Ο «δεκάλογος» της Λισαβόνας

Του ΚΩΣΤΑ ΜΟΣΧΟΝΑ

Οι βασικές πτυχές της νέας Συνθήκης, που μπήκε σε ισχύ απο χθες 1/12/2009, είναι οι εξής:

1 Δεν περιλαμβάνονται όροι που αφήνουν υπόνοιες περί ομοσπονδίας, όπως «Σύνταγμα», ή σύμβολα (σημαία, ύμνος).

2 Καθίσταται δεσμευτική η Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Ευρωπαίου Πολίτη (ελευθερία, ισότητα, οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα). Εξαιρούνται η Μ. Βρετανία, η Πολωνία και η Τσεχία. Η εξαίρεση της Τσεχίας, την οποία απέσπασε την τελευταία στιγμή ο πρόεδρος της χώρας και αφορά τους Γερμανούς Σουδήτες, θα ενσωματωθεί στην επόμενη Πράξη Προσχώρησης κράτους-μέλους, που όλα δείχνουν ότι θα είναι η Κροατία.

3 Προβλέπεται η εκλογή ενός προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ο οποίος πρέπει να έχει διατελέσει πρωθυπουργός κράτους-μέλους, για μία θητεία δυόμισι ετών, ο οποίος θα προετοιμάζει τις συνόδους κορυφής και θα εκπροσωπεί την Ε.Ε. στη διεθνή σκηνή. Για τη θέση αυτή επιλέχθηκε στις 19 Νοεμβρίου ο Βέλγος Χέρμαν βαν Ρόμπαϊ.

4 Προβλέπεται θέση για «ύπατο εκπρόσωπο για την εξωτερική πολιτική και ασφάλεια», ο οποίος θα είναι και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Θα αναλάβει τον συντονισμό κάθε εξωτερικής δράσης της Ε.Ε. Το Λονδίνο δεν επέτρεψε την ονομασία «ΥΠΕΞ της Ε.Ε.», αλλά αυτό δεν το εμπόδισε να απαιτήσει τον διορισμό στις 19 Νοεμβρίου της Βρετανής βαρόνης Κάθριν Αστον ως πρώτης ύπατης εκπροσώπου...

5 Κάθε χώρα θα έχει τον δικό της επίτροπο. Αρχικά, η Συνθήκη προέβλεπε τον περιορισμό από το 2014 του αριθμού των επιτρόπων, ο οποίος θα ήταν ίσος με τα δύο τρίτα των κρατών-μελών. Στη συνέχεια, όμως, η Ιρλανδία έθεσε ως προϋπόθεση για τη διεξαγωγή του δεύτερου δημοψηφίσματος να έχει κάθε χώρα τον δικό της επίτροπο.

6 Επεκτείνονται οι αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ως προς τη συναπόφαση με το Συμβούλιο Υπουργών στον τομέα της δικαιοσύνης, της ασφάλειας και της νόμιμης μετανάστευσης.

7 Το πεδίο της λήψης απόφασης με ειδική πλειοψηφία στο Συμβούλιο Υπουργών επεκτείνεται σε νέους τομείς, και κυρίως στη δικαστική και αστυνομική συνεργασία. Η Μ. Βρετανία και η Ιρλανδία θα εφαρμόζουν κατά βούληση τις αποφάσεις, αλλά δεν θα μπορούν να εμποδίσουν τους άλλους εταίρους.

8 Η λήψη απόφασης με ομοφωνία παραμένει σε ισχύ για την εξωτερική πολιτική, τη φορολογική πολιτική, την κοινωνική πολιτική και την επανεξέταση των Συνθηκών.

9 Η απόφαση με ειδική πλειοψηφία θα λαμβάνεται όταν υποστηρίζεται από το 55% των κρατών που αντιπροσωπεύουν το 65% του πληθυσμού της Ε.Ε. Το σύστημα αυτό θα τεθεί σε εφαρμογή από το 2014, ενώ η Πολωνία ζητεί από το 2017.

10 Προβλέπεται η εισαγωγή νέων στόχων, όπως η κοινή πολιτική στον τομέα της ενέργειας και η καταπολέμηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Αναγνωρίζεται η σημασία των δημόσιων υπηρεσιών και εισάγεται μια «κοινωνική ρήτρα», η οποία πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε κάθε πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

πηγη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Ανακλήθηκε διορισμός γενικού γραμματέα

Στην ανάκληση του διορισμού του γενικού γραμματέα για τις ΔΕΚΟ στο υπουργείο Οικονομικών, Α.Κουτούπη προχώρησε η κυβέρνηση, καθώς, όπως διαπιστώθηκε, είχε αναρτήσει υβριστικά σχόλια εναντίον της στο Διαδίκτυο.

Σε ανακοίνωση που εκδόθηκε την Τρίτη αναφέρεται ότι «όπως, δυστυχώς, αποδείχθηκε εκ των υστέρων, ο κ. Κουτούπης έχει έως και το πρόσφατο παρελθόν εκφραστεί συνεχώς και επωνύμως μέσω του Διαδικτύου με χυδαίους, υβριστικούς και ακραίους χαρακτηρισμούς για την κυβέρνηση την οποία ζήτησε να υπηρετήσει από θέση ευθύνης» .

Ο Α. Κουτούπης ήταν υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία για το οικονομικό επιμελητήριο Ελλάδας, αλλά «πλήρωσε» όσα είχε γράψει στην προσωπική του ιστοσελίδα στο facebook για να πειράξει τους φίλους του από το ΠΑΣΟΚ μόλις κέρδισαν τις εκλογές.

«ΠΑΣΟΚοι, ξεκινάει περίοδος μεγάλης κονόμας, τα λαμόγια τρίβουν τα χέρια τους…», έγραφε μεταξύ άλλων, ενώ είχε προαναγγείλει ότι θα στείλει βιογραφικό για να τον επιλέξουν. «Θα στείλω βιογραφικό. Με το ΠΑΣΟΚ όλα θα γίνονται με διαφάνεια… Θα κονομήσουμε… Γουστάρω πολύ», έγραφε μεταξύ άλλων.

πηγες ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ και ΤΑ ΝΕΑ

Επιταχύνεται πληθυσμιακή ανατροπή στην Κύπρο

Το θέμα των εποίκων και του αριθμού παραμονής τους στην Κύπρο συζητείται τώρα μεταξύ Χριστόφια και Ταλάτ, με τις θέσεις των δύο πλευρών να μη διαφοροποιούνται κι ενώ ο Ταλάτ δηλώνει ότι «δεν θέλει προς το παρόν ν' αναφερθεί σε αριθμούς»!
Την ίδια στιγμή, στοιχεία που περιλαμβάνονται σε απόρρητο έγγραφο της Κυπριακής Υπηρεσίας Πληροφοριών αναφέρονται σε «κουβαλητούς από την Ανατολία που υπερβαίνουν τις 400.000»!
Αντίθετα, τουρκικές πηγές αφήνουν ανεπίσημα να διαρρεύσει (προφανώς για να προετοιμάσουν το έδαφος) ότι: Αυτήν τη στιγμή ο αριθμός των εποίκων που διαβιούν στο υπό κατοχήν έδαφος της Κύπρου ξεπερνά κατά πολύ τις 550.000 προσεγγίζοντας ραγδαίως τις 600.000! Με αποτέλεσμα φυσικά οι γηγενείς Τουρκοκύπριοι ν' αποτελούν ισχνότατη μειονότητα.
Σύμφωνα μάλιστα με παράγοντες των ιδίων των Τουρκοκυπρίων, ο εποικισμός των κατεχομένων επιταχύνεται, στο πλαίσιο νέου σχεδιασμού, με στόχο: Στο διάστημα της επόμενης τριετίας ή το αργότερο πενταετίας, ο πληθυσμός του «ψευδοκράτους» θα προσεγγίσει το εκατομμύριο! Κι αυτό αποτελεί μια σαφή στρατηγική απόλυτης πληθυσμιακής ανατροπής, που ήδη σε μεγάλο βαθμό έχει συντελεσθεί. Αυτά τα στοιχεία, σύμφωνα με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες, επιβεβαιώνονται και από τα Ηνωμένα Έθνη, οι εντεταλμένοι των οποίων στην Κύπρο διαπιστώνουν στις τελευταίες εκθέσεις τους ότι:
1. Οι καταγεγραμμένοι και ειδικά οι «πολιτογραφημένοι» κάτοικοι του «ψευδοκράτους» (οι πολίτες του δηλαδή) ξεπερνούν σήμερα τις 275.000, με αυξητικές τάσεις το τελευταίο διάστημα, λόγω «μαζικής αποδόσεως ιθαγένειας».
2. Δεκάδες άλλες χιλιάδες καταγράφονται ως «ανειδίκευτοι εργάτες» που εισήχθησαν από την Ανατολία (για δήθεν κάλυψη αγροτικών και τουριστικών αναγκών) πέραν άλλων χιλιάδων που κατατάσσονται στους «λαθρομετανάστες», οι οποίοι όμως προέρχονται επίσης από περιοχές της κεντρικής Τουρκίας.

Δημοσιεύματα στον τουρκοκυπριακό Τύπο, τις τελευταίες μέρες, αναφέρονται και στην ανέγερση εκατοντάδων οικοδομικών συγκροτημάτων στην περιμέτρο των αστικών κέντρων (και κυρίως στη Λευκωσία) προκειμένου να αντιμετωπισθεί το οξύ στεγαστικό πρόβλημα που δημιουργείται από την πληθυσμιακή αυτή έκρηξη, ενδεικτικό στοιχείο των όσων τεκταίνονται.

ΠΗΓΗ: ΠΑΡΟΝ

Οι πυρόπληκτοι δεν είδαν ούτε ένα ευρώ

Του ΜΑΚΗ ΝΟΔΑΡΟΥ

Την εξαπάτηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης και τον προκλητικό και απάνθρωπο εμπαιγμό των πυρόπληκτων πολιτών από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κατήγγειλαν χθες δημόσια ο νομάρχης Ηλείας Χαράλαμπος Καφύρας και οι αντινομάρχες Ευγένιος Μπαλκάμος, Νίκος Μιχαλόπουλος και Αντώνης Καράμπελας παραθέτοντας απίστευτα στοιχεία, τα οποία αφορούν την οικονομική βοήθεια -ύψους 97 εκατομμυρίων ευρώ- που εκταμιεύτηκε από το Ταμείο Αλληλεγγύης της Ε.Ε. για τους πυρόπληκτους και μόνο σε αυτούς δεν πήγε.

Τα χρήματα προορίζονταν αποκλειστικά για την ανακούφιση των πυροπαθών και για έργα άμεσης ανάγκης, όπως αποκατάσταση πρόσβασης στις κατοικημένες περιοχές, αντιπλημμυρικές παρεμβάσεις, αποκατάσταση υποδομών, άμεση ιατρική βοήθεια κ.λπ. Αντ' αυτού -όπως κατήγγειλε ο νομάρχης Ηλείας- τα χρήματα διατέθηκαν άνευ σκοπού και σχεδίου, με βλαπτικό τρόπο για την Ηλεία, ενώ έγινε προσπάθεια λογιστικής τακτοποίησης και δικαιολόγησης εξόδων και δαπανών που έγιναν στις πυρκαγιές και έπειτα από αυτές.

Ο κ. Καφύρας έδωσε στη δημοσιότητα αναλυτικά στοιχεία με τα ποσά και τους αποδέκτες αυτών, σημειώνοντας ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ., για να δικαιολογήσει όλες τις δαπάνες που υποχρεούνταν να κάνει κατά τη διάρκεια των πυρκαγιών και ύστερα από αυτές -όπως δαπάνες Πολιτικής Προστασίας, αμοιβές προσωπικού, δαπάνες για καύσιμα, λιπαντικά κ.λπ.- χρησιμοποίησε παράνομα το ΤΑΕΕ.

Συγκεκριμένα:

* Χρησιμοποίησε τεράστια ποσά για δαπάνες προσωπικού 10.500.000 ευρώ , δαπάνες για καύσιμα, λιπαντικά κ.λπ. 23,7 εκ. ευρώ , δαπάνες Πολιτικής Προστασίας 2,45 εκ. ευρώ .
* Κατένειμε ανισομερώς τα ποσά διότι:
* Οι κεντρικοί φορείς (Πυροσβεστική Υπηρεσία, υπουργεία, ΔΕΗ κ.λπ.) πήραν 45,2 εκ. ευρώ .
* Τα Δασαρχεία και οι Δ/νσεις Δασών 18,3 εκ. ευρώ .
* Οι Δήμοι 10,5 εκ. ευρώ .
* Οι Νομαρχίες 15,3 εκ. ευρώ .
* Οι Περιφέρειες 7,1 εκ. ευρώ .
* Ο Νομός Ηλείας, ενώ υπέστη τη μεγαλύτερη ζημιά που υπερέβαινε το 50% των καταστροφών του 2007, με βάση την κατανομή το ποσό είναι 23,7εκ. ευρώ ή το 24,45% του συνολικού, και μάλιστα αν αφαιρεθούν οι δαπάνες προσωπικού (3,2 εκ. ευρώ ), το ποσοστό πέφτει στο 19%.
* Διατέθηκαν χρήματα, μάλιστα υπερβολικά, σε ανώνυμες εταιρείες όπως είναι η ΔΕΗ και ο ΟΤΕ (10,1 εκ. ευρώ ) ή το 10% της συνολικής βοήθειας για την αποκατάσταση ζημιών που έγινε στο δίκτυό τους και στο Λιγνιτικό Κέντρο Μεγαλόπολης και ήταν υποχρέωσή τους να το επιδιορθώσουν.
* Διατέθηκαν για δαπάνες πυρόσβεσης στην Πυροσβεστική Υπηρεσία και στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας (ΓΕΑ και ΓΕΣ) 32,5 εκ. ευρώ ή το 36% της συνολικής βοήθειας για ενοικίαση αεροπλάνου, ελικόπτερου, υπερωρίες για εκτός έδρας προσωπικού, οδοιπορικά, ανταλλακτικά, διατροφή, ιματισμός κ.λπ.

πηγη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Πρακτορείο με ειδήσεις στα αρχαία ελληνικά

Της Λινας Γιανναρου

«Τριάκοντα και πέντε άνθρωποι απέθανον εν τη Ρωσσία, πολλοί δε άλλοι (περί εκατόν και τριάκοντα) ετρώθησαν. Το “Νιέβσκι Εξπρές” σιδηροδρόμος εστί ός εκ της Μοσκβής εις το Πετροβούργον πορεύεται, εν δε τούτω τω σιδηροδρόμω βόμβα ανετίναξεν, ο δε ανατιναγμός ούτω δεινός ην ώστε πας ο σιδηροδρόμος εκ της σιδηράς οδού εξέβη».

Μην απορείτε. Μόλις διαβάσατε την είδηση για το τρομερό σιδηροδρομικό δυστύχημα στη Ρωσία σε άπταιστα αρχαία ελληνικά, και συγκεκριμένα στην ελληνική διάλεκτο του 5ου αιώνα π.Χ.

Το εγχείρημα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και (οποία απορία!) δεν ανήκει σε Ελληνα.

Η ιδέα και η υλοποίηση ενός ηλεκτρονικού ειδησεογραφικού πρακτορείου με ειδήσεις στα αρχαιοελληνικά ανήκει στον Ισπανό Χουάν Κοντέρχ, καθηγητή Ελληνικών και Λατινικών στο Πανεπιστήμιο St Andrews της Σκωτίας.

Λάτρης της γλώσσας μας από τα μαθητικά του χρόνια, αφιέρωσε τη ζωή του στη μελέτη της, με την πεποίθηση πως η γνώση της γλώσσας ενός σπουδαίου πολιτισμού μπορεί μόνο να μας ωφελήσει.

Η ιδέα για τη δημιουργία της ιστοσελίδας Akropolis World News (www.a kwn.net) ήρθε σαν μια προσπάθεια να προσελκύσει το ενδιαφέρον και άλλων στη μελέτη της αρχαίας ελληνικής. «Είναι πολύ ωραίο να βλέπεις τη γλώσσα του Θουκυδίδη και του Πλάτωνα να χρησιμοποιείται για σημερινά θέματα», γράφει ο ίδιος στο site.

Ο κ. Κοντέρχ σχεδόν... απολογείται που δεν μιλά νέα ελληνικά, αλλά και για τα λάθη που ενδεχομένως υπάρχουν στα κείμενά του. «Ξέρω ότι τα αρχαία ελληνικά μου δεν είναι τέλεια και καμιά φορά ξαναδιαβάζοντας παλιές ειδήσεις βρίσκω λάθη», λέει. «Νομίζω όμως ότι η ιστοσελίδα αποτελεί καλή εξάσκηση για τους φοιτητές της αρχαίας ελληνικής».

Προφανώς, σε πολλές περιπτώσεις απαιτείται η χρήση σύγχρονου λεξιλογίου. Ποιος τον 5ο π.Χ. αιώνα θα μπορούσε να φανταστεί τα «τανκς», τα «αεροπλάνα» ή τα «κομπιούτερ»;

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ

Ευτυχώς που υπάρχουν και οι "ξένοι" να διασώσουν την γλώσσα μας...

Οι γηραιότερες δίδυμες του κόσμου

Πρόκειται για δύο Κινέζες γεννημένες το 1905...

Σύμφωνα με το βιβλίο Γκίνες είναι οι γηραιότερες εν ζωή δίδυμες του κόσμου

Ώστε εγώ ευθύνομαι για όλα;

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ

Ακούω για τη χρεοκοπία της Ελλάδας και τρομοκρατούμε. Όλοι τρομοκρατούμαστε. Η ενοχή για ό,τι κακό έχει γίνει σ’ αυτή τη χώρα είναι ασήκωτη, ενδοβάλλεται και μου συντρίβει την ψυχή.

Διάβαζα, μάλιστα, χθες, ότι είμαι «Μια χώρα που ζει ξοδεύοντας και δανείζεται για να ξοδέψει, μια χώρα χρεωμένη πολύ πάνω από το εισόδημά της, μια χώρα…»(Γ. Πρετεντέρης-Το Βήμα).

Άραγε η χώρα είμαι εγώ ως φυσικό πρόσωπο, που τρώει και τα σπάει στα μπουζούκια ή περιπλέει με τα κότερα τη Μύκονο, όλα με δανεικά;

Είμαι εγώ «μια χώρα που ζει ξοδεύοντας και δανείζεται για να ξοδεύει…»;

Κοιτάζομαι στον καθρέφτη! Ώστε εγώ ευθύνομαι για όλα;

Παθαίνω κρίση λόγω ενοχών. Σκέφτομαι τα παιδιά, τις μελλοντικές γενιές, κι επειδή δεν θέλω η ιστορική μας χώρα, η πηγή του πολιτισμού να υφίσταται τέτοιον εξευτελισμό, σκέφτομαι να παραδοθώ στο δικαστήριο της Χάγης! Όμως, σκέφτομαι αίφνης ότι εγώ δεν έχω πάει ποτέ στα μπουζούκια. Και στη Μύκονο πέρασα με το καράβι της γραμμής (κατάστρωμα) απ’ έξω. Πολύ περισσότερο δεν έχω δανειστεί παρά για ένα αυτοκίνητο που είχα μεράκι για να κάνω μόστρα στο χωριό.

Γι’ αυτό, αν ευθύνομαι για το δάνειο αυτό, το οποίο έχει αποπληρωθεί εδώ και μία πενταετία, να τιμωρηθώ παραδειγματικά ως… χώρα και ως πρόσωπο.

Παγκοσμιοποίηση: «Τρώτε σκατά! Τόσες μύγες δεν μπορεί να κάνουν λάθος!»

Εξαιρετικο άρθρο του

Ελευθέριου Ανευλαβή
στη ΖΟΥΓΚΛΑ του Ταρζάν

Παγκοσμιοποίηση: Το προπαγανδιστικό ψευδώνυμο της νεοφιλελεύθερης, ασύδοτης, απάνθρωπης, άγριας αγοράς, που οι προπαγανδιστές της την πλασάρουν ως την αδήριτη ανάγκη του σημερινού μας κόσμου και του αλλοτριωμένου σύγχρονου ανθρώπου.

Παγκοσμιοποίηση: Συνώνυμο της παγκόσμιας κυριαρχίας του χρήματος και των νταβατζήδων της (διαπλεκόμενοι με την εξουσία του χρήματος, πολιτικατζήδες). Ο φαιός χιτώνας που καλύπτει την αληθή φύση αυτής της παρά φύσιν ασέλγειας πάνω στην ανθρώπινη υπόσταση και τις ανθρώπινες αξίες.

Παγκοσμιοποίηση: Τα αδέσποτα δεσποτικά κέντρα εξουσίας (πολιτικής, τεχνολογικής, στρατιωτικής) που παρεμβαίνουν, καθημερινώς, στο διεθνές και παγκόσμιο πολιτικό-στρατιωτικό-οικονομικό παίγνιο, αδιαφορώντας για τους ανθρώπους και την ανθρωπιά.

Παγκοσμιοποίηση: Η έκλειψη της πολιτικής, που καθίσταται περιττή, αφού η «ελεύθερη» (διάβαζε, ασύδοτη, αχαλίνωτη, απάνθρωπη) αγορά, κατά πως λένε οι θιασώτες της, την περιέχει από την φύση της. Διότι, όπως ισχυρίζονται οι ευήθεις, κουτοπόνηροι, μπαγαπόντηδες υποστηρικτές της, τα σύνολα των καταναλωτών-παραγωγών, σε αντίθεση με τα άτομα που τα απαρτίζουν, λειτουργούν, πάντοτε, ωφελιμιστικά προς μεγιστοποίηση του (οικονομικού) συμφέροντός των. Ο καθείς «για την πάρτη του» δηλαδή. Και όλοι εναντίον όλων, μέσω του απαραίτητου, άγριου ανταγωνισμού.

Παγκοσμιοποίηση: Η έκλειψη της Δημοκρατίας, αφού, έτσι λένε οι παγκοσμιοποιημένοι, οι μηχανισμοί της «ελεύθερης» (ασύδοτης) αγοράς εμπεριέχουν τους μηχανισμούς της Δημοκρατίας. Ο ανταγωνισμός, μακροπρόθεσμα, εξισορροπεί τις αντιθέσεις και βελτιώνει το οικονομικό αποτέλεσμα για όλους, λένε. Άρα, η ελεύθερη αγορά οδηγεί και στην εφικτή ισότητα, την οποία και διασφαλίζει, λένε. Το κράτος μεριμνά απλώς για την τήρηση των κανόνων της «ελεύθερης» (ανάλγητης) αγοράς.
Να, ο νέος ηθικός κώδικας της νεοφιλελεύθερης (νεοδεξίας) ιδεολογίας της αγοράς. Ανταγωνισμός και «όποιον πάρει ο χάρος».

Παγκοσμιοποίηση: Η πολιτιστική πολτοποίηση της παράδοσης των λαών πάνω στην κουρελού του παγκόσμιου συρφετού, που τη μόνη παράδοση που γνωρίζει (που του επιτρέπουν να γνωρίζει), είναι η «παράδοση» στο αμερικανόφερτο λάιφ στάιλ της ελαφρότητας και της χυδαιότητας. Της επιδειξιομανίας και της παχυλής αμάθειας. Της νοητικής υστέρησης και της νήπιας σκέψης.

Παγκοσμιοποίηση: Η υποβάθμιση του Έθνους-Κράτους σε «παγκόσμιο χωριό» της φτώχιας των αξιών. Της κακομοιριάς και κακογουστιάς των ανθρώπων.

Παγκοσμιοποίηση: Η αποξένωση των ανθρώπων από την έννοια της Πατρίδας, που θεωρείται σχεδόν ντροπή, για τους κενόκρανους του πολιτικά ορθού. Η επίκληση της Πατρίδας και του Έθνους (δεν μιλώ για τους επαγγελματίες πατριδεμπόρους, πατριδοκαπήλους και εθνοκαπήλους) χαρακτηρίζεται ως σοβινιστική υστερία από τους μεταμοντέρνους, νεοφιλελευθέρους, «αριστερούς» και δεξιούς, της μόδας του «πολιτικώς ορθού». Τις Μαντάμ Σουσούδες της Ευρωπαίο-Αμερικάνικης θολούρας.

Παγκοσμιοποίηση: Ο αφανισμός της γλώσσας των Εθνών από την αγγλοαμερικανική γλώσσα. Αφελληνισμός της γλώσσας της Ελληνικής με τα greeklish, των μονόχρωμων λέξεων και μονοσήμαντων εννοιών. Οι νέο-γενίτσαροι φτωχαίνουν τη γλώσσα, στη φτώχια της σκέψης τους, την οποία εκφράζει η φτωχή τους γλώσσα. Γι’ αυτούς οι αποχρώσεις των λέξεων είναι περιττές. Κλείνουν τα πατζούρια τους στο φως του Ελληνικού ήλιου. Προτιμούν τα μουντά άναρθρα σύμφωνα της Εσπερίας, από τα φωτεινά γλαφυρά φωνήεντα.

Παγκοσμιοποίηση: Τουρισμός χωρίς πολιτισμό. Χείριστες, είτε ακριβοπληρωμένες είτε φτηνές, τουριστικές υπηρεσίες. Αποδιωγμένη, εξοστρακισμένη η ελληνική φιλοξενία. Εμπόριο και αρπαχτή ο ξένιος Δίας. Ο κερδώος Ερμής εξουσιάζει πλέον.

Παγκοσμιοποίηση: Άγνωστες, πλέον, λέξεις η φιλία, η αγάπη, η αλληλεγγύη, η ανθρωπιά, η ανθρώπινη επικοινωνία. Έχουν αντικατασταθεί από την υποκρισία, το σεξ, τον ανταγωνισμό, την απανθρωπιά, την παλιανθρωπιά, την ανθρώπινη αλλοτρίωση.

Παγκοσμιοποίηση: Εμπορευματοποιημένος, ντοπαρισμένος αθλητισμός, συμφερόντων μεγάλων επιχειρήσεων και αθανάτων νταβατζήδων. Μνημόσυνα Ολυμπιάδων με δισεκατομμύρια και με σακατεμένους πρωταθλητές.

Παγκοσμιοποίηση: Η καταστροφή και ρύπανση του περιβάλλοντος, θυσία στα τεράστια οικονομικά συμφέροντα. Νεοφιλελεύθερη νεοδεξιά ολοκληρωτική αντίληψη για τον κόσμο και τον άνθρωπο. Όπου ο κόσμος, η φύση, γίνεται κάδος απορριμμάτων των ισχυρών. Οι ΗΠΑ μεγαλοπαραγωγοί παγκοσμίων ρύπων αρνούνται να επικυρώσουν δεσμεύσεις για περιορισμό αυτών των ρύπων.

Παγκοσμιοποίηση: Ο άνθρωπος μαζάνθρωπος, χωρίς ανθρώπινο πρόσωπο. Έρμαιο του απάνθρωπου ανταγωνισμού και της μαυλίστρας τεχνολογίας. Νήπιος καταναλωτής, αλλοτριωμένος συμφεροντολόγος. Ελαστική εργασία. Ανεργία. Αποκολοκύνθωση στις εκπομπές των μεσημβρινών και βραδινών πλυσταριών.

Η εξίσωση Πολιτεία = Πολίτης, «η γαρ Πόλις πολιτών εστίν» (Αριστοτέλης), έχει μετατραπεί σε ανισότητα όπου ο πολίτης είναι υποβαθμισμένος και η πολιτεία τείνει να εκφυλιστεί σε κακόηθες μόρφωμα.

Ο πολίτης μέσα στην πολιτεία επιζητεί την ευημερία που του παρέχει πρωτίστως η Ελευθερία και η ασφάλεια της Δημοκρατίας και δευτερευόντως η οικονομική ευμάρεια.

Η οικονομία και η αγορά, δεν μπορούν να χειραφετηθούν, να αποξενωθούν από την ηθική προσταγή και την πολιτική. Η πολιτική ρυθμίζει ή πρέπει να ρυθμίζει τις αξιολογικές αντιθέσεις των πολιτών. Γιατί σε μια ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ πολιτεία εξ ορισμού είμαστε όλοι ίσοι, αλλά ΔΕΝ είμαστε όμοιοι. «Εξ ανομοίων η πόλις». (Αριστοτέλης).

Η οικονομία και η αγορά δεν είναι ανεξάρτητες δραστηριότητες ούτε και οι σπουδαιότερες από άλλες ατομικές και κοινωνικές δραστηριότητες. Ασκούνται και αυτές μέσα στο ανθρώπινο και κοινωνικό πλαίσιο που και τις προσδιορίζει. Ο συλλογικός χώρος όπου κινούνται τα ενδιαφέροντα, λειτουργούν τα οικονομικά συμφέροντα και ασκούνται οι ανθρώπινες δραστηριότητες προσδιορίζεται, ορίζεται και ελέγχεται, δια του ενεργήματος της πολιτικής.

Η σκιτζίδικη, βουκολική και υποβολιμαία άποψη ότι η οικονομία αναιρεί την πολιτική δεν έχει θεωρητικό, αλλά ούτε και πρακτικό υπόβαθρο. Μπορεί να υπονομεύει την πολιτική, μπορεί να διαφθείρει τους ευεπίφορους σε συναλλαγές με την αγορά πολιτικούς-πολιτικατζήδες, αλλά η πολιτική θα είναι πάντοτε αναγκαία και το ζητούμενο σε μια πολιτεία που σέβεται το όνομα και την πολιτική καταγωγή της.

Η λεγόμενη, αυτορρύθμιση της αγοράς και οι ρυθμιστικοί αυτοματισμοί της δεν επαληθεύονται εμπειρικά, αλλά απεναντίας απεδείχθησαν ατελέσφοροι και καταστροφικοί, (την ασυδοσία της αγοράς πληρώνουν οι λαοί στην σημερινή παγκοσμιοποιημένη κρίση). Η αγορά αδυνατεί να λύσει προβλήματα δημοκρατίας.

Η πολιτική πρέπει να αναθεμελιωθεί και να ιεραρχήσει τις ανάγκες της κοινωνίας με ανθρώπινα μέτρα και με ανθρώπινες αξίες. Να ελέγχει και να ελαχιστοποιεί τις παρενέργειες της παγκοσμιοποίησης επί των δημοκρατικών θεσμών και των ανθρωπίνων αξιών. Εκτός της επιβιώσεως και οικονομικής ευμάρειας, υπάρχουν και άλλες ανθρώπινες ανάγκες που δεν ανάγονται σε οικονομικές.

Η παγκοσμιοποίηση ή παγκοσμιότητα, υπάρχει εδώ και αιώνες ως παγκοσμιοποιημένη επιστήμη, θρησκεία, πληροφορική (που άρχισε με την τυπογραφία, τις μετακινήσεις εργαζομένων, και με τις εμπορικές ανταλλαγές).

Η Κοσμόπολη των Στωικών, πρωτογενής έννοια της παγκοσμιοποίησης, δεν παγκοσμιοποίησε το χρήμα, αλλά τον ΑΝΘΡΩΠΟ, που στόχος και προορισμός του είναι, μέσω της συνεχούς παιδείας, η ανάπτυξη και ολοκλήρωση των δημιουργικών του δυνατοτήτων, ώστε…

Κάποτε να γίνουμε ΑΝΘΡΩΠΟΙ!

«Εργαστήρια» ιδεωδών λύσεων

Tης Τασουλας Kαραϊσκακη

Η κοινωνία τούς βλέπει σαν ένα είδος υπεράνθρωπων, τέλειες μηχανές του νου, έτοιμες να προσφέρουν μαγικές λύσεις, υπακούοντας μόνο στην ηθική που υπαγορεύεται από τη συνείδηση του επιστήμονα. Ιδιοφυείς, ανεπηρέαστοι, παράγουν αδιάκοπα σχέδια, όπως ο μύλος αλέθει αλεύρι. Τα προϊόντα της σοφίας τους λαμβάνουν στα μάτια των πολιτών την πατροπαράδοτη ερμητική εικόνα της επιστήμης που εμπεριέχεται μέσα σε λίγες σελίδες. Σ’ αυτές, η δύναμη της απόλυτης γνώσης εκφράζεται με μια αναπάντεχη απλότητα – π. χ. «πάγωμα των συντάξεων» ή «ψαλίδισμα στις αυξήσεις των μισθών».

Επιτροπές σοφών. Εξαπολύουν μαζί με το ελπιδοφόρο και το δυσοίωνο, μαζί με τη θεραπεία και τη θυσία. Σύσταση εννεαμελούς επιτροπής ειδικών για το ασφαλιστικό, εισηγήθηκε προ ημερών ο υπουργός Εργασίας κ. Α. Λοβέρδος (Επιτροπή Σοφών για το ασφαλιστικό –υπό τον κ. Νικ. Αναλυτή– είχε συσταθεί κι αμέσως μετά τις εκλογές του 2007).

Δεν είναι η μοναδική. Επιτροπές Σοφών έχουν ήδη αναλάβει να μελετήσουν τον εκλογικό νόμο, τη νέα «αρχιτεκτονική» της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, να καταγράψουν την τρέχουσα δημοσιονομική κατάσταση, να αναμορφώσουν το σύστημα για τη χορήγηση πολιτικού ασύλου, ενώ Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων διεθνούς κύρους (Στίγκλιτς, Μπουίτερ, Πισανί, Γκρος), λέγεται ότι θα συνδράμει στην αναδόμηση του μοντέλου ανάπτυξης της χώρας...

Η παρέμβαση των ειδικών στον διάλογο πάνω σε φλέγοντα τρέχοντα κοινωνικά ζητήματα είναι άκρως καταλυτική, ενώ αποφάσεις - σταθμοί αποτελούν εφαρμογές δικών τους εισηγήσεων (π. χ. πόρισμα της επιτροπής υπό τον Θ. Γεωργακόπουλο για το φορολογικό). Αλλά στον απλό πολίτη μένει πάντα η εντύπωση (ή δεν είναι μόνο εντύπωση;) ότι αποτελούν την «κάλυψη» των πολιτικών που τους επιστρατεύουν για να δείξουν ότι συμβουλεύονται ειδήμονες πριν πάρουν αποφάσεις ή για να διατυπώσουν «λύσεις» που η κοινωνία δεν θέλει να αποδεχθεί.

Οι πολιτικοί μοιάζουν να λένε, «δεν το εισηγούμαι εγώ, οι ειδικοί το θεωρούν απαραίτητο». Και αν οι αντιδράσεις είναι σφοδρές και το πολιτικό κόστος δυσβάσταχτο, αποστασιοποιούνται από τις «ανεφάρμοστες» καθηγητικές προτάσεις, που λησμονούνται σε βάθη συρταριών (έκθεση Σπράου για το Ασφαλιστικό).

Ομως χωρίς καθηγητές, χωρίς ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες, χωρίς έγκριτους εξωτερικούς κριτές δεν κάνουν οι κυβερνήσεις, και πώς θα μπορούσαν άλλωστε. Η συγκρότηση ειδημόνων σε ομάδα είναι μια πολιτικά καθαγιασμένη πράξη.

Το πρόβλημα είναι ότι οι σοφοί συχνά, με έναν περίεργο τρόπο, παγιδεύονται σε στενά περιθώρια κριτικής στην εξουσία. Μερικές φορές αναγκάζονται να δουλέψουν σε ναρκοθετημένο έδαφος (εκπαιδευτική μεταρρύθμιση) ή, πριν ακόμη προλάβουν να διατυπώσουν τις απόψεις τους, η κυβέρνηση τούς έχει ήδη υπερκεράσει εξαγγέλλοντας αποσπασματικές ρυθμίσεις.

Το πρόβλημα, φυσικά, δεν βρίσκεται στις επιτροπές, αλλά στον τρόπο που τις χρησιμοποιεί η πολιτεία. Από «εργαστήρια» θαυμαστών σχεδίων, ιδεωδών λύσεων γίνονται αναλώσιμο «μέρος» του πολιτικού παιχνιδιού.

Ευτυχώς που οι σοφοί δεν χάνουν, έτσι ή αλλιώς, ποτέ την αίγλη τους ούτε δείχνουν να αποθαρρύνονται από τα αποδεικτικά του ασύμπτωτου των επιλογών, του μάταιου έργου. Αλλωστε ο άνθρωπος προχωρά γιατί κάνει αξίωμα το άπιαστο, γιατί προσμένει πάντα εκπλήξεις. Οι περισσότεροι, με έναν τρόπο, καταφέρνουμε να αναπτυσσόμαστε και μέσα σε καταστάσεις που μας αρνούνται.

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Ευφυΐα και κοινωνικό κεφάλαιο

Του ΤΑΚΗ ΜΙΧΑ

(www.tmichas.wordpress.com)

Το πιο σημαντικό ενεργητικό στοιχείο που έχει στη διάθεσή της μια κοινωνία δεν είναι ούτε ο οι φυσικοί πόροι ούτε καν η ποιότητα του εργατικού δυναμικού της. Είναι, σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, το «κοινωνικό κεφάλαιο» που υπάρχει στην κοινωνία- δηλαδή τα κοινωνικά δίκτυα με τους θεσμούς της αμοιβαιότητας και εμπιστοσύνης που ενυπάρχουν σε αυτά.

Στις κοινότητες εκείνες όπου το κοινωνικό κεφάλαιο είναι μεγαλύτερο, σύμφωνα με τον γνωστό Αμερικανό μελετητή του φαινομένου Robert Putnam, «τα παιδιά ανατρέφονται πιο υγιή, πιο ασφαλή και με καλύτερη εκπαίδευση. Οι άνθρωποι τείνουν να ζουν περισσότερα και πιο ευτυχισμένα χρόνια. Τέλος, η δημοκρατία και η οικονομία λειτουργούν καλύτερα».
Οι παράγοντες που προσδιορίζουν την παρουσία ή απουσία του πολύτιμου αυτού αγαθού είναι πολλοί. Ομως, όπως δείχνουν πρόσφατες έρευνες από τις ΗΠΑ, ένας από τους κυριότερους παράγοντες που προσδιορίζουν το μέγεθος του κοινωνικού κεφαλαίου σε μια κοινότητα είναι η ευφυΐα των ατόμων που τη συγκροτούν. Οση περισσότερη ευφυΐα υπάρχει σε μια κοινότητα τόσο μεγαλύτερο τείνει να είναι το κοινωνικό κεφάλαιο.

Μια σειρά ερευνών ανέλυσε τον τρόπο με τον οποίο η ευφυΐα επηρεάζει την ηθική κρίση των ατόμων. Στα χαμηλότερα επίπεδα ευφυΐας η ηθική κρίση εξαντλείται στην ικανοποίηση του ατομικού συμφέροντος. Αντίθετα όσο περισσότερο αυξάνεται η ευφυΐα του ατόμου τόσο αυξάνεται και η ικανότητα της ηθικής κρίσης του να λαμβάνει υπόψη της και τα συμφέροντα και τις επιθυμίες των άλλων ανθρώπων. Αυτό σημαίνει ότι άτομα με μεγαλύτερη ευφυΐα τείνουν να είναι καλύτεροι γείτονες και πολίτες.

Πειράματα μεταξύ φοιτητών αμερικανικών πανεπιστημίων έδειξαν ότι οι αλτρουιστές είχαν κατά 8 μονάδες υψηλότερο δείκτη ευφυΐας σε σχέση με τους μη αλτρουιστές. Αυτό το χαρακτηρηστικό τούς επιτρέπει να κάνουν ισχυρότερους δεσμούς στην κοινότητά τους.

Ενα άλλο στοιχείο το οποίο είναι πολύ σημαντικό για την οικοδόμηση ισχυρών κοινωνικών δικτύων εμπιστοσύνης είναι η ικανότητα των ατόμων να σκέφτονται και να προγραμματίζουν το μέλλον τους αντί να ζουν για το τώρα.

Και εδώ όλες οι έρευνες δείχνουν ότι άτομα με μεγαλύτερο δείκτη νοημοσύνης τείνουν να προγραμματίζουν τις πράξεις τους, αντί να ενεργούν στη βάση της έμπνευσης της στιγμής. Αυτό σημαίνει ότι τα άτομα που ζουν σε κοινότητες με χαμηλούς δείκτες ευφυΐας έχουν μειωμένη διάθεση να επενδύουν σε κοινωνικά δίκτυα όπου η αμοιβή δεν είναι άμεση και να ακολουθούν ορισμένους κανόνες καλής συμπεριφοράς προσδοκώντας ότι στο μέλλουν και οι άλλοι θα τους συμπεριφερθούν με ανάλογο τρόπο.

Επίσης οι ευφυείς άνθρωποι τείνουν να έχουν μεγαλύτερη συμμετοχή στα κοινά. Οπως έχουν δείξει αρκετές έρευνες στις ΗΠΑ, τα άτομα με τους υψηλότερους δείκτες νοημοσύνης έχουν μεγαλύτερη συμμετοχή σε διάφορες κοινωνικές οργανώσεις, ψηφίζουν συχνότερα, διαβάζουν περισσότερο εφημερίδες, είναι πιο ανεκτικά σε διαφορετικές απόψεις και υπερασπίζονται περισσότερο το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου. Είναι προφανές ότι η διάθεση συμμετοχής στα κοινά είναι ένας σημαντικός παράγοντας στη διαμόρφωση του κοινωνικού κεφαλαίου μιας κοινότητας.

Τέλος, άλλες έρευνες δείχνουν ότι η ευφυΐα συνδυάζεται και με ένα άλλο σημαντικό χαρακτηριστικό του κοινωνικού κεφαλαίου: την προθυμία για κοινωνική συνεργασία. Οσο πιο ευφυές είναι ένα άτομο τόσο μεγαλύτερη διάθεση επιδεικνύει να συνεργαστεί με τους συμπολίτες τους.

Συνοψίζοντας τη σχέση μεταξύ ευφυΐας και κονωνικου κεφαλαίου ο ερευνητής Jason Richwine γράφει:
«Δεν είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς ότι τα πιο έξυπνα άτομα είναι καλύτερα στην οργάνωση κοινωνικών δικτύων και ότι κατανοούν καλύτερα τα μακροπρόθεσμα οφέλη της συνεργασίας. Οπως δείχνουν πολλές έρευνες, ο δείκτης νοημοσύνης έχει άμεση σχέση με όλους εκείνους τους παράγοντες που προσδιορίζουν το κοινωνικό κεφάλαιο, όπως την ικανότητα αναπτυγμένης ηθικής κρίσης, τον αλτρουισμό, τον σχεδιασμό για το μέλλον, την πολιτική συνειδητοποίηση, τη συμμόρφωση σε άτυπους κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς και τη συνεργασία για το κοινό καλό».

Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι σε διάφορες μετρήσεις που έχουν γίνει η Ελλάδα φαίνεται να έχει πολύ χαμηλούς δείκτες κοινωνικού κεφαλαίου (στην πρώτη θέση όσον αφορά το μέγεθος του κοινωνικού κεφαλαίου έρχονται οι Σκανδιναβικές χώρες).

Αν μπορεί τώρα να βγάλει κάποιος κανένα συμπέρασμα από αυτό για την ευφυΐα των Ελλήνων είναι ένα πολύ ενδιαφέρον ερώτημα...

Μεταναστευτική πολιτική

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

Διασαφήνισε τις προάλλες η «ατμομηχανή» της ΕΕ, η Γερμανία, τους όρους και τις προϋποθέσεις με τους/τις οποίες θα είναι αναγκασμένοι να ακολουθούν όσοι αλλοδαποί θέλουν να διαμείνουν και να εργαστούν στη χώρα.

Τους αναφέρω: έμπρακτη αναγνώριση της κυριαρχίας της γερμανικής γλώσσας και των αξιών του σύγχρονου γερμανικού πολιτισμού, ειδικά για όσους επιδιώκουν να αποκτήσουν τη γερμανική υπηκοότητα. Όπως προκύπτει από δηλώσεις της καγκελαρίας (εφημερίδες 25.11.09), η κυβέρνηση πρόκειται να εισαγάγει τη θέσπιση ενός μοντέλου πολιτιστικής ενσωμάτωσης των μεταναστών, παρόμοιου με εκείνο που έχει υιοθετήσει ήδη η Γαλλία, με πρωτοβουλία του Νικολά Σαρκοζί. Ήδη, από πέρυσι, οι αλλοδαποί που επιθυμούν να παραμείνουν στη Γερμανία είναι υποχρεωμένοι να υποβληθούν σε ένα τεστ «γνώσεων και δεξιοτήτων».
«Όποιος θέλει να μείνει και να εργαστεί στη χώρα μας για μεγάλο χρονικό διάστημα θα πρέπει να πει το μεγάλο ναι», δήλωσε η εκπρόσωπος, προσθέτοντας ότι «αυτό περιλαμβάνει την αναγνώριση της κυριαρχίας της γλώσσας, αλλά και τη διάθεση συμμετοχής στις κοινωνικές δραστηριότητες».

Παράλληλα, υπογράμμισε πως οι αλλοδαποί οφείλουν να αναγνωρίσουν ορισμένες αξίες, όπως είναι η ελευθερία έκφρασης και η ισότιμη αντιμετώπιση των γυναικών - κάτι που αφορά πρωτίστως τους μουσουλμάνους μετανάστες.

Αυτή ήταν η είδηση. Πάμε τώρα στις κρίσεις και στις παρατηρήσεις:

- Καλά, όπως είναι αυτονόητο, δεν πάμε να συγκρίνουμε την πολιτική ενός ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥ κράτους με το βαλκανικό δικό μας.

Εντούτοις, δεδομένου ότι από το 1990 και μετά έγινε και η Ελλάδα χώρα ΥΠΟΔΟΧΗΣ μεταναστών, είμαστε αναγκασμένοι να συζητάμε το θέμα, παρότι πολλές πλευρές το αποφεύγουν.

- Πρώτον και κύριον: αναγκαία διευκρίνιση, οι Γερμανοί αναφέρονται σε ΝΟΜΙΜΟΥΣ μετανάστες, ΛΑΘΡΑΙΟΣ, αν υπάρχει, είναι περαστικός και είναι αυτονόητο ότι δεν περιλαμβάνεται στα εξαγγελθέντα μέτρα (σε αντίθεση με τα συμβαίνοντα εδώ, που κανείς δεν γνωρίζει πόσοι είναι οι νόμιμοι μετανάστες και πόσοι οι λαθρομετανάστες).

- Όταν χώρες με μακροχρόνια εισδοχή μεταναστών, όπως η Γαλλία, που αναγκάστηκε να δεχθεί
εκατομμύρια μετανάστες από τις πρώην αποικίες της στο Μαγκρέμπ, ή όπως η Γερμανία, που υποδέχθηκε μετανάστες κυρίως από τις μεσογειακές χώρες (Ελλάδα, Ιταλία, Γιουγκοσλαβία, Τουρκία) και οι οποίοι συνέτειναν τα μέγιστα στο μεταπολεμικό «γερμανικό θαύμα» (την οικονομική της ανασυγκρότηση), παραδέχονται ότι δεν ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΑΝ τους μετανάστες (λόγω διαφορετικής κουλτούρας προφανώς) και χαράσσουν ΝΕΑ πολιτική.

- Πώς είναι δυνατόν να «εξαγγέλλεται» στη χώρα μας με τη μέγιστη ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ ότι θα νομιμοποιηθούν όλα τα παιδιά μεταναστών που γεννήθηκαν εδώ και ότι θα δοθεί δικαίωμα ψήφου στους μακροχρόνια διαβιούντες στις δημοτικές εκλογές, χωρίς να έχει μετρήσει κανείς σοβαρά τις συνέπειες τέτοιων μεταβολών;

Κατ' αρχάς, εδώ οι ίδιες οι αρχές δεν γνωρίζουν το ΣΥΝΟΛΟ του αριθμού των μεταναστών και των λαθρομεταναστών, δεν γνωρίζουν ποιοι είναι νόμιμοι (και συνεισφέρουν μερικώς στα ασφαλιστικά ταμεία, συν τοις άλλοις) και ποιοι είναι ΠΑΡΑΝΟΜΑ στη χώρα, με πλαστά χαρτιά και χωρίς έλεγχο (τους λόγους και τις αιτίες της μετανάστευσης-μετακίνησης πληθυσμών δεν θα αναπτύξω εδώ, για ποιο λόγο δηλαδή είναι αναγκασμένοι αυτοί οι άνθρωποι να εγκαταλείπουν τις εστίες τους: φτώχεια, πείνα, ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις κ.λπ.)

- Όσοι παραγνωρίζουν τις εθνικές, γλωσσικές, πολιτιστικές, θρησκευτικές διαφορές ανάμεσα στα έθνη και τους λαούς είναι υπέρ της (άχρωμης και άγευστης) «ομογενοποίησης», είναι βαθιά νυχτωμένοι, βγάζουν αυθαίρετα συμπεράσματα. Όσοι θεωρούν ότι ο άνθρωπος αρκείται στον ρόλο του καταναλωτή, ότι η πρόταση της παγκοσμιοποίησης για κατανάλωση, πλαστικό και «λάιφ-στάιλ» (και επικυριαρχία, βεβαίως, βεβαίως) είναι μοντέλο-πρότυπο για οποιαδήποτε κοινωνία σφάλλουν (και το γνωρίζουν). Κάθε κοινωνία, κάθε λαός, κάθε έθνος έχει τη δική του πορεία. Και όπως ΣΕΒΕΤΑΙ τις πορείες των άλλων, απαιτεί να τον ΣΕΒΑΣΤΟΥΝ και οι άλλοι.

- Έτσι λοιπόν και εδώ, σε αυτό το «Οικόπεδο και Αποικία», έχουμε μια μακρά πορεία, μια ιστορική διαδρομή, έναν κοινό πολιτισμό, κοινή γλώσσα και κοινή θρησκεία (ακόμη και όσοι είμαστε άθεοι είμαστε ορθόδοξοι, για όσους καταλαβαίνουν…), το δε σημερινό (μίζερο) κράτος μας προέκυψε από πολύ αίμα, πολλούς αγώνες, πολλές θυσίες, για να νομίζει ο ΚΑΘΕΝΑΣ ότι ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΡΩΤΗΣΕΙ.

- Άλλο λοιπόν τα εργασιακά δικαιώματα των νόμιμων μεταναστών (αυτονόητα είμαστε υπέρ) και άλλο η μαζική νομιμοποίηση χθεσινών αφιχθέντων στον ελλαδικό χώρο. Αφήστε την «αντιρατσιστική» φλυαρία και δείτε το πρόβλημα στην ουσία.

- Και για να μην παίζουμε με ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ, βάλτε νόμους και προϋποθέσεις τώρα, να γνωρίζουν και οι μετανάστες τι πρέπει να κάνουν αν έχουν σκοπό να παραμείνουν στη χώρα μας. Προστατεύστε τα εξ ανατολών σύνορα, μαζί με τη FRONTEX, αποτρέψτε τους ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ να κατακλυσθεί η χώρα από λαθρομετανάστες μουσουλμάνους…

- Επίσης, το έχω ξαναγράψει, δεν ηχεί ευχάριστα στα αυτιά κάποιων, αλλά θα το ξαναγράψω: Τα παιδιά των νόμιμων μεταναστών που έχουν ΓΕΝΝΗΘΕΙ και ΔΙΑΜΕΝΟΥΝ εδώ (ας βάλει η Πολιτεία πόσα χρόνια) πάνε στο ελληνικό σχολείο, δεν μπορεί να μην έχουν ΠΑΤΡΙΔΑ, και αυτή είναι η Ελλάδα.

πηγη ΠΑΡΟΝ

Όταν τα χρέη και ο κυνισμός αλλάζουν όχθη...

Του Ρούσσου Βρανά

Το τέλος του αντικατοπτρισμού ήταν αναπόφευκτο. Από το ύψος των ουρανοξυστών του και του τεράστιου χρέους του, το Ντουμπάι υποχρεώθηκε σε ανώμαλη προσγείωση. Το όνειρο του εμίρη του, που όταν είδε να λιγοστεύουν τα αποθέματά του σε πετρέλαιο θέλησε να χτίσει μια πολυτελή μεγαλούπολη στην έρημο, συντρίφτηκε κι αυτό μαζί με την αγορά ακινήτων.

Οι πτώσεις από μεγάλο ύψος είναι πάντα εντυπωσιακές. Τώρα το Ντουμπάι, πρώτα η Ισλανδία. Αύριο ποιος; Στο σύστημα που ζούμε, πολύ εύκολα τα θαύματα μεταμορφώνονται σε σκουπίδια. Τι απέγιναν τα ευρωπαϊκά οικονομικά «θαύματα» των προηγούμενων δεκαετιών; Η Ιρλανδία; Η Ελλάδα; Η Ισπανία; Με πολλά χρέη, αυτές οι χώρες, μαζί με την Πορτογαλία, είναι σήμερα τα «γουρούνια»- έτσι τις αποκαλούν οι διεθνείς αγορές (ΡΙGS, από τα αρχικά τους στην αγγλική γλώσσα). Είναι οι χώρες που αυτές οι αγορές θεωρούν ότι απειλούνται άμεσα με χρεοκοπία.

Η χρεοκοπία ενός κράτους δεν είναι όμως τόσο τραγική όσο φανταζόμαστε. Δεν κλείνει το προεδρικό μέγαρο. Ο πρωθυπουργός δεν αλλάζει κατοικία. Ούτε οι πολίτες συσκοτίζουν τα παράθυρα. Από τεχνική άποψη, όπως εξηγεί ο κοινωνιολόγος Μπεάτ Κεπελέρ, ούτε στην Ισλανδία ούτε στα Εμιράτα χρεοκόπησε το κράτος. Στην Ισλανδία χρεοκόπησαν οι τράπεζες. Κι όταν το κράτος ανέλαβε το χρέος τους, βούλιαξε κι αυτό.

Στο Ντουμπάι χρεοκόπησε η κρατική κατασκευαστική εταιρεία Dubai World. Στους διεθνείς επενδυτές (όπως ονομάζονται κατ΄ ευφημισμό οι διεθνείς κερδοσκόποι), αυτές οι καταστάσεις δεν προκαλούν απαραιτήτως θρηνωδία. Γιατί έχουν στη διάθεσή τους μηχανισμούς που μπορούν να υποχρεώσουν τα προβληματικές χώρες να βάλουν σε τάξη τα οικονομικά τους και να αντισταθμίσουν τα χρωστούμενα. Η Ισλανδία έκανε μια γερή υποτίμηση που ακρωτηρίασε την αγοραστική δύναμη του λαού της. Η Ιρλανδία μείωσε 8% τους μισθούς του δημόσιου τομέα. Και πυροδότησε μια μεγάλη απεργία. Άλλοι λίγο άλλοι πολύ, όλοι χρωστούν. Ακόμη και η Βρετανία. Και η Γαλλία. Και η Γερμανία. Και οι ΗΠΑ.

«Καμία τους όμως δεν πρόκειται να χρεοκοπήσει, τουλάχιστον ανοιχτά», γράφει ο Μπεάτ Καπελέρ στην ελβετική εφημερίδα «Le Τemps». «Θα βρουν τη λύση. Την περασμένη εβδομάδα, οι ΗΠΑ άρχισαν επαίσχυντα να υποτιμούν το δολάριο. Οι ευρωπαϊκές χώρες θα βρουν χρηματοδότηση είτε από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είτε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Θα βάλουν χέρι στα ειδικά ταμεία των κοινωνικών ασφαλίσεων. Θα εκτρέψουν ειδικούς φόρους από τον αρχικό προορισμό τους στον κρατικό κορβανά, όπως έκανε η Γερμανία με το ταμείο αλληλεγγύης που προοριζόταν για τους φτωχούς Ανατολικογερμανούς. Κι ας κρίθηκε αυτό αντισυνταγματικό».

Με τις αποφάσεις των πανικόβλητων πολιτικών στη διάρκεια της κρίσης, τα χρέη άλλαξαν όχθη. Από τα ιδιωτικά, μεταφέρθηκαν στα δημόσια ταμεία. Μαζί τους άλλαξε όχθη και ο κυνισμός. Δεν κατοικοεδρεύει πια μόνο στους διεθνείς κερδοσκόπους, αλλά και στις πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις για να πληρώσουν οι λαοί χρέη που δεν είναι δικά τους.

πηγη ΤΑ ΝΕΑ

...Πολύ τον κλάψαμε τότε

Του ΓΙΑΝΝΗ ΞΑΝΘΟΥΛΗ

Το πρωί του Νοέμβρη που ακούστηκε -τότε δι' ακοής μαθαίναμε τα γεγονότα- πως δολοφονήθηκε ο Τζον Φ. Κένεντι και άφησε πίσω χήρα και δύο ορφανά, σαν να 'ναι τώρα θυμάμαι, που με ξύπνησε αλλόφρων η μητέρα μου. (Αύριο συμπληρώνονται δεκαπέντε χρόνια από το «φευγιό» της.) Κι όταν λέω ΑΛΛΟΦΡΩΝ το εννοώ.
«ΞΥΠΝΑ, αναίσθητε, κηρύχτηκε Παγκόσμιος Πόλεμος».

Μου τραβούσε τα σκεπάσματα να σηκωθώ για να πάω στον μπακάλη να πάρω δέκα κιλά κασέρι κι άλλα τόσα κιλά ελιές, να έχουμε να τρώμε: Υστερα το καλοσκέφτηκε και πρόσθεσε μακαρόνια, μανέστρα και ζάχαρη. Σε λίγο μπήκε στον χορό κι ο καφές και τα μανταλάκια που ήταν απαραίτητα, αφού εκείνα που είχαμε χάλασαν.

Σ' ένα μισάωρο κατάφερε να με κάνει θηρίο για πρόφτασε να μου αναλύσει πως θα έμενα αμόρφωτος και «ξύλο απελέκητο». ΓΙΑΤΙ τα σχολεία, λόγω πολέμου θα σφραγίζονταν! Δηλαδή το καλύτερό μου. Τον Νοέμβρη του 1963 με κάποια προβλήματα υγείας πήγαινα στην τετάρτη τάξη του Γυμνασίου και ήμουν μόνο δεκάξι χρονώ.

Η μητέρα μου αν και ψημένη από πολέμους, προσφυγιές και κακουχίες είχε άλλους λόγους να ανησυχεί, με βασικότερο το κλείσιμο των σχολείων και το ότι θα με είχε όλη μέρα μες στα πόδια της να της διαβάζω στίχους, θεατρικά μου έργα και «τερατώδη σενάρια». (Αυτά που μου έβαλαν ιδέες για την κυρία Σιλάνα Σαλιάγκου, σαράντα τόσα χρόνια αργότερα.)

Τέλος πάντων ήρθε ο πατέρας μου να πιει καφέ, την καθησύχασε, ανοίξαμε στη διαπασών το ραδιόφωνο που άρχισε να μεταδίδει «σοβαρή» μουσική, και πληροφορηθήκαμε πως πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν πλέον ο Λίντον Τζόνσον. Η μητέρα μου όταν βεβαιώθηκε πως ΔΕΝ θα βαρούσαν οι σειρήνες του πολέμου, ξεκίνησε ένα ιδιωτικό πένθος ενθυμούμενη την ξαδέρφη της Ελένη -τη θεία Χέλεν που συνάντησε στη Νέα Υόρκη το 1981- η οποία ήταν φανατική οπαδός του «υπέροχου Κένεντι».

Δύο μέρες έπαιρνε διπλάσιας ποσότητας σταγόνες «Τονοκαρντόλ» από στενοχώρια για τη... στενοχώρια της ξαδέρφης της στην Αμερική: Ηταν μια μουντή αλλά πολύ γλυκιά μέρα που έγινε ακόμη γλυκύτερη όταν η κυβέρνηση της Ενώσεως Κέντρου στο πάνδημο πένθος για τον Αμερικανό πρόεδρο συμπεριέλαβε και τα εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Με φίλους κάναμε ωραίους περιπάτους έξω από την πόλη προς τη θάλασσα, όπου δίπλα στα βράχια και στα κύματα έγραψα, θυμάμαι, βαρυσήμαντης λυρικότητας στίχους. Ο ουρανός είχε ένα σωστό με το κοινό αίσθημα γκρι-μπεζ χρώμα κι εμείς, όλοι νέοι και εξόχως κεφάτοι, μιλούσαμε περί ανέμων και υδάτων μ' εκείνη την έξαψη της νεότητας. Διήμερο ή τριήμερο ήταν το πένθος. Μέσω ραδιοφώνου παρακολουθήσαμε τη δραματική περιγραφή της κηδείας κι όλα αυτά που αργότερα βλέπαμε και ξαναβλέπαμε στις φωτογραφίες. Πάντως έχω την αίσθηση ότι το μεγαλύτερο μερτικό συμπάθειας πήγε στην κυρία Κένεντι ως χήρα αξιοπρεπή και ατσαλάκωτη.

Σαράντα έξι χρόνια πέρασαν από εκείνη την μέρα, από το ωραίο, μελαγχολικό απόγευμα του Νοέμβρη του 1963 και μάλλον οι περισσότεροι μπορούν με σαφήνεια να τοποθετήσουν τον εαυτό τους σ' αυτή την ημερομηνία που θα έπαιζε τον ρόλο της στην κατοπινή ζωή... μας.

...Τώρα βέβαια προέχουν άλλα. Να διασωθούμε, ξανά-μανά, από γρίπη (!!!), να βγάλουμε τον Αντώνη αρχηγό του πριγκιπάτου, αλλά να μη στενοχωρηθούν οι πριγκιποπούλες ή και το αντίθετο, να πάψουμε να ονειρευόμαστε διακοπές στο Καλαμαζού λόγω κρίσης, να συνηθίζουμε να επιδοκιμάζουμε τα ξεσπάσματα των νέων μας και των γέρων μας ΚΑΙ να εξασκηθούμε στον θαυμασμό μας για τους απατεώνες που ξεγλιστρούν «κοινή συναινέσει» και βγάζουν και γλώσσα!

Αν διαφωνήσουμε με ΟΛΑ αυτά, μπορούμε να κλειστούμε στη σαρκοφάγο μας ερμηνεύοντας την άρια «Γαμηθείτε ωραία μου πουλάκια στης αυγής το χάραμα».

Διαισθητικά νομίζω πως διανύουμε το τέλος της εποχής της ανοχής. Τα μαχαίρια και τα δόντια ακονίζονται, αν και οι φαφούτηδες πληθαίνουν, όπως βλέπω. Εχω ένα σωρό γνωστούς χωρίς κοφτήρες ή τραπεζίτες που περιμένουν το θαύμα. Δεν είναι τυχαία η μόδα με τους εξασκημένους κυνόδοντες των χολιγουντιανών βαμπίρ...

Κι έτσι γλίστρησε κι αυτός ο μήνας των χρυσανθέμων, των λωτών και του κυδωνόπαστου. ΕΝΩ η μάνα του Αλβανού παλικαριού Ριτζάι, που συνελήφθη με μια οροσειρά κατηγορίες, θρηνεί πως ΟΥΤΕ στην Ελλάδα ΟΥΤΕ στην Αλβανία υπάρχει δικαιοσύνη. ΜΟΝΟ στο Μονακό και στην Ουρουγουάη. Κι επ' αυτού τραγουδά σε ήχο πλάγιο...

...Γιε μου εσύ 'σαι άγγελος
εξ ουρανού σταλμένος
κι αδίκως λέω πως ήσουνα
σούπερ σεσημασμένος.

Εσύ 'σαι μόνο για φιλιά
και τρυφερές αγκάλες,
να ανασαίνεις το άζωτο
στης Σούλας τις μασχάλες...

ΠΗΓΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Η αλήθεια για την «Ενημέρωση»

Του Κ.Σ.ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

Έγραψε ο 26χρονος bloger «pasaenas» όλη την αλήθεια για τα ΜΜΕ και σας τη μεταφέρω. Δε χρειάζεται να συμπληρωθεί τίποτα, παρά μόνον ότι πρόκειται για την πληρέστερη απεικόνιση της σημερινής «ενημέρωσης».

Τα ΜΜΕ δεν έχουν οδηγίες χρήσης ούτε αντενδείξεις. Μας ζητούν να γίνουμε ρακοσυλλέκτες της πληροφόρησης.

Μα πρέπει επιτέλους να αφήσουν τη μανιώδη συλλογή πληροφοριών λες και ψάχνουν σπάνια χαρτάκια της Panini.

Μοιάζουν με την αστυνομία που ερευνά μια υπόθεση. Μαζεύουν πληροφορίες και δεν τις αξιοποιούν. Με όλα τα πράγματα «δεν ασχολούνται παρά μόνο σχεδόν» για να θυμηθούμε την καταπληκτική αυτή φράση του Καμί. Και αποτυγχάνουν, ενώ όλοι γνωρίζουν το δράστη. «Οι άνθρωποι ωφελούνται περισσότερο όταν επιτρέπουν στους συνανθρώπους τους να ζουν όπως νομίζουν καλύτερα» λέει μια διάσημη ρήση του Τζον Στιούαρτ Μιλ. Την ελευθερία αυτή στο γράψιμο θα μπορούσαν να ζητήσουν οι συντάκτες από τις εφημερίδες τους.

Ο κόσμος συνηθίζει να γουστάρει πληροφόρηση επιπέδου ανεύθυνων blogs. Ο τάδε τον παίρνει, ο άλλος τα πιάνει. Δώσ’ του κουτσομπολιό και Γκέλερ και πάρ’ του την ψυχή. Καλλιεργείς έτσι την περιέργειά του, επιζητείς τον εντυπωσιασμό, δεν του διδάσκεις τίποτα. Αφήσαμε την τηλεόραση να αλωνίζει και να ξεμυαλίζει. Ανοίγοντας το δέκτη της, η TV μας ζητάει να παραδώσουμε το πνεύμα μας. Τα φυτά θέλουνε φως. Σε λίγο δεν θα είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε το συλλογισμό μεσημεριανής τηλεπαρουσιάστριας.

Είναι πράγματι αβάσταχτο όπως έγραψε η Ρούλα Γεωργακοπούλου να είσαι πολίτης επί 24ώρου βάσεως. Τα οράματα για μια καλύτερη κοινωνία δεν επιδιώκουν την κυριαρχία. Η προσπάθεια γίνεται για να ρίξουμε στα μυαλά των ανθρώπων μερικές ωραίες ιδέες.

Προτιμούμε πολίτες απρόθυμους παρά πειθήνιους, ελεύθερους παρά φοβισμένους, προβληματισμένους παρά προσηλυτισμένους. Είναι και το τι θέλουν εκείνοι βέβαια. Το μοιραίο ιδεολόγημα: Αυτό που θέλει ο κόσμος.

Ο γιατρός μου συνέστησε να κόψω την τηλεόραση. Θα κάνω ό,τι μπορώ για να σώσω το γάμο μου. Ίσως πρέπει να δεχτώ ότι είναι έτσι φτιαγμένα τα ΜΜΕ που δεν θα πληροφορήσουν ποτέ και κανέναν.

Λογοκρισία έγινε η υπερπληροφόρηση, η παραπληροφόρηση και τα κριτήρια της είδησης. Οι περισσότεροι δημοσιογράφοι μασάνε τα λόγια τους επειδή πεινάνε ή επειδή κολυμπάνε σε πισίνες και λεφτά. Και συ, καημένε Pasaena, δέξου το και άσε ήσυχο το πληκτρολόγιο. Ο κόσμος που θέλεις να αλλάξεις, δε σε διαβάζει

πηγη ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ

Η λύση Τ. Γιαννίτση

Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη

Περιγράψαμε κάπως την ακάθεκτη πορεία του συνταξιοδοτικού συστήματος προς τη μοιραία εξίσωση 1=1, όπου ασφαλισμένοι εργαζόμενοι θα εργάζονται για να συντηρήσουν ισάριθμους ή και περισσότερους συνταξιούχους.

Μπορεί να φτάσουμε και στην εντελώς παράλογη «εξίσωση» 0,9=1 ή 0,8=1, επειδή και τα δύο σκέλη της εξίσωσης είναι πλασματικά: το πρώτο γιατί μειώνεται με την παράνομη και ανασφάλιστη εργασία και το δεύτερο γιατί αυξάνεται δραστικά με πλασματικές συντάξεις ή αναντίστοιχες με τις εισφορές.

Εδώ ίσως βρίσκεται το πρώτο τουλάχιστον στάδιο σε μια προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος: να καθαρίσουμε και τα δύο σκέλη της εξίσωσης από τα εξωγενή αυθαίρετα και πλασματικά στοιχεία. Από την παρανομία, από την ανασφάλιστη εργασία, από τη μη καταβολή των εισφορών, από χαριστικές ελαφρύνσεις. Αυτά και άλλα για το πρώτο σκέλος. Και να απαλλάξουμε το δεύτερο σκέλος από τις πλασματικές συντάξεις, όταν δεν ανταποκρίνονται σε προηγούμενη εργασία ή όταν είναι δυσανάλογες με τις καταβληθείσες εισφορές ή όταν οι συνταξιοδοτικές παροχές είναι παντελώς αυθαίρετες και χαριστικές.

Αυτή την κάθαρση επιχείρησε το 2002 ο καθηγητής Τάσος Γιαννίτσης ως υπουργός Εργασίας της κυβέρνησης Σημίτη. Ωστε το σύστημα να ισορροπήσει κατά το δυνατό, να γίνει δικαιότερο χωρίς παρανομίες και συντεχνιακές εύνοιες, αλλά και αναλογικότερο, για να είναι οι παροχές κατά το δυνατόν ανάλογες με τις εισφορές. Από όσο θυμάμαι ο Τάσος Γιαννίτσης δεν θέλησε να προτείνει ριζοσπαστικότερες λύσεις, όπως είναι η προσαρμογή των ορίων συνταξιοδότησης στη γήρανση του πληθυσμού ή η παράλληλη αναδιοργάνωση της αγοράς εργασίας με την οποία στενά συνδέεται το συνταξιοδοτικό. Την απλή λογική και τη δημοκρατική νομιμότητα θέλησε να αποκαταστήσει.

Ποιος είδε τον Θεό και δεν φοβήθηκε! Πρώτα τον πρόδωσε το κόμμα του, το ΠΑΣΟΚ, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα τα εντόσθιά του, τι πραγματικά είναι βαθιά μέσα του. Ενα κόμμα που έκανε την εξουσία και τη νομή της αυτοσκοπό και δεν επιδιώκει (ούτε μπορεί να επιδιώξει) τη λύση των προβλημάτων. Απλώς τα διαχειρίζεται, συχνότατα διαχειρίζεται τον παραλογισμό τους, μέσα από ένα σύστημα πελατειακών κομματικών σχέσεων και ανάλογα με τις ανάγκες διατήρησης της εξουσίας. Δεν πρόκειται μόνο για το παρελθόν. Σήμερα, με το «νέο» και νικηφόρο ΠΑΣΟΚ παρατηρούμε τα ίδια φαινόμενα και την ίδια πολιτική.

Λυπάμαι που το γράφω, αλλά ο δεύτερος που εγκατέλειψε τον Τάσο Γιαννίτση ήταν ο πρωθυπουργός του, ο Κώστας Σημίτης, πιστεύοντας ενδεχομένως ότι έτσι θα διατηρούσε την κομματική και κυβερνητική εξουσία. Συνέβη ακριβώς το αντίθετο: αμαχητί έβαλε ο ίδιος τέλος στην πολιτική του καριέρα. Από τότε άρχισε ο κατήφορος του ίδιου και του ΠΑΣΟΚ…

Αλλά και το πιο σημαντικό. Δύο εκατομμύρια πολίτες σε όλη την Ελλάδα κατέβηκαν στους δρόμους για να υπερασπισθούν τον παραλογισμό και τις αδικίες που συσσώρευσε μέσα του το συνταξιοδοτικό σύστημα.

Σύμφωνοι. Τίποτα δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς την κοινωνία. Μπορούμε όμως να αναρωτηθούμε προς τα πού βαδίζει αυτή η κοινωνία.

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

"Λιώνοντας" μπροστά στην TV !!!

«Από τους υπολογισμούς προέκυψε ότι από 4.248 άτομα που συμμετείχαν στην παραγωγή τα 3.179 (ποσοστό 74,8%) δεν κατέγραψαν τηλεθέαση μεγαλύτερη των 16 ωρών καμία από τις μέρες παραγωγής και 976 άτομα (ποσοστό 23% των ατόμων του δείγματος) κατέγραψαν τηλεθέαση μεγαλύτερη των 16 ωρών σε ποσοστό έως 10% των ημερών».
Πρόκειται για το κεφάλαιο 9,2 με τίτλο «Υψηλή τηλεθέαση ατόμων του δείγματος» και αναφέρεται στην έρευνα που έγινε για τη συχνότητα «με την οποία τα άτομα του δείγματος κατέγραψαν ημερήσια τηλεθέαση μεγαλύτερη των 16 ωρών».

Είναι απόσπασμα από τον «Έλεγχο της έρευνας μέτρησης τηλεθέασης της AGΒ Nielsen Media Research» για την περίοδο Σεπτέμβριος 2007 - Αύγουστος 2008, που υπογράφουν οι ελεγκτές Μ. Χαιρετάκης, Κ. Γιαζιτζόγλου και Γ. Κάρουλας και εκδόθηκε τον Ιούλιο του 2009.

Από την έρευνα που έκαναν οι ελεγκτές προκύπτει ότι υπάρχουν 18 άτομα που σε 58 περιπτώσεις είδαν τηλεόραση για περισσότερες από 16 ώρες, σε διάστημα από 1 ως και 9 μήνες.

Τα άτομα αυτά δεν είχαν εξωτερική εργασία και εξ αυτών 8 ήταν ηλικίας 55 ετών και άνω. Η έρευνα των ελεγκτών δεν περιλαμβάνει χρονικά την περίοδο της αποκάλυψης από τον Κ. Βαξεβάνη 500 νοικοκυριών που συμμετείχαν στο δείγμα, καθώς το πόρισμα γι' αυτήν την περίοδο λογικά θα εκδοθεί το καλοκαίρι του... 2010.

Σημειώνεται πως η έρευνα ελέγχου της τηλεθέασης γίνεται από ιδιώτες ερευνητές επιστήμονες και δεν υπάρχει παρουσία του κράτους μέσω των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ή του ΙΟΜ. Η μέτρηση τηλεθέασης όμως χρησιμοποιείται για τη διάθεση της κρατικής διαφήμισης, ενώ από το ύψος των εσόδων των τηλεοπτικών σταθμών εξαρτώνται και τα έσοδα του κράτους από την ενοικίαση των συχνοτήτων στους τηλεοπτικούς σταθμούς.

Τηλεθέαση άνω των 16 ωρών από συνταξιούχους, μη εργαζόμενες νοικοκυρές κ.ά.

Οι ελεγκτές στο 71 σελίδων πόρισμά τους κάνουν λόγο για «ιδιαίτερα υψηλή τηλεθέαση μελών του δείγματος», η οποία και «παρακολουθείται από το τμήμα τηλεφωνικής διαχείρισης της AGB NMR, ενώ «διενεργούνται έλεγχοι διαφόρων τύπων και γίνονται τηλεφωνικές επικοινωνίες για την επιβεβαίωσή της σε καθημερινή και μηνιαία βάση».

Οι ελεγκτές προχώρησαν στην εξέταση του συνόλου «των παραγόμενων στοιχείων για όλη την περίοδο ελέγχου και εντοπίστηκαν τα άτομα που κατέγραψαν μέση ημερήσια τηλεθέαση μεγαλύτερη των 16 ωρών, για έναν ή περισσότερους μήνες».
Συνολικά, αναφέρουν οι ελεγκτές, προέκυψαν για την εξεταζόμενη περίοδο «59 περιπτώσεις όπου άτομα κατέγραψαν μέση ημερήσια τηλεθέαση μεγαλύτερη των 16 ωρών». Εξ αυτών μόνο σε μία περίπτωση διαπιστώθηκε κακή χρήση των μηχανημάτων. Τα άτομα που επιβεβαίωσαν στις 58 περιπτώσεις υψηλή τηλεθέαση άνω των 16 ωρών ανήκαν σε 18 διαφορετικές οικογένειες.

Οι ελεγκτές αναφέρουν πως «μετά τη διασταύρωση των στοιχείων επιβεβαιώνονται τα περιεχόμενα για την υψηλή τηλεθέαση που αναφέρονται στα μηνιαία quality report της AGB NMR στο κεφάλαιο ''Έλεγχοι ποιότητας''».

ΠΗΓΗ ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Το τέλος του ονείρου

Του Γιώργου Αγγελόπουλου

Ο εμίρης του Ντουμπάι Μοχάμεντ μπιν Ρασίντ αλ Μακτούμ ονειρευόταν να κάνει αυτή την πόλη-κράτος της ερήμου μια άλλη Σιγκαπούρη.
Η κρίση έβαλε τέλος στο όνειρό του.

Στον προσωπικό του ιστότοπο ο «σεΐχης Μο», όπως τον αποκαλούν στον Κόλπο, αυτοχαρακτηρίζεται «ηγέτης, ιππέας, ποιητής».

Γόνος της οικογένειας αλ-Μακτούμ που κυβερνά το εμιράτο, έχει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται σε 14 δισ. δολάρια.

Μολονότι πήρε τα ηνία του Ντουμπάι πριν από περίπου τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του, του σεΐχη Μακτούμ, ουσιαστικά κυβερνά από το 1995 όταν ο μάλλον συνεσταλμένος μεγαλύτερος αδελφός του τον όρισε πρίγκιπα διάδοχο.

Από τότε άρχισε να ιδρύει μία σειρά από δημόσιες επενδυτικές εταιρείες, που είχαν στόχο να καταστήσουν το Ντουμπάι περιφερειακό κόμβο χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, τουρισμού και άλλων υπηρεσιών. Ο προϋπολογισμός του ήταν φαινομενικά απεριόριστος και πραγματοποιήθηκαν μερικά από τα πιο μεγαλεπήβολα αναπτυξιακά σχέδια που έχουν γίνει ποτέ (τεχνητά νησιά, το ξενοδοχείο Μπουρτζ αλ-Άραμπ, το Μπουρτζ Ντουμπάι, το υψηλότερο κτίριο του κόσμου...).

Όλα βασίζονταν στο στοίχημα ότι η ανάπτυξη του Ντουμπάι θα συνεχιζόταν με διψήφιο ρυθμό. Η κρίση όμως έπληξε βαριά το εμιράτο. Η Dubai World, η κύρια δημόσια εταιρεία χαρτοφυλακίου του Ντουμπάι με συμφέροντα στα ακίνητα, τις μεταφορές, τα λιμάνια, την ψυχαγωγία κ.λπ., χρωστά 59 δισ. δολάρια, ενώ το εμιράτο χρωστά 80 με 90 δισ. δολάρια.

Καθώς δεν έχει το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο του γειτονικού Αμπού Ντάμπι, το «οικονομικό θαύμα» του Ντουμπάι ήταν μάλλον μια οφθαλμαπάτη.

Το Μπουρτζ Ντουμπάι, ο ουρανοξύστης των 818 μέτρων, θα εγκαινιαστεί στις 4 Ιανουαρίου χωρίς τυμπανοκρουσίες, καθώς ήδη εκτιμάται ότι θα είναι μια οικονομική καταστροφή.

Ο 62χρονος «σεΐχης Μο» έχει δύο συζύγουςπαντρεύτηκε την πρώτη το 1979 και τη δεύτερη το 2004- και 19 παιδιά, 8 γιους και 11 κόρες. Γράφει ποιήματα από παιδί, όπως πληροφορείται κανείς από τον ιστότοπό του. Έχει επίσης πάθος με το ποδόσφαιρο και είχε προσπαθήσει να αποκτήσει τη Λίβερπουλ, μετά τη Ρόμα και στο τέλος έκανε μια προσφορά 400 εκατ. δολαρίων στον Μπερλουσκόνι για το 35% της Μίλαν. Το πραγματικό πάθος του όμως είναι οι καμηλοδρομίες και οι ιπποδρομίες: ο στάβλος του, με 700 υπέροχα άλογα, είναι ανεκτίμητης αξίας και ο μεγαλύτερος του κόσμου. Μόνο στην Αγγλία, έχει στην ιδιοκτησία του λιβάδια για τα άλογά του συνολικής έκτασης 48.000 στρεμμάτων, η αξία των οποίων υπολογίζεται σε 216 εκατ. δολάρια.

Το γειτονικό εμιράτο του Αμπού Ντάμπι θα μπορούσε να αντλήσει από τα τεράστια συναλλαγματικά αποθέματά του για να βοηθήσει το Ντουμπάι, αλλά θα ήθελε κάποια από τα «κοσμήματά» του- με πρώτη την αεροπορική εταιρεία Εmirates. Το Ντουμπάι όμως αποτελεί ουσιαστικά μια οικογενειακή επιχείρηση και η οικογένεια Μακτούμ δεν θέλει ακόμη να πουλήσει τα κοσμήματά της...

πηγη ΤΑ ΝΕΑ

Τους άτιμους πολλοί (δεν) εμίσησαν

Tου Κωστα Λεονταριδη

Με τον σταυρό στο χέρι μην περιμένεις προκοπή, έλεγαν οι παλιοί, συμβουλεύοντας με πικρία για το πώς πρέπει να διαχειρίζεται κανείς τη ζωή (και συνανθρώπους του) εάν θέλει να πετύχει τον σκοπό του.

Το «χέρι» του Τιερί Ανρί που δίχασε τη Γαλλία και συγκλόνισε τον ποδοσφαιρικό πλανήτη στάθηκε αφορμή για αναλύσεις περί ηθικής και καιροσκοπισμού, για το πότε το συμφέρον –ατομικό ή εθνικό– υπερισχύει κάθε ιδανικού και (θεωρητικώς) ορθού.

Να κοπεί σύριζα το χέρι του Ανρί ή να αγιάσει το παλικάρι;

Να σχίσει η Γαλλία το «πλαστό» εισιτήριο που την ταξιδεύει στο χρυσοφόρο Μουντιάλ παραιτούμενη χάριν της τιμίας πλην ηττημένης Ιρλανδίας; Ή να καταπνίξει με ψυχραιμία πρώην αυτοκρατόρισσας τους χλευασμούς, προσδοκώντας επουλωτικούς θριάμβους στη γραμμή του δόγματος «όλα ξεχνιούνται, οι νίκες μένουν στην Ιστορία»;

Την ίδια ώρα που ο δικός μας Πρόεδρος της Δημοκρατίας συνέχαιρε τους ποδοσφαιριστές επειδή έγραψαν άλλη μια χρυσή σελίδα της νεοελληνικής Ιστορίας, ο Νικολά Σαρκοζί ζητούσε διπλωματικά συγγνώμη από τους Ιρλανδούς για τον τρόπο πρόκρισης της χώρας του.

Αλλά μέχρι εκεί, στην ουσία επικύρωσε κι αυτός ότι το «μη ηθικό» είναι μέρος του παιχνιδιού – όχι μόνον του ποδοσφαιρικού, βεβαίως.

Γάλλοι διανοούμενοι διαρρηγνύουν φωναχτά τα ιμάτιά τους –με υπερβολές του τύπου «είμαστε όλοι Ιρλανδοί» – παρακάμπτοντας το αυτονόητο. Οτι δηλαδή ο Ανρί αντέδρασε ενστικτωδώς, χωρίς σπατάλη φαιάς ουσίας, σε κλάσμα δευτερολέπτου πρόταξε το καλό των εθνικών του χρωμάτων, έγινε ελεεινός απατεώνας στα μάτια των ηθικολόγων, πατριώτης που κηλίδωσε προς στιγμήν το πορτρέτο του για τη Γαλλία, στα μάτια των ρεαλιστών.

Και για να λέμε του στραβού το δίκιο: εάν ο Ανρί αγωνιζόταν σε κάποια φτωχοομάδα, π.χ. τη Μοζαμβίκη, και με την κατεργαριά του έθετε εκτός μάχης ένα μεγαθήριο, π. χ. την Αγγλία, στη συνείδηση ημών των πολλών θα γινόταν συμπαθής, όταν ο αδύναμος νικάει τον υπέρτερο ακόμη και με δόλια μέσα, η λαϊκή Θέμις τον αθωώνει συνοπτικά.

Δύσκολα σκιαγραφείται η εικόνα του καπάτσου και του «λαδιάρη». Αυτοί οι τύποι όταν δρουν μόνον για δικό τους όφελος γίνονται μισητοί. Οταν από τις πράξεις τους κερδίζουν (ή χαίρονται) πολλοί, τους αγκαλιάζουμε.

Η παγκόσμια ιστορία της ατιμίας, πάντως, γράφεται με μικρά και μεγάλα γράμματα από τα χέρια όλων των λαών και οι απατεώνες, είτε ως υποχείρια είτε ως εφήμεροι ήρωες είτε ως αποδιοπομπαίοι τράγοι, αποδεικνύονται πολλαπλώς χρήσιμοι.

πηγη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Απλήρωτοι επί εννέα μήνες

Σε...αναμμένα κάρβουνα κάθονται οι εργαζόμενοι στα Κέντρα Εκπαίδευσης Ενηλίκων (ΚΕΕ), καθώς επί εννέα μήνες παραμένουν απλήρωτοι και ανησυχούν μήπως το υπουργείο Παιδείας προτίθεται να σταματήσει τη λειτουργία τους.

Οι συνεχείς αναβολές και καθυστερήσεις στην προώθηση διοικητικών ενεργειών από τις αρμόδιες υπηρεσίες της ΓΓΔΒΜ και του ΙΔΕΚΕ (υπάγονται στο υπουργείο Παιδείας) από τις αρχές του 2009, έχουν ως αποτέλεσμα την καθυστέρηση χρηματοδότησης του έργου των ΚΕΕ από το ΕΣΠΑ. Συνέπεια όλων αυτών είναι η συσσώρευση οικονομικών εκκρεμοτήτων προς τους διάφορους προμηθευτές των Κέντρων, ενώ σε ιδιαίτερα δυσμενή θέση βρίσκονται και τα 300 στελέχη πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης που εργάζονται σε αυτά, αφού λόγω της υποχρηματοδότησης του έργου δεν τους καταβάλλονται τα δεδουλευμένα από τον περασμένο Μάρτιο έως και σήμερα.

Οι οφειλές εκτιμάται ότι ανέρχονται στις 10.000 ευρώ για κάθε άτομο. Στο μεταξύ τα προβλήματα των ΚΕΕ έχουν σαν αποτέλεσμα τα εκπαιδευτικά προγράμματα, τα οποία παρακολουθούν κάθε χρόνο συνολικά 70.000 ενήλικες απ'όλη τη χώρα, να μην ακόμα ξεκινήσει.

πηγη ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

«Εδώ δεν φοράνε μπούρκα»

Απαγόρευσε τη μπούρκα και το νικάμπ, τη δραστηριότητα των πλανόδιων πωλητών και την επαιτεία και δεσμεύτηκε ότι, σε λίγο καιρό, θα υποχρεώσει τους αλλοδαπούς να υπογράψουν ένα συμβόλαιο «αποδοχής των τοπικών εθίμων».

Έτσι οραματίστηκε το δήμο του Βαράλλο-κωμόπολη 7.500 κατοίκων έξω από το Τορίνο-ο δήμαρχός του και μέλος της Λέγκας του Βορρά, Τζανλούκα Μπουονάνο.

Μάλιστα, για να γίνει άμεσα κατανοητή η απόφασή του για τη μπούρκα (ένδυμα που καλύπτει όλο το σώμα) και το νικάμπ (καλύπτει όλο το σώμα με ένα μικρό άνοιγμα στο ύψος των ματιών), ο δήμαρχος ζήτησε η απαγόρευσή του να τυπωθεί και στα αραβικά και να αναρτηθεί σε ειδικές ταμπέλες, όπως οι πινακίδες στους δρόμους. Μάλιστα, στις πινακίδες που ήδη τοποθετήθηκαν, αναφέρεται ακόμη ότι απαγορεύεται κάθε δραστηριότητα πλανόδιων πωλητών και η επαιτεία.

Σύμφωνα με το επιχείρημα του δημάρχου, τα συγκεκριμένα ενδύματα δημιουργούν πρακτικά προβλήματα στη διαδικασία αναγνώρισης από τις αστυνομικές αρχές ή όταν οι γυναίκες προσέρχονται σε δημόσια γραφεία για να ζητήσουν ταυτότητα ή βεβαίωση μόνιμης κατοικίας.

«Τίθεται όμως και θέμα σεβασμού και προσαρμογής στις ιταλικές συνθήκες και στους τοπικούς κανόνες. Διότι δεν υπάρχουν ιδιαίτερες δυσκολίες στην ένταξη των ξένων, αλλά η πρόληψη είναι η καλύτερη μέθοδος», επισημαίνει ο ίδιος.

Οι πρωτοβουλίες του Μπουονάνο όμως δεν τελειώνουν εδώ: ανακοίνωσε ότι σύντομα θα ισχύσει νέα απόφαση σύμφωνα με την οποία οι αλλοδαποί θα πρέπει να υπογράφουν ένα είδος προσωπικού συμβολαίου, με το οποίο θα αποδέχονται ουσιαστικά τα τοπικά ήθη και έθιμα, από το σταυρό στα σχολεία μέχρι την... χριστουγεννιάτικη φάτνη.

Όπως προσθέτει ο δήμαρχος «η υπογραφή είναι προαιρετική. Όποιος όμως δεν δείξει ενδιαφέρον, ας μην έρθει μετά να ζητήσει το δημοτικό βοήθημα για σχολικά λεωφορεία και τη συνεισφορά μας στα παιδιά που γράφονται σε τάξεις με συνεχές ωράριο και πρέπει να τρώνε στο σχολείο».

ΠΗΓΗ ΤΑ ΝΕΑ

«Η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει δώρα απ’ την Ευρώπη»

Του Στ.Μορφίδη

Νέο ράπισμα απ’ τους Financial Times δέχεται η ελληνική οικονομία.

Άρθρο της εφημερίδας με «χτύπημα» στο πρωτοσέλιδο αναφέρεται στην «ελληνική τραγωδία» έχοντας ως τίτλο «Η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει δώρα απ’ την Ευρώπη».

Το άρθρο, που υπογράφει ο Wofgang Munchau, αφού γίνεται μία περιγραφή της κατάστασης της οικονομίας της χώρας μας, καταλήγει πως πλέον οι Ευρωπαίοι δεν έχουν καμία άλλη ανοχή και ότι εφόσον δεν υπάρξουν ικανοποιητικά μέτρα απ’την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης τότε όχι βοήθεια, αλλά πρόστιμα θα έχει να αντιμετωπίσει η Ελλάδα απ’ τους εταίρους της. Σ’ αυτή την περίπτωση μόνη διέξοδος καταλήγει η εφημερίδα θα είναι το ΔΝΤ, κάτι όμως που μπορεί να φέρει νέα προβλήματα για τους επενδυτές και την Ευρωζώνη.

Σε άρθρο του πάντως σήμερα στη Wall Street Journal ο υπ. Οικονομικών Γ.Παπακωνσταντίνου επιχειρεί να καθησυχάσει τους ξένους επενδυτές αναφέροντας πως είναι υπερβολές όλα όσα γράφονται το τελευταίο χρονικό διάστημα. «Δεν πρόκειται να πέσει ο ουρανός στα κεφάλια μας», απαντά ο κ.Παπακωνσταντίνου στα δημοσιεύματα που έχουν χρησιμοποιήσει την ελληνική μυθολογία για τα πρωτοσέλιδα τους το τελευταίο διάστημα. Παραδέχεται τη δυσχερή θέση της ελληνικής οικονομίας όμως εμφανίζεται σίγουρος ότι τα μέτρα της κυβέρνησης θα αποδώσουν.

Προς «βοήθεια» του έσπευσαν χθες ο Πρόεδρος του Eurogroup, Jean Claude Juncker και ο Πρόεδρος της ΕΚΤ, Jean Claude Trichet. Σε σχετική ερώτηση που δέχθηκαν στο μακρινό Πεκίνο όπου βρίσκονται για την ετήσια διάσκεψη ΕΕ – Κίνας, οι δύο άνδρες δήλωσαν κατηγορηματικά ότι δεν τίθεται θέμα χρεοκοπίας για κανένα κράτος μέλος της Ευρωζώνης.

Πληροφορίες της WSJ από αξιωματούχο της ελληνικής κυβέρνησης αναφέρουν ότι η Ελλάδα αναζητά 25 δισ ευρώ από κινεζικές τράπεζες.

ΠΗΓΗ ΙΣΟΤΙΜΙΑ

Για το AIDS

Του Λευτέρη Π. Παπαδόπoυλου

Παγκόσμια Ημέρα κατά του ΑΙDS. Και τα πράγματα, σύμφωνα με όσα διαβάζω, δεν πάνε καθόλου καλά. Για τη χώρα μας μιλάω. Όπου κάθε 48 ώρες τρεις άνθρωποι μολύνονται από τον επικίνδυνο ιό («Ελευθεροτυπία» 24/11, Σοφία Νέτα και Ν. Γιαννίρης).

Λογικά, οι άνθρωποι αυτοί είναι νέοι. Όχι σαν τον φίλο μου τον Αλέκο που μου έλεγε στο καφενείο ότι είχε πλαγιάσει με μια πόρνη- κούκλα στην Πόλη, χωρίς να χρησιμοποιήσει προφυλακτικό.

«Και δεν φοβήθηκες;» τον ρώτησα.

«Τι να φοβηθώ; Ογδόντα δύο χρονών είμαι. Και κάνω σεξ με τη... συνδρομή της επιστήμης! Παίρνω Βιάγκρα... Πόσο θα ζήσω;».

Τους καταλαβαίνω τους νέους.

«Εκείνη την ώρα», την κρίσιμη ερωτικά, δεν λογαριάζουν τίποτα! Ούτε αρρώστιες ούτε ταλαιπωρίες ούτε τον θάνατο που καιροφυλακτεί. Ευτυχώς, ένα μεγάλο ποσοστό (53,7%)
χρησιμοποιεί πάντοτε προφυλακτικό. Αλλά υπάρχει και το 46,3%. Απ΄ αυτό το πλήθος, παίρνει προφυλάξεις «μερικές φορές» το 32%, σπάνια το 7,5% και ποτέ το 3,5%. Τέλος, ένα 3,5% δεν απαντά.
Πρόκειται για «έρευνα» προφανώς. Έγινε από σπουδαστές Δημοσιογραφίας του ΙΕΚ Ακμή και τα στοιχεία της επεξεργάσθηκε η ΑLCΟ.

Από την έρευνα προκύπτει ότι ο ένας στους τρεις νέους (30,5%) ποτέ δεν ρωτάει το παραμικρό για την κατάσταση της υγείας τού (της) συντρόφου πριν από την ερωτική επαφή! Το είπα και παραπάνω: εκείνη την ώρα, του πάθους και της τρέλας, ακόμη και να σε σημαδεύουν μ΄ ένα περίστροφο, όταν είσαι στην ηλικία της φωτιάς δεν παίρνεις χαμπάρι από τίποτα.

Ωστόσο, ενώ στην Ελλάδα το ΑΙDS μάς χτυπάει κατακέφαλα, στην Αφρική, όπου οι θάνατοι πέφτουνε σαν το χαλάζι, υπάρχει μια σαφής βελτίωση. Οφείλεται στην έρευνα για τη θεραπευτική αγωγή κατά του ΑΙDS και στα καινούργια φάρμακα. Τεράστια ποσά διατέθηκαν γι΄ αυτόν τον σκοπό.

«Δεν πρέπει να αφήσουμε αυτή τη δυναμική να χαθεί» δήλωσε η επικεφαλής της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας Μάργκαρετ Τσαν. «Τώρα είναι η στιγμή να εντείνουμε τις προσπάθειές μας και να σώσουμε περισσότερες ζωές».

Πρέπει να πω ότι από την εποχή της εμφάνισης του ΑΙDS έχουν χάσει τη ζωή τους 25 εκατομμύρια άνθρωποι! Τα νούμερα είναι ανατριχιαστικά. Αν προχωρήσουμε λίγο παραπέρα φθάνουν τα 60 εκατομμύρια όσοι και όσες έχουν προσβληθεί από τον ιό. Χάρη στα καινούργια φάρμακα, πάντως, ο αριθμός των θανάτων έχει μειωθεί κατά 10% την τελευταία πενταετία. Εντυπωσιακή είναι η μείωση των κρουσμάτων στην Ανατολική Αφρική: 25%!

Στην Ελλάδα, πάλι, που είναι πολύ πίσω δυστυχώς στην ενημέρωση, στα σχολεία κ.λπ., δεν της έχει μείνει όμως και φράγκο για την αγορά φαρμάκων που πρέπει να διατίθενται σε ανασφάλιστους αρρώστους, μετανάστες, ναυτικούς κ.λπ., περισσότεροι από 2.000 άνθρωποι έχουν μολυνθεί από τον ιό, χωρίς να το ξέρουν, ενώ έχουν μολυνθεί και το γνωρίζουν τετραπλάσιοι και παραπάνω (9.000).

Και το ιδιαιτέρως ανησυχητικό: μολύνονται πολύ περισσότερες γυναίκες, που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία. Οι άντρες, μολύνονται... γενικώς! Ιδίως εκείνοι που έχουν πολλές περιστασιακές σχέσεις. Πράγμα που συμβαίνει κατά το ήμισυ με τις γυναίκες.

ΠΗΓΗ ΤΑΝΕΑ

Παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS

ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ

ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΤΟ ΠΟΥΛΑΝΕ ΣΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ...

Εκδήλωση ΚΑΤΑ της Τουρκικής ένταξης στην ΕΕ

Σήμερα Τριτη 1/12/2009 η Ενωση για την Διαφύλαξη της Εθνικής Ταυτότητας οργανώνει συγκέντρωση στις 7.00 μ.μ. στο Μέγαρο της Παλαιάς Βουλής, (Εθνικό και Ιστορικό Μουσείο Σταδίου 13) με θέμα: " ΟΧΙ στην είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ"

Ομιλητές:

ΝΙΚΟΛΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

(Ο γιός του αείμνηστου Προέδρου της Κύπρου)

ΠΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ (πρώην υπουργός)

ΣΤΑΥΡΟΣ ΛΥΓΕΡΟΣ (δημοσιογράφος)

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ (πρώην ευρωβουλευτής, δημοσιογράφος)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑΣ (συγγραφέας)

Συντονιστής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ (δημοσιογράφος)