmosiou) May 13, 2026
Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ
φοιτητικές εκλογές (οι) 1. διαδικασία στην οποία όλοι κερδίζουν «ο σημερινός αγώνας είναι φοιτητικές εκλογές και καμία σημασία δεν έχει το ποιος θα έρθει πρώτος και ποιος δεύτερος» 2. αυτό που δεν έχει καμία σημασία, ασήμαντο «δεν καταλαβαίνω γιατί κάνεις τόση ώρα να ντυθείς από τη στιγμή που το τι θα βάλεις είναι φοιτητικές εκλογές»
Χθες ήταν η μέρα μιας διαδικασίας η οποία παίρνει πάντα δημοσιότητα δυσανάλογη της σημασίας της. Όχι μόνο γιατί κανείς ποτέ δεν μαθαίνει τα πραγματικά αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών, αλλά και γιατί σ’ αυτές συμμετέχουν ελάχιστοι φοιτητές.
Κάτω από το 10% μπαίνει στον κόπο να πάρει μέρος σ’ αυτό το πανηγύρι στο οποίο από τη μια έχουμε κομματοκούταβα που φροντίζουν για τη μελλοντική τους καριέρα και από την άλλη χουλιγκάνους που έχουν πέσει θύματα μιας δύσκολης εφηβείας.
Βλέπετε, παρά τα όσα θα ήθελαν τα μέλη του «φοιτητικού κινήματος» να πιστεύετε, οι περισσότεροι φοιτητές έχουν πάει στα πανεπιστήμια για να σπουδάσουν και όχι για να εκτονωθούν ή να πιάσουν πόστο σε κάποιο κόμμα.
Αλλά, όπως συχνά συμβαίνει στην Ελλάδα, η πλειονότητα υφίσταται την ανενόχλητη δράση μειονοτήτων για τις οποίες οι σπουδές δεν είναι η βασική τους προτεραιότητα. Με το πραγματικό πρόβλημα να βρίσκεται στη λέξη «ανενόχλητη».
Δεν ξέρω τι έχει προηγηθεί μεταξύ ΕΑΑΚ και αντιεξουσιαστών. Οι ενδοχουλιγκανικές διαμάχες μού είναι αδιάφορες.
Ξέρω, όμως, πως ό,τι κι αν έχει συμβεί δεν είναι η πραγματική αιτία του χτεσινού ξυλοδαρμού στο ΑΠΘ.
Αυτή οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην...
ανοχή που επιμένει να δείχνει η πολιτεία στη δράση εγκληματικών ομάδων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου