Ο Τζιμ Γιονγκ Κιμ, νέος πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, πέρα από
τον πονοκέφαλο που του προκαλεί η κρίση χρέους στην Ευρωζώνη, θα πρέπει
να αντιμετωπίσει και τη διόγκωση των τιμών των τροφίμων.
Ο πρώτος μήνας
του δαπανήθηκε στο να εξεταστούν οι επιπτώσεις της Ευρώπης στους
φτωχούς. Διαπιστώθηκαν ανησυχητικές ενδείξεις ότι η Κίνα και η Ινδία
επιβραδύνονται και αυτό ίσως σημάνει ότι η Ασία, με τα μεγαλύτερα
ποσοστά ακραίας φτώχειας, θα στερηθεί τις ατμομηχανές της ανάπτυξης.
Το
δυσκολότερο πρόβλημα για τον κ. Κιμ είναι το επόμενο. Αφορά τη
δεινότερη ξηρασία της Αμερικής στα τελευταία 56 χρόνια, καθώς και τον
ξηρό καιρό σε αγροτικές περιφέρειες της Ινδίας, του Καζαχστάν, της
Ρωσίας και της Ουκρανίας. Σε συνδυασμό με την εκρηκτική ζήτηση τροφίμων,
προκαλείται εξαιρετικά βίαιη αστάθεια στην αγορά εμπορευμάτων στη
χειρότερη δυνατή περίοδο για την Ασία.
«Οταν οι τιμές τροφίμων
αυξάνονται δραματικά, οι οικογένειες διακόπτουν τα παιδιά τους από το
σχολείο και καταναλώνουν φθηνότερα και κακής ποιότητας τρόφιμα –
αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν μακροπρόθεσμα καταστροφικά αποτελέσματα
στην κοινωνική, διανοητική και φυσική ευημερία εκατομμυρίων νέων
ανθρώπων», υπογραμμίζει ο Τζιμ Γιονγκ Κιμ.
Ωστόσο, η φτώχεια δεν
συνυπολογίζεται ως κριτήριο από τους επενδυτές των αγορών. Οι
πολυεθνικοί όμιλοι υπολογίζουν στον συνεχώς αυξανόμενο πληθυσμό της.
Πάντως, οι Ασιάτες δεν θα καταναλώσουν τα προϊόντα των ομίλων εάν δεν
φθάσει σε αυτούς η ανάπτυξη. Ακόμα σημαντικότερο, εάν οι άνθρωποι δεν
έχουν να φάνε, η πολιτική και κοινωνική αστάθεια λαμβάνουν εκρηκτικές
διαστάσεις.
Οι καλές ειδήσεις έχουν να κάνουν με το ότι οι τιμές
αραβοσίτου ίσως ήδη αποκλιμακώνονται. Πιθανώς, λοιπόν, να αποτραπεί η
δραστική αύξηση τιμών του 2010 με την εκτίναξη κατά 73% σε ένα εξάμηνο.
Το καλαμπόκι συνιστά τη βάση σε πάμπολλα είδη, από γλυκαντικές ουσίες
μέχρι βιοκαύσιμα και ζωοτροφές. Η Ασία εισάγει τόνους. Οι κακές ειδήσεις
είναι ότι η όποια αύξηση στα τρόφιμα σημαίνει ότι οι καταναλωτές
διοχετεύουν δαπάνες σε αυτά αντί σε άλλα αγαθά, των οποίων οι τιμές
επίσης αυξάνονται.
Οι ασιατικές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν ένα νέο
δίλημμα. Μέχρι πρότινος, η ανάπτυξη ήταν ζητούμενο, ενώ οι αυξήσεις στα
τρόφιμα εθεωρείτο κυκλικό φαινόμενο, που αντιμετωπιζόταν με αύξηση της
προσφοράς. Σήμερα, όμως, οι δημογραφικές τάσεις δεικνύουν αύξηση στη
ζήτηση για τρόφιμα, όταν οι απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες υπονομεύουν
την προσφορά.
Η κατάσταση θα διορθωνόταν γρήγορα με αυξημένες επενδύσεις
υποδομών και έξυπνες πολιτικές.
Το πρώτο θα ήταν εύκολο, εάν δεν
τελούσε σε δυσπραγία η παγκόσμια οικονομία.
Το δεύτερο θα ήταν
αληθοφανέστερο, εάν υπήρχαν διορατικοί πολιτικοί.
Πόσοι πολιτικοί στις
ΗΠΑ μπορούν να παύσουν τις πολιτικές, που ενθαρρύνουν τους παραγωγούς
καλαμποκιού να διοχετεύουν την παραγωγή τους στα βιοκαύσιμα; Και πόσοι
Ασιάτες πολιτικοί θέλουν υπό αυτές τις συνθήκες να προσφέρουν ευρύ δίχτυ
ασφάλειας στους πολίτες τους;
Bloomberg/ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου