ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ: Τα προνόμια των Ολυμπιονικών ανα τον κόσμο

Της Σπυριδουλας Σπανεα

«Το χρήμα πολλοί εμίσησαν, τη δόξα ουδείς», λέει η λαϊκή παροιμία αλλά στην περίπτωση των, περισσοτέρων, Ολυμπιονικών η δόξα πηγαίνει... παρέα με το χρήμα.  

Και μπορεί το, βάρους 400 γραμμαρίων, χρυσό μετάλλιο των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου να έχει περιεκτικότητα μόνο 1,3% σε χρυσό ή η αξία του να αποτιμάται σε 706 δολάρια, πολλοί, όμως, από αυτούς που  το κατακτησαν θα εξασφαλιστούν οικονομικά για το υπόλοιπο της ζωής τους.

Ο κότινος των αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων, στην εποχή των χορηγιών, έχει αντικατασταθεί με αμοιβές χιλιάδων ευρώ, με προνόμια ακόμα και με κιλά από χρυσάφι. 

Στην Ινδία για την πρώτη θέση του Ολυμπιακού βάθρου, στο Λονδίνο, ιδιωτική εταιρεία  προσφέρει πέντε κιλά χρυσό (περίπου 212.000 ευρώ), για το ασημένιο μετάλλιο  τρία κιλά και για το χάλκινος με δύο κιλά χρυσό. 

Στη Μαλαισία, ο Αντριου Καμ, ιδιοκτήτης χρυσωρυχείου στην Κουάλα Λουμπούρ, αρχικά, δήλωσε ότι, όποιος αθλητής κατακτήσει χρυσό μετάλλιο στο μπάντμιντον θα πάρει 488.000 ευρώ. Στη συνέχεια, και ύστερα από πιέσεις, ο επιχειρηματίας υποσχέθηκε ότι θα δώσει το πριμ και στα υπόλοιπα αθλήματα. Βέβαια, η Μαλαισία έχει να κατακτήσει χρυσό μετάλλιο από το 1956. 

Και το Διαδίκτυο μπήκε στην... υπηρεσία των πριμ. Στην Αμερική, φίλοι της πάλης, δημιούργησαν ιστοσελίδα προκειμένου να συγκεντρώσουν χρήματα. Ετσι, το χρυσό μετάλλιο της πάλης αποτιμάται σε 203.000 ευρώ, την ώρα που η Αμερικανική Ολυμπιακή Επιτροπή δίνει, μόλις, 20.325 ευρώ, για όποιον αθλητή της έρθει πρώτος.

Η Ολυμπιακή Επιτροπή του Αζερμπαϊτζάν είναι από τις πιο... γαλαντόμες. Προσφέρει 640.000 ευρώ για κάθε  αθλητή της που «υποχρεωσε» τους Βρετανούς διοργανωτές να παίξουν τον εθνικό τους ύμνο. 

Ακολουθούν η Σιγκαπούρη, της οποίας το πριμ φτάνει τα 575.000 ευρώ, οι Φιλιππίνες (288.000) και η Ταϊλάνδη (264.000).

 Για τους Ιταλούς, η πρωτιά επιβραβεύεται με 150.000 ευρώ, για τους Ρώσους με 110.000, για τους Ισπανούς με 94.000, ενώ εάν πρόκειται για δίδυμα, ο κάθε ένας θα πάρει από 75.000 ευρώ. 

Για τα ομαδικά αθλήματα, οι Ισπανοί δίνουν από 50.000 ευρώ σε κάθε μέλος της αποστολής. Η Γαλλία προσφέρει 53.000 ευρώ, η Κίνα 45.000 ευρώ, το Μεξικό 31.000 ευρώ, ο Καναδάς 16.300 ευρώ, η Αυστραλία 16.000 και η Μογγολία 8.500 ευρώ. Ατυχοι είναι οι πρωταθλητές της Ν. Κορέας διότι η επιβράβευση για το χρυσό μετάλλιο έχει οριστεί στα 240 ευρώ. Οι Γερμανοί θεωρούνται από τους πιο... τσιγκούνηδες διότι προσφέρουν επέκταση υποτροφίας για την επόμενη χρονιά ή 15.000 ευρώ.

Τι δίνουν, όμως, οι διοργανωτές των 30ών Ολυμπιακών Αγώνων; Η Μεγάλη Βρετανία δεν έχει αποφασίσει να δώσει κάποιο πριμ, γεγονός που έχει γίνει αιτία πολλών αρνητικών σχολίων. Οποιοι, όμως, αθλητές της ανεβηκαν στην πρώτη θέση του βάθρου θα γίνουν γραμματόσημο και θα εισπράξουν από αυτό 12.500 ευρώ. 

Πολλές φορές, όμως, ένα μετάλλιο αντιμετωπίζεται και ως συλλεκτικό αντικείμενο οπότε η τιμή του αλλάζει:

Ο πυγμάχος, Βλαντιμίρ Κλίτσκο (Ουκρανία), πούλησε το χρυσό μετάλλιο που κατέκτησε στην Ατλάντα για 813.000 ευρώ προκειμένου να φτιάξει ένα ίδρυμα που προωθεί τον αθλητισμό στις μικρές ηλικίες. 

O χρυσός Ολυμπιονίκης του δεκάθλου, το 1980 και το 1984, Ντέιλι Τόμπσον (Μ. Βρετανία) χάρισε και τα δύο ολυμπιακά μετάλλια σε δύο συναθλητές του επειδή τον βοήθησαν στην προετοιμασία των δύο διοργανώσεων όπου αγωνίστηκε. 

Αλλοι, όπως ο Κουβανός, Γιουόρκις Καμπόα Τολεντάνο (54κ. πυγμαχίας), πούλησε το χρυσό μετάλλιο της Αθήνας για να ζήσει.

Πρόσφατα, το ασημένιο κύπελλο του Σπύρου Λούη έφτασε, σε δημοπρασία των Christie’s, τα 655.454 ευρώ. Αντίθετα, ο Ούγγρος πολίστας, Σάντορ Τάριτς, όταν προσπάθησε να πουλήσει το ολυμπιακό του μετάλλιο του 1936, ο ενεχυροδανειστής του είπε ότι το κράμα δεν ήταν καλό. Κατά την πολιορκία της Βουδαπέστης, η πολυκατοικία που έμενε βομβαρδίστηκε και έγινε ερείπια. Τον επόμενο χρόνο, όταν έλιωσαν τα χιόνια, ο Τάριτς επέστρεψε έσκαψε στα ερείπια μέχρι να βρει το μετάλλιό του.

Ενας από τους αθλητές που είχε κερδίσει απίστευτα χρήματα χάρη στις αθλητικές του επιδόσεις ήταν ο Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου. Τούρκος επιχειρηματίας είχε δώσει στον αρσιβαρίστα τόσο χρυσάφι όσο το βάρος που ζύγιζε, ύστερα από το ολυμπιακό μετάλλιο που κατέκτησε στη Σεούλ. Ο Σουλεϊμάνογλου ξόδεψε τα χρήματα σε απολαύσεις και, έτσι, δικαίωσε το αρχαίο ρητό «ο πλούτος θνητός, η δόξα αθάνατος».

 Το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο, σήμερα, μπορεί να έχει ελάχιστη περιεκτικότητα σε χρυσάφι. Μέχρι και το 1912, όμως, τα μετάλλια κατασκευάζονταν από χρυσάφι. Από χρυσό ήταν και αυτό που είχε κατακτήσει ο Βρετανός κωπηλάτης, Σμιθ, στους Αγώνες του 2008, το οποίο πουλήθηκε σε δημοπρασία του οίκου Christie’s για 9.100 λίρες.

Το υψηλό κόστος του χρυσού ανάγκασε τους διοργανωτές να χρησιμοποιήσουν άλλα μέταλλα. 

Στους 30ούς Ολυμπιακούς θα απονεμηθηκαν γύρω στα 4.700 μετάλλια. Εάν ήταν από ατόφιο χρυσάφι θα κόστιζαν πολλά εκατομμύρια ευρώ. Κατασκευάστηκαν στη Νότια Ουαλλία και πρόκειται για τα πιο ακριβά και τα πιο μεγάλα μετάλλια, που έχουν δοθεί τα τελευταία χρόνια. Εχουν διάμετρο 88 χιλιοστά. Στη μία πλευρά απεικονίζεται η Ελληνίδα θεά Νίκη (υπάρχει στα μετάλλια από το 1928), ενώ στην άλλη πλευρά είναι χαραγμένο το λογότυπο των Αγώνων του Λονδίνου.

kathimerini