"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: «Οδύσσεια» και κλάψα

 

Γράφει ο Φαήλος Κρανιδιώτης

Πήγα και είδα την «Οδύσσεια» του Νόλαν. Δεν είναι σωστό να κράζεις κάτι που δεν είδες.

Μέσα στο σκοτάδι ήταν σπαρταριστά τα σχόλια για την Ωραία Ελένη και την Κλυταιμνήστρα. Είχαν αρπάξει λίγο στο τηγάνι, αλλά το κάστινγκ ήταν τυπικό μούλτι κούλτι για το Γιου Ες Εϊ, όπου οι αριστερίζοντες και όχι μόνο, που ενίοτε δυσκολεύονται να βρουν την Ευρώπη στον χάρτη, νομίζουν πως όλες οι χώρες μοιάζουν με το melting pot της Αμερικής.

Και Κινέζο είχε, τον έφαγε η Σκύλλα, και Πακιστανό κολλητό του Οδυσσέα, κάτι σαν δεύτερο καπετάνιο στο πλοίο, αλλά δεν θα το κάνουμε θέμα.

Το πιο κωμικό της woke προσαρμογής του κάστινγκ ήταν ο ρόλος του Σίνωνα, του πολεμιστή που άφησε έξω από τον Δούρειο Ιππο ο Οδυσσέας για να παραμυθιάσει τους Τρώες. Τον φοβερό πολεμιστή τον έπαιξε μια λεσβία που παριστάνει τον άντρα, η Πέιτζ, με μπόι ένα μέτρο και ένα Μίλκο, κάνοντας τον χαρακτήρα να φαίνεται σαν Σπανομαρία νάνος.

Θα μπορούσα να σας πω πολλά και ως ρέκτης της στρατιωτικής Ιστορίας, για αναχρονισμούς που είδα σε πανοπλίες, κράνη κ.λπ. κ.λπ., αλλά δεν έχει σημασία. Δεν ήταν ντοκιμαντέρ για την Ομηρική Εποχή, αλλά μια ταινία φαντασίας βασισμένη στο έπος του τυφλού ραψωδού, με πλήθος ελευθεριότητες.

Θα σας πω όμως κάτι, και μη σοκαριστείτε. Η ταινία, με όλες αυτές τις μπαλαφάρες, δεν μας έκανε κακό.

Εκανε εκατομμύρια να κάνουν διαδικτυακή αναζήτηση για τον Οδυσσέα, τον Αγαμέμνονα, την Τροία, την Ιθάκη, τον Σίνωνα, την Ωραία Ελένη, την αδερφή της Κλυταιμνήστρα, τις Μυκήνες. Και θα δουν πως θα έπρεπε να είναι η Ωραία Ελένη και η Κλυταιμνήστρα, πάντως όχι σαν Νιγηριανές στην Πατησίων. Διάβασα πως ήδη αυξήθηκαν οι τουρίστες στην Ιθάκη. Κάποιοι, με αφορμή το ενδιαφέρον τους για την ταινία, θα καταλήξουν να διαβάσουν τα αληθινά κείμενα, την «Οδύσσεια» και την «Ιλιάδα», σε μετάφραση στη γλώσσα τους. Κι οι 300 Σπαρτιάτες και οι 700 Θεσπιείς δεν πολέμησαν γυμνοί από τη μέση και πάνω. Ηταν πιο πιασάρικο για το σενάριο. Οπως και το κόμικ, βασίστηκε στα Περσικά του Ηροδότου για τα ιστορικά γεγονότα, μπορεί να τα έχω διαβάσει και πενήντα φορές, αλλά οι «300» δεν μας έβλαψαν, το αντίθετο.

Είναι ανόητο να μαλώνουμε με ιδιωτικές παραγωγές, ακόμα και αν δώσαμε 5.000.000 ευρώ, χωρίς να κανονίσουμε έστω μια επίσημη προβολή στην Αθήνα.

Και θα έρθω στην ουσία. Θες να έχεις λόγο;

Γίνε ο παραγωγός ή συμπαραγωγός με μεγάλο μερίδιο. Σε μια τέτοια παραγωγή, 5.000.000 είναι μέρος του κόστους για την εστίαση των κομπάρσων. Ψιλά. Βάλε χοντρό χρήμα, πρόσφερε τόπους, διευκολύνσεις, βάλε το όνομα του κράτους στους πρώτους τίτλους και μετά κάνε υποδείξεις.

 Τι έκανε επί δεκαετίες το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου;

Χρηματοδότησε σενάρια βασισμένα στην Ελληνική Ιστορία και Μυθολογία, απευθυνόμενο σε ένα παγκόσμιο κοινό;

Οχι.

Με μηδενιστικά γυαλιά αριστερίλας, χρηματοδότησε απίθανο σκουπιδαριό για πολύ γκουρμέ καταθλιπτικούς και βαρεμένους, ΛΟΑΤΚΙ αναζητήσεις και ταινίες, που όπως έλεγε σπαρταριστά ο Τζίμης Πανούσης στον «Δράκουλα των Εξαρχείων» έδειχναν αντάρτες, αντάρτες, και ξανά αντάρτες. Χρήμα των φορολογουμένων πετιόταν σε ένα βρόμικο πηγάδι χωρίς πάτο.

Το τι τράβηξε ο έρμος ο ελληνικός κινηματογράφος με τα ψυχολογικά των σταλινικών, επειδή έχασαν στον Γράμμο, δεν λέγεται. Μιζέρια, κλαψομουνίαση και ταινίες που αυτοί που αγόρασαν εισιτήρια και τις είδαν ήταν λιγότεροι και από το συνεργείο που τις γύρισε.

Πού και πού ξέφευγε κανένα διαμαντάκι, που έκοβε και εισιτήρια, π.χ., καμιά κωμωδία, όπως η πρώτη «Λούφα και παραλλαγή», αλλά γενικώς ο λεγόμενος «νέος ελληνικός κινηματογράφος», ο κουλτουριάρικος, ήταν με το αριστερόμετρο στο χέρι και η Ελληνική Ιστορία απόβλητη ως θεματολογία. Αλλωστε, σιγά τα θέματα τώρα.

Τι ταινία να φτιάξεις για τον Λεωνίδα, τον Μέγα Αλέξανδρο, την Εθνεγερσία, τον αγώνα του Εθνους στον Β΄ Π.Π., τον Δαβάκη, τον Κασλά, τον Δουράτσο, τον Τσιγάντε και τον Ιερό Λόχο, τον Περρίκο και την ΠΕΑΝ, τον αγώνα, για την ΕΟΚΑ;

Χουντικά πράγματα. Κάποιες ταινίες που γυρίζονταν επί παλαιού ελληνικού κινηματογράφου, π.χ., για την Επανάσταση και τον Β΄ Π.Π., γέμιζαν αίθουσες. Μετά τη μεταπολίτευση οι Απόστολοι του Μαρασμού πήραν εκδίκηση επιβάλλοντας μια άπατρι μιζέρια, κυνικοί ανθρωποδιώκτες θεατών. Τα σενάρια που είχαν υποψία εθνικής χροιάς κόβονταν μαχαίρι, ενώ ευμενέστερη ήταν η τύχη όσων είχαν μέσα κάποια από τα υπόλοιπα 62 φύλα, πλην των δύο πρώτων μπανάλ.

Το κορυφαίο όμως για μένα ήταν μία μεγάλη στιγμή, το έχω ξαναγράψει, όταν ένας τύπος έκανε ταινία με τον «Μπάμπη που κάνει την Καλόγρια» από το γνωστό ανέκδοτο με τον παρενδυτικό και τον νταλικέρη, σενάριο με τον έρωτα μιας τρανς καλόγριας, ο Μπάμπης που λέγαμε, που κρυβόταν λόγω παιδομαζώματος σε ένα μοναστήρι, και ενός γενίτσαρου, στον ρόλο του νταλικέρη. Κανονικό δακρύβρεκτο και ατμοσφαιρικό love story με περιπτύξεις κονταρομαχίας ανάσκελα στα πλατανόφυλλα. Κάπως έτσι οι κινηματογραφικές αίθουσες έπιασαν αράχνες και έγιναν σούπερ μάρκετ.

Λοιπόν, αδέρφια, για να σοβαρευτούμε. Η Ελληνική Ιστορία και Μυθολογία είναι ένας σεναριακός θησαυρός. Εάν θέλουμε να προβάλλουμε τη χώρα μας, την Ιστορία μας, τον πολιτισμό μας και να βγάλουμε και χρήμα, άμεσα από τις πωλήσεις εισιτηρίων και έμμεσα από τη δημιουργία τεράστιου ενδιαφέροντος για να επισκεφθούν ελληνικούς τόπους οι τουρίστες, τότε πρέπει να γίνουμε παραγωγοί ή συμπαραγωγοί, είτε άμεσα, με κρατικό χρήμα, είτε προσκαλώντας Ελληνες μαικήνες να προσφέρουν το δικό τους.

Απευθυνόμενοι σε κορυφαίους σκηνοθέτες και εταιρίες παραγωγής, όταν βάλουμε ζωντανό χρήμα πάνω στο τραπέζι, θα έχουμε λόγο για το ύφος της ταινίας, την προσέγγιση στα πρόσωπα και, προσφέροντας τόπους γυρισμάτων και διευκολύνσεις, θα δημιουργήσουμε και τεράστια αύξηση μιας δραστηριότητας που στις ΗΠΑ είναι βαριά βιομηχανία.

Αντί να κουνάμε το δάχτυλο από μακριά διαμαρτυρόμενοι, προσπαθώντας να κριτικάρουμε οργίλοι ή να κάνουμε άσφαιρο εμπάργκο, ας…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Αυγούστου 10, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το νέο ομηρικό ζήτημα

 

Toυ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Μία από τις κατηγορίες που διάβασα κατά της «Οδύσσειας» του Νόλαν είναι ότι πολλοί ενοχλήθηκαν επειδή οι χαρακτήρες μιλούσαν αγγλικά με αμερικανική προφορά. Υποθέτω ότι θα προτιμούσαν να ακούν ομηρικά ελληνικά με ερασμιακή προφορά. Αυτά που τα καταλαβαίνουν τόσο καλά και αγγίζουν παιδιόθεν την ψυχούλα τους, αφού η γιαγιά τους τα χρησιμοποιούσε για να τους κοιμίσει με τα παραμύθια της.

Μάλλον ξεχνούν ότι ο πρώτος διδάξας της γλωσσικής ομοιογένειας στην αφήγηση είναι ο ίδιος ο Ομηρος. Στα έπη του οι πάντες μιλούν ελληνικά. Τρώες και Φρύγες, Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες, άνθρωποι και τέρατα. Η μούσα του Ομήρου του μιλούσε ελληνικά και αυτή η γλώσσα ήταν η πρώτη ύλη της ποίησής του. Οπως τα λατινικά ήταν η γλώσσα του Βιργιλίου και τα αγγλικά η γλώσσα του Σαίξπηρ και του Χόλιγουντ.

Ναι, το ομολογώ, η «Κλεοπάτρα» του Μάνκιεβιτς με τη Λιζ Τέιλορ και τον Ρίτσαρντ Μπάρτον ήταν και παραμένει από τις αγαπημένες μου ταινίες. Δεν είναι η σοβαρότερη κατηγορία, όμως την αναφέρω ως χαρακτηριστική του πνεύματος του νέου «ομηρικού ζητήματος» που μας απασχολεί περισσότερο κι από την ίδια την ταινία. Κι αυτό συνίσταται στη σχέση της Οδύσσειας του Νόλαν με την Οδύσσεια του Ομήρου. Αν δηλαδή ο σκηνοθέτης παραποιεί όχι το γράμμα αλλά το πνεύμα του έπους.

Κατ’ αρχάς να υπενθυμίσω ότι ο Ομηρος είναι κοινό κτήμα του πολιτισμού μας. Για την ακρίβεια ήταν κοινό κτήμα του πολιτισμού μας ώσπου η ιδεολογία της μετανεωτερικότητας τον αντιμετώπισε ως ένοχο για πολλά από τα δεινά του κόσμου μας. Κυρίως την ανωτερότητα της λευκής φυλής και του πολιτισμού που προέκυψε από τα επιτεύγματά της.

Με τη συστηματική συρρίκνωση των κλασικών σπουδών ως βασικό κύτταρο της παιδείας μας ο Ομηρος και ο ποιητικός του κόσμος έχει γίνει περισσότερο μια θαμπή ανάμνηση παρά μια ζωντανή πραγματικότητα που αγγίζει τη συλλογική μας ευαισθησία. Σαν να είναι ένας κώδικας που τον χειρίζονται μόνον οι ειδικοί πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, ένα γνωστικό πεδίο που ενδιαφέρει όλο και λιγότερους. Αρκεί να σκεφτεί κανείς πως τη δεκαετία του ογδόντα οι φιλολογικές σχολές ήταν στην κορυφή των πανεπιστημιακών σπουδών. Απαιτούσαν μεγαλύτερη βαθμολογία από τους υποψηφίους από ό,τι η Νομική. Σήμερα οι φιλολογικές σχολές έχουν καταντήσει σχολές ευκαιρίας όπου μπορείς να μπεις με τη χαμηλότερη δυνατή βαθμολογία. Και αυτό δεν οφείλεται μόνον στις περιορισμένες δυνατότητες επαγγελματικής αποκατάστασης. Ούτε όταν βρίσκονταν στην κορυφή υπόσχονταν χρήματα και λαμπρή καριέρα. Η πτώση τους οφείλεται στην ήττα των κλασικών σπουδών και στον παραμερισμό του κλασικού κόσμου από τον δικό μας. Εχουμε αποφασίσει ότι άλλες είναι οι δικές μας αξίες και άλλες οι αξίες του Πλάτωνα ή του Ομήρου.

Οι πιο σφοδρές αντιδράσεις απέναντι στην «Οδύσσεια» του Νόλαν προέρχονται από όσους θεωρούν ότι ο κλασικός κόσμος τούς ανήκει. Δικαίως ή αδίκως. Εχουν αφιερώσει τη ζωή τους σ’ αυτόν, προσωπικά τους θαυμάζω γι’ αυτό, και δεν δέχονται την παραμικρή παρεκτροπή από το «κείμενο» – με την ευρεία έννοια, το γράμμα και το πνεύμα του κειμένου. Υποψιάζονται παρεμβολές της ειδεχθούς woke αλλοφροσύνης, αυτής που έχει εκδιώξει τον Ομηρο από πολλές σχολές διότι παραβαίνει τις επιταγές της πολιτικής ορθότητας.

Παραβλέπουν όμως μια πτυχή του ζητήματος που είναι εξίσου ουσιαστική.

Μια πρόκληση. Είναι δυνατόν αυτά τα κείμενα να συνομιλήσουν με τον δικό μας κόσμο και να αντιμετωπίσουν τα προβλήματά του; Ή μήπως πρέπει να τα αφήσουμε στην ησυχία τους και να μη διαταράσσουμε την αιώνια γαλήνη τους;

Ο διάλογος των Αθηναίων με τους Μηλίους στον Θουκυδίδη είναι ένα πρότυπο για όσους θέλουν να καταλάβουν πώς λειτουργεί το διεθνές δίκαιο ακόμη και σήμερα. Ο νόστος του Οδυσσέα όμως τι μπορεί να σημαίνει για εμάς σήμερα;

Είναι ο Οδυσσέας ένας χαρακτήρας που κατατρύχεται από ενοχές για την καταστροφή της Τροίας όπως τον παρουσιάζει ο Νόλαν;

Θα μπορούσε, όπως θα μπορούσε να επιθυμεί να παρατείνει το ταξίδι του για την Ιθάκη όπως, σε αντίθεση με τον Ομηρο, τον παροτρύνει ο Καβάφης.

Οπως κάθε ζήτημα έτσι και το «νέο ομηρικό» έχει την αρνητική και τη θετική του πλευρά.

Η αρνητική του είναι ότι οι υπερασπιστές της ομηρικής καθαρότητας δεν δείχνουν να αντιλαμβάνονται πως αν θέλουν να απελευθερωθούν από τον περίκλειστο χώρο τους θα πρέπει να αναπροσαρμόσουν τον τρόπο με τον οποίον προσεγγίζουν τον κλασικό πολιτισμό. Να υπολογίσουν ότι εκτός από τις γνώσεις μετράει και η ευαισθησία.

Δεν έχω αντίρρηση ότι καμιά φορά ο οίστρος μπορεί να οδηγήσει σε αστειότητες, όπως η μαύρη Ελένη του Νόλαν.

Ομως ο Νόλαν…

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Αυγούστου 10, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΔΙΕΘΝΗ ΝΕΟΤΑΞΙΚΑ ΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΙΚΑ ΕΠΙΚΑ ΧΡΗΣΙΜΑ ΗΛΙΘΙΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Η Οδύσσεια του Nolan αποκαλύπτει την πραγματική ατζέντα ηθικής διαστρέβλωσης του Hollywood

 

Σήμερα, οι γραφειοκράτες της βιομηχανίας ψυχαγωγίας αστυνομεύουν τη φαντασία, απαιτώντας έντυπα συμμόρφωσης για φυλετικές και σεξουαλικές ταξινομήσεις

Ε-Ξ-Α-Ι-Ρ-Ε-Τ-Ι-Κ-Ο 

Από την Ayaan Hirsi/The Daily Mail

Oι πολιτικές ταυτότητας και η DEI έχουν καταλάβει τη βιομηχανία ψυχαγωγίας.

Ιδεολόγοι της αριστεράς έχουν ξεγελάσει τους ηγέτες του Hollywood ώστε να ασπαστούν ιστορίες και σκοπούς που θέτουν την αρετή και το κύρος πάνω από την αυθεντικότητα και την ακεραιότητα.

Oλα στο βωμό της αποστολής του deep state να αφανίσει τον δυτικό πολιτισμό και την δυτική οικογένεια, τους Χριστιανούς και τους Εβραίους, σε μια προσπάθεια να υλοποιήσει το ευγονικό όραμα της παγκοσμιοποίησης μόλις 1 δις βιομετρικά ελεγχόμενων οντοτήτων.

Αυτή η δυναμική ξετυλίγεται σε πλήρη μορφή αυτή τη στιγμή στις έντονες συζητήσεις γύρω από την κινηματογραφική μεταφορά της Οδύσσειας (The Odyssey) από τον Christopher Nolan.

Η κίνηση να επιλεγεί η Lupita Nyong’o ως Ελένη της Τροίας έχει άθελά της αποκαλύψει την ηθική κρίση που παραλύει τώρα το Χόλιγουντ. Οι διαδικτυακοί σχολιαστές και οι σεβαστοί ιστορικοί κατήγγειλαν γρήγορα την απόφαση ως μια αναίσχυντη αναθεώρηση της κλασικής ευρωπαϊκής κληρονομιάς.

Οι υπερασπιστές αντέδρασαν δηλώνοντας ότι η Ελένη είναι πλάσμα ενός μύθου και ότι η επιλογή μιας μαύρης ηθοποιού διευρύνει την παγκόσμια απήχηση του κειμένου.

Ο Elon Musk μπήκε στη συζήτηση, κατηγορώντας τον Nolan ότι παραιτήθηκε της καλλιτεχνικής του ακεραιότητας για να κατευνάσει τις εντολές της DEI και τους εταιρικούς σηματοδότες της αρετής.

 

Ο Musk, ο οποίος επέκρινε επίσης την επιλογή του τρανς ηθοποιού Elliot Page ως Έλληνα στρατιώτη Σίνων, είχε απόλυτο δίκιο που συνέβαλε κρίσιμα σε αυτή την αντιπαράθεση.

Το σύγχρονο οικοσύστημα ψυχαγωγίας λειτουργεί υπό μια ανεστραμμένη ηθική τάξη. Εν ολίγοις, η αποφυγή της προσβολής είναι πολύ ασφαλέστερη από την αναζήτηση του μεγαλείου.

Οι ιδεολόγοι και τα ιντερνετικά δίκτυα πίεσης ασκούν απόλυτο δικαίωμα αρνησικυρίας στην πολιτιστική παραγωγή, επειδή η θεσμική απάντηση είναι πάντα η υποταγή. Όσοι περιορίζουν αυτό που μπορεί να απεικονιστεί στην τέχνη διαμορφώνουν ολοένα και περισσότερο τα όρια της δημιουργικής έκφρασης. Οι συγγραφείς που επιχειρούν να εξερευνήσουν δύσκολες, ασταθείς ανθρώπινες δυναμικές αποθαρρύνονται συστηματικά.

Αυτός ο μετασχηματισμός έχει ακόμη και μετρήσιμους δείκτες. Το 2020, η Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών κωδικοποίησε τις απαιτήσεις ποικιλομορφίας όσον αφορά τις υψηλότερες διακρίσεις της. Μια ταινία δεν μπορεί να διεκδικήσει το βραβείο Καλύτερης Ταινίας στα Όσκαρ χωρίς να πληροί αυστηρούς αριθμητικούς στόχους για το καστ στην οθόνη και τις λίστες ελέγχου ταυτότητας. Οι γραφειοκράτες τώρα αστυνομεύουν τη φαντασία, απαιτώντας έντυπα συμμόρφωσης για φυλετικές και σεξουαλικές ταξινομήσεις.

Τα σημερινά διοικητικά πλαίσια θα καθιστούσαν αδύνατη τη δημιουργία κλασικών ταινιών όπως ο Νονός, ο Λόρενς της Αραβίας ή ο Πολίτης Κέιν. Σύμφωνα με αυτούς τους κανόνες, οι κινηματογραφιστές κρίνονται με ιδεολογικά κριτήρια και όχι απλώς με την ποιότητα του έργου τους.

Το προκύπτον καλλιτεχνικό τοπίο είναι εντυπωσιακά φτωχό. Τα στελέχη των στούντιο βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην παραδοσιακή πνευματική ιδιοκτησία και στα franchise υπερηρώων, επειδή προσφέρουν οικονομική ασφάλεια.

Το μεγαλύτερο θύμα αυτού του περιβάλλοντος είναι οι χιλιάδες ταινίες που ακόμα δεν έχουν γυριστεί και τα σενάρια που δεν έχουν γραφτεί και που θάβουν οι δημιουργοί λόγω αυτολογοκρισίας.

Όμηροι του χρήματος και της πολιτικής, το Χόλιγουντ προτιμά να ξαναφτιάχνει τον κατάλογο του χθες παρά να παράγει τα κλασικά του αύριο.

Η ίδια αυτή δειλία διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο το Χόλιγουντ αντιμετωπίζει τα μη λευκά ταλέντα όπως η Nyong’o. Αντί να επενδύουν σε πρωτότυπες ιστορίες, τα στούντιο πολύ συχνά επιλέγουν μαύρους, Ασιάτες και άλλους ηθοποιούς μειονοτήτων σε ρόλους που παραδοσιακά γράφονται για λευκούς ηθοποιούς. Ή τοποθετούν τρανς ηθοποιούς όπως η Page σε παραδοσιακά cisgender (άτομο του οποίου η ταυτότητα φύλου ταυτίζεται με το φύλο που του αποδόθηκε κατά τη γέννηση) ρόλους.

Δεν υπάρχει αμφιβολία για το καλλιτεχνικό επίπεδο της Nyong’o. Έχει γνήσιο εύρος και αναμφισβήτητη παρουσία στην οθόνη. Αλλά γιατί η στιγμή του θριάμβου της να εξαρτάται από την ανάκτηση ενός ευρωπαϊκού μύθου;

Η Nyong’o είναι κόρη της ηπείρου με το νεότερο δημογραφικό στοιχείο στον κόσμο. Γιατί να μην χτίσουμε ένα έπος με ηθοποιούς όπως η Lupita γύρω από τα βασίλεια της Ανατολικής Αφρικής, αντί να συμβιβαστούμε με την επιφανειακή ποικιλομορφία ρόλων που της έχουν παραδοθεί;

Αυτή η προσέγγιση θα απέδιδε μεγαλύτερη δικαιοσύνη τόσο στην ηθοποιό όσο και στο κοινό. Θα αντιμετώπιζε την Nyong’o ως μια καλλιτέχνιδα άξια πρωτότυπου υλικού, γιορτάζοντας το ταλέντο της αντί να την ορίζει κυρίως από αυτό που υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύει.

Η διαμάχη γύρω από τον James Bond αποτελεί άλλο ένα σαφές παράδειγμα. Για χρόνια, οι σχολιαστές υποστήριζαν ότι ο Βρετανός κατάσκοπος θα έπρεπε να αναδιαμορφωθεί, πιθανώς ως μαύρος, ώστε να αντικατοπτρίζει τις σύγχρονες δημογραφικές προσδοκίες. Ο μαύρος ηθοποιός Idris Elba μπήκε άμεσα στη συζήτηση, υπονοώντας ότι το κοινό δεν θα δεχόταν ποτέ έναν μαύρο ηθοποιό στον ρόλο. Η οπτική γωνία του Elba είναι αξιοσημείωτη επειδή αναγνωρίζει και σέβεται τα όρια των προσδοκιών του κοινού και γι’ αυτό, του αξίζει η αναγνώριση.

Ο Bond είναι ένας Αγγλο-Σκωτσέζος πράκτορας, που δημιουργήθηκε από τον συγγραφέα Ian Fleming για να αποτυπώσει τις συγκεκριμένες ανησυχίες της βρετανικής αυτοκρατορικής παρακμής στα μέσα του εικοστού αιώνα. Η ταυτότητά του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτό το συγκεκριμένο ιστορικό σκηνικό.

Υπάρχουν και πρακτικές πραγματικότητες. Ένα franchise όπως ο Bond απαιτεί έναν ηθοποιό που να μπορεί να αφοσιωθεί σε έναν απαιτητικό ρόλο για πολλά χρόνια. Στα 53 του, ο Elba θα έμπαινε σε έναν εξαντλητικό μαραθώνιο που παραδοσιακά χτίζεται γύρω από μια δεκαετία – ή και περισσότερο – υψηλών οκτανίων ερμηνειών.

Ο τελευταίος ηθοποιός που υποδύθηκε τον Bond, ο Daniel Craig, ξεκίνησε τη θητεία του το 2006, όταν ήταν 38 ετών. Ακολούθησε τον Pierce Brosnan, ο οποίος υποδύθηκε για πρώτη φορά τον Bond το 1995, όταν ήταν 42 ετών. Ο Elba είναι πλέον μια καλή δεκαετία μετά από την ηλικία αυτών των ανδρών. Με άλλα λόγια, δεν είναι ότι ο Elba είναι απαραίτητα πολύ μαύρος για να αρχίσει να υποδύεται τον Bond. Είναι απλώς πολύ μεγάλος.

 

Η συζήτηση, επομένως, αποκαλύπτει μια βαθύτερη μετατόπιση στον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε τον σκοπό της αφήγησης. Η εστίαση έχει μετατοπιστεί από τη διατήρηση της ακεραιότητας του χαρακτήρα στο πολιτικό μήνυμα του ίδιου του καστ.

Η θεμελιώδης διαμάχη γύρω από τον 007 μας επιστρέφει στην Οδύσσεια.

Η διαμάχη δεν αφορούσε ποτέ αποκλειστικά μια ηθοποιό ή έναν ηθοποιό ή ακόμα και τη λήψη αποφάσεων του Christopher Nolan. Αντανακλά έναν ευρύτερο αγώνα, αντιπαραθέτοντας την υπεράσπιση της τέχνης ως ζωντανής δημιουργίας με τη δική της ιστορική αλήθεια ενάντια στη σύγχρονη προσπάθεια αξιοποίησης διαχρονικών έργων ως διαφημιστικά μέσα για σύγχρονες ανησυχίες.

Κατά ειρωνικό τρόπο, τα πρόσφατα σχόλια της Nyong για τον συγγραφέα της Οδύσσειας, τον Όμηρο, για παραμέληση των γυναικείων φωνών, έχουν μόνο ενισχύσει αυτή τη διχοτομία.

Καθώς οι θεατές συρρέουν στην Οδύσσεια, δεν είμαι σίγουρη ότι υπάρχει δρόμος επιστροφής για το Χόλιγουντ.

Με το κοινό να απομακρύνεται και την εμπιστοσύνη του να διαβρώνεται, ο λογαριασμός για την λανθασμένη σκέψη της βιομηχανίας έχει καθυστερήσει πολύ. Η έξυπνη ανανέωση της εικόνας δεν θα είναι αρκετή για να αλλάξει απλώς την κατάσταση στην DEI. Η αφήγηση της αλήθειας, η δεξιοτεχνία και το θάρρος είναι οι μόνοι αποτελεσματικοί τρόποι για να προχωρήσουμε.

Ή ίσως είναι καιρός για…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουλίου 21, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΔΙΕΘΝΗ ΝΕΟΤΑΞΙΚΑ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΙΚΑ ΗΛΙΘΙΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ίσως το καλύτερο επιχείρημα που η Οδύσσεια του Νόλαν είναι αποτυχία ως ταινία καθαυτή

 

Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουλίου 21, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

Διεθνών ψωναρο-κουλτουριάρηδων δικαιωματιστικά λοβοτομημένων ΕΠΙΚΩΝ ΑΝΘΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΗΣΙΜΩΝ ΗΛΙΘΙΩΝ κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουλίου 21, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Πόσο μας κόστισε η ψευτο-Οδύσσεια

 

 

 

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι η μουντιαλική υπερομάδα των ρεκόρ στο άθλημα του τεμενά.

Δεν υποκλίνεται πια μόνο στους Τούρκους, στους Αμερικανούς, στους ξένους δανειστές, στους Γερμανούς ή/και τους Βρυξελλιώτες γραφειοκράτες φοντερλαϊονίστας. Οχι! Τώρα σκάει 6,5 εκατ. ευρώ του Ελληνα φορολογουμένου σε έναν χολιγουντιανό κλόουν, τον Κρίστοφερ Νόλαν, για να παρωδήσει την «Οδύσσεια» του Ομήρου.

Πόσα λεφτά για δασκάλους, για νοσοκομεία, για να δημιουργηθούν νέες οικογένειες, για να μην κλείνουν χωριά από την ερήμωση;

Ψίχουλα.

Αλλά για τη γλίτσα του Χόλιγουντ; Αφθονα!

Τι πήραμε ως αντάλλαγμα;

Μια μεσήλικη, ασχημούλα Κενυάτισσα να υποδύεται την Ωραία Ελένη και την Κλυταιμνήστρα μαζί. Για Ωραία Ελένη, το πρότυπο της ελληνικής ομορφιάς, την αιτία (ή έστω πρόφαση) του Τρωικού Πολέμου, επέλεξαν περσόνα της γουόκ κουλτούρας. Και η κυρία αυτή, σε επίδειξη κρετινικής «αφύπνισης», δεν δίστασε να επιτεθεί λεκτικά στον ίδιο τον Ομηρο! Να τον «ακυρώσει», να τον χαρακτηρίσει ξεπερασμένο, πατριαρχικό, ρατσιστή.

Τέτοιου είδους «έργο τέχνης» χρηματοδοτήσαμε εμείς, τα κορόιδα οι φορολογούμενοι.

Ομως, δεν τελειώνει εδώ το θέμα.

Σε όλη την παραγωγή, ούτε ένας Ελληνας ηθοποιός! Ούτε σταγόνα ελληνικό αίμα από τον τόπο που γέννησε το έπος.

Γυρίσματα έκαναν στην Ελλάδα σαν τουρίστες που βιάζονται να δουν λίγη Ακρόπολη μέχρι να παρτάρουν στη Μύκονο, αλλά η «μεγάλη περιοδεία» της ταινίας;

Το καστ και ο σκηνοθέτης θα ταξιδέψουν σε πολλά μέρη: στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη, στη Βομβάη, στο Πεκίνο και στη Σεούλ. Η Ελλάδα, η κοιτίδα του έργου, δεν αποτελεί ούτε μια στάση στην περιοδεία τους!

Μας πήραν τα λεφτά, μας παραποίησαν την ιστορία και…

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Ιουλίου 18, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΟΙ ΨΩΝΙΣΜΕΝΟΙ ΕΠΙΚΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Γυρνάμε την πλάτη στην ψευτο-Οδύσσεια

 

Του Παναγιώτη Λιάκου

«Λοιπόν, Όμηρε, πώς νιώθεις για τον χρόνο που αφιερώνεται σε αυτές τις γυναίκες στην ταινία, λαμβάνοντας υπόψη πόσο λίγο χρόνο αφιέρωσες εσύ σε αυτές;» Τούτη η βλακώδης απορία, πυρότουβλο κανονικό, εκτοξεύτηκε από το απύλωτο στόμα της μεσήλικης (43 χρονάκια γεμάτα), και όχι και τόσο ωραίας Κενυάτισσας Λουπίτα Νιόνγκο.

Ποιο είναι τούτο το αστροπελέκι;

Η μανδάμ που επιλέχθηκε να ενσαρκώσει την ωραία (!) Ελένη και την Κλυταιμνήστρα στη χολιγουντιανή κινηματογραφική μεταφορά της Οδύσσειας.

Η απορία της Νιόνγκο διατυπώθηκε σε διαδικτυακή εκπομπή και προκάλεσε αντιδράσεις.

Είναι δικαιολογημένο να σε τσαντίζουν κάτι τέτοια. Δεν μπορείς να μη μιλήσεις όταν κάθε μουρλοκακομοίρα και κάθε φουκαριάρης κοπρίζει στα όσια και τα ιερά της φυλής μας, νομίζοντας πως έτσι θα αποκτήσει κι αυτός λίγη από την αρχαία λάμψη. Και μαζί με την τσαντίλα σού ’ρχεται κι ένα σαρδόνιο χαμόγελο. Διαπιστώνεις τους ωκεανούς άγνοιας και ατόφιας, ανόθευτης ηλιθιότητας στους οποίους θαλασσοπνίγονται διάσημοι, σελεμπριτάδες, πλούσιοι και ισχυροί του κόσμου τούτου.

Η αδαής Κενυάτισσα μπερδεύει σώβρακα με γραβάτες. Νομίζει ότι θα… στρίμωχνε τον Όμηρο με ερώτηση άσχετη και με το έργο του και με την εποχή του. Δηλαδή, από πού κι ως πού θα τον έκοφτε τον Όμηρο πόσος χρόνος αφιερώνεται στις γυναίκες σε μια βαρβαρικότατη ταινία που κακοποιεί το έργο του;

Ακόμα ένα στοιχείο που μαρτυρά την ασχετοσύνη της κινηματογραφικής «ωραίας» Ελένης από την Κένυα είναι ο ετεροχρονισμός. Έχει την αυταπάτη ότι ο Όμηρος θα ένιωθε άβολα αν μάθαινε ότι ύστερα από περίπου τρεις χιλιετίες από τότε που έγραψε τα έπη του θα υπάρξει μια ταινία που θα αναδεικνύει τον ρόλο της γυναίκας και τοιουτοτρόπως θα τον… άδειαζε ιδεολογικά! «Βρε, τι σεξιστικό γουρούνι που είμαι που δεν σκέφτηκα να αφιερώσω τουλάχιστον τους μισούς στίχους των επών μου στις γυναίκες» θα σκεφτόταν ο Όμηρος νεοταξικής κοπής (που δεν υπήρξε ούτε θα υπάρξει).

 

Άλλες εποχές, άλλα ήθη, άλλες κοινωνίες και άλλα αντί άλλων σκέφτεται και λέγει η προαναφερθείσα κυριούλα.

Ωστόσο, το μέγα θέμα δεν είναι οι μπουρδίτσες που τσαμπουνάνε η μανδάμ, ο σκηνοθέτης και οποιοσδήποτε άλλος συντελεστής αυτής της αηδίας.

Το μείζον θέμα είναι άλλο: ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΨΕΤΕ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ. ΑΠΟΧΗ!

Το κοινό έχει τη δύναμη να μηδενίσει τα αποτελέσματα κάθε είδους προσπαθειών χλευασμού του πολιτισμού και της παράδοσής μας. Όσα σχόλια και να γράψετε στο διαδίκτυο, όσα λόγια και να πείτε σε συγγενείς, φίλους και γνωστούς σας για την ταινία δεν θα «μετρήσουν» όπως η απουσία σας από την αίθουσα προβολής. Το να μη βάλετε το χέρι στην τσέπη για να πληρώσετε αντίτιμο γι’ αυτή τη νεοταξική σάχλα είναι ύψιστη μορφή αντίστασης.

Μην ασχοληθείτε, μην την παρακολουθήσετε, αφήστε την να πάει άπατη εισπρακτικά κι ας της δώσουν και 50 Όσκαρ.

Κι είναι τόσο εύκολο να μην κάνεις κάτι. Πολύ ευκολότερο από το να πράξεις.

Αποχή, λοιπόν, και…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Ιουλίου 09, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΟΙ ΨΩΝΙΣΜΕΝΟΙ ΕΠΙΚΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: H Λουπίτα ανώτερη του Ομήρου!!!

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Κανονικά η έκφραση είναι «σηκώθηκαν τα πόδια να βαρέσουν το κεφάλι», αλλά επειδή μιλάμε για τη Λουπίτα Νιόνγκο και τον Όμηρο (είτε υπήρξε, είτε δεν υπήρξε) θα πρέπει να την αλλάξουμε και να πούμε «σηκώθηκε το νύχι του μικρού δαχτύλου του ποδιού να βαρέσει το κεφάλι», ή ακόμα καλύτερα «σηκώθηκε ένα μικρό μέρος μιας τόσης δα φολίδας να βαρέσει το κεφάλι».

Σε περίπτωση που δεν το ξέρετε η όχι και τόσο ωραία Ελένη της χολιγουντιανής διασκευής της Οδύσσειας εγκάλεσε τον Όμηρο επειδή δεν αφιερώνει στις ηρωίδες του τον χρόνο που τους αφιερώνει ο Νόλαν.

Πιο συγκεκριμένα, παίρνοντας αυτό το ύφος που παίρνουν οι παίχτες ριάλιτι όταν νομίζουν ότι θα πουν κάτι πολύ σημαντικό (είναι το ίδιο ύφος που παίρνει η κουτσομπόλα της γειτονιάς στο κομμωτήριο λίγο πριν θάψει τη μέχρι πρότινος κολλητή της) και απαντώντας στην ερώτηση «Τι θα έλεγες στον Όμηρο αν τον συναντούσες;» είπε: «Λοιπόν, Όμηρε, (από το ύφος η σωστή μετάφραση μπορεί να είναι «Ομηρούκο») τι θα έλεγες για τον χρόνο που έχουν στην ταινία οι ηρωίδες της Οδύσσειας σε σχέση με τον ελάχιστο χρόνο που εσύ ασχολήθηκες μαζί τους;».

Προφανώς κανείς δεν της απάντησε «Καλή μου, ο Όμηρος, και γενικώς οι πραγματικοί καλλιτέχνες δεν δημιουργούν με ποσοστώσεις και δημογραφικά», αλλά και να το έκανε δεν θα είχε νόημα. Το θράσος του αδαούς δεν θα της επέτρεπε να καταλάβει κάτι. Η έπαρση του σταρ δεν θα την άφηνε να συνειδητοποιήσει το ασήμαντο μέγεθός της.

Εδώ μιλάμε για επαγγελματία που ανέχεται τις ποσοστώσεις, δηλαδή τη συμμετοχή της στις ταινίες εξαιτίας του δέρματος και όχι του ταλέντου της, στον Όμηρο θα κολλούσε;

Και στο κάτω-κάτω η Νιόνγκο δεν είναι μια εξαίρεση. Η έπαρση των σύγχρονων καλλιτεχνών είναι πια εμφανής παντού. Αρκεί κανείς να δει τα ανεβάσματα των κλασσικών όπου το όνομα του σκηνοθέτη είναι πάνω από του συγγραφέα στου οποίου το κείμενο αλλάζουν τα φώτα. «Ο Φούφουτος αναδομεί τον Σοφοκλή» επειδή ο Φούφουτος μάλλον νιώθει ανώτερος κάποιου που, 2.500 χρόνια μετά, το έργο του θεωρείται αξεπέραστο (το σωστό θα ήταν « Φούφουτος βυσσοδομεί στον Σοφοκλή» ή «Ο Φούφουτος σοδομίζει τον Σοφοκλή»).

Υπό αυτή την έννοια η όχι και τόσο ωραία Ελένη του Νόλαν δεν είναι τίποτα περισσότερο από…

 

 ένα παράγωγο της σύγχρονης καλλιτεχνικής Δύσης.

Ένα πλάσμα του οποίου η έπαρση μπορεί να συγκριθεί μόνο με την αμάθεια και την απουσία μέτρου.

Ένας ινστρούχτορας που νομίζει ότι μπορεί να κρίνει όχι μόνο τους σύγχρονούς της αλλά και τους μεγάλους του παρελθόντος με μοναδικό κριτήριο το μόνο που μπορεί να καταλάβει: τη μόδα της εποχής.

Μια ηθοποιός που επειδή έχει μάθει να μετράει την αξία της τέχνης της σε λεπτά παρουσίας στην οθόνη προφανώς δεν είναι σε θέση να καταλάβει τίποτα από τη βαρύνουσα σημασία των πάρα πολλών γυναικών ηρωίδων της Οδύσσειας.

Μια σελέμπριτι που…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Ιουλίου 09, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΟΙ ΨΩΝΙΣΜΕΝΟΙ ΕΠΙΚΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Ο Όμηρος δεν χρειαζόταν επιτροπή συμπερίληψης

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Toυ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΚΟΥΡΑ

Λίγο πριν βγει στις αίθουσες η Οδύσσεια του Christopher Nolan, η Lupita Nyong’o αποφάσισε να θέσει στον Όμηρο το ερώτημα που, προφανώς, έλειπε από τρεις χιλιάδες χρόνια δυτικού πολιτισμού: πώς αισθάνεται για το «screen time» που έδωσε στις γυναίκες.

Η ίδια παίζει την Ελένη της Τροίας και την Κλυταιμνήστρα και, στο πλαίσιο της προώθησης της ταινίας, επέλεξε να παρουσιάσει την ανάγνωση του Nolan ως μια πιο ευαίσθητη ματιά στο κόστος του πολέμου για τις γυναίκες.

Ως καλλιτεχνική επιλογή, αυτό είναι απολύτως θεμιτό. Κάθε εποχή διαβάζει τα μεγάλα έργα με τα δικά της ερωτήματα. Κάθε σκηνοθέτης έχει δικαίωμα να φωτίσει χαρακτήρες, να μετατοπίσει το βλέμμα, να δώσει περισσότερο βάρος σε πρόσωπα που στο πρωτότυπο δεν βρίσκονται στο κέντρο της δράσης.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν η διασκευή παύει να είναι διασκευή και παρουσιάζεται ως ηθική διόρθωση. Όταν το Hollywood δεν συνομιλεί με τον Όμηρο, αλλά τον καλεί σε απολογία.

Διότι για την πολιτισμική woke ελίτ, ο Όμηρος δεν είναι ο επικός ποιητής που βρίσκεται στα θεμέλια του δυτικού πολιτισμού. Είναι ένας ακόμη ύποπτος. Ένα απομεινάρι της πατριαρχίας που πρέπει να ανακριθεί, να διορθωθεί και, αν γίνεται, να ξαναγραφτεί με καλύτερους δείκτες εκπροσώπησης.

Ο Πάτροκλος, ο Αχιλλέας και ο Οδυσσέας δεν είναι ήρωες ενός κόσμου όπου η τιμή, η μοίρα, η φιλία, η οργή, η ευφυΐα και η επιστροφή συνθέτουν το ανθρώπινο δράμα. Είναι φάκελοι. Εκπρόσωποι της τοξικής αρρενωπότητας, ένοχοι πριν καν ακουστούν.

Και οι γυναίκες;

Από τη στιγμή που δεν βρίσκονται στο κέντρο με τους όρους μιας σύγχρονης πολιτικής απαίτησης, η υπόθεση θεωρείται λυμένη. Η Πηνελόπη μπορεί να σκέφτεται, να περιμένει, να εξαπατά τους μνηστήρες, να κρατά όρθιο έναν οίκο που καταρρέει. Η Αθηνά μπορεί να κινεί την ίδια την πλοκή. Η Κίρκη, η Καλυψώ, η Ναυσικά, η Ελένη και η Κλυταιμνήστρα μπορούν να καθορίζουν αποφάσεις, πειρασμούς, καταστροφές και επιστροφές. Δεν έχει σημασία. Αν δεν υπηρετούν το σημερινό αφήγημα, τότε δεν υπάρχουν πραγματικά. Υπάρχουν μόνο ως απόδειξη ότι το παρελθόν χρειάζεται επιτήρηση.

 

Αυτό είναι το μοναδικό εργαλείο που διαθέτει αυτή η φράξια της διανόησης. Δεν διαβάζει την Ιστορία. Τη μειώνει σε πρακτικά ανάκρισης.

Δεν βλέπει τραγωδία, αρετή, πίστη, γενναιότητα, ύβρη ή νόστο.

Βλέπει μόνο θύτες και θύματα, εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους, κυρίαρχους και καταπιεσμένους. Έτσι, κάθε μεγάλο έργο παύει να είναι πηγή σοφίας και γίνεται τόπος εγκλήματος.

Το αστείο με το «screen time» είναι αποκαλυπτικό.

Ο Όμηρος δεν έγραψε σενάριο για πλατφόρμα streaming. Δεν είχε τμήμα ανθρώπινου δυναμικού. Δεν υπέβαλε την Οδύσσεια σε επιτροπή συμπερίληψης. Δημιούργησε έναν κόσμο που επέζησε αυτοκρατοριών, θρησκειών, ιδεολογιών και καθεστώτων ακριβώς επειδή δεν φτιάχτηκε για να επιβεβαιώσει τις ευαισθησίες μιας στιγμής.

Η αρχαιότητα δεν υπάρχει για να μας κολακεύει.

Υπάρχει για να μας ξεβολεύει.

Δεν διαβάζουμε τον Όμηρο επειδή ήταν φιλελεύθερος, φεμινιστής, δημοκράτης ή σύγχρονος. Τον διαβάζουμε επειδή δεν ήταν τίποτε από αυτά και παρ’ όλα αυτά κατάφερε να πει κάτι μόνιμο για τον άνθρωπο. Για την οργή. Για την απώλεια. Για την πατρίδα. Για την επιμονή. Για την επιστροφή. Για το κόστος της δόξας και την τραγωδία της ανθρώπινης φιλοδοξίας.

Η Nyong’o έχει κάθε δικαίωμα να διαβάζει τον Όμηρο όπως θέλει.

Ο Nolan έχει κάθε δικαίωμα να τον διασκευάσει όπως θέλει.

Και εμείς έχουμε κάθε δικαίωμα να πούμε ότι…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Ιουλίου 09, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΔΥΤΙΚΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Πολίτης Τιμωρός [Citizen Vigilante] Η Aπαγορευμένη Ταινία που προωθεί ο Elon Musk [VIDEO]

 


 Kαθώς ο κόσμος σπαράζει αναμένοντας το ΝΕΟ ο πιο πλούσιος άνθρωπος του κόσμου, ο Elon Musk ενισχύει και διαφημίζει μια αιματηρά επίκαιρη και σπαρακτική ταινία η οποία έχει ήδη απαγορευθεί στη Γερμανία.

Ο Elon Musk λοιπόν ενίσχυσε την ταινία “Citizen Vigilante-Πολίτης Τιμωρός”, σε σκηνοθεσία Γερμανού σκηνοθέτη Uwe Boll και με πρωταγωνιστή τον Armie Hammer, κοινοποιώντας ένα video ολόκληρης της ταινίας και ενισχύοντας αναρτήσεις που επαινούν την ταινία, η οποία έχει απαγορευτεί στη Γερμανία για την απεικόνιση βίας κατά μεταναστών.

Το Citizen Vigilante, το οποίο κυκλοφόρησε την περασμένη εβδομάδα στους κινηματογράφους, είναι μια ταινία που διαδραματίζεται στην Ευρώπη και απεικονίζει τον πρωταγωνιστή της ως έναν τιμωρό που έχει αναλάβει να σκοτώσει εγκληματίες μετανάστες και διεφθαρμένους κυβερνητικούς αξιωματούχους.

Η ταινία δεν έλαβε πιστοποίηση ηλικίας στη Γερμανία, γεγονός που ουσιαστικά την απαγόρευσε από τους κινηματογράφους.

Ο Boll επιτέθηκε στην ουσιαστική απαγόρευση στη Γερμανία, αποκαλώντας την λογοκρισία και λέγοντας ότι του είπαν ότι η ταινία δεν έλαβε χαρακτηρισμό για «υποκίνηση βίας κατά μεταναστών».

Την Πέμπτη, ο Boll ανακοίνωσε ότι θα κυκλοφορήσει ολόκληρη την ταινία στο X για 48 ώρες.

Ο Musk, ο οποίος έχει επιτεθεί στους Ευρωπαίους ηγέτες για τις μεταναστευτικές πολιτικές της ηπείρου και έχει ενισχύσει την αντίδραση της δεξιάς κατά των μεταναστευτικών ομάδων σε αυτές τις χώρες, μοιράστηκε ολόκληρη την ταινία διάρκειας 1 ώρας και 28 λεπτών από τον προσωπικό του λογαριασμό X.

Ο σχεδόν τρισεκατομμυριούχος μοιράστηκε αρκετές αναρτήσεις που επαινούν την ταινία, υπονοώντας ότι οι προσπάθειες απαγόρευσης της ταινίας προκαλούν ένα «Φαινόμενο Streisand» και ενισχύουν περαιτέρω την εμβέλειά της στο διαδίκτυο. Ο Musk αναδημοσίευσε επίσης αναρτήσεις από άτομα που αγόρασαν την ταινία στην ψηφιακή υπηρεσία βίντεο κατ’ απαίτηση του Amazon, επαινώντας τμήματα της ταινίας ή επισημαίνοντας το σκορ κοινού 95% στο Rotten Tomatoes.

Μία από τις λίγες κριτικές κριτικών κινηματογράφου για την ταινία «Πολίτης Επαγρύπνησης» δημοσιεύτηκε από το Variety νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, το οποίο σημειώνει ότι ο πρωταγωνιστής είναι «ξενοφοβικός και χαρακτηρίζεται ως το ευρύτερο αμερικανικό στερεότυπο, τρίζοντας τα δόντια του πάνω από ξένους μπαμπούλας και κουνώντας το πιστόλι του με σιγαστήρα σε υποτιθέμενους παραβάτες».

Βασικό Ιστορικό

Η ταινία, που παρουσιάζεται ως μια σύγχρονη παραλλαγή του «Death Wish», κυκλοφορεί στις ΗΠΑ την Παρασκευή από την Quiver.

«Το σύστημα αξιολόγησης αρνήθηκε να μας δώσει αξιολόγηση [στη Γερμανία], οπότε τώρα μπορείτε να την παρακολουθήσετε μόνο αν φέρετε ένα Blu-ray από την Αυστρία ή την Ελβετία», δήλωσε ο Boll στην Daily Telegraph. «Και νομίζω ότι το έκαναν αυτό επίτηδες. Ήταν μια σκόπιμη απόφαση λογοκρισίας. Προσέλαβα έναν δικηγόρο για να παραπονεθεί, αλλά χάσαμε με έξι ψήφους έναντι δύο, καθώς μου είπαν ότι η ταινία υποκινούσε βία κατά των μεταναστών». Το Variety επικοινώνησε με τον γερμανικό οργανισμό αξιολόγησης αξιολόγησης FSK για σχόλια.

Η ταινία «Citizen Vigilante», η οποία ξεκινά με μια μητέρα που μαχαιρώνεται μέχρι θανάτου από μετανάστες εγκληματίες μπροστά στον γιο της, παρουσιάζει τον Hammer ως Sanders, έναν συνηθισμένο άνθρωπο που είναι εξοργισμένος από την κατάρρευση του νόμου και της τάξης και αποφασίζει να αποδώσει δικαιοσύνη αυτοδικαίως στους εγκληματίες και τους διεφθαρμένους αξιωματούχους που τους προστατεύουν. Οι στόχοι του είναι κυρίως, αλλά όχι αποκλειστικά, μετανάστες.



Η ταινία «Citizen Vigilante» εμπνεύστηκε από μια διαβόητη υπόθεση στο Αμβούργο το 2016, όταν μια ομάδα εφήβων βίασε ομαδικά ένα 14χρονο κορίτσι και την άφησε νεκρή, μόνο και μόνο για να αφεθούν ελεύθεροι με ποινές αναστολής.

«Αν κοιτάξετε τι συνέβη στο Αμβούργο, όπου οι βιαστές αφέθηκαν ελεύθεροι χωρίς καμία ποινή, η κάλυψη στα μέσα ενημέρωσης ήταν σαν “Ω, οι καημένοι οι δράστες”», δήλωσε ο Boll στην Telegraph. «Είναι σαν να ζούμε σε ένα...
 
Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Ιουνίου 28, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΔΥΤΙΚΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ : Η ταινία-ξυπνητηρι "Citizen Vigilante" με τη βοήθεια του Elon Musk σπέρνει τον πανικό στα δυτικά πολιτικώς ορθά λοβοτομημένα ισαλμοκαθαρματολάγνα φασισταριά!

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Ιουνίου 28, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Κύριε Elon Musk, Φιλέλληνα, ευχαριστώ!...

 ΄Πιπεράτο του Γιώργου Πιπερόπουλου

 

     Γεννημένος στην Νότια Αφρική το 1971 από Νότιο-Αφρικανό πατέρα και Καναδέζα μητέρα, κάτοχος της Νοτιοαφρικανικής και της Καναδέζικης υπηκοότητας, ο πασίγνωστος επιχειρηματίας είναι σήμερα ο πλουσιότερος ανάμεσα στους 3,428 δισεκατομμυριούχους του Πλανήτη μας με περιουσία σχεδόν 800 δισεκατομμυρίων δολαρίων Αμερικής.      

     Η Αμερικανοί και άλλοι Λαοί τον θυμούνται από την στήριξή του στον τότε υποψήφιο και μετέπειτα Πρόεδρο των ΗΠΑ κ Donald Trump, την είσοδό του στον Λευκό Οίκο ως Συμβούλου του νέο-εκλεγέντος Προέδρου και στη συνέχεια τη αποχώρησή του από εκεί και την επιστροφή του στις επιχειρηματικές δραστηριότητες.

     Τα φιλελληνικά του αισθήματα τα έδειξε επικρίνοντας την απόφαση του σκηνοθέτη της Χολιγουντιανής ταινίας «Οδύσσεια» κ Christopher Nolan να αναθέσει τον ρόλο της «Ωραίας Ελένης» στην βραβευμένη με Όσκαρ μαύρη, Αφρό-Αμερικανή, ηθοποιό Lupita Nyong’o (καταγόμενη από την Κένυα) παραχαράζοντας ιστορία και μύθο και ΑΔΙΚΩΝΤΑΣ τους Έλληνες!...

     Κάποιοι εντός και εκτός Ελλάδος στήριξαν τον σκηνοθέτη και πολλοί συμμερίσθηκαν την άποψη του Elon Musk αλλά στο φιλμ που θα κάνει διεθνή πρεμιέρα στις 16 Ιουλίου θα δούμε την μαύρη ηθοποιό Lupita Nyong’o όχι μόνο ως Ωραία Ελένη, κόρη του Δία και της Ήρας, σύζυγο του Βασιλέα Μενέλαου της Σπάρτης αλλά και στον ρόλο της αδελφής της Κλυταιμνήστρας συζύγου του Βασιλέα Αγαμέμνονα…

     Σημειώστε ότι η Ελληνίδα Υπουργός Πολιτισμού στην «Νεοδημοκρατικογενή-Πασοκειάδα» Κυβέρνηση του κ Μητσοτάκη, η Αρχαιολόγος κ Λίνα Μενδώνη, (η οποία υπήρξε κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ ως Γεν. Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού και διεγράφη από το ΚΙΝΑΛ όταν έγινε Εξωκοινοβουλευτική Υπουργός του κ Μητσοτάκη) στήριξε την συγκεκριμένη ταινία παρέχοντας το ποσό των 6 (έξι) εκατομμυρίων ευρώ στον σκηνοθέτη κ. Nolan!!!

     Ο κ Musk είχε δείξει τα φιλελληνικά του συναισθήματα αναρτώντας το 2024 σχόλιο που ...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Ιουνίου 01, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Δεν φταίει η Λουπίτα, φταίει το κήρυγμα

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΚΟΥΡΑ 

Η Λουπίτα Νιόνγκο δεν ενοχλεί ως Ελένη επειδή είναι μαύρη.

Δεν ενοχλεί επειδή είναι ατάλαντη. Δεν είναι.

Δεν ενοχλεί επειδή είναι άσχημη. Είναι πανέμορφη.

Ενοχλεί επειδή, για ακόμη μία φορά, μεγάλο μέρος του κοινού αισθάνεται ότι το Χόλιγουντ δεν του πουλάει απλώς μια ταινία. Του κάνει μάθημα.

Αυτό είναι το σημείο που συστηματικά προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν οι επαγγελματίες αντιρατσιστές της πολιτιστικής κριτικής.

Όποιος αντιδρά στην επιλογή της Νιόνγκο δεν είναι αυτομάτως ρατσιστής. Μπορεί να είναι. Μπορεί όμως απλώς να έχει κουραστεί από μια βιομηχανία που αντιμετωπίζει το κοινό της σαν καθυστερημένη τάξη δημοτικού. Βλέπει την επιλογή και πριν καν προλάβει να σχηματίσει άποψη για την ταινία, ξέρει ήδη το σενάριο της δημόσιας συζήτησης.

Κάποιοι θα διαμαρτυρηθούν. Κάποιοι θα τους αποκαλέσουν σκοταδιστές. Κάποιοι θα γράψουν ότι η αρχαιότητα ήταν πιο πολύχρωμη από όσο φαντάζονται οι Ευρωπαίοι. Και στο τέλος η ίδια η ταινία θα χαθεί πίσω από την ανάγκη όλων να αποδείξουν την ηθική τους ανωτερότητα.

Το πρόβλημα δεν είναι η καλλιτεχνική ελευθερία. Αντιθέτως, η καλλιτεχνική ελευθερία πρέπει να προστατεύεται ακριβώς όταν ενοχλεί. Ο Νόλαν έχει κάθε δικαίωμα να διαλέξει όποια ηθοποιό θέλει. Η αγορά έχει κάθε δικαίωμα να τον ανταμείψει ή να τον τιμωρήσει. Ο θεατής έχει κάθε δικαίωμα να πάει ή να μην πάει. Αυτό είναι το απλό φιλελεύθερο συμβόλαιο του πολιτισμού. Ο δημιουργός δημιουργεί. Ο πολίτης επιλέγει. Κανείς δεν χρωστάει χειροκρότημα σε κανέναν.

Όμως το σημερινό Χόλιγουντ δεν αρκείται σε αυτό.

Θέλει να πουλήσει προϊόν και ταυτόχρονα να εισπράξει πιστοποιητικό αρετής.

Θέλει να κάνει εμπορική υπερπαραγωγή και να συμπεριφέρεται σαν να διεξάγει κοινωνικό αγώνα.

Θέλει τα δισεκατομμύρια του box office και ταυτόχρονα τη συγκίνηση του ακτιβιστή.

Εκεί αρχίζει η κοροϊδία.

Η Ελένη της Τροίας δεν είναι ιστορικό πρόσωπο με ληξιαρχική πράξη και φωτογραφία διαβατηρίου. Είναι μύθος. Και οι μύθοι ζουν επειδή μεταμορφώνονται. Αλλά οι μεταμορφώσεις δεν είναι αθώες όταν παρουσιάζονται ως εξετάσεις προοδευτικής συνείδησης. Το κοινό δεν αντιδρά μόνο στην εικόνα. Αντιδρά στην υποψία ότι κάποιος επέλεξε την εικόνα για να προκαλέσει, να διδάξει και μετά να καταγγείλει τους προβλέψιμους αντιδρώντες.

Η λύση δεν είναι να αστυνομεύουμε το casting.

Η λύση είναι…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Ιουνίου 01, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)