ΤΟΥΡΚΙΑ: Σε κλοιό 40.000 αστυνομικών η Κωνσταντινούπολη την Πρωτομαγιά

Μια τεράστια δύναμη της αστυνομίας, η οποία θα αριθμεί 40.000 άνδρες σύμφωνα με πηγές των υπηρεσιών ασφαλείας που επικαλούνται μέσα ενημέρωσης της Τουρκίας, σχεδιάζεται να αναπτυχθεί στην Κωνσταντινούπολη για τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς φέτος, καθώς η κυβέρνηση προετοιμάζεται για την αντιμετώπιση πιθανών βίαιων συγκρούσεων με υποστηρικτές της αντιπολίτευσης.

Περίπου 27.000 αστυνομικοί είχαν αναπτυχθεί στην Κωνσταντινούπολη την Πρωτομαγιά του 2013, όταν είχαν σημειωθεί βίαια επεισόδια με αποτέλεσμα πολλοί άνθρωποι να τραυματιστούν και δεκάδες να συλληφθούν.

Ωστόσο η κατάσταση έχει αλλάξει δραματικά έκτοτε. Περίπου ένα μήνα μετά τις διαδηλώσεις της Πρωτομαγιάς το 2013, μαζικά συλλαλητήρια κατά της κυβέρνησης Ερντογάν ξέσπασαν στην κεντρική πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης και σύντομα εξαπλώθηκαν σε όλη τη χώρα, διαρκώντας εβδομάδες.

Μια κατάληψη οικολόγων στο Πάρκο Γκεζί στην πλατεία Ταξίμ τελικά τερματίστηκε με επέμβαση της αστυνομίας. Στη συνέχεια ωστόσο, κατά τη διάρκεια του κινήματος αμφισβήτησης της κυβέρνησης που διήρκεσε όλο το καλοκαίρι του 2013, τουλάχιστον 6 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.

Φοβούμενη την επανάληψη τέτοιου είδους επεισοδίων, η κυβέρνηση απαγόρευσε όλες τις διαδηλώσεις στο Ταξίμ.

Οι εκδηλώσεις τη φετινή Πρωτομαγιά θα δείξουν εάν η απαγόρευση σε συνδυασμό με την τεράστια αστυνομική παρουσία θα αποτρέψουν τα συνδικάτα και τους αντικυβερνητικούς διαδηλωτές να προχωρήσουν στις πρώτες μεγάλης κλίμακας κινητοποιήσεις έπειτα από τις δημοτικές εκλογές, τις οποίες παρά τα προβλήματα που αντιμετώπισε κέρδισε το κυβερνών κόμμα.

TOYΡΚΙΑ: Καταδίκη συγγραφέα γιατί προσέβαλε τον Ερντογάν μέσω Twitter

Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Eντέρ Αϊτάτς καταδικάστηκε τη Δευτέρα από δικαστήριο της Άγκυρας σε 10 μήνες φυλάκιση με αναστολή, επειδή προσέβαλε τον τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο Twitter, ανέφερε ο τοπικός Τύπος.

Ο Αϊτάτς δεν θα εκτίσει την ποινή του παρά μόνο σε περίπτωση υποτροπής, διευκρίνισαν οι ίδιες πηγές.


Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος, που είναι γνωστό ότι πρόσκειται στην αδελφότητα του Φετουλάχ Γκιουλέν, είχε τεθεί για μικρό χρονικό διάστημα στα τέλη Μαρτίου σε κατ' οίκον περιορισμό από την αστυνομία μετά τη διαρροή στο Διαδίκτυο μιας απόρρητης συνομιλίας τούρκων αξιωματούχων για την κρίση στη Συρία.

ΤΟΥΡΚΙΑ: Κατακόρυφη αύξηση των επιδρομών στο Αιγαίο - «Νότα» για τις παραβιάσεις

Toυ ΔΗΜΟΥ ΒΕΡΥΚΙΟΥ

Οι αεροναυτικές επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας στο Αιγαίο, που το τελευταίο χρονικό διάστημα όχι μόνο πυκνώνουν, αλλά επιπλέον προσλαμβάνουν νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά, προβληματίζουν έντονα την Αθήνα, καθώς αυξάνεται επικίνδυνα το ενδεχόμενο ατυχήματος, αφού η Ελλάδα δεν είναι δυνατόν να αφήνει τις στρατιωτικές τουρκικές δυνάμεις να αλωνίζουν ανενόχλητα στο Αρχιπέλαγος.

Παρασκηνιακά ο υπουργός Αμυνας Δ. Αβραμόπουλος με το «δόρυ» της στρατιωτικής διπλωματίας, και αξιοποιώντας τις προσωπικές γνωριμίες του με τα κορυφαία κυβερνητικά στελέχη της γείτονος, βρίσκεται σε διαρκή τηλεφωνική επικοινωνία όχι μόνο με τον Τούρκο ομόλογό του Ισμέτ Γιλμάζ, αλλά και με τον ισχυρό άνδρα της τουρκικής διπλωματίας Αχμέτ Νταβούτογλου.

Αφορμή για την προσωπική παρέμβαση του Δ. Αβραμόπουλου και στον Α. Νταβούτογλου στάθηκε η νυχτερινή «επιδρομή» τουρκικών μαχητικών στο Αιγαίο την περασμένη Πέμπτη, με αποτέλεσμα να απογειωθούν ελληνικά μαχητικά από τα αεροδρόμια επιφυλακής του Αιγαίου και να τα καταδιώκουν μέσα στη νύχτα...

 

Τα περιστατικά
 

Ο Ελληνας υπουργός Αμυνας συνομιλώντας με τους Τούρκους υπουργούς καταδεικνύει τα εξής περιστατικά των τελευταίων τεσσάρων μηνών:

• Κατακόρυφη αύξηση αεροπορικής δραστηριότητας και τριπλασιασμό των παραβιάσεων σε σχέση με το ίδιο περσινό χρονικό διάστημα. Συγκεκριμένα από 1/1/2014 έως 25/4/2014 έχουν σημειωθεί 512 παραβιάσεις, ενώ το ίδιο διάστημα του 2013 είχαν σημειωθεί 176 παραβιάσεις.

• Αύξηση πτήσεων τουρκικών ελικοπτέρων και ελικοφόρων (CN-235) πάνω από ελληνικά νησιά.

• Αύξηση παραβιάσεων των ελληνικών χωρικών υδάτων. Εντός του 2014 τουρκικές κορβέτες εμφανίστηκαν τρεις φορές ανοιχτά του Σουνίου, παραβιάζοντας τα ελληνικά χωρικά ύδατα στο στενό του Καφηρέα. Επίσης στις 3 Απριλίου μία τουρκική φρεγάτα παραβίασε τα ελληνικά χωρικά ύδατα μεταξύ Αμοργού και Κίναρου, ενώ ένα ελικόπτερο απονηώθηκε από τη φρεγάτα.

• Νυχτερινές πτήσεις και παραβιάσεις.

Ποιοι ζήτησαν πνευματικά δικαιώματα για τον Εθνικό Ύμνο

«Το υπουργείο Πολιτισμού παρενέβη στις διαδικτυακές πλατφόρμες που αναγνώρισαν το λάθος τους και λαμβάνει μέτρα ώστε να μην έχουμε παρόμοια φαινόμενα» αναφέρει ο υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Ιωάννης Ανδριανός, απαντώντας εγγράφως σε ερώτηση που είχαν καταθέσει οι βουλευτές Γιάννης Δημαράς και Γαβριήλ Αβραμίδης, καταγγέλλοντας ότι «ο Ελληνικός Εθνικός Ύμνος του Σολωμού και του Μάντζαρου φαίνεται να υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα τα οποία ζητάει να εισπράξει το You Tube».

Οι δύο βουλευτές ανέφεραν ότι ο Εθνικός Ύμνος, σύμφωνα με το You Tube, ανήκει στην εταιρεία διαχείρισης και διανομής μουσικής IODA (που πλέον ονομάζεται Orchard) και όπως σημειώνουν το θέμα ανέκυψε «όταν αναρτήθηκε το πρώτο ιστορικό δελτίο των εργαζομένων της ΕΡΤ με φόντο τα ΜΑΤ έξω από το Ραδιομέγαρο, στη δημοφιλέστερη πλατφόρμα προβολής βίντεο. Μετά το ανέβασμα του αρχείου στον ιστότοπο του ThePressProject ειδοποιήθηκε μέσω μηνύματος ότι θα έπρεπε να αφαιρεθούν τα ηχητικά ντοκουμέντα του βίντεο που έχουν πνευματικά δικαιώματα, είτε να επιτρέψουν στο You Tube να παίζει διαφημίσεις προκειμένου να αποδώσει στον κάτοχο των δικαιωμάτων το ποσό που του αναλογεί».

Στο έγγραφο του υφυπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού που διαβιβάστηκε στη Βουλή αναφέρεται ότι «ο Εθνικός μας Ύμνος αποτελεί έργο, σύμφωνα με την έννοια του άρθρου 2 του Ν.2121/1993. Ωστόσο οποιαδήποτε προστασία του έχει λήξει αφού έχει παρέλθει η διάρκεια της προστασίας αυτής. Πιο συγκεκριμένα, ο Εθνικός μας Ύμνος - ή πιο ορθά ο "Ύμνος εις την Ελευθερίαν"- είναι ποίημα που έγραψε ο Διονύσιος Σολωμός το 1823, ο οποίος απεβίωσε το 1857. Το ποίημα μελοποιήθηκε από τον Νικόλαο Μάντζαρο, ο οποίος απεβίωσε το 1872. Η πνευματική ιδιοκτησία (ως έχει σήμερα) διαρκεί όσο η ζωή του δημιουργού και εβδομήντα χρόνια μετά τον θάνατό του, που υπολογίζονται από την 1η Ιανουαρίου του έτους, το οποίο έπεται του θανάτου του δημιουργού. Επομένως επί του Εθνικού Ύμνου δεν υφίστανται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας».

"Επίγεια σοφία"

81 χρόνια απ τον θάνατο του ΓΙΓΑΝΤΑ Κωνσταντίνου Καβάφη

Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα.
Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασαν τα χρόνια.

(Απ' τες εννιά)

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους;
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

(Περιμένοντας τους βαρβάρους)

Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος, αποχαιρέτα την Αλεξάνδρεια που φεύγει.

(Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον)

Σαν σήμερα (29/4/ΧΧΧΧ)

1091: Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Αλέξιος Α' ο Κομνηνός νικά του Πετσενέγκους στη μάχη στο Λεβούνιο και τους εξαφανίζει από τον ιστορικό χάρτη.

1707: Τα κοινοβούλια Αγγλίας και Σκωτίας αποφασίζουν την ένωση των περιοχών τους, σχηματίζοντας τη Μεγάλη Βρετανία.

1913: Ο σουηδός μηχανικός Γκίντιον Σούντμπακ κατασκευάζει και πατεντάρει το φερμουάρ.

1933: Η Έβερτον νικά τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 3-0 και κατακτά το Κύπελλο Αγγλίας. Στον αγώνα οι παίκτες φέρουν για πρώτη φορά νούμερα στις φανέλες τους.

1941: Ορκωμοσία για την πρώτη κατοχική κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον στρατηγό Γεώργιο Τσολάκογλου.

1999: Ο Στέφανος Μάνος ιδρύει το κόμμα «Οι Φιλελεύθεροι»

1980: Πεθαίνει ο «μετρ του σασπένς»  Άλφρεντ Χίτσκοκ

1933: Φεύγει από τη ζωή  (την ημέρα των γενεθλίων του!)  ο ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2013: Πεθαίνει  σε ηλικία 77 ετών ο γνωστός ηθοποιός Ανδρέας Ντούζος. 

2013: Πεθαίνει η κύπρια αθλητρια του αλματος επι κοντώ Μαριάννα Ζαχαριάδη

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Aμφίστομη θρησκοληψία

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ

Προσπαθώ να βρω απάντηση στο ερώτημα: Γιατί τόσο αντιθρησκευτικό μένος στην Eλλάδα σήμερα; Γιατί σημαντική μερίδα Nεοελλήνων, η κυρίαρχη στη δημοσιότητα, να συντηρεί τέτοιαν υπόκωφη οργή για την Eκκλησία, τον κλήρο, την ένσαρκη στη λαϊκή παράδοση μεταφυσική – γιατί η παθιασμένη τυφλή απόρριψη;
 

Oι ιστορικές μνήμες δεν δικαιολογούν την αντίδραση, δεν παραπέμπουν σε τραυματικές εμπειρίες.  

Σφάλματα ή και εγκλήματα ανθρώπων του κλήρου υπήρξαν και θα υπάρχουν πάντοτε, αλλά εδώ στην «Aνατολή» δεν έγιναν θεσμός, δεν καταξιώθηκαν με σκόπιμη «ιερότητα»: Oι Eλληνες δεν γνωρίσαμε Iερή Eξέταση, βατικάνια κρατική εξουσία, αλάθητη καθέδρα, Tράπεζα του Aγίου Πνεύματος, Προπαγάνδα της Πίστης με συνακόλουθη ιδεολογική τρομοκρατία, Πίνακα Aπαγορευμένων Bιβλίων, υποχρεωτική αγαμία του κλήρου.
 

H Eκκλησία στην Eλλάδα, παρά τον αλλοτριωτικό εκδυτικισμό της (τη θρησκειοποίησή της, τον εκφυλισμό της σε «επικρατούσα» κρατική θρησκεία) δεν έχασε τον χαρακτήρα του λαϊκού (κοινωνικού) γεγονότος. Tην ταυτότητα της εκκλησιαστικής Oρθοδοξίας στους δύο τελευταίους αιώνες την εξέφρασε περισσότερο ο Παπαδιαμάντης και λιγότερο το επισκοπάτο ή η ακαδημαϊκή θεολογία – η πάγκοινη αυτή διαπίστωση θα δικαιολογούσε μάλλον καύχηση παρά συμπλεγματική εμπάθεια.
 

Tο σημερινό μένος μοιάζει τεχνητό, ίσως επειδή αρχικά υπαγορεύτηκε από ανάγκες ιδεολογικής συνέπειας: Eπρεπε, ντε και καλά, να είχε λειτουργήσει και στον Eλληνισμό η «θρησκεία» σαν «όπιο του λαού», να είχαμε οπωσδήποτε και στο δικό μας παρελθόν ταύτιση της Eκκλησίας με τις προνομιούχες τάξεις, διωγμούς ιδεών, βιβλία στην πυρά, τυραννική κληρικοκρατία. Γι’ αυτό και ψάρεψαν κάποιοι «ειδικοί» από την περίοδο της Tουρκοκρατίας περιστατικά και συγκυριακά συμβάντα αχρειότητας ατόμων ή αμηχανίας εμπερίστατων θεσμών, για να συγκροτήσουν μιαν εξομοιωμένη εικόνα θρησκευτικού σκοταδισμού (ίδιου «μεσαίωνα») σε Δύση και Aνατολή: Kάποιος αποσπασματικός, αφελής αφορισμός, κάποιο εκδικητικό κάψιμο βιβλίων, μια απαγόρευση διδασκαλίας. Kαι απόκτησε η επαρχιώτικη ιδεολογική ιστοριογραφία φλάμπουρο.
 

H προκρούστεια προσαρμογή της Iστορίας στον νάρθηκα των εισαγόμενων ιδεολογημάτων κατόρθωσε να μονοπωλήσει τα φτιασίδια για την «προοδευτική» αυτοκαταξίωσή της. Kαι εκφυλίστηκε ταχύτατα σε εφόδιο για επαγγελματική καριέρα, για αξιοβράβευτη «παραταξιακή συνέπεια».  

H μηδενιστική πόζα έγινε ζηλευτή προϋπόθεση προβολής και δημοσιότητας, κατάκτησης θώκων και λιπαρά αμειβόμενης πολυθεσίας, άνετης εισόδου σε φανταχτερά «στέκια».
 

Σε αντίθεση με άλλες χώρες όπου η μαχητική σύγκρουση με τη θρησκεία και η στράτευση στον αντικληρικαλισμό συνοδεύτηκαν με ζήλο για επιστημονική αυστηρότητα και αμεροληψία, στη σύγχρονη Eλλάδα οι μεταπρατικές απομιμήσεις κατέφυγαν στην ημιμάθεια, στους δημοσιογραφικούς δογματισμούς, στον ευνουχισμό κάθε μεταφυσικής ανησυχίας, αναζήτησης ερμηνευτικής περιέργειας. H μεταφυσική αγραμματοσύνη των Nεοελλήνων είναι κάτι που εκπλήσσει. Σπάνιο, σπανιότατο να συναντήσει κανείς Nεοέλληνα που να ξέρει να εξηγήσει γιατί ο Παρθενώνας, ένας ναός, καταγράφει ως τέχνημα το «νόημα» (αιτία και σκοπό) της πολιτικής ή της τραγωδίας, ποια κενά της αρχαιοελληνικής φιλοσοφικής μεταφυσικής προκάλεσαν τον ραγδαίο εκχριστιανισμό των Eλλήνων.
 

Eγραψε κάποτε στην «K» η Eλένη Bλάχου ότι για να κουβεντιάσεις μεταφυσικά, υπαρξιακά σου ερωτήματα, πρέπει να βρεθείς σε κοινωνικές αναστροφές στην Eυρώπη – στην Eλλάδα είναι αδιανόητο. 

Πόσοι καταλαβαίνουν σε ποια δραματική υποβάθμιση της ανθρώπινης εγρήγορσης και ευαισθησίας παραπέμπει αυτή η διαπίστωση, πόσο μειωμένη καλλιέργεια προδίδει; 

Σίγουρα, ο εξευτελισμός που γνώρισε κάποτε η πνευματική μας παράδοση από τα «ελληνοχριστιανικά» ιδεολογήματα, οδήγησαν πολλούς. «μαζί με τα απόνερα του μπάνιου να πετάξουν και το μωρό». Aλλά το τίμημα γι’ αυτή την επιπολαιότητα είναι σωστή αναπηρία, οδυνηρός παλιμβαρβαρισμός.
 

Δεν είναι απαραίτητο να θρησκεύει κανείς για να διασώζει μεταφυσική έκπληξη μπροστά στο κάλλος, ερωτική ευαισθησία αποκαλυπτική της ετερότητας, χειραγωγό στον σεβασμό για το άρρητο. Mην ξεχνάμε ότι για να μετάσχει κανείς στο εκκλησιαστικό άθλημα, πρέπει να αποδεσμευθεί από την ορμέμφυτη ανάγκη του για θρησκεία. Nα περάσει από τις εγωκεντρικές ψυχολογικές «βεβαιότητες» στη διακινδύνευση της σχέσης, του έρωτα, της αυτοπροσφοράς. Γι’ αυτό και το λαϊκίστικο αντιθρησκευτικό μένος των εγχώριων «προοδευτικών» είναι, απλά και μόνο, μια άλλη μορφή θρησκοληψίας.

 

Θρησκοληψία λέμε κάθε ψυχολογικού χαρακτήρα «πεποιθήσεις» που υποκαθιστούν την αναζήτηση και την εμπειρική ψηλάφηση (την ανοιχτή ετοιμότητα για κοινωνούμενη γνώση) με αξιωματικές παραδοχές, προκαταλήψεις, ανεξέλεγκτες γνώμες.  

Eτσι, αυτός που αγκιστρώνεται σε ένα νοητικό είδωλο «Θεού» και το λατρεύει σαν «ταμπού», δεν διαφέρει σε θρησκοληψία από αυτόν που, εξίσου δογματικά και αβασάνιστα, βάζει την αυθαίρετη έννοια της «τυχαιότητας» στη θέση της αιτιώδους αρχής του υπαρκτού ή στομώνει τα ερωτήματα με ιδεολογικά τσιτάτα.
 

Στις τηλεοπτικές οθόνες γίνεται φανερό πόσο απελπιστικά πανομοιότυποι είναι στην ελλαδική κοινωνία σήμερα οι ιδεολογικά-ψυχολογικά θρησκευόμενοι, οι αξιωματούχοι εκπρόσωποι της «επικρατούσας θρησκείας», από τη μία, και από την άλλη οι «πεφωτισμένοι-προοδευτικοί» του αντιθρησκευτικού μένους:  

MNHMΕΣ ΠΟΥ ΣΒΗΝΟΥΝ: Ξεχασμένες αξίες...

Του ΔΗΜΗΤΡΗ Χ. ΠΑΞΙΝΟΥ

 

Ετσι μου έλεγε ο πατέρας μου ο δάσκαλος και μου έδινε και τη σφαλιάρα, όταν στραβομουτσούνιαζα. 

Κι από κοντά η μάνα μου, που ούτε το σχολαρχείο δεν είχε βγάλει, να μου εξηγεί πόσο σπουδαίο είναι να σεβόμαστε τη ζωή, τον διπλανό μας, τη φύση. «Ολα τα καλούδια μάς έδωσε ο Θεός, τίποτα δεν μας λείπει», μου τόνιζε όταν γκρίνιαζα -και γκρίνιαζα συχνά. «Να χαιρετάτε όποιον συναντάτε, να του λέτε "καλημέρα σας", κι αν είναι ξένος να τον ρωτάτε σε τι μπορείτε να τον βοηθήσετε».

Ετσι περνούσαν οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια στο ήσυχο αυτό χωριό. Με τις παρελάσεις, τις τελετές, τις εκδρομές, τους εκκλησιασμούς και τα μαθήματα από τον πολύ απαιτητικό δάσκαλο.

«Πάρ' τον δάσκαλε και μάθε του γράμματα και να σέβεται», έλεγε και παράδινε το παιδί του ο γονιός. Κι ο κάθε γονιός είχε ηθική υποχρέωση ένα πιάτο φαΐ να κρατά από το περίσσευμά του και να το δίνει στον μπαρμπα-Γιαννάκη, που ζούσε σε ένα λιοτριβειό χωρίς στον ήλιο μοίρα.

Και με κάθε ευκαιρία, όλα τα παιδιά μαζεύαμε τις ελιές, το χαμομήλι, το πουλούσαμε και παίρναμε όργανα σχολικά και γυμναστικής. Είχαμε στο πίσω μέρος του σχολείου έναν κηπάκο, με κάθε είδους άνθη και μελίσσια.

Τα λίγα που θυμάμαι, γιατί κυρίως ήθελα να παίζω, να είμαι συνέχεια έξω. Το διάβασμα μου ήταν λίγο αποκρουστικό, παρά τις προσπάθειες του πατέρα μου. Με είχε βάλει ακροατή σε μεγαλύτερη τάξη από την ηλικία μου, κι όταν είδε ότι παρέμεινα αμετανόητος, μετανοημένος αυτός τότε δεν επέμενε άλλη χρονιά στο εγχείρημά του. Μου άρεσε την άνοιξη να ρουφάω τις διάφορες μυρωδιές, να τρέχω ξυπόλυτος το καλοκαίρι, να κόβω μούρα, σύκα, σταφύλια, με τον κίνδυνο του αγροφύλακα, που τίποτα δεν του ξέφευγε, και την επερχόμενη τιμωρία, να τρέχω το χειμώνα στη βροχή και να γίνομαι ένα.

Η ώρα του διαβάσματος ήταν η πιο δύσκολη ώρα για μένα. Ιδιαίτερα το καλοκαίρι, που ο πατέρας μου επέμενε (τι επίμονος άνθρωπος) να γράφω καμιά έκθεση με τις εντυπώσεις της ημέρας. Η πρώτη πάντως εντύπωση ήταν όταν γυρνώντας σπίτι από το σχολείο την πρώτη μέρα, με έκπληξη διαπιστώσαμε με τη μάνα μου ότι από το ταγάρι-σάκα έλειπαν βιβλία και τετράδια. Από το χαρούμενο τρεχαλητό της επιστροφής είχαν γίνει κυριολεκτικά «φύλλο και φτερό», που τα μαζέψαμε με τη μάνα μου από το δρόμο.

Η απογοήτευσή μου ήταν που το καλοκαίρι εξαφανίζονταν τα παιδιά στα κτήματα και στα μποστάνια και δεν είχα παρέες, παρά μόνο όταν σκοτείνιαζε, που μαζεύονταν στη λάκα, στην υποτιθέμενη πλατεία, μέχρι που βράδιαζε και αναγκαστικά γύρναγα σπίτι ξεθεωμένος.

Κάθε Κυριακή φρεσκοπλυμένος, με την πρώτη καμπάνα στην εκκλησία, στον Αϊ-Γιάννη, που οι μικρότεροι λέγαμε με τη σειρά το Πάτερ ημών και οι μεγαλύτεροι το Πιστεύω. Πόση αγαλλίαση, αλήθεια, αισθανόμασταν μετά με το αντίδωρο κατά την έξοδο...

Πέρασαν τα χρόνια, φύγαμε από το χωριό, ήρθαμε στην πόλη και μετά στη μεγάλη πόλη. Για να σπουδάσουμε, για ένα καλύτερο μέλλον. Σε μια Αθήνα που όταν την πρωτοαντίκρισα εντυπωσιάστηκα από τα πολλά φώτα, την κίνηση, τον Σταμάτη και τον Γρηγόρη.  

Ολα ήταν διαφορετικά· μια Αθήνα που για να καλύψει την ανάγκη της εσωτερικής μετανάστευσης, όλο και περισσότερο κατάκλυζε μονοκατοικίες, πράσινο, ελεύθερους χώρους με πολυκατοικίες, εντυπωσιακές για μας τους επαρχιώτες, που έμελλε να καταλήξουμε σε διαμερίσματα, σε κλουβιά-φυλακές.

Οι καιροί ήταν σκληροί. Επρεπε να προσαρμοστείς, στην ηλικία των 14 ετών, σε νέους κανόνες και κανονισμούς. Σε νέες νοοτροπίες. Να ξεκινήσεις από την αρχή. Προσπαθούσες να ισορροπήσεις μεταξύ του παλιού και του νέου, διατηρώντας κάποιες από τις πατροπαράδοτες αξίες. Επρεπε να συγκρουστείς, σκληρά καμιά φορά, για να μην αλωθείς από το καινούργιο ή αυτό που έμοιαζε για καινούργιο. Και κάθε τόσο στη σκέψη μου ξαναγυρίζουν τα χρόνια στο χωριό και μοιραία έρχονται, σε συγκρίσεις, οι αποτιμήσεις. Τελείως ανόμοια όμως πράγματα. Τελείως διαφορετική η ζωή. Και πάντα αυτό που επικρατούσε από τις παλιές αναμνήσεις ήταν οι σύσταση-προτροπή των γονιών μου: «Να σέβεσαι».

ΠΑΙΔΕΙΑ - ΜΝΗΜΕΣ ΠΟΥ ΣΒΗΝΟΥΝ: Διδασκαλία με χάρτες, ήρωες του 21 και ξύλινα θρανία. Τα σχολεία της νοσταλγίας και της γνώσης απέναντι στα φροντιστήρια και την βαρεμάρα...

Η φωτογραφία απεικονίζει δημοτικό σχολείο στο Ζαγόρι το 1962 και προέρχεται από την ομάδα «Σπάνιες Ασπρόμαυρες φωτογραφίες από την Ελλάδα»...

Toυ ΧΡΙΣΤΟΥ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ

Τότε στα δημοτικά σχολεία οι τάξεις είχαν ξύλινα θρανία, πολλούς χάρτες στους τοίχους και όλους τους ήρωες του ΄21. 

Τότε οι μαθητές δεν μπέρδευαν το 1821 με το έπος του ΄40 και όλοι μάθαιναν τι είχε συμβεί στις 29 Μαϊου του 1453. 

Εκείνοι οι μαθητές θυμούνται ακόμα τα ονόματα των δασκάλων τους, μαζί με τις υπερβολές, τις τιμωρίες και τον τσουχτερό χάρακα. 

Οι εποχές αλλάζουν και μέσα στο χρόνο κερδίσαμε πολλά. Χάσαμε όμως, ακόμα περισσότερα. 

Πόσοι δάσκαλοι σήμερα θα άντεχαν να διδάξουν κάτω από αυτές τις «πρωτόγονες» συνθήκες και πόσα παιδιά θα άκουγαν τον κύριο να τους δείχνει που βρίσκεται η Αθήνα, χωρίς να γελάσουν; 

Πάντως εκείνα τα φτωχόπαιδα με τα τρυπημένα πανωφόρια, έβλεπαν τον δάσκαλο με σεβασμό και σταύρωναν τα χέρια τους με δέος μπροστά στην νέα γνώση και είχαν την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή. 

Σήμερα όλοι κάνουν φροντιστήριο και οι μαθητές δεν αντλούν χαρά, ούτε δείχνουν σεβασμό στο εκπαιδευτικό σύστημα. 

ΠΑΙΔΕΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ιδιώνυμο

EΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Του ΚΩΣΤΑ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ

Υπάρχει πουθενά στο δυτικό αλλά και τον τρίτο κόσμο ο θεσμός των φροντιστηρίων; 

Μου λείπει ένα τέτοιο διεθνές ρεπορτάζ, για να ξέρουμε τι μεγάλη φάμπρικα διαθέτουμε. 

 Γνωρίζετε πάλι κάποια επιχείρηση να ευδοκιμεί όταν η αγορά είναι κορεσμένη από το είδος που παράγει η επιχείρηση;

Αρα, για να υπάρχουν, να ανθούν και επί χρόνια να ευδοκιμούν τα φροντιστήρια (και ο γράφων σε εποχές διωγμών των αριστερών υπηρέτησα τη φροντιστηριακή παιδεία και όχι παραπαιδεία, θα το εξηγήσω άλλωστε) σημαίνει πως δεν δουλεύει η δημόσια εκπαίδευση. Δίπλα εξάλλου στη φροντιστηριακή ανθεί ιδιαιτέρως στη χώρα μας και η ιδιωτική. Σε ποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα τα καλύτερα σχολεία με το επιλεγμένο προσωπικό είναι ιδιωτικά;  

Να, άλλο αναμενόμενο ρεπορτάζ!

Τι σημαίνει αυτό το φαινόμενο. Ο εμφύλιος, οι εξορίες, οι διωγμοί στέρησαν τη δημόσια εκπαίδευση από τους αριστείς απόφοιτους των καθηγητικών σχολών. Ολοι αυτοί κατέφυγαν στη φροντιστηριακή και ιδιωτική εκπαίδευση. Εκεί δεν υπήρχε ούτε φάκελος φρονημάτων ούτε, κυρίως, επετηρίδα διορισμού κατ' αρχαιότητα. Από το 1970 έως το 1990 φύγαμε από τη Σχολή Μωραΐτη για τα Πανεπιστήμια ο Κρεμμυδάς, ο Γιανναράς, ο Σηφάκης, ο Δημ. Κωστόπουλος, ο Δανασσής, ο Δημαράς, η Μέτζιου, ο υπογράφων.  

Πόσοι ανάλογα έφυγαν από το Κολλέγιο, το Ανατόλια, το Αρσάκειο, άλλα μεγάλα ιδιωτικά;  

Αυτούς όλους για πολλούς λόγους τους απέρριψε η δημόσια εκπαίδευση.

Ας μην αναφερθώ στους μεγάλους φυσικούς, μαθηματικούς, βιολόγους που απορρόφησε το φροντιστήριο. Απλώς ενδεικτικά αναφέρω: 

Μπελεζίνης, Θεάκος, Λόγγος, Μανωλκίδης, Τσατσάκης, Σταυρόπουλος, Αρ. Γεωργιάδης, Μάγειρας, Αποστολόπουλος (ο μεταφραστής του Φ. Ντε Σωσσύρ!). 

Υπάρχουν στη δημόσια εκπαίδευση διαμάντια που τα θαμπώνουν όσοι αρνούνται την αξιολόγηση, όσοι συμμαχούν με τα παιδιά (μειοψηφία τραγική) των καταλήψεων και των ιδιαιτέρων (αφορολόγητων) μαθημάτων. 

Υπάρχει λύση; 

Ναι: 

ΠΑΙΔΕΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Προκαταβολικά καραγκιοζηλίκια...

Του ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗ

TOYΡΚΙΑ: Εμπόδια Γκιουλ στα προεδρικά σχέδια Ερντογάν

Του ΝΙΚΟΥ ΣΤΕΛΓΙΑ

Λίγες εβδομάδες μετά το τέλος των δημοτικών εκλογών, οι επικείμενες προεδρικές και οι αναταράξεις στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο ανεβάζουν σταδιακά το πολιτικό θερμόμετρο στην Τουρκία. Τη νέα περίοδο, ο πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ ρίχνει το γάντι στον πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενώ την ίδια στιγμή, η αξιωματική αντιπολίτευση οραματίζεται την ανάδειξη ενός υποψηφίου για τις προεδρικές εκλογές ο οποίος θα «αγκαλιάσει» ολόκληρη την αντιπολίτευση και το κουρδικό κίνημα δημιουργεί μια νέα στρατηγική.
Την προηγούμενη εβδομάδα, ο πρόεδρος Γκιουλ πραγματοποίησε μια εντυπωσιακή παρέμβαση στα εσωτερικά πολιτικά δρώμενα της Τουρκίας. Μιλώντας στον Τύπο, ο κ. Γκιουλ ξεκαθάρισε ότι την παρούσα περίοδο δεν έχει άλλα πολιτικά σχέδια εκτός από την προεδρία. Σύμφωνα με πληροφορίες  ο κ. Γκιουλ αισθάνθηκε την ανάγκη να διαφοροποιήσει τη θέση του εξαιτίας της νέας αντιπαράθεσης του προεδρικού μεγάρου με την πρωθυπουργία.  

Ολα δείχνουν ότι μέχρι στιγμής ο κ. Γκιουλ δεν έχει έρθει σε συνεννόηση με τον κ. Ερντογάν σε ό,τι αφορά τους όρους της εφαρμογής του περίφημου «μοντέλου Πούτιν - Μεντβέντεφ»

Στο επίκεντρο της νέας διαμάχης βρίσκονται οι φιλοδοξίες του κ. Ερντογάν, ο οποίος μετά την ενδεχόμενη εκλογή του στο ανώτατο πολιτικό αξίωμα της χώρας επιθυμεί να διατηρήσει πάση θυσία τον έλεγχο της κυβέρνησης και του κόμματός του. Ο κ. Ερντογάν αποσκοπεί στην εφαρμογή ενός είδους προεδρικού συστήματος αφού προηγουμένως υπερπηδήσει το εμπόδιο που ονομάζεται τουρκικό σύνταγμα. Γι’ αυτό τον λόγο, ο κ. Ερντογάν ενδέχεται μετά το τέλος των προεδρικών εκλογών να αναδείξει στο αξίωμα του πρωθυπουργού ένα πρόσωπο το οποίο θα ελέγχεται από τον ίδιο.
Ο κ. Γκιουλ, από την πλευρά του, φαίνεται να διαφωνεί με το εν λόγω σχέδιο του κ. Ερντογάν.(...)

 
Αξίζει να σημειωθεί ότι την προηγούμενη εβδομάδα, αναφερόμενος στη νέα διαμάχη Γκιουλ - Ερντογάν, ο αναλυτής Μουράτ Γιετκίν υπογράμμισε πως η υποψηφιότητα του ΑΚΡ για τις προεδρικές εκλογές δεν έχει «κλειδώσει» ακόμη. «Ολα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά. Ακόμη και η συμφωνία Ερντογάν - Γκιουλ είναι πιθανή», τονίζει χαρακτηριστικά ο έμπειρος δημοσιογράφος.
Ενώ ο «εμφύλιος» στους κόλπους του κυβερνώντος κόμματος εξελίσσεται, η αξιωματική αντιπολίτευση αναζητεί μια «υποψηφιότητα», η οποία θα έχει τη δυνατότητα να «αγκαλιάσει» μεγάλες μερίδες της αντιπολίτευσης και κυρίως το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (ΜΗΡ). Γι’ αυτό τον λόγο, το επιτελείο του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) μελετά διάφορα σενάρια.
Στο επίκεντρο της προσοχής του δεύτερου αντιπολιτευτικού πόλου της Τουρκίας, ενόψει των προεδρικών εκλογών, βρίσκεται το μέλλον των συνομιλιών για την τελική λύση του κουρδικού ζητήματος. Η πολιτική πτέρυγα του κινήματος εκφράζει όλο και περισσότερο τον έντονο προβληματισμό της για τη στροφή του Ερντογάν στον λαϊκισμό, τον εθνικισμό και τον συντηρητισμό. Σήμερα το κίνημα πιστεύει ότι ο κ. Ερντογάν δεν είναι έτοιμος να αποδεχθεί την αυτονόμηση των Κούρδων, γι’ αυτό τον λόγο ετοιμάζεται να κατέβει στις προεδρικές εκλογές υποστηρίζοντας τον δικό του υποψήφιο. Παράλληλα, το κίνημα θα δημιουργήσει ένα νέο κόμμα, το οποίο θα αποβλέπει στη σύμπραξη του κινήματος με την τουρκική Αριστερά.

TOYΡΚΙΑ - ΕΝΕΡΓΕΙΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Διπλωματικός αναβρασμός στην Αγκυρα , σιγή ασυρμάτου από την Αθήνα...

Της ΝΕΦΕΛΗΣ ΤΖΑΝΕΤΑΚΟΥ

Το ιδιότυπο «ερωτικό τρίγωνο», με πρωταγωνιστές τη Ρωσία, την Ευρωπαϊκή Ενωση και την Τουρκία, κάθε μέρα που περνά λόγω των ραγδαίων εξελίξεων στην Ουκρανία «δένεται» όλο και περισσότερο.

Την ίδια στιγμή, όμως, που η θέση της Τουρκίας αναδεικνύεται ακόμη μία φορά και η Αγκυρα αποκτά «δικαιώματα» εξαιτίας της στενότερης πλέον συνεργασίας της με την Gazprom, η Ελλάδα, συρόμενη από τις θέσεις και την πολιτική της «αυστηρής» Βρετανίας, για παράδειγμα, κινδυνεύει να υποστεί πρώτη και καλύτερη τις επιπτώσεις στην οικονομία της από την εφαρμογή των νέων «άτεγκτων» κυρώσεων εις βάρος της Ρωσίας.

Η Τουρκία, η οποία όσον αφορά την Ουκρανία έχει προτάξει εξαρχής, κατά τις συνομιλίες της με τη Μόσχα, το ειδικό ενδιαφέρον της για τους Τατάρους της Κριμαίας, το τουρκόφωνο αυτό μουσουλμανικό φύλο, απαιτεί και διαπραγματεύεται.

Εμφανίζεται καθ' όλα πρόθυμη να υποδεχθεί το ρωσικό φυσικό αέριο και να το διανείμει στην υπόλοιπη Ευρώπη, με σκοπό την κατάληψη της δεύτερης θέσης, μετά την Κίνα, στις προτιμήσεις της Μόσχας, ενώ στην περίπτωση που πράγματι συμβεί αυτό, η Τουρκία θα μετατραπεί στον δεύτερο εταίρο της Ρωσίας, μετά τη Γερμανία, στην ευρωπαϊκή ήπειρο, αφήνοντας πίσω της την Ιταλία.

Την ώρα δηλαδή που οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ε.Ε. διασταυρώνουν τα ξίφη τους πάνω από την Ουκρανία, η εξαρτώμενη κατά 60% από την Gazprom Τουρκία κατάφερε να παραμείνει -προς το παρόν τουλάχιστον- εκτός «πεδίου βολής», ενώ εάν η πρόταση του Τούρκου υπουργού Ενέργειας, Τανέρ Γιλντίζ, η οποία προβλέπει ο αγωγός South Stream να καταλήξει αντί της Αυστρίας στα σύνορα της Τουρκίας με τη Βουλγαρία, υλοποιηθεί ποτέ, ο γεωστρατηγικός ρόλος της Τουρκίας και η μόνιμη φιλοδοξία της να μετατραπεί σε ενεργειακό κόμβο-ρυθμιστή της ροής του πετρελαίου και του φυσικού αερίου στην περιοχή της νοτιοανατολικής Ευρώπης θα γίνουν επίσης πραγματικότητα.

Ταυτόχρονα, η χώρα μας θα χάσει το όποιο πλεονέκτημα της προσφέρει η χάραξη του αγωγού φυσικού αγωγού ΤΑΡ.

Ξεκινά στο μεταξύ στην Κωνσταντινούπολη η διεξαγωγή του International Energy and Environment Fair, το οποίο αναμένεται να φιλοξενήσει περί τους 16.000 ειδικούς επί των ενεργειακών υποθέσεων.

Ολες αυτές οι πρωτοβουλίες εντάσσονται στην προσπάθεια της Τουρκίας να αναπτύξει περαιτέρω τις δικές της δυνατότητες εκμετάλλευσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών που βρίσκονται στο υπέδαφός της, χερσαίο και θαλάσσιο.

ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ: Δηλώσεις Ζ.Κ. Γιούνκερ για την κλειστή περιοχή της κατεχόμενης Αμμοχώστου και υποσχέσεις για επίλυση του Κυπριακού

Ο υποψήφιος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, υποστηρίζει την πρόταση του Προέδρου Ν. Αναστασιάδη για επιστροφή στους Ελληνοκυπρίους της κλειστής περιοχής της κατεχόμενης Αμμοχώστου και εξαγγέλλει ότι εφόσον εκλεγεί, θα προβεί σε ενέργειες για λύση του Κυπριακού.

Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» ο κ. Γιούνκερ δηλώνει ότι «είναι πολύ εποικοδομητική εισήγηση» το πακέτο προτάσεων, που προωθεί ο Πρόεδρος Αναστασιάδης για την Αμμόχωστο και περιλαμβάνει -σημειώνει- και απευθείας εμπόριο υπό την επίβλεψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, αποφεύγει να απαντήσει κατά πόσον θα αποσύρει τον Κανονισμό της Επιτροπής για απευθείας εμπόριο μεταξύ κατεχομένων και χωρών - μελών της ΕΕ, Κανονισμός ο οποίος, σύμφωνα με τις γνωματεύσεις των νομικών υπηρεσιών του Συμβουλίου και της Ευρωβουλής, στηρίζεται σε «ακατάλληλη» νομική βάση.

Ο πρώην πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου δηλώνει ότι εάν εκλεγεί πρόεδρος της Επιτροπής, θα διασφαλίσει ότι η όποια συμφωνημένη λύση υπάρξει στο Κυπριακό θα είναι συμβατή με το κοινοτικό κεκτημένο και τις Αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σημειώνει πως τον ενθάρρυναν τα μηνύματα στήριξης της πολιτικής ηγεσίας και του επιχειρηματικού κόσμου και υποστηρίζει ότι σε περίπτωση λύσης του Κυπριακού, «το Εγχώριο Ακαθάριστο Προϊόν του νησιού θα μπορούσε να αυξηθεί πέραν των 2 δισ ευρώ, κατά μέσο όρο, στα πρώτα 5 χρόνια και γύρω στα 5 δισ. ευρώ μέσα στα πρώτα 10 χρόνια». Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Γιούνκερ διατυπώνει την εκτίμηση ότι οι Κύπριοι πολίτες θα απολαμβάνουν επιπρόσθετο ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα 1.700 ευρώ τα πρώτα πέντε χρόνια και 3.800 ευρώ τα πρώτα 10 χρόνια.

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΚΥΠΡΙΑΚΟ: Τορπίλες της Αγκυρας με πλαστούς χάρτες

Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ

Με μια νέα πρωτοφανή κίνηση, η Τουρκία επιχειρεί να υπονομεύσει τη διαδικασία των συνομιλιών στο Κυπριακό, να προωθήσει δια της πλαγίας την αναβάθμιση του ψευδοκράτους στον ΟΗΕ και να δημιουργήσει τετελεσμένα εις βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στην υφαλοκρηπίδα του νησιού.

Η Αγκυρα με επίσημο έγγραφο που κατέθεσε στα Ηνωμένα Εθνη (TURKUNO DT/4513427) και με παραλήπτη τον γενικό γραμματέα Μπαν κι Μουν, γνωστοποιεί τις 27 νέες συντεταγμένες της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας της μεταξύ της τουρκικής ακτής και των ακτών των Κατεχομένων της Βόρειας Κύπρου ζητώντας μάλιστα αυτή η οριοθέτηση να δημοσιεύει επισήμως και την περιοδική έκδοση του Δικαίου της Θάλασσας (Law of the Sea Bulletin) και να αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του DOALOS που περιλαμβάνει τις «θαλάσσιες οριοθετήσεις, τις θαλάσσιες ζώνες και περιοχές».  

Στο έγγραφο αυτό που έχει ημερομηνία 10 Απριλίου 2014 εκτός από τη λίστα των συντεταγμένων υπάρχει και η «αθώα» αναφορά στον σχετικό νόμο, με τον οποίο η Τουρκία «επικύρωσε τη συμφωνία οριοθέτησης, που καθόρισε τις συγκεκριμένες συντεταγμένες».

Παραπέμπει μάλιστα στην ιστοσελίδα της Τουρκικής Εφημερίδας της Κυβέρνησης όπου εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι η «αθώα» αναφορά παραπέμπει στη «συμφωνία» οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας την οποία σύναψε η Τουρκία με το ψευδοκράτος το 2011 και υπέγραψαν ο Ταγίπ Ερντογάν και ο Ντερβίς Ερογλου στη Νέα Υόρκη, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.

Με τον τρόπο αυτόν η Τουρκία όχι μόνο προσπαθεί να κατοχυρώσει και επισήμως τμήματα της κυπριακής υφαλοκρηπίδας (καθώς είναι προφανές ότι οι Τουρκοκύπριοι δεν διαπραγματεύτηκαν και τόσο σκληρά...) αλλά συγχρόνως να επιτύχει να νομιμοποιήσει την παράνομη κατοχική οντότητα στο πλαίσιο του ΟΗΕ, με την αναγνώριση διεθνούς νομικής προσωπικότητας που έχει τη δυνατότητα να συνάπτει συμφωνίες και να οριοθετεί ζώνες επί των οποίων ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα.

Στη «συμφωνία» την οποία επικαλείται η Τουρκία είναι ενδεικτικό ότι δεν έχουν ληφθεί υπόψη καν οι στοιχειώδεις κανόνες του Δικαίου της Θάλασσας παρά μόνον «ελήφθη ως βάση το διεθνές δίκαιο και οι αρχές της ευθυδικίας» (όπως είχε επίσημα ανακοινωθεί το 2011 στη Νέα Υόρκη), καθώς με τον τρόπο αυτόν και η Τουρκία επωφελείται από τη μη εφαρμογή του Δικαίου της Θάλασσας και θεωρεί ότι δημιουργεί νομικό προηγούμενο για τις οριοθετήσεις που θα ακολουθήσουν με τα υπόλοιπα παράκτια κράτη (και φυσικά την Ελλάδα).

Η νέα αυτή τουρκική πρόκληση εκδηλώνεται τη στιγμή που η Αγκυρα επιμένει να φέρνει σε δύσκολη θέση τον πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη ο οποίος δημοσίως έχει δεσμεύει ότι θα αποχωρήσει από τις συνομιλίες εάν συνεχισθεί η αμφισβήτηση της κυπριακής ΑΟΖ από το ερευνητικό σκάφος «Barbaros». Ομως το τουρκικό σεισμογραφικό συνεχίζει κανονικά το πρόγραμμα ερευνών που έχουν αναγγείλει οι τουρκικές αρχές και πλέει πραγματοποιώντας τις έρευνες της κυπριακής υφαλοκρηπίδας έναντι της Πάφου

Ενώ η κυπριακή κυβέρνηση με μεγάλο πολιτικό κόστος προσπαθεί να κρατήσει ζωντανή τη διαδικασία, τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως είχε υπολογιστεί αρχικά, καθώς οι Τουρκοκύπριοι, αν και εμφανίζονται με όλο και πιο ακραίες θέσεις, φαίνεται να έχουν κερδίσει πόντους στο επικοινωνιακό παιγνίδι με τη στήριξη και της Τουρκίας.

Ο κ. Ερογλου συναντήθηκε στον ΟΗΕ με τον γ.γ. Μπαν κι Μουν, που έδειξε να αναγνωρίζει τη... θετική συνεισφορά του Τουρκοκύπριου ηγέτη στη διαδικασία, ο Αμερικανός πρεσβευτής στη Λευκωσία Τζον Κόνινγκ έχει αναλάβει την εργολαβία των υποτιθέμενων ΜΟΕ όπως ήταν η περιφορά του Επιταφιου στον ναό του Αγίου Γεωργίου στην Αμμόχωστο, για πρώτη φορά μετά από σχεδόν έξι δεκαετίες και τελικά δίνεται η εντύπωση ότι το Κυπριακό είναι πρόβλημα ψυχολογικής επαναπροσέγγισης των δυο κοινοτήτων και όχι πρόβλημα εισβολής και κατοχής και παραβίασης βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο κ. Ερογλου επιμένει να ομιλεί για λύση που θα σέβεται τις δύο πραγματικότητες στο νησί και με μια δήλωση που υπονομεύει τις συνομιλίες υποστήριξε ότι δεν υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ Τουρκοκύπριων και Τούρκων (εποίκων) και όλοι είναι υπήκοοι της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» ανοίγοντας μάλιστα το παράθυρο για την παραχώρηση «υπηκοότητας» σε 40.000 εποίκους.

Το ενδιαφέρον τώρα στρέφεται στις 6 Μαΐου που είναι το επόμενο ραντεβού των δυο διαπραγματευτών για την ουσιαστική φάση των συνομιλιών όπου, όπως τόνισε ο Κύπριος κυβερνητικός εκπρόσωπος Νίκος Χριστοδουλίδης, θα φανεί «ποιες προοπτικές υπάρχουν, αν μπορούν πραγματικά να προχωρήσουν οι συνομιλίες, αν υπάρχουν συγκλίσεις σε κάποια θέματα, τα οποία θα επιτρέψουν μια πιο αισιόδοξη νότα όσον αφορά το αποτέλεσμα των συνομιλιών»...

ΕΧΟΥΝ ΞΕΣΑΛΩΣΕΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΙ Ο... ήπιος Ταλάτ πουσάρει τις πιο σκληρές θέσεις

ΤΟΥΡΚΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΕΟΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Το μόνο που μένει είναι να βγεί κανένας "προοδευτικός" "καθηγητής" να μιλήσει για «ένα συμπαγές τούρκικο πράγμα» και στο Αιγαίο !!!

Του ΣΑΒΒΑ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗ

Τελικώς, δεν μπορεί να πει κανείς αν υπάρχει άλλο κράτος στον κόσμο, όπου πρόσωπα που έχουν καταλάβει ηγετικούς θώκους -από τη θέση του πρωθυπουργού και του αρχηγού κόμματος έως τη θέση του επικεφαλής περιφερειακής κομματικής οργάνωσης ή του υποψηφίου στο ευρωψηφοδέλτιο- μπορούν με αποφάσεις ή ενέργειές τους να προκαλέσουν τεράστια εθνική ζημιά χωρίς να υπάρχουν ασφαλιστικές δικλίδες να αποτρέψουν τα χείρονα.

Η περίπτωση της πορείας της χώρας στον γκρεμό με τελική κατάληξη το ΔΝΤ από τον Γιώργο Παπανδρέου με τρόπο και υπό συνθήκες, οι οποίες θα πρέπει τουλάχιστον να διευκρινιστούν διεξοδικά από ανεξάρτητο όργανο, η περίπτωση της επιβολής της βούλησης μίας ομάδας κομματικών παραγόντων που συμπορεύονται με άτομα που αποτελούν τον σκληρό πυρήνα της τουρκικής εξωτερικής ενός κόμματος (όρα Τουρκική Ενωση Ξάνθης) επί της απόφασης που ελήφθη με συντριπτική πλειοψηφία από την Κεντρική Επιτροπή του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και η περίπτωση του υποψήφιου ευρωβουλευτή κ. Χριστόπουλου που -αν και ακαδημαϊκός- μίλησε με γλώσσα χασάπη, στην κυριολεξία αλλά και μεταφορικά, χαρακτηρίζοντας τη μειονότητα «ένα συμπαγές τούρκικο πράγμα» είναι ένα μικρό δείγμα του πού μπορεί να κατρακυλήσει η χώρα ερήμην της βούλησης των πολιτών.

Εν μέσω αυτής της τρικυμίας, η οποία έχει προκληθεί ακριβώς επειδή η πατρίδα μας είναι εγκλωβισμένη σε ένα καθεστώς κακιστοκρατίας όπου μπορεί να συμβεί το οτιδήποτε χωρίς οι πολίτες να έχουν τη δυνατότητα να αποτρέψουν εθνικές καταστροφές, οι εξελίξεις στον ελληνικό χώρο και στην ευρύτερη περιοχή τρέχουν και τουλάχιστον αξίζουν την προσοχή μας.

Θα αναφερθούμε σε τρία ζητήματα τα οποία, κατά την άποψή μας, είναι τα πιο ενδιαφέροντα:

Το πρώτο είναι τα «συλλυπητήρια» του Ερντογάν προς τους εγγονούς των Αρμενίων που έχασαν τη ζωή τους στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και των εκτοπισμών. Τη στιγμή που ο κλοιός γύρω από την Τουρκία σφίγγει, εν όψει της συμπλήρωσης ενός αιώνα από την «πρώτη γενοκτονία του 20ού αιώνα», όπως χαρακτήρισε τη γενοκτονία των Αρμενίων ο Πάπας Φραγκίσκος, της αναμενόμενης αναγνώρισης της γενοκτονίας από μια σειρά χωρών -με πρώτη και ισχυρότερη τις ΗΠΑ- και λόγω των εξελίξεων στην Ουκρανία και στον Καύκασο που επιβάλλουν την εξομάλυνση των σχέσεων Αρμενίας - Τουρκίας και το άνοιγμα των μεταξύ τους συνόρων, προς όφελος της Δύσης, ο Ερντογάν επέλεξε την οδό των συλλυπητηρίων αντί αυτή της συγγνώμης.

Παρότι δεν ικανοποιεί απολύτως τους στόχους του αρμενικού κινήματος και του αρμενικού κράτους, πρόκειται για μια εξέλιξη που, εκτός του ότι ικανοποιεί τις γεωπολιτικές απαιτήσεις της Δύσης που θέλουν να ενισχυθεί η επιρροή της στον Καύκασο και με το άνοιγμα των συνόρων Αρμενίας - Τουρκίας, αλλάζει τα δεδομένα και επιδιώκει την απενοχοποίηση της Τουρκίας σε διεθνές επίπεδο, εν όψει της συμπλήρωσης των 100 χρόνων, αλλά και της τουρκικής κοινωνίας, μέρος της οποίας με πρωτεργάτες τους Κούρδους συμμετέχει ενεργά στις εκδηλώσεις μνήμης που γίνονται σε όλο και περισσότερες πόλεις της Τουρκίας και του τουρκοκρατούμενου Κουρδιστάν, τη στιγμή που μέχρι πριν από πέντε χρόνια ακόμη και η άρθρωση της λέξης «γενοκτονία των Αρμενίων» αποτελούσε ιδιώνυμο αδίκημα.

Το γεγονός δε ότι μεταξύ των λαών που υπέστησαν τα δεινά την εν λόγω περίοδο ο Ερντογάν δεν συμπεριλαμβάνει τους Ελληνες έχει να κάνει με τους υπολογισμούς του, που σχετίζονται με τις εξελίξεις στο Κυπριακό και τις θαλάσσιες ζώνες.

Οσον αφορά το Κυπριακό, το οποίο θεωρεί ήσσονος σημασίας σε σχέση με τα τεκταινόμενα στις θαλάσσιες ζώνες, είναι πιθανόν ο Ερντογάν να προχωρήσει σε μια κίνηση καλής θέλησης στο θέμα της Αμμοχώστου, για να εξευμενίσει τον διεθνή παράγοντα και να ισχυροποιήσει τη διαπραγματευτική θέση του όταν αρχίσει να συζητείται η καρδιά του ζητήματος, στο πλαίσιο ενός ξαναζεσταμένου Σχεδίου Ανάν, με τα ανάλογα «καρυκεύματα» που επιβάλλει η γεωπολιτική συγκυρία.

Ενδεικτικό των προθέσεων και της σημασίας που δίνει η Αγκυρα στην ελληνική πλευρά, και ειδικότερα στις δηλώσεις του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι το γεγονός ότι το ερευνητικό πλοίο «Βάρβαρος» τις μέρες αυτές είναι στα ανοιχτά της Πάφου και κάνει έρευνες εντός της νομιμότατης κυπριακής ΑΟΖ, παρά τις δηλώσεις του κ. Αναστασιάδη ότι θα φύγει από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων αν γίνει κάτι τέτοιο. Και όπως βλέπουμε, το «Βάρβαρος» είναι στην κυπριακή ΑΟΖ και ο κ. Αναστασιάδης όχι μόνο δεν έφυγε από το τραπέζι αλλά δεν κουνήθηκε ρούπι!

"Επίγεια σοφία"

Η προδοσία είναι θέμα ημερομηνίας

Καρδινάλιος Ρισελιέ, 1585-1642, Γάλλος Πρωθυπουργός

Δίχως προδότη, κάστρο δεν πατιέται.

Αγνώστου

Ο μεν δειλός της πατρίδος, ο δε φιλόδοξος της πατρώας ουσίας εστί προδότης.

Σωκράτης, 469-399 π.Χ., Αρχαίος Ελληνας Φιλόσοφος

Σαν σήμερα (28/4/ΧΧΧΧ)

1923: Ανοίγει της πύλες του το Γουέμπλεϊ σε 200.000 θεατές οι οποίοι παρακολουθούν  τον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας, ανάμεσα στη Μπόλτον και τη Γουέστχαμ.

1992: Δακρυσμένος μπροστά στο φακό της τηλεόρασης, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Καραμανλής, δηλώνει: «Υπάρχει μόνο μία Μακεδονία και η Μακεδονία αυτή είναι Ελληνική».

1908: Γεννιέται ο Όσκαρ Σίντλερ, γερμανός επιχειρηματίας, που έσωσε τις ζωές 1.200 Εβραίων κατά τη διάρκεια του ολοκαυτώματος.

1916: Γεννιέται ο ιταλός βιομήχανος και κατασκευαστής πολυτελών αυτοκινήτων  Φερούτσιο Λαμποργκίνι

1945: Δολοφονείται ο Μπενίτο Μουσολίνι