"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΣΤΑΛΙΝΟ-ΨΩΝΑΡΑ: Κρακεράκι-γκέιτ.

Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ 

Είναι κάτι παραπάνω από συνάδελφοι. Είναι ομότεχνοι.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Αδωνις Γεωργιάδης ανταγωνίζονται στην ίδια σκηνή.  

Είναι πολιτικά ζώα που τρέφονται από την προσοχή. Και η προσοχή προκαλείται πια μόνο όταν σπας τα πρωτόκολλα. Μόνο όταν αψηφάς προκλητικά τα έθιμα, ορίζοντας ξανά αυτό που μπορεί να ειπωθεί. Ξεχειλώνοντας καθημερινά τα όρια του επιτρεπτού.

Παραδομένη σε αυτή την άμιλλα της πρόκλησης, η Κωνσταντοπούλου έφτασε να βιντεοσκοπεί με το κινητό της μέσα στην αίθουσα της Ολομέλειας τον υπουργό Υγείας στα κυβερνητικά έδρανα. Το είχε βέβαια ξανακάνει. Είχε βιντεοσκοπήσει τους συναδέλφους της στα διαλείμματα των εργασιών της Εξεταστικής Επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Τότε, υποτίθεται, είχε σκοπό να «αποκαλύψει» τα κρυφά χαριεντίσματα μεταξύ εξετάζοντος βουλευτή και μάρτυρα. Τώρα, το «αποκαλυπτόμενο» σκάνδαλο ήταν ότι ο υπουργός έτρωγε ένα κρακεράκι.

Και λοιπόν; Σε τι συνίσταται το κρακεράκι-γκέιτ; 

«Κάποιοι μας επιδεικνύουν το πόσο τρώνε –που δεν έχετε χορτάσει απ’ όσα έχετε φάει– και θέλουν και μέσα στη Βουλή να τρώνε κρακεράκια». Συνταρακτικό. Κρα-κε-ρά-κι-ά! Και αναπόφευκτα να ρίχνουν τρίμματα τρυφής μέσα στον ναό της δημοκρατίας!

Θα ήταν βέβαια κακό επιθεωρησιακό νούμερο, αν δεν την έπαιρναν όλοι στα σοβαρά – μέχρι και ο κρακεροφάγος υπουργός, που προκάλεσε διακοπή της συνεδρίασης, ζητώντας παρέμβαση του προέδρου της Βουλής.

Και τι να κάνεις; Να μη μαλώσεις;  

Η παγίδα είναι γνωστή. Αν απέναντι στον τραμπισμό-με-άλλο-όνομα εμφανιστείς καθωσπρέπει και μετρημένος, τότε φαίνεσαι παράταιρος και ενδοτικός. Σε καταπίνει ο θόρυβος.  

Αν αντεπιτεθείς, σύρεσαι στη γούρνα της τοξικής λάσπης. Συντελείς στην ανάδευσή της.  

Αν δεν αντεπιτεθείς, χάνεις. Γίνεσαι κομπάρσος του TikTok.

Αυτήν την παγίδα την έχει πρώτος συναισθανθεί ο Αδωνις, γι’ αυτό εξακολουθεί να χρησιμοποιεί τα αντισυστημικά μέσα δημοσιότητας, παρότι υπουργός. Κανένα συστημικό κοστούμι δεν μπορεί να περιορίσει τα τρολένστικτα και το πηγαίο ταλέντο στη μιντιακή προβοκάτσια. Σε ένα οικοσύστημα κανιβαλικό, καλύτερα να τους φας, παρά να σε φάνε. Καλύτερα να είσαι ο κρακεροπνίχτης, παρά το κρακεράκι.

Το ερώτημα, όμως, παραμένει: Αντιμετωπίζεται ο πολιτικός χουλιγκανισμός; 

Η ιερά αγανάκτηση, από την καθέδρα του διαιτητή που επικαλείται τον κανονισμό, ή από την ηθική υπεροχή του βουλευτή που τηρεί τη δεοντολογία, δεν βοηθάει.

Το μόνο που θα βοηθούσε θα ήταν ίσως μια...

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Μαρτίου 21, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΟΣ ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Το colpo grosso της Μαρίας των Ψεκιών και της Σουργελο-Κασιδιάρας

 

Γράφει ο ΑΝΑΛΓΗΤΟΣ

Το σενάριο είναι πράγματι «σατανικό».

Συνεργασία στις δεύτερες εκλογές μεταξύ Μαρίας Καρυστιανού και Ζωής Κωνσταντοπούλου. Αν γίνουν δεύτερες εκλογές!

Να ένας ακόμη λόγος για να έχουμε αυτοδύναμη κυβέρνηση από την πρώτη Κυριακή. Ξέρω, όλα αυτά σας φαίνονται σήμερα «μακρινά». Αλλά δεν είναι και τόσο! Και αν σε κάτι μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι είναι ότι η τοξικότητα είναι αρκετά δημοφιλής τάση στην κοινωνία.

Το σενάριο λέει ότι στις δεύτερες εκλογές η Μαρία Καρυστιανού θα σηκώσει τη σημαία του συνασπισμού των προθύμων. Και μάλιστα θα παραχωρήσει την πρωτοκαθεδρία στην… Ζωή Κωνσταντοπούλου!

Για να συμβεί αυτό θα πρέπει η Μαρία να είναι δεύτερη. Όχι τρίτη ή τέταρτη. Και φυσικά η κίνηση της παραχώρησης της ηγεσίας θα είναι μια πράξη μεγαθυμίας που θα εκτιμηθεί ιδιαίτερα από το κοινό.

Μην μου πείτε ότι δεν είναι ενδιαφέρον σενάριο! Και μπορεί οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ να έχουν πει τα μύρια όσια για την Μαρία, αλλά η Ζωή δεν έχει πει κάτι για την μάνα των Τεμπών και ούτε το αντίστροφο.

Φίλος δημοσκόπος έκανε έρευνα με δεδομένο ότι θα κατέβουν στις εκλογές τα νέα κόμματα των Καρυστιανού και Τσίπρα. Τα ευρήματα εντυπωσιακά! Η Καρυστιανού στο 15%, ο Αλέξης Τσίπρας με τον Νίκο Ανδρουλάκη να ανταγωνίζονται ποιος θα κόψει πρώτος το νήμα του 10% και η Ζωή Κωνσταντοπούλου στο 7% με 8%. Ο ίδιος μου επισήμανε ότι και άλλοι συνάδελφοί του βγάζουν πάνω – κάτω τα ίδια νούμερα.

Οι έρευνες αυτές δίνουν την εικόνα τη σημερινή και δεν ξέρουμε ποια δεδομένα θα επικρατούν την ώρα των εκλογών. Η ουσία είναι ότι έχουν επενδυθεί αρκετές «μάρκες» στην προοπτική να αποκτήσει η χώρα μια «αντισυστημική» αξιωματική αντιπολίτευση.

Προσέξτε τώρα τι συμβαίνει … από εκεί και κάτω. Αν Μαρία Καρυστιανού και Ζωή Κωνσταντοπούλου κάνουν το μεγαλύτερο «πολιτικό κόλπο» των τελευταίων ετών (θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε και τον μεγαλύτερο πολιτικό ελιγμό) θέτουν εκτός παιγνιδιού το ΠΑΣΟΚ και τον Αλέξη Τσίπρα. Ο τρίτος και ο τέταρτος σε αυτό το παιγνίδι είναι… τίποτα.

Και ναι μεν όλο αυτό ευνοεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη ΝΔ, καθώς υπόσχεται μια άνετη αυτοδυναμία στις δεύτερες εκλογές, αλλά εισάγει την χώρα στην εποχή της τοξικότητας. Φανταστείτε ένα καθημερινό σκηνικό σαν κι αυτό που βλέπουμε σήμερα στη Βουλή μεταξύ της Ζωής Κωνσταντοπούλου και του Μακάριου Λαζαρίδη. Ένα γενικευμένο μπάχαλο σε όλη τη χώρα.

Ίσως τότε ο κ. Βενιζέλος να μιλάει περισσότερο έντονα για το πρόβλημα της … κυβερνησιμότητας. Το οποίο τροφοδοτείται έτσι κι αλλιώς από τις άστοχες επιλογές του πολιτικού συστήματος που ενισχύει τον λαϊκισμό. Η αποδοχή των fake news του ξυλολίου και των… χαμένων βαγονιών από το ΠΑΣΟΚ, για παράδειγμα, ενίσχυσε την Καρυστιανού και την Κωνσταντοπούλου. Πυροβόλησαν τα πόδια τους.

Τι θα πει την επομένη των εκλογών ο κ. Ανδρουλάκης, αν πράγματι είναι στην τρίτη ή στην τέταρτη θέση;

Και τι ρόλο θα μπορεί να διαδραματίσει το ΠΑΣΟΚ, το οποίο από τώρα έχει εισέλθει σε μια φάση εσωστρέφειας;

Για τον Αλέξη Τσίπρα τα πράγματα είναι…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Μαρτίου 21, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΟΥ ξυλολιοκίνητου ΥΠΑΡΚΤΟΥ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΡΟΥΤΣΙΣΜΟΥ κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Μαρτίου 21, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , ,

ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΗΣ εθνικής σουργελοψωνάρας κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Μαρτίου 21, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες ,

ΠΑΣΟΚων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Μαρτίου 21, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες ,

21 ΜΑΡΤΙΟΥ: Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

 

Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Μαρτίου 21, 2026 0 σχόλια

Σαν σήμερα (21/3/ΧΧΧΧ)


1821: Οι Έλληνες επαναστάτες καταλαμβάνουν τα Καλάβρυτα

1952: Πραγματοποιείται η πρώτη Rock & Roll συναυλία στο Κλίβελαντ του Οχάιο.

1961: Στη σκηνή του Κάβερν Κλαμπ του Λίβερπουλ ανεβαίνει για πρώτη φορά ένα άγνωστο συγκρότημα με το  όνομα... «Beatles».

1963: Κλείνει η περιβόητη φυλακή του Αλκατράζ

1685: Γεννιέται ο γερμανός συνθέτης Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ

1920: Γεννιέται ο Μανώλης Χιώτης

1960: Γεννιέται ο Άιρτον Σένα βραζιλιάνος πιλότος της Formula 1. 
 
 
 
 
 
 
 
 
2013 Αφήνει  την τελευταία του πνοή σε ηλικία 61 ετώνο κορυφαίος Ιταλός σπρίντερ και επί 17 χρόνια κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ στα 200 μέτρα Πιέτρο Μενέα νικημένος από την επάρατο νόσο. 




2014: Φεύγει από τη ζωή μια από τις πλέον σημαίνουσες και ευγενείς μορφές των ελληνικών γραμμάτων, ο Κωστής Παπαγιώργης. 

 




2017: Πεθαίνει από καρδιακό επεισόδιο στο σπίτι του στη Νέα Υόρκη, σε ηλικία 101 ετών ο«πατριάρχης» της οικογένειας που από πολλούς θεωρούνταν το σύμβολο της παντοδυναμίας των τραπεζών παγκοσμίως Ντέιβιντ Ροκφέλερ  
 
 
 
 


21/3/2021 Έφυγε για την τελευταία του ”πτήση” ο υπερ-αιωνόβιος βετεράνος της πολεμικής μας αεροπορίας Παναγιώτης Καραγιάννης σε ηλικία 104 ετών
 
 
 
 
 
 
 
 
2022:  Εφυγε από τη ζωή η δημοσιογράφος  Ζέζα Ζήκου έχοντας δώσει μάχη με καλπάζοντα καρκίνο.

 

 


 

 

21/3/2025 Πέθανε σε ηλικία 76 ετών ο θρύλος της πυγμαχίας, Τζορτζ Φόρμαν
Ο δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής (1973, 1994) πάλεψε με τον Μοχάμεντ Άλι σε έναν από τους πιο θρυλικούς αγώνες της πυγμαχίας, το «Rumble in the Jungle» το 1974 - Αποσύρθηκε από το άθλημα το 1997.

Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Μαρτίου 21, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Μήπως καταλήξει αντιπρόεδρος του Τσίπρα;

Του Ηλία Ψυχογιού

ilpsychogios@gmail.com

Βασικό χαρακτηριστικό των επιτυχημένων πολιτικών ηγετών είναι η διορατικότητα. Να μπορούν να διαβλέψουν με σχετική ακρίβεια μελλοντικά γεγονότα ή αν αυτό δεν είναι εφικτό, να καταγράφουν τις εναλλακτικές εκβάσεις μίας κατάστασης ή μίας απόφασής τους. Και τονίζω τη διορατικότητα γιατί όταν ζητάς από τους πολίτες να εμπιστευθούν στα χέρια σου το μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους, οφείλεις να έχεις πρώτα κάνει την απαραίτητη τίμια ενδοσκόπηση.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης, και αυτό είναι λυπηρό για το ΠΑΣΟΚ και τις θυσίες που έκανε το κόμμα την περίοδο των μνημονίων για να στηρίξει την πατρίδα, με τις τελευταίες του ενέργειες δείχνει ότι δεν διαθέτει αυτή την αρετή.

Και, επίσης δυστυχώς, δεν φαίνεται να έχει γύρω του και την απαραίτητη ομάδα η οποία να μπορεί να αναλύσει τις εναλλακτικές εκβάσεις κάθε του απόφασης.

Γιατί δεν μπορεί να μην είχε γίνει κάποια ανάλυση των επιπτώσεων της διαγραφής του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Κι αν είχε γίνει, εκατό τοις εκατο δεν είχε υπολογιστεί η προσωπικότητα του ανθρώπου, δεν είχε "μετρηθεί” σωστά το μπόι του αρκά πολιτικού. Και έτσι, αντί για μία απλώς εσωκομματική εκκαθάριση, η διαγραφή Κωνσταντινόπουλου μετατράπηκε σε ομολογία ηγετικής αδυναμίας, αποτυχημένα μεταμφιεσμένη σε πυγμή.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης εγκλωβισμένος, άγνωστο γιατί, στη στρατηγική της αριστερής "στροφής” προκειμένου να αλιεύσει στα χωρίς ψάρια νερά του ΣΥΡΙΖΑ, επέλεξε να καρατομήσει ένα ιστορικό στέλεχος, υπολογίζοντας όμως χωρίς τον παράγοντα της πολιτικής αξιοπρέπειας.

Η κίνηση του Κωνσταντινόπουλου να δηλώσει ότι θα παραδώσει τη βουλευτική του έδρα, αφού μάλιστα θα μιλήσει στη Βουλή και θα υπερψηφίσει τον νέο αντιπρόεδρο της Βουλής εκ μέρους ΠΑΣΟΚ, αποτέλεσε ένα πρωτοφανές ηθικό σοκ, συνολικά για το πολιτικό σύστημα.

Εκεί που η Χαριλάου Τρικούπη ευελπιστούσε να αποκτήσει έναν "ανεξάρτητο” βουλευτή προς λοιδορία προκειμένου να στρέφει τα βέλη της όποτε οι δελφίνοι θα στραγγαλίζουν τον Ανδρουλάκη, εισέπραξε ένα σοκ πολιτικού ήθους.

Ο Κωνσταντινόπουλος πέταξε την έδρα "στα μούτρα” της ηγεσίας και της ηγετικής ομάδας, ακυρώνοντας το αφήγημα περί υπονόμευσης και αναδεικνύοντας τον Ανδρουλάκη ως φοβικό ηγέτη που διώκει όποιον τολμά να επισημάνει το προφανές: το χάσμα των 14-17 μονάδων από τη ΝΔ δεν είναι τυχαίο.

Τί είπε ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος στην επίμαχη συνέντευξη που έγινε η αφορμή της διαγραφής του;

Παραθέτω αυτολεξεί:  "Υπάρχει κάποιος που πιστεύει ότι ένας που είναι στο 13%, και ο άλλος στο 30%, μπορεί να κάνει την ανατροπή υπό αυτές τις προϋποθέσεις που είμαστε, περίπου ένα χρόνο πριν τις εκλογές;

Εγώ πιστεύω ότι είναι πάρα πολύ δύσκολα τα πράγματα για το ΠΑΣΟΚ και εάν δεν γίνουν σοβαρές αλλαγές σε πολλά επίπεδα, δεν πιστεύω ότι μπορεί να ανατραπεί η κατάσταση.

Το ξέρουμε όλοι αυτό και με όποιο στέλεχος συζητήσετε του ΠΑΣΟΚ εκτός κάμερας θα σας αναφέρουν αυτά που λένε όλοι”.

Και μετά κάρφωσε το "καρφί στο φέρετρο”: "Εάν το ΠΑΣΟΚ ήταν στο 20% δεν θα μπαίναμε σε συζήτηση για τον Πελεγρίνη”.

Συνεπώς, η επιλογή του Κωνσταντινόπουλου ως εύκολου στόχου, αναδεικνύει την αδυναμία του Ανδρουλάκη να αναμετρηθεί τόσο με τους πραγματικούς πόλους της εσωκομματικής αμφισβήτησης όσο και με τους αληθινούς λόγους της δημοσκοπικής δυστοκίας.

Πρώτος και καλύτερος, ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας. Η πρότασή του για δεσμευτικό ψήφισμα στο συνέδριο κατά οποιασδήποτε συνεργασίας με τη ΝΔ αποτελεί ευθεία υποκατάσταση της ηγετικότητας Ανδρουλάκη. Γιατί δεν διαγράφεται ο Δούκας;

Δεύτερος, ο Παύλος Γερουλάνος, ο οποίος παρά τις δημόσιες αιχμές για τη "βελόνα” που παραμένει ακίνητη, παραμένει στο απυρόβλητο.

Τέλος, η Άννα Διαμαντοπούλου, την οποία η ηγεσία, παρότι πολύ θα το ήθελε, δεν τολμά να την αγγίξει, γιατί γνωρίζει ότι μια τέτοια κίνηση θα σφραγίσει την οριστική φυγή των κεντρογενών ψηφοφόρων προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Συνεπώς, αντί να αντιμετωπίσει αυτούς που τον αμφισβητούν ανοιχτά και ξεκάθαρα, ο καθένας με διαφορετικό πολιτικό πρόσημο, ο Ανδρουλάκης επέλεξε έναν υποτίθεται εύκολο εχθρό, μόνο και μόνο για να δει τους υποψηφίους που πρόσκεινται στον Κωνσταντινόπουλο να σαρώνουν στις εκλογές συνέδρων της 15ης Μαρτίου, ιδίως στην Αρκαδία.

Σε πρόσφατο άρθρο μου, είχα τονίσει ότι αυτός που θα προσπαθήσει να νικήσει τον  Μητσοτάκη πρέπει να διαθέτει χαρακτηριστικά που ο Ανδρουλάκης συστηματικά αποφεύγει.

Το βασικότερο από αυτά;

Παραθέτω επίσης αυτολεξεί: "Ο νέος υποψήφιος  ηγέτης δεν πρέπει να υπόσχεται την ανατροπή των πάντων, αλλά τη σωστότερη λειτουργία των πάντων. Οι παγκόσμιες βεβαιότητες πέθαναν και οι σταθερές καταρρέουν. Οι εναλλακτικές λύσεις έχουν πάψει να είναι μόνο ζήτημα ιδεολογίας, αλλά μετατράπηκαν κυρίως σε ζήτημα αξιοπιστίας. Άρα η πολιτική αλλαγή θα προέλθει μόνο από κάποιον που θα πείσει ότι μπορεί να κυβερνήσει με την ίδια ή μεγαλύτερη σοβαρότητα και αποτελεσματικότητα από σήμερα. Συνεπώς, ο πολιτικός αρχηγός που θα νικήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν θα είναι ένας ιδεολογικός αντίποδας, αλλά ένας αποτελεσματικότερος αντίπαλος.”

Δείχνει τέτοια χαρακτηριστικά ο Νίκος Ανδρουλάκης;

Μάλλον δύσκολα. Είναι εξαιρετικός στις εσωκομματικές διαδικασίες, αλλά η εμμονική στροφή προς τα αριστερά (είπαμε, η λίμνη της αριστεράς δεν έχει ψάρια για το πράσινο αγκίστρι) και η ατέρμονη ομφαλοσκόπηση  δεν οδηγούν στο Μαξίμου, αλλά στη συμπληρωματική σχέση με το παλαιό κατεστημένο της αριστεράς.

Ο κίνδυνος για τον Νίκο Ανδρουλάκη είναι πλέον ορατός και ονομάζεται "σύνδρομο Φώτη Κουβέλη”:

Aντί για πρωθυπουργός, κινδυνεύει να καταλήξει…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Μαρτίου 20, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Το κέρδος του αυτονόητου και η σπορά της ανευθυνότητας

 

Toυ ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ 

Από την ελληνική κοινή γνώμη λείπουν πολλές και σημαντικές συναινέσεις, ωστόσο δεν λείπουν κάποιοι θεμελιώδεις κοινοί τόποι, οι οποίοι εμπίπτουν πλέον στα αυτονόητα του συλλογικού ασυνειδήτου.

Η αποστολή των φρεγατών και των F-16 στην Κύπρο δεν ήταν καμιά επαναστατική πράξη εκ μέρους της κυβέρνησης· αντιθέτως, ήταν μια σωστή απόφαση που «πάτησε» στο ασφαλές έδαφος του αυτονόητου: η πλειονότητα θεωρεί δεδομένη τη θωράκιση της Κύπρου σε μια συγκυρία κρίσης, δεν ταυτίζει την πρόληψη με την επιθετικότητα και, όσον αφορά ζητήματα άμυνας, δεν αμφιταλαντεύεται· αναγνωρίζει πως όταν υπάρχει κίνδυνος πρέπει να αναλαμβάνονται πρωτοβουλίες για την αποσόβησή του, όσο κι αν δυσαρεστούνται από αυτές δυνάμεις εντός κι εκτός της χώρας.

Γιατί λοιπόν αποτυπώθηκε η αμυντική μέριμνα της κυβέρνησης ως σοφή επιλογή και μεγάλη στρατηγική επιτυχία;

Πώς κατάφερε η στοιχειώδης λογική να οδηγήσει τη Ν.Δ. σε δημοσκοπική άνοδο;

Δεν ήταν η πολιτική σύνεση της κυβέρνησης που την ευνόησε· ήταν η σκανδαλώδης έλλειψη σύνεσης όσων αποφάσισαν να την αντιπολιτευτούν στη μία της επιλογή που δεν χρειαζόταν αντιπολίτευση. Οσοι καθ’ υπέρβασιν των πραγματικών δεδομένων προέβλεπαν άμεσες συρράξεις και καταστροφές, όσοι αναρωτιούνταν αν θα δούμε «Ελληνόπουλα» να χάνονται στη μάχη, όσοι διέκριναν φιλοπόλεμο πνεύμα σε έναν ειρηνικό αμυντικό αυτοματισμό, χάρισαν εν αγνοία τους στη Ν.Δ. ένα προβάδισμα που δεν θα κέρδιζε από μόνη της.

 

Η σπορά της ανευθυνότητας

 

Λένε πολλοί ότι η άνοδος της Ν.Δ. στις δημοσκοπήσεις δεν είναι κατ’ ανάγκην ενδεικτική της πραγματικής δυναμικής της. Σε περιόδους κρίσης, η ανασφάλεια στρέφει τους πολίτες στον σταθερότερο πολιτικό πυλώνα, ακόμα κι αν δεν τον έχουν σε εκτίμηση. Παρ’ όλα αυτά, ο δογματικός αντιμητσοτακισμός και η απερίσκεπτη υστερία («μας οδηγούν σε πόλεμο!») είναι παράγοντες που σταθεροποιούν περαιτέρω τον σταθερό πυλώνα. Κατά κάποιον τρόπο, συμβάλλουν στη διατήρηση του στάτους κβο, επιβεβαιώνοντας το κυρίαρχο αφήγημα: οι μεν πράττουν (έστω πλημμελώς), οι δε φωνάζουν (καίτοι δικαιολογημένα).

Από την πλευρά τους, τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου ορθώς συνηγόρησαν υπέρ της βοήθειας στην Κύπρο, ακόμα κι αν το έκαναν με αχρείαστους αστερίσκους. Μόνο κερδισμένα θα βγουν μακροπρόθεσμα επιδεικνύοντας υπευθυνότητα εν μέσω επίφοβων συγκυριών. Ομως η κατ’ εξαίρεσιν αντιπολιτευτική υπευθυνότητα ίσως να μην είναι αρκετή για να αντισταθμίσει όσα έχει σπείρει στην κοινωνία ο κανόνας της ανευθυνότητας.

Αν τα δημοσκοπικά κέρδη της Ν.Δ. εξηγούνται ως συγκυριακά, η αδυναμία της αντιπολίτευσης να αποκομίσει κέρδη για τον εαυτό της πώς μπορεί να εξηγηθεί;

Η αλήθεια είναι πως οι φωνές που ξορκίζουν τον πόλεμο στον οποίο η Ελλάδα ουδέποτε μπήκε, κάνουν κακό κυρίως στην αντιπολίτευση, είτε προέρχονται από αυτήν είτε όχι.

Στο στρεσογόνο υπαρξιακό ερώτημα που κακόπιστα θέτουν («μπαίνουμε σε πόλεμο;»), ποιος θα απαντήσει;

Ο έχων την επικοινωνιακή υπεροπλία. Και θα πει αυτό που τον συμφέρει.

 

Διεύρυνση με «manifestation»

 

Η αντίδραση της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην απογοητευτική της «στασιμοπτωτικότητα» συνοψίζεται στην ιδέα της περίφημης διεύρυνσης. Τι είναι όμως αυτό που πρέπει να διευρυνθεί; Το ακροατήριο ή οι αναμεταδότες του κομματικού μηνύματος;

Το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να πιστεύει πως είναι και τα δύο· πως ο δρόμος για το πρώτο περνάει μέσα από το δεύτερο. Για τον λόγο αυτό, έχει επιστρατεύσει μια σειρά ατόμων που έκρινε κατάλληλα για την εκστρατεία διάσωσης του κόμματος, μάλλον χωρίς να χρησιμοποιήσει ιδιαίτερα αυστηρό κριτήριο: μεταξύ των επιλαχόντων διακρίνει κανείς παλαιοπολιτικές προσωπικότητες, πρώην πολιτευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και περσόνες περισσότερο ευτράπελες παρά αξιόμαχες.

Ισως το ΠΑΣΟΚ πιστεύει στη δημοφιλή φιλοσοφία του «manifestation»: παλιά πρόσωπα θα εμπνεύσουν παλιές επιτυχίες· η θετική σκέψη θα προσελκύσει τη θετική έκβαση.

Υπάρχει βέβαια και ένα ακόμη ενδεχόμενο: το πρόβλημα να μη βρίσκεται στους ιεραποστόλους, αλλά …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Μαρτίου 20, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Νέα κλάση ενεργειακή

 Γράφει ο ΣΤΕΝΤΩΡ

Η ταξιθεσία δεν πρέπει να αφέθηκε στην τύχη.

Στο μακρύ πάνελ της «Ολομέλειας της Επιτροπής Συμπαράταξης και Διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ» –μακρύ, όσο και ο βυζαντινός τίτλος– διέκρινε κανείς με ευκολία, στα αριστερά του προέδρου που καθόταν στο κέντρο, την πτέρυγα των Μουσών:

Εκεί είχε λάβει θέση η ηθοποιός Γωγώ Μπρέμπου πλάι στον σχεδόν ομότεχνό της, θεράποντα του Θέσπιδος, αλλά και του ελεύθερου στοχασμού, Θεοδόση Πελεγρίνη.

Χρειάστηκε προσπάθεια πολλή για να περάσει ο καθηγητής απαρατήρητος, καταχωνιάζοντας την ωραία κόκκινη γραβάτα του κάτω από το σκούρο κοστούμι. Το πνεύμα του, όμως, είχε διαποτίσει τον χώρο.

Είχε ενωθεί με το πνεύμα του προέδρου, που διεμήνυσε ότι «το ΠΑΣΟΚ ήταν και παραμένει ένα φιλόξενο σπίτι».

Από φιλοξενία σκίζει.

Από …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Μαρτίου 20, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ο Μπέκετ στη Χαριλάου Τρικούπη

 Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Τίποτα δεν είναι πιο αστείο από τη δυστυχία. Το εγγυώνται οι σπασμοί του μπεκετικού ΠΑΣΟΚ.

Το τέλος του παιχνιδιού στο πολύπαθο κόμμα δεν τελειώνει. Διαρκεί.

Πολλοί δεν βλέπουν το αστείο. Δεν βλέπουν τις αλληλέγγυες παθολογίες του διαγράψαντος και του διαγραφέντος, που επιτρέπουν σε αμφοτέρους να υπάρχουν, έστω κι αν καμία εξωτερική βελόνα δεν είναι ικανή να καταγράψει τον κραδασμό των υπάρξεών τους.

Δεν βλέπουν το αστείο και βλέπουν μόνο τη δυστυχία: Αυτή δεν είναι, λένε, αξιωματική αντιπολίτευση. Η ανίατη φαγούρα στον ομφαλό της, η αδυναμία της να συνταχθεί προγραμματικά και να ανανεωθεί στελεχικά, καταλείπει ένα πολιτικό σύστημα χωλό, χωρίς δεύτερο πόδι.

Θα ήταν εύκολο να χρεώσει κανείς την αδυναμία στην παρούσα ηγεσία. Ομως, ούτε οι προηγούμενες στάθηκαν ικανές να ανατάξουν το ΠΑΣΟΚ και να το επαναφέρουν σε θέση εναλλακτικής για την εξουσία.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι το κόμμα δεν προβάλλει ως πειστική εναλλακτική προς τα έξω.

Το πρόβλημα είναι ότι ούτε εντός του φαίνεται εναλλακτική, που, με μια αλλαγή στο ύφος και στην προφορά, θα μπορούσε να φέρει άλλα αποτελέσματα.

Δηλαδή τι; Μόνο ο Μητσοτάκης υπάρχει σε αυτή τη χώρα;

Για δέκα χρόνια προηγείται εκείνος στις δημοσκοπήσεις και δεν έχει βρεθεί, σε μια χώρα δέκα εκατομμυρίων, άλλος;

Πώς εξηγείται αυτό το δημοκρατικό παράδοξο;

Ενας από τους σοφούς της πολιτικής αγοράς δίνει στο ερώτημα μια κοφτή απάντηση: Η στιγμή της τήξης του μεταπολιτευτικού σύμπαντος ήταν η ημέρα εκείνη που ο ΓΑΠ απέρριψε την εισήγηση Βενιζέλου να ζητηθεί η έγκριση του πρώτου μνημονίου με 180 ψήφους από τη Βουλή, κατά το άρθρο 28 του Συντάγματος. Η παράλειψη καταδίκασε το ΠΑΣΟΚ να επωμιστεί μόνο του το βουνό της χρεοκοπίας. Το φυτώριο πολιτικού ταλέντου κάηκε εκείνη την ημέρα. Οσοι έμελλε να επιζήσουν από τις τάξεις των «πρωθυπουργήσιμων» του ΠΑΣΟΚ, θα πηδούσαν σε άλλα σκάφη για να σωθούν.

 

Αλλά αυτά είναι πια αρχαία ιστορία. Εχουν περάσει δεκαέξι χρόνια. Γιατί να μην μπορεί, μια γενιά μετά, το ΠΑΣΟΚ να επανεπινοήσει τον εαυτό του;

Διότι αυτοί που κρατούν τώρα τα ηνία του, μεγάλωσαν μέσα στο μπούνκερ. Μεγάλωσαν με σκοπό να διατηρούν τη μικροεξουσία τους μέσα στο λίγο γκρίζο φως της Χαριλάου Τρικούπη. Ακόμη κι αν δεν είχε μεσολαβήσει ο τραγέλαφος της πελεγρίνειας διεύρυνσης –που επιχειρείται ατέχνως να χρεωθεί στην ημιαποστρατευμένη δημογεροντία του κόμματος–, ακόμη κι αν δεν είχε προβεί ο πρόεδρος στο απονενοημένο διάβημα της επικύρωσης της εξουσίας του διά της επιδεικτικής καρατόμησης μιας ελαφράς βουλευτικής κεφαλής, η στειρότητα του οργανισμού θα ήταν πάλι έκδηλη στην προσυνεδριακή προετοιμασία του. Πλατφόρμες και ψηφίσματα, αλγόριθμοι κι επιτροπές, ΚΟΕΣ (Κεντρική Οργανωτική Επιτροπή Συνεδρίου) και ΕΔΕΚΑΠ (Επιτροπή Δεοντολογίας, Εφαρμογής Καταστατικού και Πιστοποίησης). Μια σισύφεια μηχανή που προορισμός της είναι η ίδια της η διατήρηση.

«Γιατί μένεις μαζί μου;» ρωτάει ο Χαμ στο «Τέλος του παιχνιδιού».

«Γιατί με κρατάς;» αντερωτά ο Κλοβ.

«Δεν υπάρχει άλλος», απαντά ο Χαμ.

«Δεν υπάρχει αλλού», υπερθεματίζει ο Κλοβ.

Χωρίς τη δουλικότητα του Κλοβ, ο Χαμ δεν θα ήταν αφέντης.

Χωρίς τις δυναστικές εντολές του Χαμ, ο Κλοβ δεν θα είχε σκοπό.

Χωρίς Ανδρουλάκη για να τον διαγράψει, ο Κωνσταντινόπουλος δεν θα είχε πολιτική υπόσταση.

Χωρίς Κωνσταντινόπουλο για να την εξασκήσει, ο Ανδρουλάκης δεν θα είχε εξουσία.

Το μπούνκερ δεν είναι πια καταφύγιο.

Είναι…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Μαρτίου 20, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ζόρια

 

Γράφει ο Κυριάκος Μπερμπερίδης

Αυτά που συμβαίνουν τελευταία στο ΠΑΣΟΚ, είναι τραγικά από κάθε άποψη.

Καταφέρνουν κάθε φορά και πυροβολούν τα πόδια τους, πότε με τις βελόνες του Γερουλάνου και τα «όλοι χωράνε», πότε με τις εμμονές του Δούκα, πότε με τα ευτράπελα της λεγόμενης «διεύρυνσης», πότε με τις ακατανόητες διαγραφές βουλευτών τους επειδή εκφράζουν ανησυχίες και προβληματισμούς. Κερασάκι στην τούρτα η διαγραφή ενός προβεβλημένου στελέχους, του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου.

Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα ιστορικό κόμμα που κυβέρνησε τη χώρα τα μισά χρόνια της Μεταπολίτευσης. Ενώ έβαλε πλάτη και στη δύσκολη τριετία του 2012 - 14, πληρώνοντας μάλιστα και σχετικά δυσανάλογο τίμημα. Όφειλε όμως έκτοτε να ξαναβρεί τον βηματισμό του και τον κυβερνητικό του χαρακτήρα και να ορθοποδήσει. Πόσο μάλλον με έναν διαλυόμενο Σύριζα αλλά και μια κυβερνητική παράταξη που παρουσιάζει φυσιολογική φθορά επταετίας.

Το γεγονός οτι δεν τα καταφέρνει και μπαίνει κάθε λίγο και λιγάκι σε κρίσεις εσωστρέφειας, πλην φυσικά των ευθυνών της ηγεσίας του, δεν οφείλεται τόσο στο πολιτικό του προσωπικό που σε μεγάλο βαθμό ανανεώθηκε, όσο στη ρητορική του που θυμίζει δεκαετία του 80, αν όχι φοιτητικό αμφιθέατρο της πρώιμης Μεταπολίτευσης.

Κατάφεραν να φτιάξουν ένα κόμμα νέων μεν ηλικιακά ανθρώπων, αλλά γερόντων πολιτικά, που επιμένουν να μιλούν μια ξύλινη γλώσσα, ελάχιστα ελκυστική για τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας.

Κι ένα κόμμα που αντί να έχει το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, επιμένει να ζει με τις δάφνες του παρελθόντος.

Στέλνει F16 και φρεγάτες ο Μητσοτάκης στην Κύπρο;

Ναι αλλά αυτό έγινε χάρη στο ενιαίο αμυντικό δόγμα του ΠΑΣΟΚ, απαντούν.

Δίνει οικόπεδα στην Exxon Mobil και τη Chevron για εξορύξεις;

Ναι αλλά αυτό έγινε χάρη στο νόμο Μανιάτη, σχολιάζουν.

Θέτει η Καρυστιανού θέμα αμβλώσεων;

Το θέμα αυτό έκλεισε εδώ και πολλά χρόνια με νόμο ΠΑΣΟΚ, λένε.

 

Μπορεί να μην έχουν κατ’ ανάγκη εντελώς άδικο. Αλλά όλη αυτή η συνεχής επίκληση ενός «ένδοξου» παρελθόντος, σημαίνει απλά οτι ελάχιστα έχουν να πουν για το μέλλον.

Αλλά πέρα απ’ αυτό, το βασικό πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ είναι ο θολός του προσανατολισμός και το αδύναμο αφήγημα.

Στις εκλογές του ‘23, έλεγαν ότι θέλουν τη ΝΔ στην αντιπολίτευση και μια «προοδευτική διακυβέρνηση», με κορμό το ΠΑΣΟΚ και με πρωθυπουργό κάποιον άγνωστο Χ.

Πήραν κάτι λιγότερο από 12% και τα σχέδια έμειναν αναγκαστικά στο συρτάρι. Γιατί ποιος λογικός άνθρωπος θα πειθόταν από ένα τέτοιο νεφελώδες σχέδιο;

Τώρα επαναλαμβάνουν μετ´επιτάσεως και σε όλους τους τόνους, οτι δεν θέλουν καμιά συνεργασία με τη ΝΔ.

Καμιά αντίρρηση. Κανείς δεν περιμένει από ένα κόμμα της αντιπολίτευσης- και δη της αξιωματικής- να πει οτι θα συνεργαστεί με ένα κόμμα που είναι στην κυβέρνηση.

Αλλά αυτό που αντιπροτείνουν δεν στέκει σε καμία ρεαλιστική βάση. Ο Σύριζα, η ΝΕΑΡ και ο Κασσελάκης είναι υπό εξαφάνιση, ΚΚΕ, Πλεύση και Βαρουφάκης εκτός συζήτησης και μένει στην ουσία μόνο ο Τσίπρας που δεν ξέρει κανείς αν και πότε θα κάνει κόμμα αλλά και τι απήχηση θα έχει.

Πώς θα πείσουν τους νοικοκυραίους, τους επιχειρηματίες, τον κόσμο της εργασίας αλλά και όλους όσους επιθυμούν σταθερότητα;

Με τι προϋποθέσεις ; Και με τι εχέγγυα αξιοπιστίας ;

Το πρόβλημά τους λοιπόν είναι…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Μαρτίου 20, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Μήνυμα

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

H μία εκδοχή είναι ότι ο αρχηγός του ΠαΣοΚ διέγραψε έναν βουλευτή επειδή έκανε κριτική σε έναν άλλο αρχηγό, ενός άλλου κόμματος, κάποιας άλλης χώρας.

Η άλλη είναι ότι ο Ανδρουλάκης ήθελε να στείλει κάποιο μήνυμα.

Δεν ξέρω ποιο είναι το μήνυμα, ούτε σε ποιους το έστειλε, αλλά προτιμώ τη δεύτερη εξήγηση από την πρώτη. Τουλάχιστον μοιάζει πιο σοβαρή.

Πάμε λοιπόν στο μήνυμα.

Αν το μήνυμα είναι πως «πάμε μια χαρά» κρίμα η φασαρία αφού κανείς δεν θα το λάβει.

Διότι «δεν πάμε μια χαρά» και δεν μας φταίει κανένας που δεν πάμε μια χαρά.

Το ΠαΣοΚ απέχει από την πρώτη θέση, που είναι ο στόχος του, κάπου 15 με 20 μονάδες, ανάλογα με τη δημοσκόπηση. Και για να είμαι ειλικρινής δεν έχω βρει κανέναν εντός ή εκτός ΠαΣοΚ που να πιστεύει ότι το ΠαΣοΚ θα βγει πρώτο.

Αυτό φυσικά δεν είναι κακό. Η ζωή δεν είναι μόνο για τους πρώτους.

Αλλά αν το ΠαΣοΚ δεν προορίζεται να βγει πρώτο καταρρέει όλο το αφήγημα πως το ΠαΣοΚ θα φτιάξει μια «προοδευτική κυβέρνηση» κι όλοι οι άλλοι θα σπεύσουν να το θαυμάσουν και να το στηρίξουν.

Κι αν πάπαλα το όνειρο της πρωτιάς και της κυβέρνησης, τότε τι θα κάνει το ΠαΣοΚ;

Θα ανεβάζει θεατρικές παραστάσεις με τον Πελεγρίνη;

Διότι όσο θυμόμαστε από την εποχή του Παπανδρέου και του Σημίτη, το ΠαΣοΚ ήταν κόμμα που κυβερνούσε τη χώρα. Δεν ήταν θίασος ρεπερτορίου.

Συνεπώς «δεν πάμε μια χαρά». Και σε αυτές τις συνθήκες να πανηγυρίζεις πως «πάμε μια χαρά», είναι σαν την ομάδα υδατοσφαίρισης που πανηγύριζε όταν έχασε επειδή την προηγούμενη φορά είχε και πνιγμένους.

Κι αν «δεν πάμε μια χαρά», τότε όλα τα μηνύματα του κόσμου να στείλεις αποκλείεται να πάμε καλύτερα.

Δεν θέλω να μπω στα προσωπικά των πασόκων. Τα βρίσκω βαρετά, αδιάφορα κι ακατανόητα.

 

Αλλά μια σκέψη θα ήταν να τα αφήσουν στην άκρη και εκείνοι.

Κι αντί να διαγράφει ο ένας τον άλλο για να ανταλλάξουν ανύπαρκτα μηνύματα, να αφήσουν στην άκρη τους παλιμπαιδισμούς και να κάτσουν να συγκροτήσουν μια ισχυρή, συλλογική φυσιογνωμία.

Ούτε τότε θα βγουν πρώτοι. Αλλά τουλάχιστον θα έχουν μια παράταξη με ξεκάθαρη προσωπικότητα που θα δημιουργεί εμπιστοσύνη ότι μπορεί να βάλει πλάτη για το καλό του τόπου.

Διαφορετικά…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Μαρτίου 20, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)