Του Tomas Berggren
Η λύση που τέθηκε επί τάπητος στη διάρκεια της «Συνόδου Εξουσίας» των
Ευρωπαίων ηγετών την περασμένη εβδομάδα δεν θα αλλάξει τα μακροπρόθεσμα
ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες της Ευρώπης και ιδιαίτερα αυτά
των ισπανικών τραπεζών. Οι επενδυτές που προσδοκούν πως αυτό σηματοδοτεί
την αρχή της ανάκαμψης από την ευρωπαϊκή κρίση χρέους πλανώνται πλάνην
οικτρά. Οι αγορές ωστόσο έχουν μέχρι στιγμής αντιδράσει πολύ θετικά στα
νέα, οδηγώντας τους περισσότερους δείκτες υψηλότερα κατά 4-5% μέσο όρο.
Η προτεινόμενη λύση βασικά σημαίνει πως οι τράπεζες θα ανακεφαλαιοποιούνται άμεσα από τα ταμεία διάσωσης της Ευρώπης (Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας και Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας) χωρίς να χρειάζεται να ζητήσουν τη βοήθεια των εθνικών τους κυβερνήσεων. Αυτό ανακουφίζει σημαντικά την Ισπανία επειδή σημαίνει πως η κυβέρνησή της θα αποφύγει τη συσσώρευση επιπλέον χρέους και οι αποδόσεις των ομολόγων της δεν θα αυξηθούν σε επικίνδυνα υψηλά επίπεδα. Άρα, με ένα συγύρισμα, ο ρυθμιστικές αρχές φαίνεται να αναγνώρισαν επιτέλους αυτό που στο παρελθόν είχα χαρακτηρίσει κρίσιμο, και εννοώ το αρνητικό σπιράλ που έχει δημιουργηθεί μεταξύ της επιδεινούμενης ποιότητας του κρατικού χρέους και των τραπεζικών συστημάτων –ο φαύλος κύκλος του χρέους.
Η προτεινόμενη ρύθμιση, ωστόσο, δεν είναι απαλλαγμένη από προβλήματα. Συνοδεύεται από κάποιες νέες και σημαντικές προκλήσεις που έχουν κυρίως σχέση με την εν δυνάμει δυσπιστία που προκαλεί.
Κατά την άποψή μου, οι κυριότεροι κίνδυνοι που συνδέονται με την παρούσα πρόταση έχουν να κάνουν με τη μεγάλη αποσύνδεση του κινδύνου και της παροχής κινήτρων.
Το μοντέλο της άμεσης ανακεφαλαιοποίησης για τις ευρωπαϊκές τράπεζες
μπορεί να λειτουργήσει μόνο εάν υπάρχει πλήρης διαφάνεια όσον αφορά το
ύψος των κεφαλαίων που απαιτούνται.
Είχα εκφράσει τις αμφιβολίες μου για τα αποτελέσματα των stress test σε σχέση με τη συγκέντρωση του ρίσκου και τις παραδοχές σχετικά με την ικανότητα των ισπανικών τραπεζών να επιστρέψουν στην κερδοφορία. Με τη νέα λύση,οι ισπανικές ρυθμιστικές αρχές έχουν λίγα κίνητρα να αποκαλύψουν όλες τις ζημιές από τη στιγμή που οι κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών θα αποσυνδεθούν σε μεγάλο βαθμό από το κόστος δανεισμού της Ισπανίας. Επιπλέον, οι τράπεζες της Ισπανίας και η κυβέρνησή της θα έχουν αμοιβαίο συμφέρον για την αύξηση των χορηγήσεων και την αναζωπύρωση της αγοράς ακινήτων, ένα επικίνδυνο εγχείρημα με πιστωτικό κίνδυνο που κυρίως θα αντιμετωπίζει ο ESM. Ακούγεται σαν ένα μη αλκοολούχο (ωστόσο πειραγμένο) κοκτέιλ;
Παραμένει επίσης άγνωστος ο συνολικός χρόνος που απαιτείται για την διασφάλιση της κατάλληλης εποπτείας. Έτσι, το ερώτημα είναι: θα γίνει η επιχείρηση διάσωσης σε καλή στιγμή;
Είχα εκφράσει τις αμφιβολίες μου για τα αποτελέσματα των stress test σε σχέση με τη συγκέντρωση του ρίσκου και τις παραδοχές σχετικά με την ικανότητα των ισπανικών τραπεζών να επιστρέψουν στην κερδοφορία. Με τη νέα λύση,οι ισπανικές ρυθμιστικές αρχές έχουν λίγα κίνητρα να αποκαλύψουν όλες τις ζημιές από τη στιγμή που οι κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών θα αποσυνδεθούν σε μεγάλο βαθμό από το κόστος δανεισμού της Ισπανίας. Επιπλέον, οι τράπεζες της Ισπανίας και η κυβέρνησή της θα έχουν αμοιβαίο συμφέρον για την αύξηση των χορηγήσεων και την αναζωπύρωση της αγοράς ακινήτων, ένα επικίνδυνο εγχείρημα με πιστωτικό κίνδυνο που κυρίως θα αντιμετωπίζει ο ESM. Ακούγεται σαν ένα μη αλκοολούχο (ωστόσο πειραγμένο) κοκτέιλ;
Παραμένει επίσης άγνωστος ο συνολικός χρόνος που απαιτείται για την διασφάλιση της κατάλληλης εποπτείας. Έτσι, το ερώτημα είναι: θα γίνει η επιχείρηση διάσωσης σε καλή στιγμή;
Το αποτέλεσμα της Συνόδου Κορυφής
δείχνει ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες ήδη κόβουν δρόμο για να καταστεί δυνατή η
γρήγορη διάσωση των τραπεζών της Ισπανίας (100 δισεκατομμύρια ευρώ θα
διατεθούν άμεσα, χωρίς την κατάλληλη εποπτεία). Τι θα συμβεί όμως αν η
Ισπανία χρειαστεί περισσότερα χρήματα;
Το συμπέρασμα είναι πως η προτεινόμενη λύση για την κεφαλαιακή ενίσχυση των ευρωπαϊκών τραπεζών δημιουργεί το πρόβλημα του ηθικού κινδύνου. Καθώς ο χρόνος εξαντλείται, πρέπει να κόψουν δρόμο για να σώσουν τις τράπεζες, ενώ η δημιουργία της κατάλληλης εποπτείας μπορεί να περιμένει. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για ένα ποντάρισμα "όλα μέσα», ωστόσο μήπως οι διεθνείς επενδυτές αντιληφθούν την μπλόφα των ιπποτών με τα αστραφτερά όπλα (μεταμφιεσμένοι φορείς χάραξης πολιτικής και ρυθμιστικές αρχές);
Το συμπέρασμα είναι πως η προτεινόμενη λύση για την κεφαλαιακή ενίσχυση των ευρωπαϊκών τραπεζών δημιουργεί το πρόβλημα του ηθικού κινδύνου. Καθώς ο χρόνος εξαντλείται, πρέπει να κόψουν δρόμο για να σώσουν τις τράπεζες, ενώ η δημιουργία της κατάλληλης εποπτείας μπορεί να περιμένει. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για ένα ποντάρισμα "όλα μέσα», ωστόσο μήπως οι διεθνείς επενδυτές αντιληφθούν την μπλόφα των ιπποτών με τα αστραφτερά όπλα (μεταμφιεσμένοι φορείς χάραξης πολιτικής και ρυθμιστικές αρχές);
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου