Η διασημότερη προσωπικότητα στην Ιστορία
της ανθρωπότητας, ο πανεπιστήμων φιλόσοφος, κορυφαίος εκπαιδευτικός, ο
συστηματικότερος και μεθοδικότερος νους της αρχαιότητας, ενέπνευσε την
UNESCO να κηρύξει το 2016 δικό του έτος. Ετος Αριστοτέλη, λοιπόν, ο
χρόνος που μόλις ξεκίνησε, και το όνομα του αρχαίου Ελληνα φιλόσοφου θα
ακουστεί για μια ακόμη φορά στα πέρατα της γης. Εξαιρετική ευκαιρία.
Αλλά μην το φωνάζετε, διότι... η πατρίδα κοιμάται.
Παρά όσα θα περίμενε κανείς, ούτε το
υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, ούτε και το Υπουργείο Παιδείας
έχουν οργανώσει κάτι για την σπουδαία επέτειο των 2.400 ετών από τη
γέννηση του Σταγειρίτη. Το πρώτο υποτίθεται ότι κηρύττει τα Ετη. Το
δεύτερο, υποτίθεται ότι οργανώνει στα εκπαιδευτικά του ιδρύματα
εκδηλώσεις, σε συνεργασία και με το πρώτο, ώστε μαθητές και φοιτητές να
έρχονται σε επαφή με το έργο του τιμώμενου.
Υποτίθενται όλα. Οπως υποτίθεται πως η
Αριστερά έχει ιδιαίτερη σχέση με τα Γράμματα και τις Τέχνες και
ιδιαίτερη λάμψη ανάμεσα στους διανοούμενους. Ωστόσο, η πρώτη φορά
Αριστερά δεν κήρυξε πέρσι κανένα έτος, και το 2015 πέρασε χωρίς τιμώμενο
πρόσωπο. Παρότι, μάλιστα, πέρσι ήταν τα 90 χρόνια από τη γέννηση του
-αριστερού- Μανόλη Αναγνωστάκη και η Θεσσαλονίκη τα γιόρτασε με σειρά
εκδηλώσεων. Η δεύτερη φορά Αριστερά δεν κήρυξε και για φέτος τίποτα.
Και αν -λέμε αν- το κάνει τώρα, δεν είναι δυνατόν να γίνει κάτι
αξιοπρεπές. Τα έτη κηρύσσονται από το καλοκαίρι της προηγούμενης
χρονιάς, ώστε να μην πηγαίνουν άπατα. Αμα έχει μπει ο χρόνος, τι να
προλάβεις να οργανώσεις;
Είναι ταυτοχρόνως απορίας άξιον πώς η
μεν εθνική επιτροπή της Ελλάδας στην UNESCO έκανε την πρόταση και πέτυχε
να κηρυχθεί το 2016 παγκοσμίως ως Έτος Αριστοτέλη, τα δε συνεργαζόμενα
με την επιτροπή υπουργεία δεν ανέλαβαν καμιά πρωτοβουλία. Και
εντυπωσιακότερο είναι ότι ο νυν υπουργός Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς,
διδάσκει φιλοσοφία... Προφανώς δεν έχει ακόμα ασχοληθεί με τον
«συνάδελφό» του. Αλλά και με κανέναν άλλον. Απλώς να θυμίσουμε πως φέτος
συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννηση ενός πολύ σπουδαίου Έλληνα
ζωγράφου, του Γιάννη Μόραλη. Και να το φιλοσοφήσουμε... Ή καλύτερα, να
χρησιμοποιήσουμε τα ίδια τα λόγια του Αριστοτέλη:
