ΕΓΚΛΗΜΑ

Του ΓΙΩΡΓΟΥ Χ. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ

Προσπαθείς να βρεις μια λογική αιτία για το μακελειό, για τον άδικο θάνατο τόσων αθώων ανθρώπων, να αποκρυπτογραφήσεις τα «γιατί;», να εξηγήσεις το παραλήρημα, το συμπυκνωμένο μίσος των σφαιρών· το μόνο που καταφέρνουν, τελικά, οι αναλύσεις, όταν υπάρχουν νεκροί, είναι να σαρκάζουν τη λογική.

Οι Ισραηλινοί σκοτώνουν και πάλι, γιατί θεωρούν ότι απειλούνται.

Τους απειλούν οι λέξεις του διάσημου Αμερικανο-Εβραίου Νόαμ Τσόμσκι και γι’ αυτό τον σταματούν στα σύνορα μην επιτρέποντάς να εισέλθει στο Ισραήλ για να συμμετάσχει σ’ ένα συνέδριο.

Τους απειλούν όλοι εκείνοι που αισθάνονται αλληλεγγύη στο πάθος, στον πόνο και στην πείνα των Παλαιστινίων που είναι αποκλεισμένοι στη Γάζα.

Τους απειλούν τα σχολεία του ΟΗΕ, το νοσοκομείο της Ερυθράς Ημισελήνου και το κτήριο των διεθνών μέσων ενημέρωσης που ισοπέδωσαν στην τελευταία επιδρομή τους στη Γάζα.

Τους απειλεί η αλληλεγγύη προς τους Παλαιστίνιους που δεινοπαθούν οικτρά.

Έτσι, χθες τα ξημερώματα χτύπησαν και μακέλεψαν πλοιάρια που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια και ακτιβιστές στη Γάζα, μεταξύ των οποίων –σύμφωνα με πληροφορίες- κι ένας επιζών του Ολοκαυτώματος. Και διερωτάται κανείς, γιατί εκείνοι που απειλήθηκαν από την Τελική Λύση, την επιβάλλουν στους άλλους; Που εδράζεται άραγε αυτός ο απάνθρωπος φανατισμός εκείνων που τον υπέστησαν τα ίδια από τον Χίτλερ;

Ιστορικά είναι γνωστό πως ο εβραϊκός φονταμενταλισμός δημιουργήθηκε το 1975 από την αντίδραση του Ισραήλ στην απόφαση των Ηνωμένων Εθνών, που το κατήγγειλε για σιωνιστικό ρατσισμό. Την εξ αυτής γενικευμένη ανασφάλεια εκμεταλλεύτηκαν οι εξτρεμιστές του ριζοσπαστικού εθνικού θρησκευτικού κόμματος, δημιουργώντας μια νέα μορφή θρησκευτικού φανατισμού που εκτρεφόταν από την εντατικοποίηση της πνευματικής διάστασης του σιωνισμού.

Έκτοτε, οι ισραηλινοί από εκλεκτός λαός του Θεού έγιναν τα επίλεκτα θύματα όλου του κόσμου, σύμφωνα με το σύνθημα «Όλος ο κόσμος είναι εναντίον μας».

Σ’ αυτή την λογική εδράζεται και η κατηγορία εναντίον του ίδιου του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών από τον Ισραηλινό υπουργό πληροφοριών και διασποράς Youli Edelstein για «αντισημιτισμό»! Κι αυτό διότι τα Ηνωμένα Έθνη… τόλμησαν να υιοθετήσουν την έκθεση της επιτροπής έρευνας για την πολύνεκρη εισβολή στη Γάζα, κατηγορώντας το ισραηλινό στρατό για εγκλήματα πολέμου.

Όμως εδώ θα πρέπει να δούμε και την όξυνση των σχέσεων Ισραήλ-Τουρκίας. Αναφερόμαστε στα συνεχή διπλωματικά επεισόδια του Ισραήλ με την Τουρκία, που χθες έλαβαν αιματηρή μορφή. Πρόκειται άραγε για τη σύγκρουση δύο περιφερειακών δυνάμεων, μία παλαιά και μία αναδυόμενη ή για κάτι άλλο; Ότι κι αν είναι, όταν σκοτώνονται αθώοι και μάλιστα «ανθρωπιστές», τότε τα αιμοσταγή αυτά καθεστώτα πρέπει να μην έχουν μέλλον, αν θέλει να έχει μέλλον ο ανθρώπινος πολιτισμός.

ΥΓ Τι έγινε αλήθεια ο ευαίσθητος και... ανθρωπιστής Μπάρακ Ομπάμα; Απλώς λυπήθηκε, όπως εκείνος ο δημοσιογράφος της ΝΕΤ -γνωστός για τα φιλοαμερικανικά αισθήματά του- που κατακεραύνωνε όσους μιλούσαν για 19 νεκρούς. "Εννέα ήταν οι νεκροί" έλεγε, λες και αυτό καθιστούσε μικρότερο το έγκλημα!

Δεν περνάς κυρα-Μαρία, δεν περνας δεν περνας...

Του ΦΩΤΗ ΓΕΩΡΓΕΛΕ

Δίπλα στο σπίτι μου υπάρχει κρεμασμένο ένα μεγάλο πανό με τεράστια γράμματα: Δεν θα περάσουν.

Αυτό το ρήμα χωρίς ουσιαστικό, αυτή η γενικότητα του συνθήματος, είναι το πρόβλημα. Αν δεις γύρω σου, καλυμμένη πίσω από την εύλογη αντίθεση σε μειώσεις μισθών και συντάξεων, βρίσκεται μια καθολική αντίδραση σε κάθε μεταρρύθμιση που προτείνει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Είμαστε αντίθετοι στην απελευθέρωση των αγορών, αντίθετοι στο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, είμαστε αντίθετοι στην κατάργηση της αυτοτελούς φορολόγησης, είμαστε αντίθετοι στη συγχώνευση των ευγενών ταμείων με τους πληβείους, είμαστε αντίθετοι στην κατάργηση των φόρων υπέρ τρίτων, αντίθετοι στην κατάργηση του καμποτάζ, αντίθετοι στις ταμειακές μηχανές, στην υποχρέωση όλων να εκδίδουν απόδειξη, αντίθετοι στην κατάργηση των εθελούσιων εξόδων και των πρόωρων συντάξεων, αντίθετοι στην εξομοίωση των ορίων ηλικίας, αντίθετοι στις προσλήψεις μόνο με το ΑΣΕΠ, αντίθετοι στην κατάργηση των αδιαφανών επιδοτήσεων, των επιδομάτων, των αφορολόγητων, αντίθετοι στην κατάργηση των 15ων και 16ων μισθών, στο κλείσιμο των δημοτικών επιχειρήσεων που χρεοκοπούν. Είμαστε αντίθετοι στον Καλλικράτη, ένας δήμαρχος κάνει απεργία πείνας. Είναι δυνατόν να χρεοκοπεί η χώρα σου και να κάνεις απεργία πείνας για να μην ενωθεί η γειτονιά σου με τη διπλανή γειτονιά;

Αν προσθέσεις όλα τα «δεν θα περάσουν», τότε πρέπει ν’ αρχίσεις να απορείς. Δηλαδή, σε τι ακριβώς δεν είμαστε ευχαριστημένοι τα προηγούμενα χρόνια και δηλώναμε απαξία, δυσαρέσκεια, απογοήτευση απ’ την κατάσταση; Αφού όλα μας αρέσουν.

Έχουμε μπει σε ένα φαύλο κύκλο. Επειδή δεν κάναμε τις μεταρρυθμίσεις που έπρεπε, χρεοκοπήσαμε. Επειδή χρεοκοπήσαμε κόβουμε μισθούς και συντάξεις για να περιορίσουμε τα ελλείμματα, ώστε με τα 110 δις που μας δάνεισαν οι εταίροι μας να κερδίσουμε χρόνο και να πραγματοποιήσουμε έστω και στην παράταση τις αλλαγές που χρειάζονται, ώστε να πάρει μπρος ξανά η οικονομία και να πάψουμε να παράγουμε χρέη. Επειδή καθυστερούμε να πραγματοποιήσουμε τις αλλαγές η σπατάλη του κράτους δεν μειώνεται, μπαίνουμε ακόμα περισσότερο στην ύφεση, οπότε αναγκαζόμαστε σε νέες περικοπές των μισθών και των συντάξεων.

Πολιτικά κόμματα, επαγγελματικές ενώσεις, εργατικά συνδικάτα, κοινωνικές ομάδες, μοιάζουν να μην έχουν καν αντιληφθεί την κατάσταση της χώρας. Δεν κάνουν καμία υποχώρηση, κανένα συμβιβασμό, προσπαθούν να μη χάσουν τα προνόμιά τους, να μην αποδεχθούν καμιά αλλαγή επιχειρώντας να μεταφέρουν το βάρος στο σύνολο, με οριζόντιες μειώσεις μισθών και φόρους. Είναι μάταιο. Αυτό το παιχνίδι οδήγησε στη χρεοκοπία. Τώρα είμαστε μέσα στη χρεοκοπία. Οι αλλαγές θα γίνουν ή θα πτωχεύσουμε.

Θα ’χετε ίσως προσέξει ότι για πρώτη φορά, επειδή έχουν μπει πια μέσα οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της κοινότητας και του Νομισματικού ταμείου, έχουν σπάσει τα στεγανά, έχουν ανοίξει τα στόματα και μαθαίνουμε πληροφορίες που πριν ήταν επτασφράγιστα μυστικά της κρατικής γραφειοκρατίας. Αν παρακολουθείς τα δελτία ειδήσεων, κάθε μέρα μαθαίνεις για πολυτελή γραφεία δημόσιων υπηρεσιών με νοίκι 50.000 το μήνα για να στεγάζονται 20 άτομα, για ανακαινίσεις γραφείων των 500.000, για νομούς με τις αναπηρικές συντάξεις να φτάνουν το 25% του συνόλου, για κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων που κληροδοτούν τις συντάξεις στις κόρες τους, για δεκάδες χιλιάδες νεκρούς που εξακολουθούν να παίρνουν τη σύνταξη, για δημοτικές επιχειρήσεις που χρηματοδοτούν μπουζουξίδικα και ποδοσφαιρικές ομάδες. Δεν υπάρχει άλλο κράτος στον κόσμο που ο υπουργός να ζητάει από τους δημόσιους υπαλλήλους να δηλώσουν οι ίδιοι την ύπαρξή τους για να απογραφούν, μήπως μάθει πόσους έχουμε, πόσο πληρώνονται και από πού.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ήδη επιστρέφει σχέδια νόμου πίσω. Τους κοροϊδεύουμε. Η αντιμετώπιση της σπατάλης στα ταμεία και τα νοσοκομεία δεν είναι πειστική. Τα σχέδια για την απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων μάλλον διαιωνίζουν την κατάσταση. Η λαφυραγώγηση του δημοσίου χρήματος συνεχίζεται. Το κλείσιμο των λιμανιών καταστρέφει τον τουρισμό. Η εξόντωση του εμπορικού κέντρου μάς βυθίζει ακόμα περισσότερο στην ύφεση. Σπατάλη, ύφεση, δηλαδή περισσότερη χρεοκοπία, άρα νέα μέτρα μείωσης του βιοτικού επιπέδου. Αν δεν σπάσουμε το φαύλο κύκλο, δεν υπάρχει ελπίδα. Αυτή τη στιγμή βγάζουμε οι ίδιοι με τα χέρια μας τα μάτια μας.

Αυτό που κόμματα, μέσα ενημέρωσης, συνδικαλιστικοί φορείς, επαγγελματικά σωματεία δεν μπορούν να δουν, βυθισμένα σε ένα στενό, αυτοκτονικό, μικροπολιτικό και συντεχνιακό παιχνίδι υπεράσπισης κεκτημένων, η κοινωνία δείχνει ότι το βλέπει. Γι’ αυτό, παρ’ ότι πιεσμένη, παρ’ ότι ξέρει ότι όπως πάντα θα πονέσουν περισσότερο αυτοί που φταίνε λιγότερο, μένει ακόμα ψύχραιμη και περιμένει. Μήπως έστω κι έτσι, έστω και βίαια, γίνουν αυτές οι αλλαγές που θα ανοίξουν τις πόρτες σε νέες δουλειές, σε υγιείς επιχειρήσεις χωρίς διαπλοκή, σε ταμεία που θα δίνουν συντάξεις και σ’ αυτούς που είναι τώρα νέοι, σε δημόσιες υπηρεσίες που σέβονται τον πολίτη, σε μια χώρα που οι πολίτες δεν θα είναι πελάτες.

Με αυτή τη σιωπηλή κοινωνία συνομιλεί η κυβέρνηση, έστω κι αν δεν το έχει καταλάβει. Αν την απογοητεύσει, η ευθύνη θα είναι όλη δικιά της.

ΠΗΓΗ ATHENSVOICE

Η «Φαντασία» µου τα φταίει...

Του Κωστή Παπαϊωάννου

Η παρουσία του Πρωθυπουργού στην κατεδάφιση παραλιακού κέντρου είχε στοιχεία πατροκτονίας.Η «Φαντασία» ήταν από τα µαγαζιά που ανέδειξε η αισθητική του Πατέρα - Ηγέτη. Το ίδιο ισχύει για την αποκαθήλωση του Βοσκόπουλου. Μόνο που η πατροκτονία ήρθε αργά: η «Φαντασία» ήταν ήδη κουφάρι και ο Βοσκόπουλος γερασµένο είδωλο.

Πάνε χρόνια από τότε που η παραλιακή µε τα «πολιτιστικά κέντρα» του Ευ. Γιαννόπουλου αποτελούσε το απόλυτο σύµβολο της νεοελληνικής κοινωνικής κινητικότητας. Η οδός που έβγαλε τις µάζες των µη προνοµιούχων στη θάλασσα των υπεσχηµένων. Ενα πελώριο πλυντήριο για ξέπλυµα χρήµατος και αποχρωµατισµό συνειδήσεων: πολλοί πορεύτηκαν «την οδό της απωλείας» από τις µεγάλες πίστες της επταετίας ώς το «πρώτο τραπέζι» της Αλλαγής και µετά στις ακριβές υπουργικές κουρτίνες της γαλάζιας διακυβέρνησης.

Στα οριακά χρόνια του 80, µια νέα φρουρά βγήκε µε γκάζι στην παραλιακή. Θεωρούσε ότι οι δεκαετίες της στέρησης της χάριζαν διαρκή ιστορική δικαίωση. Της χρωστούσε η Ιστορία αλλά εκείνη δεν χρωστούσε σε κανέναν και πάντως όχι στην Εφορία. Ετσι, συµπληρώθηκε η µεταπολεµική δεξιά ανοµία επιχειρηµατιών και τραπεζιτών µε το άτσαλο «σοσιαλιστικό» άνοιγµα µιας άλλης ανοµίας προς τα κάτω. Ο θαυµατοποιός Ηγέτης πολλαπλασίαζε και µοίραζε τη µη λογοδοσία ως αντίδωρο για τη σιωπή των αµνών. Οταν κατέλαβαν τα θερινά ανάκτορα είχαν ήδη συνηθίσει το πρόσωπο του τέρατος στον καθρέφτη. «Αυτός ο άνθρωπος αυτός, ήταν ο άλλος µου εαυτός» τραγουδούσε η Ελλάδα στις πίστες υµνώντας τον Πατέρα - Ηγέτη.

Η δεύτερη πρωθυπουργική πατροκτονία είναι η βίαιη αποδόµηση θεσµών κοινωνικής προστασίας που θέτει σε πρωτοφανή δοκιµασία την κοινωνική συνοχή. Εκπορεύεται από το ίδιο κόµµα που συστηµατικά καλλιέργησε την πλάνη ότι υπάρχει κοινωνικό κράτος χωρίς πόρους. Οτι η κοινωνική δικαιοσύνη προσφέρεται δωρεάν. Οτι αρκεί να φωνάξουµε ένα σύνθηµα κάτω από την εξέδρα για να το πάρει ο Ηγέτης και να το κάνει άκοπη πραγµατικότητα.

Τριάντα χρόνια κράτησε η βόλτα της νέας φρουράς στην παραλιακή. Στα βήµατα του αρχηγού, µε τη λίµπιντο στο κόκκινο και την αισθητική στο µαύρο. Στα φώτα της παραλιακής τα πράσινα πρόσωπα έγιναν γαλάζια και µετά ξανά πράσινα. Γέρασαν, ήρθαν άλλοι στη θέση τους, γέρασαν κι αυτοί. Εκαναν το χειρότερο που µπορούσαν, έφτιαξαν σχολή. Και φοίτησαν πολλοί. Ευτυχώς, όχι όλοι.

ΥΓ: «Είπαµε κ. Μαντέλη να κάνετε ένα δωράκι στον εαυτό σας, αλλά όχι και τέτοιο δωράκι», σχολίασε αδιόρθωτος ο παλιός αρχηγός από τον άλλο κόσµο. Ο αρχηγός που έκανε υπουργό τον κ. Μαντέλη έβγαλε µια δειλή ανακοίνωση σε αυτόν τον κόσµο.

http://www.antiphono.wordpress.com/  

Η ρουλέτα της Ιστορίας

Του JOSCHKA FISCHER / Suddeutsche Zeitung

Αυτό τον μήνα η Ε.Ε. αντίκρισε την άβυσσο της ιστορικής της αποτυχίας. Στο προσκήνιο οι διαβουλεύσεις αφορούσαν τη σταθεροποίηση της Ελλάδας και του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος, αλλά το ουσιαστικό θέμα ήταν "διάσωση τραπεζών, μέρος β'". (...)

Στο μέλλον πρέπει να τεθεί το ερώτημα, πόσα χρέη και πόσες περιπτώσεις στήριξης είναι πρόθυμες να επωμιστούν οι δυτικές δημοκρατικές κοινωνίες, προτού η κρίση του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος μετατραπεί σε κρίση των δυτικών δημοκρατιών. Μάλλον, όχι πλέον πάρα πολλές. (...)

Οι δυτικές κοινωνίες όπως και οι ανερχόμενες δυνάμεις είναι σήμερα πολύ πλουσιότερες απ' ό,τι στον Πρώτο Παγκόσμιο, αλλά η ύπαρξη πυρηνικών αποκλείει πλέον μια προοπτική νέου παγκόσμιου πολέμου μεταξύ ισχυρών. (...)

Αυτή η μεταμοντέρνα παγκόσμια κρίση δεν θα αποβεί ολικώς καταστροφική, όμως όλα δείχνουν ότι θα είναι μακροχρόνια και πως εκρήξεις, όπως της Ελλάδας και του ευρώ, θα έπονται περαιτέρω διαβρωτικές εξελίξεις: πληθωρισμός, στασιμότητα και αναταραχές μέσα στις δυτικές κοινωνίες. (...)

Οι μεταμοντέρνες κρίσεις προκαλούν μεταμοντέρνους κινδύνους: διάλυση, κενά εξουσίας και οικονομική κατάρρευση. (...)

Παρακολουθώντας τις κινήσεις των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, δεν μπορούμε να προσπεράσουμε το ερώτημα, εάν έχουν συνειδητοποιήσει το ύψος του τιμήματος το οποίο παίζουν επί του παρόντος στη ρουλέτα της Ιστορίας. Το γεγονός ότι η παρούσα παγκόσμια κρίση είναι μεταμοντέρνα, δεν την καθιστά λιγότερο επικίνδυνη από τις προηγούμενες

Το κράτος της (αντι)ανάπτυξης

Του Θόδωρου Λουκάκη

(τ. καθηγητή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου)

Εάν η λειτουργία του κρατικού κυρίως αλλά και του ιδιωτικού τομέα δεν βελτιωθεί πάραυτα, μας βλέπω για... ελεγχόμενη χρεοκοπία τύπου Μέρκελ και εκπαραθύρωση από την ΕΕ. Ευτυχώς, υπάρχουν πεδία που προσφέρονται για άμεσο εξορθολογισμό χωρίς να απαιτούνται επενδύσεις, όπως προφανώς η παραγωγική χρήση του υπάρχοντος επιστημονικού δυναμικού. Τρία παραδείγματα προς κατανόηση:

Η καινοτομία

Ο οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτζ θεωρεί ότι τώρα πια η καινοτομία και όχι οι επενδύσεις είναι η πραγματική μηχανή της ανάπτυξης. Δυστυχώς, η επί του θέματος ολιγωρία των κυβερνήσεων και η τριτοκοσμική συμπεριφορά του επιχειρηματικού κόσμου μάς έχουν και εδώ ουραγούς. Και επειδή είμαστε χώρα που δεν παράγει σχεδόν τίποτε εξαγώγιμο (η Βιοχάλκο μόνη της καταφέρνει το 10% των εξαγωγών της χώρας παρά τις δυσκολίες στις μεταφορές!), χωρίς ανάπτυξη της καινοτομίας μην αναμένετε σωτηρία.

Με την καινοτομία θα πρέπει να ασχολείται σοβαρότατα η Γενική Γραμματεία Ερευνας και Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ), όμως δεν υπάρχει στέλεχος που να έχει (κάποια έστω) πείρα σε θέματα καινοτομίας και μεταφοράς τεχνολογίας και ως εκ τούτου έκλεισαν τα Γραφεία Μεταφοράς Τεχνολογίας που λειτουργούσαν στα ερευνητικά κέντρα και στα πανεπιστήμια και ήταν η μόνη σύνδεση της παραγωγής με την έρευνα στη χώρα!

Η ΓΓΕΤ περιήλθε πρόσφατα στο υπουργείο Παιδείας και απέκτησε ως αρχηγό τον δρα Αχ. Μητσό με ευρωπαϊκές περγαμηνές και φίλο του Πρωθυπουργού. Στον νέο γραμματέα όμως εκχωρήθηκαν μηδαμινές αρμοδιότητες σε σχέση με όσες είχαν οι προηγούμενοι γενικοί γραμματείς στο υπουργείο Ανάπτυξης. Ποιος άραγε έκανε τον αμόρφωτο αυτόν σχεδιασμό;

Τα υποβρύχια

Στις 17.1.2010 δημοσιεύθηκε στο «Βήμα» η πονεμένη ιστορία των γερμανικών υποβρυχίων στα Ελληνικά Ναυπηγεία. Το άρθρο εξηγούσε το λειτουργικό πρόβλημα του πρώτου υποβρυχίου που κατασκευάστηκε και γιατί το ελαττωματικό υποβρύχιο θα μπορούσε να παραληφθεί υπό όρους και με σοβαρή μείωση στο τίμημα.

Στις 25.1.2010 ο πρύτανης του ΕΜΠ καθηγητής Κ. Μουτζούρης ενεχείρισε προσωπικά στον αρμόδιο υπουργό Ευ. Βενιζέλο επιστολή με το άρθρο και περιγραφή των διεθνούς εμβέλειας τεχνολογικών δυνατοτήτων του ιδρύματος στην περιοχή του τεχνικού προβλήματος (καθηγητής Κ. Σπύρου). Ο υπουργός υποσχέθηκε ότι θα διαβιβάσει την επιστολή στην ηγεσία του ΠΝ και έκτοτε ουδέν νεώτερον από το Ναυτικό μέτωπο.

Ο έλληνας φορολογούμενος έχει πληρώσει για τη δημιουργία και λειτουργία της Σχολής Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών, η οποία έχει 26 καθηγητές (από 2 το 1972 οπότε την ξεκινήσαμε!). Η σχολή αυτή είναι ίσως η καλύτερη στην Ευρώπη και στην Αμερική από απόψεως προγράμματος, ανθρωπίνου δυναμικού και υποδομών και έχει καλύψει τις ανάγκες του ΠΝ δεκάδες φορές. Οταν όμως ήρθαν τα (επιστημονικά) δύσκολα, οι μεν Γερμανοί ζήτησαν την υπεράσπιση της επάρκειας του ελαττωματικού υποβρυχίου από καθηγητή της Σχολής Ναυπηγών του Πανεπιστημίου του Αμβούργου, ενώ το ΠΝ ουδόλως αισθάνθηκε την ανάγκη να πλησιάσει το ΕΜΠ. Οπότε, για να βεβαιωθώ ότι δεν μου διέφευγε κάτι, προσέφυγα στους διεθνείς δείκτες για να συγκρίνω τις δημοσιεύσεις και τις αναφορές των δύο ειδικών. Εχοντας, λοιπόν, και την έξωθεν καλή μαρτυρία, έρχομαι διά να ερωτήσω με ποιες τεχνικές γνώσεις διαπραγματεύονται το ΠΝ και το υπουργείο Αμυνας το τεράστιο τεχνοοικονομικό θέμα με τους Γερμανούς. Πώς θα αντιμετωπιστεί επιχειρησιακά το λειτουργικό πρόβλημα του ελαττωματικού υποβρυχίου που παραλάβαμε και πώς θα προστατευθούμε από παρόμοιο πρόβλημα στα τρία αδελφά υποβρύχια; Πού βρίσκεται επί του θέματος η διαφάνεια που επαγγέλλεται η κυβέρνηση και τι θα γίνει με τις μίζες της αρχικής παραγγελίας 83 εκατ. ευρώ;

Η απαγόρευση

Η απαγόρευση απόπλου επιβατηγών πλοίων λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών είναι ελληνική πατέντα ασχετοσύνης του 1976! Τα σημερινά μεγάλα επιβατηγά/ οχηματαγωγά πλοία ουδεμία ανάγκη του μέτρου έχουν. Πουθενά αλλού στην Ευρώπη κρατική υπηρεσία δεν επεμβαίνει στην κρίση του πλοιάρχου, όπως κάνει εδώ το ΥΕΝ.

Η επιστημονική αντιμετώπιση του θέματος αποτέλεσε το αντικείμενο μεγάλου κρατικού ερευνητικού έργου που περατώθηκε το 2007 με τίτλο «Σύστημα παρακολούθησης και πρόγνωσης κυματισμών με εφαρμογές στην εμπορική ναυτιλία» με προϋπολογισμό 2,57 εκατ. ευρώ! Στο έργο συμμετείχαν εταιρείες και δημόσιοι φορείς και φορέας-χρήστης είχε δηλώσει επισήμως το ΥΕΝ. Το έργο είχε ιδιαίτερη επιτυχία και είχαν ανοίξει (με εντόπια τεχνολογία και μέσα) όλοι οι δρόμοι ώστε το ΥΕΝ να διαθέτει ίδιο σύστημα πρόγνωσης του καιρού στις περιοχές των πλόων και ιδίως γύρω από τα λιμάνια. Να διαθέτει ίδια μέσα πρόβλεψης της ασφάλειας των πλόων και ακόμη να είναι προβλέψιμη και η άνεση των επιβατών. Διεθνώς πρωτοποριακά επιτεύγματα δηλαδή. Ως εκ τούτου, το ΥΕΝ αρνήθηκε τελείως αναιτιολόγητα να παραλάβει το έργο!!!

Εσείς θα αγοράζατε ομόλογα ενός τέτοιου κράτους; Μήπως κάποιος αρμόδιος έχει κανένα σχόλιο; Εκτός από διαφάνεια, μήπως θα έπρεπε να υπάρχει και ευθιξία;

130 εκατ. ευρώ χρωστούν ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ.

Της Φωτεινης Kαλλιρη

Αποτυχημένοι διαχειριστές στα του «οίκου τους» αποδεικνύονται τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας. Δεν είναι τυχαίο ότι έχουν ήδη «προεισπράξει» την κρατική χρηματοδότηση που δικαιούνται έως και το 2016, μέσω τραπεζικών δανείων, βάζοντας ουσιαστικά ως ενέχυρο τα ποσά που «έχουν λαμβάνειν» από τον κρατικό προϋπολογισμό. Το αποτέλεσμα; Χρωστούν σήμερα σε τράπεζες περί τα 130 εκατ. ευρώ!

Επί της ουσίας, συνομολογούν ότι... έχουν «πτωχεύσει», ενώ με την εναλλακτική επιλογή του δανεισμού –πολλών εκατομμυρίων ευρώ– ως τρόπου «επιβίωσης», αντί της μείωσης των λειτουργικών δαπανών τους, αυτό που κάνουν είναι να δίνουν το κακό παράδειγμα. Οπως είναι φυσικό, υπό αυτές τις συνθήκες και υπό το βάρος των ραγδαίων εξελίξεων στο σκάνδαλο της Siemens, ανοίγει και πάλι το κεφάλαιο «πολιτικό χρήμα και διαφάνεια».

Η λογική να θωρακιστεί το πολιτικό σύστημα για να αντιμετωπίσει φαινόμενα διαπλοκής πολιτικών και επιχειρηματικών συμφερόντων, συζητήθηκε έντονα κατά τη διάρκεια της τελευταίας συνταγματικής αναθεώρησης, χωρίς, ωστόσο, να προχωρήσει η θεσμοθέτηση της κρατικής επιχορήγησης, ως μόνης πηγής χρηματοδότησης κομμάτων. Mε το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο για τη χρηματοδότηση, τον έλεγχο των οικονομικών των κομμάτων και των υποψήφιων βουλευτών, τίθενται απαγορεύσεις, προϋποθέσεις, πλαφόν και όρια εκλογικών δαπανών. Aπαγορεύεται η χρηματοδότηση των κομμάτων από νομικά πρόσωπα, αλλά επιτρέπονται μικρές χορηγίες από ιδιώτες (μέχρι 15.000 ευρώ), όπως και η χρηματοδότηση από νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, που ανήκουν αποδεδειγμένα σε... πολιτικό κόμμα! Πόσα κόμματα, όμως, έχουν ΝΠΙΔ στην κυριότητά τους;

Σύμφωνα με τον ν. 3023/2002, σε περίπτωση παράνομης χρηματοδότησης κομμάτων ή υποψηφίων βουλευτών, προβλέπεται φυλάκιση έως δύο ετών και χρηματική ποινή τουλάχιστον 30.000 ευρώ. Ομως οι έλεγχοι είναι υποτονικοί και μέχρι σήμερα δεν έχουν επιβληθεί κυρώσεις σε παραβάτες. Αρκεί να σημειωθεί ότι τα τελευταία 20 χρόνια υποψήφιοι και κόμματα έχουν δαπανήσει περίπου 7,2 δισ. ευρώ για να καλύψουν τις προεκλογικές δαπάνες τους και να προβληθούν (σύμφωνα με μελέτη που εκπονήθηκε από τον καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Μ. Χαιρετάκη) για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος του προβλήματος. Ο έλεγχος που γίνεται περιορίζεται στην τυπική θεώρηση των δικαιολογητικών τα οποία υποβάλλονται. Ακόμη και σε περιπτώσεις κατά τις οποίες οι δηλούμενες εκλογικές δαπάνες είναι πρόδηλα σε αναντιστοιχία με τις πραγματικές εκλογικές δαπάνες δεν γίνεται ουσιαστικός έλεγχος. Aπό τα πέντε κόμματα στη Βουλή μόνο το KKE διαφωνεί με την πρόταση για αποκλειστική επιχορήγηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, καθώς κύρια πηγή εσόδων των ταμείων του είναι οι προσφορές των μελών του και των φίλων του κόμματος.

Οι κανόνες που προτείνει το Συμβούλιο της Ευρώπης πάντως δεν απαγορεύουν τη χρηματοδότηση κομμάτων και πολιτικών από επιχειρήσεις και ιδιώτες, αλλά θέτουν τις πολιτικές χορηγίες υπό στενή παρακολούθηση.

Οι ισολογισμοί

Μόνο για το 2008 τα κόμματα έλαβαν 78,4 εκατ. ευρώ (σε αυτό το ποσό περιλαμβάνεται και η έκτακτη επιχορήγηση για την κάλυψη επικοινωνιακών αναγκών λόγω ευρωεκλογών) δίχως να υπολογίζονται τα ποσά εκείνα που έφθασαν στα ταμεία τους από φίλους ή μέλη τους. Το οικονομικό έτος 2009, στα κόμματα δόθηκαν 140.231.372 ευρώ, τα οποία και μοιράστηκαν ανάλογα με την κοινοβουλευτική δύναμή τους. Το ποσό ήταν κατά πολύ αυξημένο –σε σύγκριση με τα 78,4 εκατ. του 2008– καθώς το 2009 ήταν χρονιά εκλογών.

Για το κρίσιμο και οικονομικά ασφυκτικό έτος του 2010, τα κόμματα θα λάβουν (ανάλογα με τα ποσοστά τους) 37,1 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, παρά τη χρηματοδότησή τους από τον κρατικό προϋπολογισμό, ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. παραμένουν κόμματα βυθισμένα στα χρέη, έχοντας... προεισπράξει τα ποσά που δικαιούνται έως και το 2016 μέσω δανείων, κυρίως από την Αγροτική Τράπεζα.

Στους ισολογισμούς τους καταγράφονται και τα έσοδα από τις εισφορές των μελών τους και από τα περίφημα κουπόνια. Την τελευταία δεκαετία, το ΠΑΣΟΚ εξαρτά το 80% των εσόδων του από την επιχορήγηση, ενώ η Ν.Δ. το 75%. Το ΚΚΕ στηρίζεται κατά το ήμισυ στην κρατική επιχορήγηση, καθώς και στις εισφορές των μελών του (το 2007, χρονιά εκλογών, δήλωσε περίπου τρία εκατ. ευρώ εισφορές, όταν αντίστοιχα η κρατική χρηματοδότηση ήταν 5,5 εκατ. ευρώ). Αντιστοίχως, η Ν.Δ. είχε πάρει ως κρατική χρηματοδότηση το ποσό των περίπου 28 εκατ. ευρώ, το ΠΑΣΟΚ 25 εκατ. ευρώ, ο ΣΥΡΙΖΑ σχεδόν 4 εκατ. ευρώ και το ΛΑΟΣ, 2 εκατ. ευρώ. Οι εισφορές κινούνται από 2 - 2,6 εκατ. ευρώ για τα δύο μεγάλα κόμματα, ο ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε 683.644 ευρώ και ο ΛΑΟΣ κατά δήλωσή του στον ισολογισμό, μόλις 17.096 ευρώ.

Χορηγίες και εισφορές στις άλλες χώρες

Στη Γερμανία, ο πρώην καγκελάριος Κολ αποχώρησε από την πολιτική μετά τις καταγγελίες για παράνομες χρηματοδοτήσεις του κόμματός του, ενώ στη Βρετανία ο Τόνι Μπλερ βρέθηκε σε δύσκολη θέση όταν έπρεπε να «απολογηθεί» για τίτλους ευγενείας που εισηγήθηκε για χρηματοδότες του κόμματός του.

Η διεθνής πρακτική για τις πολιτικές χορηγίες διαφέρει από χώρα σε χώρα:

- Στη Βρετανία, τα πολιτικά κόμματα καλύπτουν τις λειτουργικές τους δαπάνες από τις εισφορές φίλων τους, των μελών και των ιδιωτών, ενώ από το κράτος χρηματοδοτούνται με 2 εκατ. στερλίνες ετησίως.

- Στη Γαλλία, το κράτος χρηματοδοτεί τα κόμματα που αντιπροσωπεύονται στη Βουλή, χωρίς να υπάρχει ανώτατο όριο εσόδων και εξόδων. Οι υποψήφιοι δεν δικαιούνται να διαχειρίζονται τα κομματικά χρήματα και να δέχονται δωρεές.

- Στο Βέλγιο, τα κόμματα λαμβάνουν ένα ποσό (125.000 ευρώ ετησίως), ενώ οι φίλοι μπορούν να δίνουν μέχρι 500 ευρώ τον χρόνο. Ομως, όποιος δωρίζει περισσότερα από 125 ευρώ θα πρέπει να γνωστοποιεί την ταυτότητά του.

- Στις ΗΠΑ, το Ρεπουμπλικανικό και το Δημοκρατικό Κόμμα λαμβάνουν δημόσια επιχορήγηση, ωστόσο τους επιτρέπεται να δέχονται δωρεές από ιδιώτες και επιχειρήσεις.

- Στην Ιταλία, τα κόμματα μοιράζονται 200 εκατ. ευρώ ετησίως από τον κρατικό προϋπολογισμό, ενώ από τις δωρεές οι ιδιώτες εξασφαλίζουν φοροαπαλλαγή της τάξης του 19%.

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Kριση με διακριση!

Γράφει ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΡΤΙΝΟΣ

Η πλειονοτητα των ΜΜΕ αυτη την εποχη, μοιαζει με τον ''λυκο που τον εβαλαν να φυλαει τα προβατα''

Οσο ποτε αλλοτε, χρειαζομαστε διακριση,προφυλαξη και εγρηγορση.

Διακριση για την πηγη της ενημερωσης.

Προφυλαξη απο την στοχευμενη ενημερωση.

Εγρηγορση και αντισταση στην τρομοκρατια της ενημερωσης.

*Δειτε ποσο εντεχνα, τα ΜΜΕ απο το περασμενο καλοκαιρι μετετρεψαν την ικανοτητα του απερχομενου πρωθυπουργου σε ανικανοτητα και την ανικανοτητα του ανερχομενου αρχηγου της αξιωματικης αντιπολιτευσης σε ικανοτητα για πρωθυπουργια.(βλ.σχετ.γκαλοπς)

*Δειτε ποσο εντεχνα πειθουν τα θυματα, οτι πρεπει να αντεξουν τον βιασμο μεχρι το τελοςγια να γλυτωσουν τα χειροτερα...

*Δειτε την σκηνοθετικη μαεστρια με την οποια σκορπισαν τον τρομο στους εργαζομενους και συνταξιουχους περι της επερχομενης κρισης -''φουσκας'' Ναι περι ''φουσκας'' προκειται. Διοτι νομοτελειακα οπως φουσκα, ηταν και η ευημερια των αγορων, ετσι φουσκα ειναι και η πτωση.

Ο Αριστοτελης ελεγε:''αν θες να οδηγηθεις στον δραστη κοιτα ποιος ωφελειται απο το εγκλημα''

Εδω γνωριζουμε το εγκλημα,το θυμα,αλλα και τους δραστες ...κερδοσκοπους. Διαπιστωνουμε ομως, ολοι σαν θυματα, οτι δεν μπορουμε να αντιδρασουμε. Οι κερδοσκοποι -τεραστιο παγκοσμιο λομπυ στο οποιο μετεχουν και ντοπιοι-κατεχουν ολα τα μεσα καταστολης,οπως: δακρυγονα,παραπληροφορηση,κρατικη τρομοκρατια και κυριως το δηλητηριο της τηλεορασης.

Κοιταξτε γυρω μας ποσοι συμπολιτες μας,εχουν πεσει αποχαυνωμενοι σε καταθλιψη. Εχουν γραφει πολλα γυρω απο το θεμα της κερδοσκοπικης κρισης.Εδω περισσευουν.

Με διακριση, οπως αναφερεται στην αρχη, ας επιλεξουμε με δικη μας ευθυνη ενα μεσον αξιοπιστης

ενημερωσης (στο διαδικτυο υπαρχουν αρκετα).

Χρειαζεται να βγαλουμε απο την πριζα το οπλο της τηλεορασης που στρεφεται κατα της διαυγειας μας και εν γενει της υγειας μας.

Ας το κανουμε δοκιμαστικα,για να καθαρισει ο νους μας, οπως οταν ειμαστε σε διακοπες χωρις τους δεκτες που μας καθιστουν αποδεκτες της τηλεβιας...

Φαντασθειτε μια τηλεοραση χωρις τηλεθεατες,οπου πομποι και δεκτες θα ειναι οι ιδιοι...! Να δουμε τοτε, τα μηχανακια της τηλεθεασης τους τι θα καταγραψουν... Ας περιορισθουμε τουλαχιστον (με επιφυλαξη ) για την ενημερωση μας,στα μονολεπτα δελτια ειδησεων του ραδιοφωνου.

Ας αρνηθουμε! Ας οργανωθουμε! Ας αντισταθουμε!

Κι αν δεν μπορουμε... Ας αφυπνισθουμε!

Οσοι ανηκουμε στη γενια του πολυτεχνειου, ξερουμε, οτι η χουντα μας ωθησε να αποκτησουμε

ταξικη συνειδηση.Κατι αντιστοιχο συμβαινει και τωρα! Ειθε η κριση αυτη να μας φερει διακριση και διαυγεια!

Ο ατιμώρητος εγκληματίας και η αφύπνηση της Τουρκίας

Του Ρούσσου Βρανά

rvranas@otenet.gr 

Τα εγκλήµατα της ισραηλινής πολιτικής κατά των Παλαιστινίων είναι πολλά. Χωρίς συνενόχους, τα περισσότερα από αυτά δεν θα είχαν συµβεί ποτέ. Η Διεθνής Αµνηστία κατήγγειλε πρόσφατα πως οι ΗΠΑ έκαναν τα στραβά µάτια µπροστά στα ισραηλινά εγκλήµατα πολέµου στη Γάζα. Το ίδιο έκανε και η Ευρωπαϊκή Ενωση, η οποία σήµερα ζητεί υποκριτικά τη διεξαγωγή έρευνας για τη νέα σφαγή των ειρηνιστών που πήγαιναν τρόφιµα και φάρµακα στους πολιορκηµένους της Γάζας. Οµως, τώρα τα πράγµατα είναι διαφορετικά. Τα ισραηλινά εγκλήµατα έµεναν µέχρι τώρα ατιµώρητα. Αυτή τη φορά όλα δείχνουν ότι θα τιµωρη θούν αναδροµικά.

Το γεγονός ότι η τουρκική συµµετοχή σε παρόµοιες ανθρωπιστικές αποστολές στην Παλαιστίνη ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο πολυπληθής, µάλλον πέρασε απαρατήρητο. Οπως και το ότι αυτή η αποστολή είχε οργανωθεί από τουρκική µη κυβερνητική οργάνωση. Ετσι, η αιµατηρή κατάληξη της αποστολής µοιραία δίνει το τελικό χτύπηµα στη στρατηγική συµµαχία Τουρκίας - Ισραήλ, η οποία είχε ήδη αρχίσει να καταρρέει µετά την ισραηλινή εισβολή στη Γάζα το 2008 και τη σφαγή 1.300 Παλαιστινίων. Σε µια κρίσιµη παγκόσµια συγκυρία, το Ισραήλ βρίσκεται σήµερα αποµονωµένο. Και ο ρόλος του κολαούζου τον οποίο παραδοσιακά οι ΗΠΑ ανέθεταν στην Τουρκία για να εξυπηρετεί τα σχέδιά τους στην περιοχή δεν είναι πια εγγυηµένος.

Μετά τον Ερντογάν, η γειτονική χώρα έχει πολύ µεγαλύτερες φιλοδοξίες στη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία. «Είτε το Ισραήλ επέτρεπε στο ανθρωπιστικό κοµβόι να αποβιβαστεί στη Γάζα είτε όχι, η Τουρκία θα έβγαινε κερδισµένη», εκτιµά το αµερικανικό Ινστιτούτο Στράτφορ, που ειδικεύεται σε θέµατα διεθνούς ασφάλειας. Το αναµενόµενο νέο έγκληµα του Ισραήλ απλώς επισφραγίζει τη στρατηγική ήττα του. Και αυτή η ήττα ενισχύεται ακόµη περισσότερο από την επιτυχηµένη έκβαση της προσπάθειας του Ερντογάν να επιβληθεί στους Τούρκους στρατιωτικούς, που ήταν οι πιο ένθερµοι υποστηρι κτές της συµµαχίας µε το Ισραήλ.

Η Τουρκία βγαίνει από έναν αιώνιο διπλωµατικό λήθαργο, στον οποίο είχε περιπέσει µετά την κατάρρευση της Οθωµανικής Αυτοκρατορίας. Και αναθεωρεί τη θέση της στον κόσµο. Το Ισραήλ υπολόγιζε στη συµµαχία της Τουρκίας, σε περίπτωση πολεµικής εµπλοκής του µε το Ιράν. Τώρα βλέπει τον τούρκο ηγέτη να προσφέρει τη συνδροµή του στο πυρηνικό πρό γραµµα του Ιράν και να το βοηθάει να ξεφορτωθεί τους Αµερικανούς. Οπως και οι Ισραηλινοί που κα τέφυγαν πάλι στην προσφιλή τους ωµή βία, ακόµη και οι Αµερικανοί δείχνουν να µη διαθέτουν πρωτό τυπες απαντήσεις στις τεκταινόµενες παγκόσµιες ανακατατάξεις: µετά τη συµφωνία πυρηνικής συνεργασίας της Τουρκίας και της Βραζιλίας µε το Ιράν, πρότειναν νέες κυρώσεις.

Η κρίση του παγκόσµιου συστήµατος, που είναι πολιτική και οικονοµική, αναδεικνύει νέες δυνάµεις. Χώρες δυναµικές όπως η Βραζιλία, η Ινδία και η Τουρκία διεκδικούν τη θέση που τους αξίζει σε ένα νέο πα γκόσµιο σύστηµα. Και ανατρέπουν πολύχρονες εξαρτήσεις και συµµαχίες. Στον αντίποδα, χώρες γερασµένες που αργοπεθαίνουν σε δουλοπρεπείς εξαρτήσεις και ξοφληµένες συµµαχίες µοιάζουν καταδικασµένες.

Κύπρος: έμμεση παραδοχή Χριστόφια για συναλλαγή με το Ισραήλ

Του ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ

Η κυβέρνηση της Κύπρου εμμένει ότι στο ζήτημα της Γάζας ακολουθεί πολιτική αρχών, όμως παραδέχεται πως υπεράνω κάθε αρχής είναι τα εθνικά συμφέροντα της Κύπρου, που επέβαλαν την απαγόρευση του απόπλου από τα κυπριακά λιμάνια σκαφών του στολίσκου «Free Gaza».

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της «Ε», ο λόγος που η κυβέρνηση της Κύπρου απαγόρευσε τη χρήση των λιμανιών της από τα πλοία των ακτιβιστών ήταν η διαβεβαίωση που πήρε από την κυβέρνηση του Ισραήλ ότι θα παρεμποδίσει την ακτοπλοϊκή σύνδεση της Χάιφας με το κλειστό λιμάνι της Αμμοχώστου που θα άρχιζε αυτές τις μέρες.

Εμμέσως πλην σαφώς ο πρόεδρος Χριστόφιας επιβεβαίωσε την εκδοχή αυτή με δηλώσεις που έκανε χθες στους δημοσιογράφους. Απαντώντας σε ερώτηση ποια ήταν τα ζωτικά συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας που επέβαλαν την απαγόρευση, ο πρόεδρος Χριστόφιας είπε πως «είναι η κατοχή της Κύπρου, είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε συνεχώς από διάφορες ενέργειες τις οποίες κάνει η Τουρκία προς την κατεύθυνση διαφόρων χωρών, μη εξαιρουμένου και του Ισραήλ. Ανεξαρτήτως του εάν αυτήν τη στιγμή η Τουρκία βρίσκεται αντιμέτωπη με το Ισραήλ».

Ο πρόεδρος διέψευσε ότι υπήρξε συναλλαγή και για το ζήτημα της οριοθέτησης με το Ισραήλ της Κοινής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, αν και στο διπλωματικό παρασκήνιο αναφέρεται σαν ένας από τους παρεμφερείς λόγους που ώθησαν τη Λευκωσία να πάρει τη σχετική απόφαση.

Ο πρόεδρος Χριστόφιας είπε ότι «είναι γνωστή η θέση αρχής της κυπριακής κυβέρνησης» στο ζήτημα της απομόνωσης της Γάζας και τόνισε ότι η απώλεια ζωών «είναι πράξη εγκληματική». Ο Χριστόφιας κάλεσε την κυβέρνηση του Ισραήλ «να ανακρούσει πρύμναν, διότι θα δεχθεί την παγκόσμια καταδίκη».

Την ίδια στιγμή έψεξε τους οργανωτές (ο επικεφαλής ήταν ο ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ Κυριάκος Τριανταφυλλίδης) επειδή ανέμειξαν και την Κύπρο στα σχέδιά τους και υποστήριξε ότι η αποστολή έπρεπε να γίνει, αλλά από λιμάνια άλλων χωρών. «Δυστυχώς δεν μας έχουν σεβαστεί και λυπούμαι γι' αυτό. Θα μπορούσαν να ξεκινούσαν από άλλα λιμάνια και από χώρες που θα το επέτρεπαν», είπε και αποποιήθηκε οποιασδήποτε ευθύνης για ό,τι έγινε.

«Ας μη φορτώνουμε στην κυβέρνηση τα αποτελέσματα ενεργειών και ακτιβιστών αλλά και κυβερνήσεων», είπε.

πηγη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Το ναυάγιο ενός κράτους

Tου Πετρου Παπακωνσταντινου

Παγκόσμια κατακραυγή προκαλεί η φονική επιδρομή του Ισραήλ εναντίον των έξι σκαφών που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στη λωρίδα της Γάζας – επιδρομή που εκδηλώθηκε στα διεθνή ύδατα και αποτελεί ενέργεια διεθνούς πειρατείας στον ακρότατο βαθμό ωμότητας

Πριν από ενάμιση χρόνο, η κυβέρνηση Ολμερτ - Μπάρακ προκάλεσε πολιτικό Βατερλώ του Ισραήλ με τον ανηλεή βομβαρδισμό της Γάζας, ο οποίος χαρακτηρίστηκε έγκλημα πολέμου από την εξεταστική επιτροπή του ΟΗΕ, της οποίας προήδρευε ένας Νοτιοαφρικανός... Εβραίος και μάλιστα σιωνιστής, ο διεθνούς φήμης δικαστής Γκόλντστοουν. Χθες, η κυβέρνηση Νετανιάχου με υπουργό Αμυνας και πάλι τον αμετακίνητο Μπάρακ (ο οποίος παραμένει και αντιπρόεδρος της... Σοσιαλιστικής Διεθνούς!) οδήγησε το κράτος του Ισραήλ σε πολιτικό «Τιτανικό», επιστρατεύοντας φονική βία εναντίον ειρηνικών ακτιβιστών. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν ευρωβουλευτές, μια κάτοχος του Νομπέλ Ειρήνης, ένας πρώην αρχιεπίσκοπος των Καθολικών και μια ηλικιωμένη Ισραηλινή, που επιβίωσε του ναζιστικού Ολοκαυτώματος για να κινδυνεύσει από το πολεμικό ναυτικό του δικού της κράτος.

Το τίμημα που θα εισπράξει το Ισραήλ θα υπερβεί κατά πολύ τις πρόσκαιρες εντυπώσεις. Το ρήγμα που είχε ήδη ανοίξει με την παραδοσιακή του σύμμαχο, την Τουρκία, έγινε τάφρος γεμάτη αίμα. Το κύρος του Ερντογάν εκτοξεύθηκε κατακόρυφα στα μάτια των Αράβων, κάτι που συνέβη και με τις μετοχές των πιο αδιάλλακτων αντιπάλων του Ισραήλ, όπως το Ιράν, η Συρία, η Χαμάς και η Χεζμπολάχ. Αντίθετα, σε δεινή θέση βρίσκονται τα συνεργάσιμα καθεστώτα της Αιγύπτου και της Ιορδανίας, τα οποία θα πιεστούν να αλλάξουν πολιτική έναντι του Ισραήλ, όπως υποδηλώνουν και οι χθεσινές δηλώσεις του Αιγύπτιου γραμματέα του Αραβικού Συνδέσμου, Αμρ Μούσα.

Ισχυρή θα είναι η πίεση στον Παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς να διακόψει κάθε διαπραγμάτευση με το Ισραήλ και να γεφυρώσει το ρήγμα με τη Χαμάς. Αμεση διαγράφεται η απειλή να ξεσπάσει τρίτη Ιντιφάντα, αυτή τη φορά μέσα στο ίδιο το Ισραήλ, με γενικευμένη εξέγερση των Αράβων Ισραηλινών, όπως έδειξε ο χθεσινός ξεσηκωμός στη Χάιφα-ιδίως αν επιβεβαιωθούν οι φήμες ότι μεταξύ των νεκρών συγκαταλέγεται ο μεγάλου κύρος Αραβας Ισραηλινός διανοούμενος, Ραέντ Σάλαχ.

Τα τραγικά γεγονότα που σημάδεψαν τη χθεσινή ημέρα θέτουν σε δεινή δοκιμασία τις σχέσεις του Ισραήλ με τη Δύση. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, το κράτος που λειτουργούσε επί δεκαετίες ως χωροφύλακας των αμερικανικών συμφερόντων εξελίσσεται σε μεγάλο μπελά, που ανατινάζει τις γέφυρες τις οποίες μοχθεί να οικοδομήσει ο Μπαράκ Ομπάμα με τον αραβικό κόσμο. Στα μάτια της Ευρώπης, η πολιτική του Ισραήλ δηλητηριάζει τις σχέσεις με τις πολυπληθείς μεταναστευτικές, μουσουλμανικές κοινότητες. Υπό αυτές τις συνθήκες, θα ενταθεί η πίεση για μέτρα ουσιαστικής πίεσης προς το Ισραήλ, όπως θα ήταν ο διπλωματικός οστρακισμός του και η διακοπή κάθε οικονομικής και στρατιωτικής βοήθειας μέχρις ότου αρθεί ο φονικός αποκλεισμός της Γάζας, παγώσουν οι εποικισμοί στη Δυτική Οχθη και αρχίσουν διαπραγματεύσεις για τη δημιουργία ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, στα σύνορα του 1967.

Την προπερασμένη Κυριακή, η «Καθημερινή» δημοσίευσε συνέντευξη που μου παραχώρησε ο διακεκριμένος Αμερικανός πανεπιστημιακός Τζον Μιρσχάιμερ, ο οποίος δήλωσε: «Το Ισραήλ βαδίζει στον δρόμο της εθνικής αυτοκτονίας με την επιλογή να μη δεχθεί τη λύση των δύο κρατών... Θα βαδίσει στα χνάρια της ρατσιστικής Νότιας Αφρικής κι αυτό θα είναι το τέλος του εβραϊκού κράτους». Ολα δείχνουν ότι, δυστυχώς, είχε δίκιο.

πηγη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Γάζα και προπαγάνδα

Απ το προχθεσινό άρθρο

της Haaretz

Σίγουρα ο Freedom Flotila δεν θα φέρει ειρήνη ούτε καν θα καταφέρει να προσεγγίσει τις ακτές της Γάζας.

Το σχέδιο δράσης περιλαμβάνει να συρθούν τα πλοία στο λιμάνι του Ασντότ, όμως έχει ξανασύρει εμάς στις ακτές της ηλιθιότητας και της παρανομίας.

Ο μηχανισμός προπαγάνδας του Ισραήλ έφθασε σε νέα ύψη ανέλπιδης φρενίτιδας... Η χορωδία τραγουδάει σκοπούς ψευτιάς. Είμαστε όλοι στη χορωδία λέγοντας πως δεν υπάρχει ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα. Είμαστε όλοι μέρος της χορωδίας ισχυριζόμενοι ότι η κατοχή στη Γάζα έχει λήξει και ότι ο στόλος αποτελεί βίαιη επίθεση στην εθνική κυριαρχία του Ισραήλ -το τσιμέντο είναι για να χτιστούν οχυρώσεις και η αποστολή χρηματοδοτείται από τους Τούρκους Αδελφούς Μουσουλμάνους.

Η ισραηλινή πολιορκία της Γάζας θα ανατρέψει τη Χαμάς και θα ελευθερώσει τον Γκιλάντ Σαλίτ... Και οι προετοιμασίες της επιχείρησης δεν είναι παρά υπενθυμίσεις μιας ιδιαζόντως διασκεδαστικής φάρσας: Οι πυρετώδεις αντιπαραθέσεις των υπουργών. Η ανάπτυξη της μονάδας Μασάντα, του ειδικευμένου σε επιδρομές σε κελιά φυλακών σώματος ειδικών δυνάμεων. Ειδικές δυνάμεις του ναυτικού με υποστήριξη από την ειδική αντιτρομοκρατική ομάδα της αστυνομίας και τη μονάδα Οκέτζ των εκπαιδευμένων σκύλων του στρατού. Οι ειδικές εγκαταστάσεις κράτησης που κατασκευάστηκαν στο λιμάνι του Ασντότ. Και η ηλεκτρονική ασπίδα που υποτίθεται πως θα μπλοκάρει τη μετάδοση της αιχμαλωσίας των πλοίων και τη σύλληψη των επιβατών...

Ελληνικές αποστάσεις από τον «τσαμπουκά» Ισραήλ-Τουρκίας

Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ

Με τα «απολύτως απαραίτητα» σε διπλωματικό επίπεδο αντέδρασε χθες η κυβέρνηση απέναντι στο Ισραήλ, αφήνοντας σαφώς να εννοηθεί ότι η Αθήνα δεν πρόκειται να εμπλακεί σε μια τουρκοϊσραηλινή «αναμέτρηση» για τον έλεγχο της Αν. Μεσογείου, που στοίχισε ήδη τη ζωή σε δεκάδες ανθρώπους.

Η Αθήνα προτάσσει την ασφαλή επιστροφή όλων των Ελλήνων που μετείχαν στην ανθρωπιστική αποστολή στη Γάζα, παραπέμπει στην πολιτική απόφαση σε βάρος του Ισραήλ που θα διαμορφωθεί σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης και ήδη διέκοψε την κοινή ελληνοϊσραηλινή άσκηση, που είχε εισέλθει στο τελικό στάδιό της.

Η ελληνική κυβέρνηση, μόλις πληροφορήθηκε το φονικό ισραηλινό «ρεσάλτο» στο τουρκικό πλοίο, κάλεσε αμέσως στο υπουγείο Εξωτερικών τον πρέσβη του Ισραήλ στην Ελλάδα. Την ίδια αντίδραση είχε και το ελληνικό υπουργείο Αμυνας.

Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Δ. Δρούτσας στην πρώτη επίσημη ελληνική αντίδραση προέταξε «την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών και την ασφαλή επιστροφή τους στην πατρίδα», απαιτώντας από το Ισραήλ να «παρέχει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για την τύχη, αλλά και την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών...».

Αργά χθες το απόγευμα οι ισραηλινές αρχές ενημέρωσαν επισήμως την ελληνική πρεσβεία στο Τελ Αβίβ ότι όλοι οι Ελληνες διαδηλωτές είναι καλά στην υγεία τους.

Ο κ. Δρούτσας τόνισε ότι «δεν υπάρχει καμία δικαιολογία (για την ισραηλινή επιδρομή)» και παρατήρησε ότι «δεν μπορεί να δικαιολογηθεί η χρήση τέτοιας έντασης βίας. Την καταδικάζουμε...». Κατ' αυτόν τον τρόπο η ελληνική πλευρά άφησε ανοιχτή μια «χαραμάδα» αιτιολόγησης της ισραηλινής αντίδρασης, που όμως βγήκε εκτός ελέγχου, με πολλούς νεκρούς και διεθνή καταδίκη του Ισραήλ.

Η Αθήνα ακόμα έπραξε το «απαραίτητο», διακόπτοντας την ελληνοϊσραηλινή άσκηση και αναβάλλοντας (όχι ματαιώνοντας) την επίσκεψη του Ισραηλινού αρχηγού της Πολεμικής Αεροπορίας στην Αθήνα.

Η κυβέρνηση ακόμα συμμετέχει στη συνδιαμόρφωση της κοινής ευρωπαϊκής στάσης απέναντι στο Ισραήλ, με τη διπλωματική καταδίκη να θεωρείται σίγουρη, όχι όμως και συγκεκριμένες πολιτικές ενέργειες σε βάρος του Ισραήλ. Η θέση της ελληνικής κυβέρνησης δείχνει να θέλει να ισορροπήσει ανάμεσα στην αυθόρμητη αντίδραση και καταδίκη του Ισραήλ για την επίδειξη της αδικαιολόγητης βίας στο τουρκικό πλοίο με τους δεκάδες νεκρούς διαδηλωτές, 65 μίλια από τις ακτές στα διεθνή ύδατα, κατά παραβίαση οποιουδήποτε κανόνα διεθνούς δικαίου, και από την άλλη να μην εμπλακεί στην οφθαλμοφανή τουρκοϊσραηλινή «αναμέτρηση» στην Αν. Μεσόγειο.

Η τουρκική κυβέρνηση, εκμεταλλευόμενη φανερά την «πορεία προς τη Γάζα», δεν είχε αφήσει καμία αμφιβολία τις προηγούμενες ημέρες ότι είχε την πρόθεση να σπάσει τον κατά τα άλλα πλήρως παράνομο αποκλεισμό της Γάζας από το Ισραήλ, παρά τις έντονα απειλητικές προειδοποιήσεις της Ιερουσαλήμ.

Η τουρκοϊσραηλινή «εμπλοκή» στα διεθνή ύδατα της Αν. Μεσογείου στο όνομα της Γάζας είχε επομένως διαφανεί καθαρά στον ορίζοντα. Η απάνθρωπη βιαιότητα της ισραηλινής αντίδρασης με τα πολλά ανθρώπινα θύματα ήταν η παγίδα μέσα στην οποία έπεσε μόνο του το Ισραήλ.

Και τούτο διότι τώρα η Αγκυρα έχει όλο το δικαίωμα να ισχυριστεί ότι η ασφάλεια της Αν. Μεσογείου απειλείται εμπράκτως από το Ισραήλ (πολλώ δε μάλλον οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί της περιοχής) και δι' αυτού του τρόπου να προωθήσει λίγο ακόμα τον στρατηγικό στόχο της τού «ελέγχου» της Αν. Μεσογείου. Η Αθήνα, που φυσικά δεν θέλει -και λόγω Κύπρου- να αφήσει ανεξέλεγκτη την Τουρκία να «αλωνίζει» στην Αν. Μεσόγειο, έχει προωθήσει και τη στρατιωτική συνεργασία της με το Ισραήλ στην ίδια περιοχή με κοινές αεροπορικές ασκήσεις . Αυτό «το πλεονέκτημα» δύσκολα θα αφήσει η Αθήνα να εξανεμιστεί.

πηγη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Το κράτος - πειρατής

Tου Σταυρου Λυγερου

Η αιματηρή επίθεση των Ισραηλινών στα διεθνή ύδατα επιβεβαίωσε αυτό που έχει φανεί εδώ και χρόνια: το Ισραήλ ρέπει σχεδόν αταβιστικά σε στρατιωτικού τύπου λύσεις. Εχει εθιστεί τόσο πολύ στη χρήση στρατιωτικής βίας, που δεν διστάζει να την ασκεί και εναντίον αμάχων, αδιαφορώντας όχι μόνο για το διεθνές δίκαιο, αλλά και για την στοιχειώδη ηθική.

Το Ισραήλ συμπεριφέρεται κατ’ αυτό τον προκλητικό τρόπο, επειδή του το επέτρεψε η διεθνής κοινότητα. Κυβερνήσεις, οργανώσεις και ΜΜΕ, που διυλίζουν τον κώνωπα για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όταν βρίσκονται ενώπιον ισραηλινών εγκλημάτων συνήθως καταπίνουν αδιάντροπα την κάμηλο. Κι όταν υποχρεώνονται να αντιδράσουν, περιορίζονται σε γενικόλογες εκκλήσεις και χλιαρές καταδίκες, που οι ισραηλινές κυβερνήσεις πετάνε με περιφρόνηση στο καλάθι των αχρήστων.

Το χθεσινό επεισόδιο δεν ήταν μία εκτροπή. Οι Ισραηλινοί θα προτιμούσαν, βεβαίως, ο στολίσκος να υπακούσει στις εντολές τους. Επειδή, όμως, γνώριζαν ότι θα συνέχιζε την πορεία του, σχεδίασαν μία αιματηρή επίθεση με σκοπό να δώσουν οριστικό τέλος στις απόπειρες ανθρωπιστικών οργανώσεων να σπάσουν τον αποκλεισμό της Λωρίδας στην Γάζα.

Αποτέλεσμα του αποκλεισμού είναι ένας μεγάλος αριθμός Παλαιστινίων να κατοικεί ακόμα σε σκηνές, το 80% του πληθυσμού να ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας και η απουσία ιατρικής βοήθειας να σκοτώνει ανθρώπους, που εύκολα μπορούσαν να σωθούν. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του πρώην Αμερικανού προέδρου Τζίμι Κάρτερ μετά την επίσκεψή του στη Γάζα: «Η μεταχείριση των κατοίκων της Γάζας είναι χειρότερη από εκείνη που επιφυλάσσεται στα ζώα... Ποτέ στην ιστορία δεν είχε απαγορευτεί έως τώρα η παροχή βοήθειας σ’ έναν πληθυσμό που έχει υποστεί τεράστιες καταστροφές από βομβαρδισμούς για να τις αποκαταστήσει» (Ιούνιος 2009)

Με την επίθεσή τους κυρίως εναντίον του προπορευόμενου τουρκικού πλοίου, οι Ισραηλινοί έστειλαν και μία έμμεση, αλλά έμπρακτη και σκληρή απάντηση στην διαρκώς αιχμηρή κριτική του Ερντογάν.

Η παρεμβολή της Τουρκίας και της Βραζιλίας στην υπόθεση των πυρηνικών του Ιράν εξόργισε όχι μόνο το Ισραήλ, αλλά και τις ΗΠΑ, οι οποίες απέφυγαν να καταδικάσουν την αιματηρή επίθεση.

Εκτός των άλλων παρενεργειών, το χθεσινό συμβάν έφερε τις τουρκοϊσραηλινές σχέσεις στο όριο θραύσης. Η Τουρκία εμφανίζεται να ηγείται των διεθνών αντιδράσεων. Αυτό μπορεί να προκαλεί δυσαρέσκεια σε ορισμένες δυτικές πρωτεύουσες, αλλά παραλλήλως αυξάνει σημαντικά το κύρος της όχι μόνο στον μουσουλμανικό κόσμο, αλλά και στο επίπεδο της παγκόσμιας κοινής γνώμης.

Παρασυρμένο από την αλαζονεία της ισχύος, το Ισραήλ δεν ήξερε ούτε κι αυτή την φορά που να σταματήσει. Δεν κατανοεί πως με την συμπεριφορά του ροκανίζει το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται. Η Ουάσιγκτον μπορεί να εμποδίσει την έκδοση καταδικαστικού ψηφίσματος από το Συμβούλιο Ασφαλείας, αλλά η «απονομιμοποίηση» του Ισραήλ στα μάτια της διεθνούς κοινής γνώμης έκανε χθες ένα ακόμα άλμα.

πηγη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Αχμέτ Νταβούτογλου:Κακώς δεν καταλάβαμε... τα νησιά του Αιγαίου το 1922!

Γράφει ο  ΑΓΑΜΕΝΩΝ ΦΑΡΑΚΟΣ

Οταν ένας υπουργός Εξωτερικών μιλά για «τον παγκόσμιο ρόλο της χώρας» του, το μυαλό σας, φυσικά, άλλες εποχές θα πήγαινε στον Χένρι Κίσινγκερ ή τον, τότε, Σοβιετικό Αντρέι Γκρομίκο ή έστω τώρα στη Χίλαρι Κλίντον. Αντε και στον Γάλλο, τον Βρετανό και τον Γερμανό συναδέλφους τους.

Ομως είναι ο τωρινός υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, ο γνωστός μας πλέον και μη εξαιρετέος Αχμέτ Νταβούτογλου που δεν λέει απλώς αυτήν τη φράση. Την περιλαμβάνει, συχνά μάλιστα, σε ένα βιβλίο που έγραψε και κυκλοφορεί τώρα και στα ελληνικά. Τίτλος του: «Το στρατηγικό βάθος - Η Διεθνής θέση της Τουρκίας».

Οι 200.000 λέξεις των 700 σελίδων του αποτελούν στην πραγματικότητα όχι απλώς μία επιτομή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, αλλά ουσιαστικά κάτι πολύ περισσότερο, βαθύτερο και σχεδόν επικίνδυνα αποκαλυπτικό. Πρόκειται για τη μοντέρνα εκδοχή και έκδοση, για την κιβωτό των πατρογονικών τουρκικών φιλοδοξιών και επιδιώξεων και ονείρων, όπως αυτές διαμορφώνονται –ή, ενδεχομένως, θα διαμορφωθούν στον 21ο αιώνα– μία διαφορετική εκδοχή της παλαιάς Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο Αχμέτ Νταβούτογλου απέχει παρασάγγας βεβαίως από τον, π.χ. Αχμάρ Καντερίμ, ένα συμπατριώτη του, περίπου μόνιμο υφυπουργό Εξωτερικών, πολλά - πολλά χρόνια στις δεκαετίες του 1980 και ’90, άνθρωπο του κατεστημένου, ένα είδος ελεγκτού και καθοδηγητή μαζί, ανεξαρτήτως πρωθυπουργών και κομμάτων που κυβερνούσαν τότε την Τουρκία. Ενα στεγνό, απωθητικό άτομο, ουσιαστικό, όμως, υπουργό των Εξωτερικών, είτε ο τυπικός προϊστάμενός του λεγόταν Γιουνές, είτε Γκιλμάζ, είτε Τζεμ. Ο τωρινός Αχμέτ είναι πανεπιστημιακός, παίζει στα δάκτυλά του το Διεθνές Δίκαιο, ξέρει απέξω και γνωρίζει σε βάθος όλες τις συμφωνίες και τις συνθήκες, από του Κιουτσούκ Καϊναρτζή, του 1774, μέχρι τη Συνθήκη του Μοντρέ, του 1935 που ξανα-απελευθέρωσε τα χέρια της (νεώτερης, πλέον) Τουρκίας στη χρήση και τον έλεγχο των Στενών των Δαρδανελίων.

Λένε ότι είναι ο μέντορας του σημερινού Τούρκου πρωθυπουργού στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής, αλλά και της χάραξής της – και το βιβλίο που προσπαθούμε να «περιγράψουμε», εδώ σήμερα, μάλλον επιβεβαιώνει αυτήν την εκδοχή. Θα προσέθετα το επίθετο ανησυχητική, επειδή όλο το κείμενο αυτού του βιβλίου και ιδίως το έκτο του κεφάλαιο με τις μύριες παραμέτρους και υποσημειώσεις του επιβεβαιώνει ένα δεδομένο, άκρως ανησυχητικό, στα όρια του επικίνδυνου: Ο σημερινός Τούρκος υπουργός Εξωτερικών είναι έντονος εκφραστής εκείνης της πάγιας «λογικής» του ανέκαθεν τούρκικου κατεστημένου. Το οποίο όλο και περισσότερο θεωρεί ότι για τη μεταοθωμανική Τουρκία υπήρξε φοβερό λάθος, στα όρια του εθνικού εγκλήματος, ότι η χώρα τους –με ηγέτη πλέον τον Κεμάλ– νικητής και τροπαιούχος πλέον το 1922 και ανήμπορο και ανύπαρκτο πλέον τον ελληνικό στρατό, δεν έκανε ένα ακόμη, το τελευταίο βήμα προς την ολοκληρωτική νίκη, όπως τουλάχιστον τη βλέπουν εκείνοι! Δεν κατέλαβε ή δεν προσπάθησε τουλάχιστον να καταλάβει όλα τα (ανυπεράσπιστα, τότε) ελληνικά νησιά, δίπλα, κοντά, σε απόσταση μιας αναπνοής από τις τουρκικές ακτές της Μικράς Ασίας. Το Δίκαιο της Θαλάσσης βρισκόταν ακόμη στα σπάργανα, οι περίφημες υφαλοκρηπίδες δεν υπήρχαν, ούτε καν ως λέξη, οι εναέριοι χώροι δεν απέδιδαν κάτι λογικό και χειροπιαστό και οι στρατηγοί, οι περισσότεροι τουλάχιστον, ελάχιστα σκάμπαζαν από στρατηγική, πολύ περισσότερο από γεωπολιτική. Ο στρατιωτικός θρίαμβος επί της ξηράς είχε θεωρηθεί αρκετός τότε και η συλλογιστική εκείνη οδήγησε στην επικίνδυνη σημερινή επιπλοκή και εκκρεμότητα, όσες επισκέψεις και αν ανταλλάξουν οι Ελληνες και οι Τούρκοι πρωθυπουργοί.

Οι Τούρκοι –και ο κ. Νταβούτογλου το εξηγεί με αφοπλιστική ωμότητα, σε έκταση 40 σελίδων στο επίμαχο βιβλίο του, από την 233 μέχρι την 273 σελίδα– θεωρούν ότι η «ροή» της τουρκικής εξουσίας από τη Μαύρη Θάλασσα και από τα δικά τους πλέον Στενά των Δαρδανελίων προς τη Μεσόγειο και μέσω αυτής προς τους ωκεανούς και την ελευθερία τους (μαζί με τα τεράστια οικονομικά συμφέροντα, που συνεχώς πολλαπλασιάζονται), ανακόπτεται βίαια –και, επιμένει, παράνομα- από τα όρια των χωρικών υδάτων, την αιγιαλίτιδα ζώνη, τον εναέριο εθνικό χώρο, το F.I.R. που «έχει κατορθώσει να επιβάλει διεθνώς» η Ελλάδα. Ο σημερινός Τούρκος υπουργός των Εξωτερικών θεωρεί ότι η «ροή» της Τουρκίας προς τον Νότο και προς τη Δύση «ανακόπτεται» από το παρεμβαλλόμενο διεθνές και νομικό καθεστώς του Αιγαίου. Το οποίο, κατά τον συγγραφέα του βιβλίου, εμποδίζει την πατρίδα του «να διαδραματίσει τον παγκόσμιο ρόλο της».

πηγη ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ

"Επίγεια σοφία"

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

"Αν μια νύχτα του Ιουνίου μπορούσε να μιλήσει μάλλον θα κοκορευόταν οτι εκείνη εφηύρε τον ρομαντισμο"

BERN WILLIAMS (Βρετανός φιλόσοφος)

"Ό,τι και να κάνουμε το καλοκαίρι θα έχει πάντα τις μύγες του"

RALF WALDO EMERSON (Aμερικανός συγγραφέας)

"Η καλοκαιρινή νύχτα είναι σαν την τελειότητα της σκέψης"

WALLACE STEVENS (Aμερικανός ποιητής)

"Στ' αμπέλια που δεν έχουν ηλικία κρύφτηκαν οι καλοκαιρινές μου σκέψεις"

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ -Παράθυρα προς την πέμπτη εποχή-

Σαν σήμερα (1/6/ΧΧΧΧ)

1495: Η πρώτη καταγεγραμμένη παραγωγή σκοτσέζικου ουίσκι, από τον μοναχό Τζον Κορ.

1938: Πρωτη κυκλοφορία του κόμικ με ήρωα τον Σούπερμαν.

1941: Λήγει η Μάχη της Κρήτης, με την κατάληψη όλου του νησιού από τους Γερμανούς.

1967: Κυκλοφορεί το αριστουργηματικό άλμπουμ των Beatles «Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band».

1265: Γεννιέται ο εθνικός ποιητής της Ιταλίας Ντάντε Αλιγκιέρι, γνωστότερος στην Ελλάδα ως Δάντης

1815: Γεννιέται ο πρώτος Βασιλιάς των Ελλήνων Όθων (Βίτελσμπαχ)

1926: Γεννιέται η Μέριλιν Μονρόε

1981: Πεθαίνει ο λαικός τραγουδιστης Χρηστάκης (Χρήστος Σύρπος το πραγματικό του όνομα

2002: Πεθαίνει η Κάκια Αναλυτή