ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Οι δύο Γαλανόλευκες

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Σε όλα τα μεγάλα ζητήματα έχουμε πάντα απέναντί μας, η Ελλάδα έχει απέναντί της τους ίδιους αντιπάλους, τους Αποστόλους του Μαρασμού, τους ανθρώπους που μισούν τη γη που πατάνε, την Ιστορία της, τους Ηρωές της, το ίδιο τους το αίμα.

Οι ίδιοι που σε κάθε επέτειο θα βγουν και θα πουν τις ίδιες χολερικές μπουρδολογίες.

Π.χ., κάθε 25η Μαρτίου, εάν δεν πουν πως δεν υπήρχε το Κρυφό Σχολειό, η Επανάσταση ήταν ταξική, δεν υπάρχει συνέχεια του Ελληνικού Εθνους, το ξανάφτιαξε τεχνητά ο Κοραής και το νεοελληνικό κράτος, θα πάθουν κατάθλιψη.

Στην 28η Οκτωβρίου είναι must να πουν πως το «ΟΧΙ» δεν το είπε ο Μεταξάς αλλά ο λαός, που εκείνη την ώρα κοιμόταν, πως από τη μία ήταν το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ και από την άλλη όλοι ήταν Ταγματασφαλίτες, δωσίλογοι και μαυραγορίτες.

Για την Κύπρο, το Αιγαίο, τη Θράκη λένε πως «έχουν και οι Τούρκοι τα δίκια τους» και στο λαθρομεταναστευτικό υποστηρίζουν πως πρέπει να έχουμε ανοιχτά σύνορα, σαν ξέφραγο αμπέλι, πως η μετανάστευση είναι δικαίωμα -δεν είναι- και πρέπει να τους δεχόμαστε όλους σαν αδέρφια μας.

Το ότι κάποια από αυτά τα «αδέρφια» μας μισούν και θέλουν να μας αφανίσουν είναι μια σημαντική λεπτομέρεια.

Στη Μέση Ανατολή υποστηρίζουν τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ, τους Χούθι, το Ιράν.

Υπάρχει περίπτωση δυτική χριστιανική χώρα, μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. σύμμαχος των ΗΠΑ, να τους υποστηρίξει αυτούς και να μην προκόψει;

Σίγουρα λεφτά και εισόδημα μεγάλο και ηθικός κολοφώνας η ταύτιση με φονιάδες, απαγωγείς και βιαστές τζιχαντιστές. Λοιπόν, οι τύποι που καμώνονται τους προοδευτικούς και κάτι Κολωνακιώτες φιλελέφτ υποστηρίζουν όλους τους εχθρούς του Ελληνισμού και πριονίζουν όχι το κλαρί που κάθονται, αλλά τον ίδιο τον κορμό του δέντρου που λέγεται Ελλάδα.

Μη δουν αντίπαλο των συμφερόντων μας, αρκεί να είναι αντιαμερικανός, παθαίνουν κρίση έρωτα, λιγώνονται από την αγάπη, βουρκώνουν από την αλληλεγγύη. Τι κι αν η Χαμάς και οι Χεζμπολάχ είναι διαβόητες τρομοκρατικές οργανώσεις, μαριονέτες των Τούρκων Αδελφών Μουσουλμάνων και των Ιρανών Μουλάδων; Αφού πολεμούν το μισητό Ισραήλ, προγεφύρωμα της Δύσης, το manual της αριστερόστροφης μαλάκυνσης και της ενοχικής ναιμεναλλάδικης χαζοδεξιάς λέει πως πρέπει να ταχθούν μαζί τους. Οπως το 1919-1922 συντάχθηκαν με τον Κεμάλ, με εντολή του Λένιν, γιατί ήταν κι αυτός «αντιιμπεριαλιστής».

Αυτούς πρέπει πρώτα να συντρίψουμε, κερδίζοντας στο εσωτερικό μέτωπο τη μάχη των ιδεών.

Τώρα τα κοινά συμφέροντα με το Ισραήλ, ο κοινός εχθρός, ο Τούρκος και το μαχητικό Ισλάμ, μας τραβούν από το μανίκι να συνεννοηθούμε και να ενώσουμε τις δυνάμεις μας Ελληνες και Εβραίοι. Η αριστερίλα και μερικοί δήθεν πατριώτες, με τη βελόνα κολλημένοι στον κεντροευρωπαϊκό νασιοναλισμό του μεσοπολέμου, σε προλήψεις και αντιπαλότητες προ αιώνων, ξερνούν αντισημιτισμό, βαθύ μίσος για το Ισραήλ και τον λαό του και πολεμούν με πάθος τη συμμαχία μας και τις κοινές μας δράσεις.

Μόλις μπήκαμε στο δεύτερο τέταρτο του 21ου Αιώνα.

Ο Ερντογάν και οι συμμορίτες του απειλούν το Ισραήλ με την ίδια ρητορική χυδαίου γενοκτονικού τουρκισμού που απειλεί κάθε τόσο και εμάς. Ο Φιντάν, ο Χίμλερ του Ερντογάν, πιάστηκε με τη γίδα στην πλάτη να συζητάει με Ιρανούς αξιωματούχους, να βρίζει ΗΠΑ και Ισραήλ και να εύχεται την καταστροφή τους. Ο Καλίν, ο Χάιντριχ του Ερντογάν, συναντήθηκε με ηγετικά στελέχη της Χαμάς και έχυσε κι αυτός χολή για ΗΠΑ και Ισραήλ. Οι Τούρκοι απαγορεύουν στις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν το έδαφός τους, τις βάσεις τους στην Τουρκία κατά του Ιράν και ο ίδιος ο Ερντογάν πένθησε τον Χαμενεΐ. Τα κοινά συμφέροντα με το Ισραήλ, στο οποίο όλο και συχνότερα γράφουν και μιλούν επίσημα χείλη πόσο θα τους συμφέρει η απελευθέρωση των κατεχομένων της Κύπρου και πως η Τουρκία είναι το νέο Ιράν, δεν μας τραβούν απλά από το μανίκι, μας κλοτσούν να ξυπνήσουμε.

ΟΚ, κατανοητή η στάση των σαλεμένων ανακυκλωμένων κομμουνιστών. Τούτη η στάνη τέτοιο σάπιο γάλα βγάζει. Κατανοητή και η μαλάκυνση των ψυχάκηδων που ζούλα ακούνε τον Χορστ Βέσελ και χαιρετάνε με το χέρι τεντωμένο στον καθρέφτη, χαιρετώντας την ίδια τους τη μάπα.

Εμείς, όλοι οι υπόλοιποι, τι κάνουμε;

Δεν πρέπει να είναι απλά μια συμμαχία.

Πρέπει να είναι…

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Ποιος έχει σειρά μετά από την Ιερουσαλήμ;

 

 

 

 

 

Toυ ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ 

Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα ήταν ο κόσμος μας, αν ο Μέγας Αλέξανδρος (καταραμένος κατά τους Ιρανούς) δεν είχε κατακτήσει την Περσία. Ή πώς θα ήταν η ζωή μας, αν οι ορδές των Μογγόλων – αρχικά – και των Τούρκων στη συνέχεια δεν έφταναν στη Μικρά Ασία.

Η Ιστορία έχει την πολυτέλεια να κρίνει εκ των υστέρων. Δεν ξέρουμε πώς θα κριθεί ο πόλεμος στο Ιράν. Όλα αυτά δεν μας στερούν τη δυνατότητα να σχολιάσουμε τη συμπεριφορά των ΗΠΑ, αλλά και την τύφλωση της Δύσης σε σχέση με τον κίνδυνο του εξτρεμιστικού Ισλάμ.

Το Ιράν αποτελεί έναν πραγματικό, έναν υπαρκτό κίνδυνο για τη Δύση.

Αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, δεν μας απασχολεί ο τρόπος που το καθεστώς των Μουλάδων συμπεριφέρεται στις γυναίκες. Το συζητάμε μεταξύ μας και όποτε το θυμόμαστε, κάπου μεταξύ καναπέ και βεράντας στις αποπνιχτικές καλοκαιρινές νύκτες σε συζητήσεις με μπύρα και πίτσα. Θα έπρεπε να μας απασχολεί, αλλά να μην κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας. Η Δύση είναι της καλοπέρασης. Ειδικά η Ευρώπη. Αν, λοιπόν, το Ιράν δεν απειλούσε την καλοπέρασή μας, δεν θα ασχολούμασταν μαζί του. Εδώ δεν ασχοληθήκαμε με τους 30.000 και πλέον νεκρούς των πρόσφατων διαδηλώσεων. Τριάντα χιλιάδες ψυχές και στην φιλεύσπλαχνη Δύση δεν άναψε ένα κεράκι.

«Έχετε αποδείξεις;», ρωτάνε οι υποκριτές της αριστεράς. Λες και μπορούσαν να υπάρχουν αποδείξεις για τα Κρεματόρια στην εποχή του Χίτλερ…

Αποτελεί το Ιράν κίνδυνο! Ναι! Όχι μόνο γιατί αποδεικνύεται ότι οι πύραυλοί του φτάνουν στο Λονδίνο, αλλά και για έναν ακόμη πιο σημαντικό ρόλο. Το Ιράν θέλει να αλλάξει τον κόσμο. Δεν περιορίζεται στα δικά του σύνορα.

Το Ιράν το απασχολεί τι κάνουμε εμείς στην Ευρώπη και σε ποιον Θεό πιστεύουμε.

Την «εξωστρέφειά» τους αυτή την έχουν εκφράσει ανοικτά με το Ισραήλ. Έχουν υποσχεθεί ότι θα το εξαφανίσουν από προσώπου γης. Κάτι που θα γίνει πιο εύκολο αν αποκτήσουν πυρηνικά όπλα.

Θα μου πείτε ότι ανάλογες δηλώσεις έκανε και ο Ερντογάν για την Ιερουσαλήμ. Αλλά και πάλι η Ευρώπη κλείνει τα μάτια της. Και όχι μόνο αυτό, αλλά θα ήθελε να παραδώσει την ασφάλειά της στην Τουρκία. Πρόκειται για πραγματική τρέλα.

Για την πεφωτισμένη Ευρώπη η Ιερουσαλήμ πέφτει μακριά. Αφήστε που στο Ισραήλ κατοικούν Εβραίοι! Ποιος ασχολείται τώρα!

Το εύλογο ερώτημα που δεν κάνουμε οι Ευρωπαίοι είναι το τι θα ακολουθήσει μετά την Ιερουσαλήμ.

Ποιος θα έχει σειρά.

Αλλά αυτό δεν μας απασχολεί. Ούτε ότι το Ιράν αυτά που λέει τα εφαρμόζει.

Ποιος άραγε χρηματοδοτεί Χαμάς και Χεζμπολάχ;

Σίγουρα όχι ο Ερυθρός Σταυρός. Αφήστε που αυτά είναι γνωστά πράγματα, τα δηλώνουν και οι ίδιοι οι Ιρανοί. Εκείνο που δεν έχουν ακόμη κάνει είναι ότι δεν έχουν αναλάβει την πλήρη ευθύνη για τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου.

Τι περίμεναν δηλαδή; Ότι οι Ισραηλινοί θα τους μοίραζαν ανθοδέσμες;

Το εξτρεμιστικό Ισλάμ, σιιτικό ή σουνιτικό, έχει στόχο να αλλάξει τον κόσμο. Να αλλάξει, δηλαδή, τον δικό μας τρόπο ζωής. Γι' αυτό είναι εχθρός για τη Δύση.

Οι Ισραηλινοί ανέλαβαν δράση επειδή είναι οι πρώτοι στην λίστα των ισλαμιστών.

Οι Αμερικανοί ακολούθησαν επειδή η υπόθεση αυτή τους εξυπηρετεί πολλαπλώς. Από τη μία βλέπουν τον κίνδυνο και από την άλλη θέλουν να ελέγξουν την ροή του πετρελαίου. Δηλαδή την ροή του ιρανικού πετρελαίου προς την Κίνα.

Η Ευρώπη πιστεύει ότι είναι πολύ μακριά από την Τεχεράνη. Έτσι πιστεύει, αλλά δεν είναι αληθές. Βολεύεται να βγάλουν οι άλλοι το φίδι από την τρύπα.

Και μπορεί ο Τραμπ να αντιμετωπίζει με τρόπο απαράδεκτο τους Ευρωπαίους ηγέτες (και όχι μόνο), αλλά σε ένα πράγμα έχει δίκιο, ότι η Ευρώπη χρησιμοποιούσε μέχρι τώρα τις ΗΠΑ για την ασφάλειά της. Κρυβότανε πίσω από τον μεγάλο υπερατλαντικό σύμμαχό της και μαζί έκρυβε και τις αδυναμίες της.

Ο Άρογκαντ τρόπος του Τραμπ δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για το γεγονός ότι η Ευρώπη δεν έχει φροντίσει να δημιουργήσει έναν αξιόλογο στρατό. Ούτε και διαθέτει κοινή εξωτερική πολιτική.

Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις του πολέμου;

Εξαρτάται ποιος θα κερδίσει.

Αν νικητές είναι οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί, οι Ευρωπαίοι θα μπορούν να συνεχίσουν τις φιλοσοφικές τους συζητήσεις. Όσο θα τους το επιτρέπει ο Πούτιν.

Αν όμως ηττηθούν Αμερικανοί και Ισραηλινοί, τότε…

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Σοβαρά

Γάζα Οκτώβριος 2023: μαλακες έχω ένα σχέδιο που θα γ#μησουμε τους Εβραίους
Χεζμπολάχ: προχώρα. Θα τους διαλύσουμε
Τεχεράνη: μαλακα είσαι απίθανος. Τυχερή η Χαμάς που σε έχει αρχηγό #fafo pic.twitter.com/kQXJU2wmcL

— aggelosview (@aggelosview) March 1, 2026

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Mην κοροϊδευόμαστε. Η επιχείρηση του Ισραήλ και των ΗΠΑ στο Ιράν είναι στρατιωτική επιτυχία. Ξεκλήρισαν μια ολόκληρη ηγεσία με μηδαμινές δικές τους απώλειες.

Χρειάστηκε φυσικά μεθοδική προετοιμασία και κυρίως χρειάστηκε να προηγηθεί η διάλυση της ιρανικής αεράμυνας με τις επιθέσεις του Ιουνίου 2025.

Σοβαρά πράγματα, δηλαδή. Που απέδειξαν σε όποιον κάνει τον μάγκα στη γειτονιά πως δεν αρκούν τα μεταξωτά βρακιά. Χρειάζονται κι άλλα προσόντα.

Υποθέτω πως όσοι από τις διάνοιες που οργάνωσαν την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023 επιζούν θα πρέπει να φυλάγονται διότι είναι κρίμα τέτοιες ταλεντάρες να πάνε χαμένες.

Κατάφεραν να διαλύσουν τους εαυτούς τους, τους δικούς τους και τους φίλους τους.

Και κάπως έτσι ο περίφημος «Αξονας του Κακού» που φοβέριζε την Αρτα μάς άφησε χρόνους βάζοντας ένα τέλος στον πόλεμο που ξεκίνησε ο Μπους το 2003. Οι πιο πολλοί «μάρτυρες» αναχώρησαν για τον «Παράδεισο των μαρτύρων» κι ο Ασαντ για τη Μόσχα.

Θα πέσει το ιρανικό καθεστώς;

Δεν θα είναι εύκολο. Αλλά τουλάχιστον θα μαζευτεί για κάμποσα χρόνια αφού πρώτα κόψει τις πολλές φανφάρες. Και τα πυρηνικά.

«Δεν θα διαπραγματευτούμε!» δηλώνουν βεβαίως υπερήφανοι οι Ιρανοί.

Σιγά που θα τους ρωτήσουν.

Δεν ξέρω αν έχει γίνει απολύτως αντιληπτό ή κατανοητό αλλά το παιχνίδι άλλαξε, κυρίως στη Μέση Ανατολή. Και για όποιον θέλει να πάρει μέρος, δεν ισχύουν οι παλαιοί κανονισμοί, ούτε οι προηγούμενες αποδόσεις.

Φυσικά θα υπάρχουν πάντα υποστηρικτές του διεθνούς δικαίου, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του «επαυξημένου Συντάγματος». Δεν υπάρχει αμφιβολία πως θα τα κουβεντιάσουμε εξαντλητικά σε ημερίδα του Κύκλου Ιδεών του Βενιζέλου.

Την ίδια στιγμή όμως οι άλλοι διαμορφώνουν μια νέα πραγματικότητα. Τον κόσμο που θα ζήσουμε τα επόμενα χρόνια.

 

Αλλά να πω και τα δικά μας. Διότι φοβάμαι ότι ένα μεγάλο μέρος της αντιπολίτευσης και το μεγαλύτερο μέρος της δημοσιογραφίας ζουν σε άλλο πλανήτη. Με φωτογραφίες του 1944, ιστορίες με κατασκόπους για αγρίους και αν θα μιλήσει η Καρυστιανού.

Είναι ίσως ένα παράξενο μείγμα θράσους, ασχετοσύνης και μικρομεγαλισμού. Αλλά δικό τους θέμα.

Το ερώτημα είναι …

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Η σχέση ΗΠΑ – Ισραήλ

Toυ ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ 

Οσο ισχυρό και αν είναι από μόνο του το Ισραήλ, δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς την απόλυτη στήριξη των ΗΠΑ. Εχει προφανώς κτίσει απίστευτες δικές του στρατιωτικές, τεχνολογικές και κατασκοπευτικές δυνατότητες, αλλά αν κοπεί ο ομφάλιος λώρος με την Αμερική θα βρεθεί σε πολύ επικίνδυνη θέση.

Η αμερικανική ομπρέλα προστασίας το διασώζει όταν δέχεται επιθέσεις από το Ιράν, ενώ μόνο την περίοδο 2023-24 το Ισραήλ πήρε περί τα 18 δισ. δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια: εξοπλισμούς και πυρομαχικά.

Η στενή αμερικανοϊσραηλινή σχέση σφυρηλατήθηκε από την εποχή του Τρούμαν και αποτελούσε επί δεκαετίες ένα ζήτημα στο οποίο υπήρχε διακομματική συναίνεση.

Σε αυτό βοήθησε προφανώς ο ρόλος του αμερικανοεβραϊκού λόμπι, που κατάφερε να δημιουργεί σοκ και δέος στους αντιπάλους του. Ο αστικός μύθος ήθελε, για παράδειγμα, τον πατέρα Μπους να χάνει τις εκλογές από τον Κλίντον το 1992 επειδή ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος πίεσε το Ισραήλ για μία συμφωνία στη Μέση Ανατολή. Τα παραδείγματα είναι πολλά και είχαν όλα «εκπαιδευτικό» χαρακτήρα για τις επόμενες γενιές.

Η συναίνεση γύρω από την αναγκαιότητα της στενής σχέσης υπέστη σοβαρά ρήγματα μετά την ισραηλινή επιχείρηση στη Γάζα. Κυρίως ανάμεσα σε διανοουμένους, ακαδημαϊκούς, αλλά και στελέχη του αμερικανικού κατεστημένου που θεωρούσαν ότι ο Νετανιάχου με την πολιτική του θα έθετε σε κίνδυνο τα αμερικανικά συμφέροντα. Ηλθε όμως ο Τραμπ και όλη αυτή η κριτική πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Η αμφισβήτηση συνεχίστηκε όμως και τώρα κλιμακώνεται, μετά την κοινή επίθεση στο Ιράν.

Για πρώτη φορά η βάση του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος αμφισβητεί το ποιος είναι στο πηδάλιο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, αν είναι ο Νετανιάχου ή ο Τραμπ. Ο Αμερικανός ηγέτης προχώρησε σε έναν πόλεμο χωρίς να πείσει ούτε την κοινή γνώμη, ούτε και το κατεστημένο εξωτερικής πολιτικής για την αναγκαιότητά του.

Οταν το κόστος της επιχείρησης θα επηρεάσει καταλυτικά το πορτοφόλι του Αμερικανού ψηφοφόρου, η κριτική θα εστιαστεί στο ερώτημα: «Γιατί και για ποιον πολεμήσαμε ακριβώς;».

Οι σχέσεις ΗΠΑ – Ισραήλ έχουν περάσει πολλές και έντονες κρίσεις στο παρελθόν. Η υπερβολική ταύτιση του Τραμπ, και των ΗΠΑ συνολικά, με όσα συμβαίνουν στο Ιράν και τον Νετανιάχου θα έχει σοβαρές πολιτικές επιπτώσεις:

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ: Η αποδόμηση ενός παγκόσμιου συστήματος

Toυ ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ 

Αυτό που συμβαίνει στον Περσικό Κόλπο είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Οχι μόνο για τους προφανείς λόγους. Αλλά γιατί η εξέλιξη του πολέμου δείχνει ότι έχουν καταρρεύσει βασικά δόγματα και μηχανισμοί λήψης αποφάσεων.

Το ποιος είναι ο στόχος της επιχείρησης αλλάζει ώρα με την ώρα, αν είναι η αλλαγή καθεστώτος, η πλήρης αποδυνάμωση του Ιράν ή κάτι άλλο.

Εν τω μεταξύ οι χώρες του Κόλπου βλέπουν το δικό τους «αφήγημα» να καταρρέει, καθώς δεν μοιάζουν πλέον με την «Ελβετία ή το Λας Βέγκας της Μέσης Ανατολής». Το Ισραήλ τηρεί αποστάσεις από τις ΗΠΑ, τις οποίες το ίδιο παρέσυρε σε αυτή την περιπέτεια και ο Λίβανος διαλύεται. Τη μια στιγμή ανακοινώνεται ότι το αμερικανικό ναυτικό συνοδεύει ήδη κάποια τάνκερ στα Στενά του Ορμούζ, την επόμενη διαψεύδεται.

Αν οι συνέπειες περιορίζονταν στην περιοχή, θα λέγαμε εντάξει, μία ακόμη κρίση είναι και θα περάσει. Οι Αμερικανοί θα θυμούνταν ότι η Ιστορία δεν αστειεύεται, αλλά εκδικείται σε αυτές τις περιοχές, θα τα μάζευαν και θα πήγαιναν στην επόμενη κρίση.

Εδώ όμως αποδομείται ένα παγκόσμιο σύστημα – ενεργειακό, γεωπολιτικό, οικονομικό. Είναι σαν κάποιο αόρατο χέρι να πιέζει συνεχώς τον πλανήτη για να δει πόσο αντέχει, πόσο αντέχουμε όλοι. Ο κορωνοϊός διέλυσε σε πρώτη φάση την παγκοσμιοποίηση και τα δίκτυα μεταφορών, η Ουκρανία έφερε τα πάνω κάτω στην ενέργεια και στον πληθωρισμό, ο «Τραμπ ΙΙ» μας σόκαρε με τους δασμούς και τώρα ο πόλεμος στο Ιράν φτάνει τον πλανήτη στα «κόκκινα». Με έναν Τραμπ να νιώθει την απεριόριστη, έως τώρα, στρατιωτική του ισχύ, μόνη ελπίδα είναι να πάρουν κάποια στιγμή το πάνω χέρι στο Οβάλ Γραφείο ρεαλιστές, όπως ο υπουργός Εξωτερικών Ρούμπιο και οι «ενήλικοι» που έκαναν τη διαφορά στον «Τραμπ Ι».

Ηδη πάντως οι αγορές και το πορτοφόλι του μέσου Αμερικανού έχουν νιώσει το σοκ και δείχνουν την ανάγκη να επανέλθουμε σε μια σχετική κανονικότητα.

Είναι όμως ρεαλιστική αυτή η προσδοκία;

Δεν νομίζω. Η αυριανή κανονικότητα δεν θα αποτελεί σε καμία περίπτωση μια ήπια μετάλλαξη της χθεσινής.

Προσπαθούμε όλοι να βρούμε αν πίσω από όλα όσα ζούμε υπάρχει κάποιο σοφό στρατήγημα. Θα μπορούσε, π.χ., κάποιος να πει ότι ο Τραμπ απάντησε στο κινεζικό εμπάργκο σπάνιων γαιών με τις διαδοχικές επιθέσεις στο Ιράν και στη Βενεζουέλα, που παρείχαν φθηνό πετρέλαιο στο Πεκίνο. Θα φανεί στη συνάντηση κορυφής Τραμπ – Σι στο τέλος του μηνός.

Εν τω μεταξύ, όμως, ακόμη κι αν υπάρχει όντως τέτοιος μεγάλος στρατηγικός στόχος, τις επιπτώσεις της υψηλής στρατηγικής…

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ: Ισραήλ: Ο μόνος σταθερός παράγοντας του πολέμου

ΕΚΤΑΚΤΟ! Βρέθηκε το 6ο δάχτυλο του Νετανιάχου pic.twitter.com/YBp60DPKvw

— Veltsi the IX (@Veltsi_Legacy) March 15, 2026

 

Toυ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

Στην εξίσωση του πολέμου στο Ιράν υπάρχουν πολλοί άγνωστοι.

Πρώτον, δε γνωρίζουμε τις αντοχές της πολεμικής μηχανής του Ιράν. Το ότι άντεξε επί 17 μέρες, δε σημαίνει πως θα αντέξει και για ένα μήνα. Επίσης δε γνωρίζουμε τις αντοχές του καθεστώτος. Ένα υπαρκτό ενδεχόμενο είναι ο πόλεμος να το τσιμεντώσει, υπάρχει όμως και το ενδεχόμενο να αρχίσουν να εμφανίζονται ρωγμές στο εσωτερικό του. Και κάτι εξίσου βασικό: έχουν αναδιαταχθεί οι πόλοι εξουσίας στις δομές του καθεστώτος; Εξακολουθούν να το ελέγχουν οι αγιατολάδες ή πήραν το επάνω χέρι οι Φρουροί της Επανάστασης;

Δεύτερον, δε γνωρίζουμε ποιος είναι ο στρατηγικός στόχος του Ντόναλντ Τραμπ. Δε γνωρίζουμε πώς λαμβάνονται εκεί οι αποφάσεις και κυρίως βρισκόμαστε στο απόλυτο σκοτάδι για το τι θα θεωρήσει ως νίκη ο πλανητάρχης. Θα επιδιώξει να ανατρέψει το καθεστώς ή θα κάνει μια συμφωνία με τους εναπομείναντες αγιατολάδες, αν αυτοί παραμένουν το κέντρο λήψης των αποφάσεων; Τέλος, ο Αμερικανός πρόεδρος θα επιδιώξει να τερματίσει τον πόλεμο πριν επισκεφτεί την Κίνα ή θα αναβάλλει το ταξίδι του;

Τρίτον, είναι άγνωστο πώς θα αντιμετωπίσουν τελικά οι νατοϊκοί σύμμαχοι την πρόσκληση - πρόκληση του Ντ. Τραμπ να συμμετάσχουν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, στις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Η πίεση που θα τους ασκηθεί θα είναι μεγάλη και μια άρνηση σίγουρα θα έχει συνέπειες στο τέλος της ημέρας. Από την άλλη μεριά μια εμπλοκή των νατοϊκών δυνάμεων, αν δε φέρει άμεσο αποτέλεσμα επί του πεδίου, ίσως δημιουργήσει εστίες αναταραχής επί ευρωπαϊκού εδάφους.

Στα καθ΄ημάς, το ενδιαφέρον βρίσκεται στο αν ο μονίμως «επιτήδειος ουδέτερος», η Τουρκία, θα καταβάλλει αυτή τη φορά το τίμημα της ουδετερότητάς της ή για μια ακόμα φορά θα την βγάλει αβρόχοις ποσί.

Ο μόνος παίκτης που έχει ξεκάθαρο στόχο, μέσα σε αυτό το ομιχλώδες τοπίο, είναι το Ισραήλ.

Έχει να επιδείξει την ιστορική του αποφασιστικότητα, το υψηλότατο επίπεδο των IDF και φυσικά τον απίστευτο πλούτο πληροφοριών που διαθέτει.

Η στρατηγική του η οποία έχει χαραχθεί από την πρώτη μέρα της ίδρυσής του είναι να εξουδετερώνει τις απειλές που αφορούν την ύπαρξή του. Επ΄αυτού δεν υπάρχει δεύτερη άποψη. Όλα τα κόμματα αυτής της μικρής σε έκταση δημοκρατίας συμφωνούν.

Συνεπώς το Ισραήλ έχει δύο σαφείς στόχους.

Στόχος πρώτος: να εξαλείψει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Στόχος δεύτερος: να ανατραπεί το καθεστώς των αγιατολάδων.

Εννοείται πως αν επιτευχθεί ο δεύτερος στόχος, ικανοποιείται και ο πρώτος.

Η εξάλειψη του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν ίσως να βρίσκεται μέσα στις επιχειρησιακές ικανότητες των IDF με την τροπή που πήρε ο πόλεμος.

Η ανατροπή του θεοκρατικού καθεστώτος είναι μια πολύ πιο σύνθετη διαδικασία, καθώς αφορά κατά κύριο λόγο τους συσχετισμούς δυνάμεων εντός των μηχανισμών της εξουσίας, μια και δεν υπάρχει συγκροτημένη αντιπολίτευση ως διάδοχη κατάσταση.

Γράφουν έγκυροι σχολιαστές ξένων ΜΜΕ πως το Ισραήλ ηγείται και ο Τραμπ ακολουθεί.

Αυτό είναι συνέπεια…

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Δαρείου και Παρυσάτιδος

Στη μνήμη κάθε γυναίκας που έχασε τη ζωή της, γιατί φάνηκε η φράντζα της, στη μνήμη κάθε άντρα που έχασε τη ζωή του, υπερασπιζόμενος το δικαίωμα της ΓΑΜΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΜΟΥΛΑΔΕΣ

— Το παντατίφ 🐜🐜 (@panta_tif) February 28, 2026

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ

«Αμαχητί σφέας αυτούς παρέδωσαν Δαρείον». Μπα, πάνε εκείνες οι εποχές.

Τώρα ο Δαρείος, ο μεγάλος βασιλεύς μιλάει αμερικάνικα, έχει όλο το χρυσίον και τα πιο εξελιγμένα όπλα και σε ανατινάζει ακόμα και αν είσαι κρυμμένος μέσα στου βοδιού το κέρατο. Δηλαδή ανατινάζει ολόκληρο το βόδι, μη σου πω ολόκληρο το κοπάδι μαζί με τον βοσκό – σιγά μην κουράζεται να ψάχνει το σωστό κέρας. Δηλαδή ο Ξανθός και οι Ισραηλινοί, αντί να κάθονται να ερευνούν από δωμάτιο σε δωμάτιο, έριξαν τριάντα πυραύλους στο παλάτι του Χαμενεΐ, και πάει τελείωσε. Πάρε, μπάρμπα, να σου βρίσκονται.

Είναι το νέο κόλπο αυτό. Αντί να στέλνεις δολοφόνο με διόπτρα, ή φονιά εκ των ένδον, δηλητηριαστή, ή ξέρω γω, απλώς ανατινάζεις όλο το τετράγωνο ή και όλη τη συνοικία και αποθανέτω η ψυχή του Χαμενεΐ μετά των συγγενών, των αλλοφύλων, των ομοφυλοφίλων και των ομοφύλων. Αφού σκότωσε μερικές χιλιάδες διαδηλωτές πρώτα, πάει για ρύζια και πιλάφια Μπαρμπαμπέν κι ο παππούς, έγινε μάρτυρας όπως λένε προς παρηγορίαν, πούλεψε κι αυτός, περιβαλλόμενος μιαν κάποια ένδοξη ρητορική, διότι ρητορική υπάρχει για τα πάντα και αυτοί οι μουσουλμάνοι (και όχι μόνο) το ξέρουνε καλά το παραμύθι με τους μάρτυρες.

Μεγάλο λακιρντί οι πεθαμένοι και οι μάρτυρες στην πολιτική. (Θέλουν δεν θέλουν). Πολυεργαλεία. Οι ινστρούχτορες απαιτούν πάντα ήρωες, νεκρούς – στο μεταξύ κάθε πλευρά έχει ήρωες, όλοι είναι ήρωες, θύτες και θύματα, ο καθείς έχει τους δικούς του σκοτωμένους και τη δική του πρόζα. Προχθές είδαμε να θρηνούν χιλιάδες σκοτωμένους από το καθεστώς Χαμενεΐ, τώρα βλέπουμε έτερους να θρηνούνε τον ίδιο τον Χαμενεΐ και να στηθοχτυπιούνται, και άλλους να χορεύουν για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Αρα, η κτηνωδία υπάρχει καθεαυτή, αλλά ενίοτε είναι και θέμα ερμηνείας.

Πάντως πήρε τον δρόμο του Ξέρξη, του Αρταξέρξη, του Μαρδόνιου και του Μεγάβυζου ο ηγέτης της μπούργκας και της αισθητικής αστυνομίας – τουλάχιστον, θα πεις, τότε επί Δαρείου αλλά και πριν οι Πέρσες είχανε μεγάλο πολιτισμό και ωραίους θεούς, αλλά τους έφαγε κι αυτούς η μουσουλμανίλα, τα χιτζάμπ, οι μαντίλες και τα ντυσίματα του πιγκουίνου.

Φταίνε βέβαια και κάποιοι ευρωπαίοι προοδευτικοί διανοούμενοι (νυν ισλαμοαριστερά) που στήριξαν τον Χομεϊνί διότι δεν τους άρεσε ο Σάχης ως δυτικόφιλος, οπότε ήρθε μετά το μεγάλο κακό της θεοκρατίας. Κι ακόμα κάποιοι ακατοίκητοι δυτικοί στηρίζουνε αυτό το πράμα με τους φρουρούς της επανάστασης και τους μουστακαλήδες που κυνηγούν τις γυναίκες στον δρόμο και τις δέρνουν δημοσία γιατί δεν φορούν μαντίλες ως τα νεφρά. Υπάρχουνε ακόμα δυτικοί, που στηρίζουν, αυτό το πράμα – ακόμα και μερικοί, που ήταν, κάποτε, κάπως σοβαροί άνθρωποι. (Ή, έτσι νομίζαμε).

Είναι δυνατόν, εν έτει 2026 να επιμένουνε ακόμα στα τσεμπέρια και να ταλαιπωρούν αυτόν τον ωραιότατο, ευγενικό, ιστορικό λαό, τους Πέρσες, νυν Ιρανούς, κάποιοι θρησκέμποροι και να έχουνε επιβάλει αυτή την αφόρητη κατάσταση – άσε η μανία τους κατά της Δύσης και η χρηματοδότηση ένα σωρό τρομοκρατικών οργανώσεων. Δεν τους έφτανε η ιδεολογική μιζέρια θέλανε και τρομοκρατία. Ξυνότανε τόσα χρόνια για πόλεμο.

Ε, να λοιπόν, τον έχουν τον πόλεμο, καθαρά, ντόμπρα και στα ίσια, κι όχι διά τρίτων. Αλλά, τώρα θα ζορίσει η κατάσταση. Διότι ωραία τα τσιτάτα απ’ το Κοράνι και ίσως νομίζανε πως θα τα βγάλουνε πέρα γιατί στις δύο κουβέντες τους οι τρεις είναι Αλλάχ, όμως πώς θα αντιπαρατεθούν με τη θρησκοληψία στην τεχνολογική, οπλική ισχύ;

Κι αφού ο Αλλάχ, ο Βούδας, ή ο Κρίσνα είναι τόσο μεγάλοι γιατί δεν τους φτάνουν και θέλουνε και πυρηνικά;

Ακατανόητο.

Και ούτε έσωσε κάποιος θεός τον Χαμενεΐ από τους πυραύλους – άρα, με ποια έννοια είναι μάρτυρας;

Και καμιά ηθικολογική μπούργκα, ή μπούρδα, δεν προστατεύει κανέναν από την αδήριτη εξέλιξη των πραγμάτων.

Κανείς οπισθοδρομικός δεν μπορεί να σταθεί για πολύ, κανείς που ζει ακόμα στον εμφύλιο δεν μπορεί να επιβιώσει σε συνθήκες που βγάζουνε δύο νέα smart τη βδομάδα κι ένα καινούργιο SUV.

Τι να κάνουν κι ο Μαρξ, ο Αλλάχ, ή ο Χριστός με τις μπαταρίες λιθίου, με τα νέα τσιπ, τους αλγόριθμους και τους νέους, αδιανόητους πυραύλους; Δεν το βλέπουν οι απόγονοι του Ξέρξη;

Οχι, δεν το βλέπουν μέχρι να ‘ρθει ο πύραυλος εξ ουρανού – αλλά και τότε δεν προλαβαίνει κανείς να τον δει. (Απλώς, ακολουθεί η εξαέρωση).

Οπότε, μαύρα σκυλιά πλακώσανε στου Κίτσου το λημέρι. Αλλά έτσι συμβαίνει πάντα, βρίσκεται κάποιος να δει το κενό και να αλλάξει στα γρήγορα τους συσχετισμούς.

Ομως, παρ’ όλα αυτά είναι εκπληκτικό και γίνεται πρώτη φορά στην Ιστορία:

Να καθαρίζουνε τους ηγέτες της Χαμάς, της Χεζμπολάχ και του κοτζάμ Ιράν, σαν να ήτανε λαγοί, έναν κάθε μέρα, ή καμιά πενηνταριά με τη μία – δεν ξανάγινε.

Να...

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Το Ισραήλ ανέλαβε τη «βρώμικη δουλειά» για εμάς

Ο κόσμος θα είναι καλύτερος χωρίς το καθεστώς των μουλάδων... pic.twitter.com/jEzM2NbS8f

— oldschoolfileles (@oldfileles) February 28, 2026

Γάζα Οκτώβριος 2023: μαλακες έχω ένα σχέδιο που θα γ#μησουμε τους Εβραίους
Χεζμπολάχ: προχώρα. Θα τους διαλύσουμε
Τεχεράνη: μαλακα είσαι απίθανος. Τυχερή η Χαμάς που σε έχει αρχηγό #fafo pic.twitter.com/kQXJU2wmcL

— aggelosview (@aggelosview) March 1, 2026

 

Του ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ 

Η αλήθεια είναι ότι το Ισραήλ, με τις πλάτες του Τραμπ, ανέλαβε να κάνει τη «βρώμικη δουλειά» για όλους εμάς τους Ευρωπαίους.

Από αυτούς, οι μισοί κρώζουν για το διεθνές δίκαιο, με επικεφαλής έναν σοσιαλιστή και αχρείο έμπορο όπλων προς την ισλαμική Τουρκία, τον Πέδρο Σάντσες, ενώ οι άλλοι μισοί ανησυχούν μήπως η αύξηση των αμυντικών δαπανών χαλάσει τις καλοκαιρινές αποδράσεις στο Μπαλί και το Ντουμπάι.

Η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από το θεοκρατικό Ιράν δεν αποτελεί υπαρξιακή απειλή μόνο για το Ισραήλ, αλλά στη συνέχεια και για την Ευρώπη, και αργότερα για ολόκληρο τον ανθρώπινο πολιτισμό.

Νομίζετε πως οι παλαβοί θρησκόληπτοι, που κάθε τρεις και λίγο κηρύσσουν ιερούς πολέμους εναντίον των «απίστων», θα σταματήσουν στο Ισραήλ αν καταφέρουν να το εξαφανίσουν;

Αυτοί θεωρούν την παρουσία ημών των κοσμικών και φιλήδονων Δυτικών ως «αμαρτίες με πόδια» και την ίδια την αναπνοή μας προσβολή προς τον προφήτη τους.

Η προοπτική ενός θεοκρατικού Ιράν εξοπλισμένου με πυρηνικά όπλα πρέπει να θεωρείται σοβαρή απειλή για τη διεθνή ασφάλεια για μια σειρά λόγων.

Ο πρώτος αφορά τον ιδεολογικό χαρακτήρα του καθεστώτος. Το ιρανικό πολιτικό σύστημα είναι θεοκρατικό και θεμελιώνεται σε μια επαναστατική ιδεολογία. Όταν ένα καθεστώς με ισχυρή θρησκευτική και ιδεολογική νομιμοποίηση αποκτά πυρηνικά όπλα, αυξάνεται ο φόβος ότι οι αποφάσεις του δεν θα καθοδηγούνται αποκλειστικά από την κλασική λογική της πυρηνικής αποτροπής.

Οι φανατικοί πιστοί μιας θρησκείας θεωρούν συχνά ότι κατέχουν την απόλυτη αλήθεια για τη δημιουργία και τη φύση του κόσμου. Όποιος πιστεύει πως κατέχει μια τέτοια αλήθεια δύσκολα αντιστέκεται στον πειρασμό να «σώσει» και τους άλλους - ακόμη και αν αυτό απαιτεί την επιβολή της πίστης δια πυρός και σιδήρου.

Η Μέση Ανατολή είναι ήδη μία από τις πιο ασταθείς περιοχές του πλανήτη. Η απόκτηση πυρηνικών όπλων από το Ιράν θα μπορούσε να πυροδοτήσει έναν αγώνα πυρηνικών εξοπλισμών, με χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία ή η Αίγυπτος να επιδιώκουν αντίστοιχες δυνατότητες. Μια τέτοια εξέλιξη θα μετέτρεπε την περιοχή σε ένα από τα πιο επικίνδυνα πυρηνικά περιβάλλοντα στον κόσμο.

 

Παράλληλα, το Ιράν υποστηρίζει οργανώσεις όπως η Hezbollah, η Hamas και διάφορες σιιτικές πολιτοφυλακές στην ευρύτερη περιοχή. Η ύπαρξη μιας πυρηνικής «ομπρέλας» θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά τη δράση αυτών των δικτύων, καθώς θα περιόριζε τη δυνατότητα στρατιωτικής αντίδρασης των αντιπάλων του.

Αν η διάδοση των πυρηνικών όπλων αυξάνει το ρίσκο εξαφάνισης του ανθρώπινου πολιτισμού, η απόκτησή τους από ένα καθεστώς με έντονα θεοκρατικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά θεωρείται ότι το αυξάνει ακόμη περισσότερο.

Για το Ισραήλ, το διακύβευμα είναι σαφές. Αν το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν κατάφερνε να γονατίσει ή να εξαλείψει το Ισραήλ, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι θα σταματούσε εκεί. Η αντιπαράθεση θα μεταφερόταν αναπόφευκτα και προς τη Δύση.

Με απλά λόγια, το Ισραήλ, με τις πλάτες του Τραμπ - ο οποίος μάλλον δεν έχει ακόμη καταλάβει πλήρως πού έχει μπλέξει - έχει αναλάβει να αντιμετωπίσει έναν αναδυόμενο υπαρξιακό κίνδυνο που μας απειλεί όλους.

Το Ισραήλ δεν έχει λόγο να σταματήσει αν δεν εξαλείψει την απειλή που το απειλεί - και κατ’ επέκταση απειλεί και εμάς.

Θεωρητικά, αυτό θα μπορούσε να συμβεί με δύο τρόπους:

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Πέντε κιλά στάρι για τον Ερντογάν

SOON pic.twitter.com/VHt2KuCR7S

— 🗨גלעד מאיר🇮🇱 (@GileadMeir) March 6, 2026

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Οι Τούρκοι δεν προλαβαίνουν να αλλάζουν πάνες. Οι ειδήσεις είναι καταιγιστικές, όλοι οι εφιάλτες τους γίνονται πραγματικότητα.

Το Ιράν, με το οποίο είχαν κολεγιά, διαλύεται, ο Φιντάν μίλαγε με τους συναδέλφους του φονιάδες στην Τεχεράνη, τους έλεγε πως πρέπει να καταστραφούν η Αμερική και το Ισραήλ και τώρα αυτά έχουν βγει στο μεϊντάνι.

Ολο το στελεχιακό δυναμικό των μουλάδων πάνε κατά ντουζίνες για λασπωμένο πιλάφι στην Κόλαση, ενώ Αμερικανοί και Ισραηλινοί ήδη παίρνουν τα μέτρα του Ερντογάν, για να του ράψουν ξύλινο παλτό, όπως αποκαλεί σκωπτικώς ο πειραϊκός λαός πέριξ του λιμένος την κάσα εντός της οποίας βαίνει τις, οι τρανοί επί κιλλίβαντος πυροβόλου, την οδό Αναπαύσεως.

Το ουκρανικό στάρι είναι λίγο τσιμπημένο εσχάτως, γι’ αυτό προσφέρω για τα κόλλυβα, ως καλός γείτονας, πέντε κιλά στάρι μαυρομματέικο εκ Βοιωτίας, άλφα άλφα, είμεθα κιμπάρηδες, να το βράσουν οι Μεμέτηδες για τον πολυχρονεμένο μας γιαλαντζί σουλτάνο. Βροχή έρχονται οι ειδήσεις πως όχι μόνον ο Τραμπ μίλησε με τον αρχηγό των Κούρδων του Ιράν, αλλά ορατή η κινητικότητα όλων των κατεχόμενων κομματιών του πολύπαθου Κουρδιστάν και οι προτροπές των Ισραηλινών, που μαζί με τις ΗΠΑ υπόσχονται κάλυψη από αέρος στους Κούρδους μαχητές. Φαρμάκι στο στόμα των Τούρκων. Και επιτρέψτε μου, επειδή γνωρίζω, η μαχητική αξία των Κούρδων είναι εγνωσμένη. Δεν το ξέρουν μόνο οι Αμερικανοί και οι Εβραίοι φίλοι μας. Το ξέρουν πρώτοι οι Τούρκοι.

Οι αντάρτες του PKK στην ακμή τους τη δεκαετία του 1990 ήταν γύρω στους 8.000. Αυτή λοιπόν η σκάρτη σε δύναμη μεραρχία είχε βάλει τα δυο πόδια των Μεμέτηδων σε ένα άρβυλο. Υπήρχαν περιοχές όπου δεν μπορούσαν να κυκλοφορήσουν ο τουρκικός στρατός και η στρατοχωροφυλακή και η αστυνομία τη νύχτα και μερικές όπου δεν μπορούσαν να το κάνουν ούτε τη μέρα. Κλεινόντουσαν στα στρατόπεδα, όπως οι χανούμισσες στο χαρέμι. Τα ΜΜΕ έγραφαν για βιετναμοποίηση του πολέμου, έγιναν αλλεπάλληλες παρατάσεις της θητείας, διότι η οροφή έπεφτε επικίνδυνα, λόγω ανυποταξιών, λιποταξιών, ενώ υπήρχαν και πολλές αυτοκτονίες.

Και αυτά όλα τα έκαναν οι Κούρδοι, απομονωμένοι σχεδόν, χαρακτηρισμένοι ως «τρομοκράτες» από ΗΠΑ, ΝΑΤΟ κ.λπ. Βέβαια, θα σας το πω, αλλά μην το μαρτυρήσετε, οι Αμερικανοί είχαν ανοιχτό δίαυλο, κρατούσαν μια μικρή πόρτα ανοιχτή, ακόμα κι όταν συνέδραμαν τους Τούρκους το 1999 και τους παρέδωσαν τον Οτσαλάν, τον οποίο «πούλησε» στεγνά ο Σημιταράς ο Κουρδοφάγος. Και βάζω εισαγωγικά στο «πούλησε» διότι πουλάω σημαίνει δίνω τον Οτσαλάν και παίρνω αντάλλαγμα για τα συμφέροντα της χώρας μου, κάτι. Αισχρό, αλλά λες «κυνικός ήταν ο μακαρίτης, αλλά κάτι πήρε για τη χώρα»

Οταν όμως τα κάνεις πάνω σου και δίνεις στον μεγαλύτερο εχθρό σου τον μεγαλύτερο εχθρό του, τότε λέγεται αλλιώς, αλλά δεν είναι του χαρακτήρος μου να το πω και να κλαίει πάλι η μάνα του τα λεφτά που ξόδεψε για γαλλικά, πιάνο και μπαλέτο. Θα τα διαβάσετε όταν έρθει η ώρα του δικού μου βιβλίου για το Οτσαλάνειο Αγος, που αποθράσυνε τους γενοκτόνους απογόνους εξισλαμισμένων σκλάβων.

Η ζωή όμως τα έφερε έτσι και στη συνέχεια ο πιο αξιόπιστος σύμμαχος της Δύσης στο Ιράκ και στη Συρία ήταν οι Κούρδοι, που πάτησαν το κεφάλι του φιδιού του ISIS.

Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις μόνο επαίνους έχουν για τους Κούρδους συμπολεμιστές τους και έφεραν βαρέως την πρόσφατη εγκατάλειψή τους, αν και πλέον ο Τραμπ και το επιτελείο του, με υποδείξεις των προφανών και από το Ισραήλ, ανακρούουν πρύμναν.

Θα δούμε πράγματα και θαύματα. Το καλό είναι πως είμαστε μέσα στο παιχνίδι, στην πρώτη γραμμή. Δεν πάμε πλέον μόνο για νηοψίες σε συμμαχικές αποστολές ή να χτίζουμε νοσοκομεία. Πλέον καταρρίπτουμε drones και, αν χρειαστεί, πυραύλους. Θα εναλλαχθούν και άλλα πολεμικά σκάφη μας και μαχητικά αεροπλάνα σε καθήκοντα υπεράσπισης της Κύπρου και συνδρομής στην κοινή προσπάθεια με ΗΠΑ και Ισραήλ.

Πολύτιμη εμπειρία για τα πληρώματά μας, κύρος για τη χώρα, επιχείρημα για τις διεκδικήσεις μας, την ίδια στιγμή που η Τουρκία όχι απλά απέχει, είναι με τον εχθρό.

Νομίζετε το Ισραήλ ξέχασε τις ευθείες απειλές του Ερντογάν και των μαφιόζων συνεργατών του;

Ολα θα τους τα επιστρέψουν με τόκο.

Ή νομίζετε πως ξεχνούν οι ΗΠΑ;

Μια ζωή το κράτος-συμμορία ήταν χαϊδεμένο, μας ρίχνανε παριστάνοντας τον Πόντιο Πιλάτο και, όταν οι Αμερικανοί τους χρειάστηκαν δύο τρεις φορές, στον δεύτερο πόλεμο του Κόλπου, στην αφγανική εκστρατεία και τώρα με το Ιράν, τους πούλησαν, δεν τους επέτρεψαν να χρησιμοποιήσουν ούτε τις αμερικανικές βάσεις και αναγκάστηκαν να αλλάξουν όλο τον σχεδιασμό του εφοδιασμού και της ανάπτυξης των μονάδων, με τεράστιο κόστος και ακόμη πιο μεγάλη οργή.

 

Θύμωσε όμως ο Αγάς και έκοψε τους δίδυμους αδένες του, με παραισθήσεις χαλιφάτου και αντισημιτικό μένος. Τώρα λοιπόν είναι η ώρα μας, δεν πρέπει να φοβηθούμε, ακόμη κι αν χρειαστεί να ματώσουμε.

Τώρα είναι η ώρα για …

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΗΛΙΘΙΑ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Μαχντί

συνεδριαση ανωτατου πολιτικου συμβουλιου του Ιραν pic.twitter.com/nQcqXjk3GQ

— Κυδοιμός (@saitanasker) March 1, 2026

Οι υποψήφιοι για τη θέση του Αγιατολάχ, προσπαθώντας να αποφύγουν την διαδοχή pic.twitter.com/BN0YP5Hez1

— Το παντατίφ 🐜🐜 (@panta_tif) March 1, 2026

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Οι Ιρανοί, ακούω κάποιους ειδικούς να υποστηρίζουν, είναι προετοιμασμένοι για αυτό που τους συμβαίνει εδώ και μία εβδομάδα. Το ήξεραν ότι έρχεται και τα έχουν υπολογίσει όλα. Κρατάνε τα καλά πυρομαχικά για αργότερα, θα τα χρησιμοποιήσουν όταν οι αντίπαλοι δεν θα το περιμένουν, για να τους αιφνιδιάσουν. Επίσης, ας μην υπερτιμάμε τις πετυχημένες δολοφονίες ηγετικών στελεχών, οι Ιρανοί έχουν προβλέψει και γι’ αυτό, υπάρχουν αντικαταστάτες στην ηγεσία και την ιεραρχία, λόγω των συχνών «εργατικών ατυχημάτων». Συνεπώς, μας συμβουλεύουν, να μη σπεύδουμε σε πρώιμα συμπεράσματα, επειδή προς το παρόν βλέπουμε το Ιράν να τρώει αγόγγυστα το ξύλο της αρκούδας.

Τότε όμως πώς γίνεται, λέω εγώ, οι προνοητικοί και δαιμόνιοι μουλάδες να την πάτησαν δεύτερη φορά με τον ίδιο τρόπο και μάλιστα την πρώτη μέρα του πολέμου;

Πώς δεν τους πέρασε από τον νου η ιδέα ότι ίσως ήταν παρακινδυνευμένο να μαζευτούν όλοι οι φωστήρες για σύσκεψη στο γραφείο του Χαμενεΐ;

Να λέγαμε κιόλας ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά;

Με τον ίδιο τρόπο εξόντωσαν την ηγεσία του στρατού οι Ισραηλινοί τον περασμένο Ιούνιο.

Πώς εξηγείται;

Υπάρχουν, κατά τη γνώμη μου, δύο τρόποι να το εξηγήσει κανείς.

Ο ευθύς και λακωνικός είναι ο ένας, ο μακρύτερος και διά της πλαγίας είναι ο άλλος.

Τον πρώτο θα τον αποφύγω, γιατί η μία και μοναδική λέξη που συμπυκνώνει την εξήγηση είναι ακατάλληλη για τα χρηστά ήθη. Θα τη δώσω λοιπόν εμμέσως, με δύο λεπτομέρειες απολύτως ενδεικτικές.

Η πρώτη αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι Ισραηλινοί εξόντωσαν τους επικεφαλής επιστήμονες του πυρηνικού προγράμματος, τον περασμένο Ιούνιο. Το καθεστώς ήξερε ότι ήταν στόχοι και φοβόταν ιδιαιτέρως δολοφονικές απόπειρες από πράκτορες της Μοσάντ στη διάρκεια της καθημερινής ρουτίνας αυτών των προσώπων. Ετσι, τους είχαν απαγορεύσει να φέρουν κινητό τηλέφωνο, γιατί γνώριζαν την ευκολία με την οποία εντοπίζεται κάποιος μέσω του κινητού. Επιπλέον, τους είχαν σε εικοσιτετράωρη βάση να προστατεύονται από ένα ολόκληρο τσούρμο οπλισμένους γορίλλες του καθεστώτος. Είχαν προνοήσει, δεν μπορούμε να τους κατηγορήσουμε! Τους είχε διαφύγει όμως μια λεπτομέρεια, που αποδείχθηκε κρίσιμη: ότι οι γορίλλες είχαν ο καθένας τους μαζί του από ένα κινητό. Οπότε όσο περισσότεροι γορίλλες τόσο ευκολότερο να εντοπιστεί αυτός που προστατεύουν: είναι εκείνος στο κέντρο χωρίς κινητό…

Η δεύτερη αφορά τον αρχηγό του κράτους τους.

Ο ανώτατος θρησκευτικός ηγέτης είναι πράγματι εκείνος που συγκεντρώνει την ισχύ της εξουσίας. Όμως…

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΓΕΤΑΡΑΔΕΣ - ΗΡΩΪΚΟΙ ΛΑΟΙ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: H Τέλεια Eξαπάτηση: Μέσα στο Εναρκτήριο Χτύπημα

10 εκατ. λαός και τα έχουν βάλει με όλη την τρομοκρατία του κόσμου. Το #Ισραήλ ειναι ξεκάθαρα ο πιο γενναίος λαός του πλανήτη. Είναι το μόνο δημοκρατικό κράτος στην Μέση Ανατολή που μάχεται για την προστασία του Δυτικού κόσμου!
RESPECT🇮🇱💪 pic.twitter.com/VXSgWQw1I5

— Νίκος🇬🇷Σωτηρόπουλος (@NIKSOTIROPOYLOS) June 15, 2025

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Η έκπληξη καταλήγει στην υπομονή έναντι της αλαζονείας

Βy Yitzchok Landa / mishpacha.com

Το μόνο πραγματικά ευέλικτο μέρος του πολέμου είναι το πότε θα ξεκινήσει.

Μόλις ξεκινήσουν οι εχθροπραξίες, ακολουθούν ένα βασικό αντιδραστικό μοτίβο: Κάθε πλευρά ρίχνεται στη μάχη μέχρι να εξαντλήσει είτε τους πόρους είτε τους στόχους.

Το ισραηλινό στρατιωτικό δόγμα έχει εδραιωθεί σταθερά από τις πρώτες στιγμές του Πολέμου των Έξι Ημερών, όταν κύματα γαλλικής κατασκευής αεροσκαφών Mirage κατέστρεψαν σχεδόν ολόκληρη την αιγυπτιακή αεροπορία καθώς οι Αιγύπτιοι πιλότοι κάθονταν στην αίθουσα φαγητού.

Το μάθημα: Η τύχη του πολέμου, al pi derech hateva, ανατρέπεται από την επιτυχία της εναρκτήριας ομοβροντίας. Και αυτή η επιτυχία εξαρτάται από το στοιχείο του αιφνιδιασμού. Το έχουμε δει αυτό στην pager operation της Hezbollah, στον 12ήμερο Πόλεμο, στο Midnight Hammer και πιο πρόσφατα στο Shabbos Zachor.

Το αντίστροφο μάθημα – το να μην σε πιάνει ποτέ προ εκπλήξεως – δεν μαθαίνεται τόσο εύκολα. Οι πιο καταστροφικές απώλειες του Ισραήλ, το 1973 και το 2023 [7η Οκτωβρίου], ήρθαν όταν χαλάρωσε την επαγρύπνησή του.

Ευτυχώς, ούτε οι Ιρανοί έχουν πάρει το μάθημα. Πιάστηκαν να κοιμούνται τον Ιούνιο, δεν περίμεναν τα B-2 κατά τη διάρκεια του Midnight Hammer και, κατά κάποιο τρόπο, παρά τις εβδομάδες ξιφασκίας, απλώς χαλάρωσαν ξανά την επαγρύπνησή τους και έβαλαν όλους τους στόχους τους σε ένα δωμάτιο.

 

Ξεγέλασέ με μια φορά

 

Το 1967, το μόνο που ήταν απαραίτητο για να επιτευχθεί ο αιφνιδιασμός ήταν η γνώση των συνηθειών του εχθρού και η πτήση αρκετά χαμηλά πάνω από το νερό για να αποφύγουν τα radar. Οι πιλότοι της Αιγύπτιας αεροπορίας παρκάρανε τα αεροπλάνα τους σε κοινή θέα και πήγαιναν για πρωινό στις 8 π.μ. κάθε πρωί, ενώ οι διοικητές τους ήταν κολλημένοι στην κίνηση. Αν εμφανιστούν τα επιθετικά σας αεροπλάνα στις 8:15, θα βρουν άτακτα άτομα στη σειρά.

 

Αλλά πώς μπορεί κανείς να πιάσει έναν αντίπαλο απροετοίμαστο στη σύγχρονη εποχή, όταν οι δορυφορικές πληροφορίες, οι ιστοσελίδες ανοιχτού κώδικα και τα μέσα ενημέρωσης παρακολουθούν κάθε κίνηση; Όταν οι δυνάμεις έχουν συσσωρευτεί ανοιχτά στην περιοχή;

Όταν οι ομιλητές έχουν εξετάσει εξονυχιστικά κάθε λέξη, κλείσιμο ματιού και ψίθυρο για εβδομάδες, για οποιαδήποτε ένδειξη στρατηγικής;

Πώς αιφνιδιάζεις έναν εχθρό που απειλείς εδώ και μήνες;

Το πιο σημαντικό, πώς τον ξεγελάς στο ίδιο παιχνίδι για τρίτη ή τέταρτη φορά;

Αντίθετα με τη διαίσθηση, μπορεί στην πραγματικότητα να είναι ευκολότερο.

Η έκπληξη δεν σημαίνει να κρατάς την άλλη πλευρά στο σκοτάδι, σημαίνει να την κάνεις να λειτουργεί με ψευδείς υποθέσεις. Δεν πρόκειται για απόκρυψη πληροφοριών, πρόκειται για επικοινωνία παραπληροφόρησης.

Όταν οι πληροφορίες τροφοδοτούνται πιο εύκολα, η διατροφή μπορεί στην πραγματικότητα να είναι πιο εύκολη στη χειραγώγηση.

Το μόνο που χρειάζεται πραγματικά για να επιτευχθεί η έκπληξη είναι ένας αλαζονικός αντίπαλος, και αυτός φαίνεται να είναι ο μόνος τύπος που έχουμε.

Πριν από τον Πόλεμο των 12 Ημερών και την επίθεση των ΗΠΑ στο Fordow, οι Ιρανοί παρακολουθούσαν μια επίδειξη διαμάχης και σύγκρουσης μεταξύ του προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump και του πρωθυπουργού του Ισραήλ Bibi Netanyahu. Αυτό τροφοδοτούσε άμεσα την αλαζονική τους αφήγηση ότι το Ισραήλ δεν θα επιχειρούσε ποτέ monkey business χωρίς την έγκριση των ΗΠΑ.

Το Ισραήλ έθεσε σε προσωρινή άδεια πολλά μέλη του προσωπικού λίγο πριν από τα πρώτα χτυπήματα τον Ιούνιο, και στη συνέχεια ο Τrump κήρυξε άδεια λίγο πριν τερματίσει τον Μαδούρο.

Βασιζόμενος στο μοτίβο, έγραψα ένα άρθρο σε αυτές τις σελίδες που περιέγραφε πιθανές ενδείξεις για μια επικείμενη επίθεση στο Ιράν, αν και αμφέβαλα αν το ίδιο κόλπο θα λειτουργούσε ξανά – σίγουρα οι στρατιωτικοί σχεδιαστές του Ιράν είχαν δει και αυτοί το μοτίβο.

 

Περίτεχνη Απάτη

 

Η έκπληξη καταλήγει στην υπομονή έναντι της αλαζονείας.

 

Ο Netanyahu και ο Trump δεν ασχολήθηκαν με την αφήγηση του «φως της ημέρας μεταξύ τους» αυτή τη φορά, ή ακόμα και πραγματικά με την προσποιητή υποχώρηση και την άδεια.

Εκμεταλλεύτηκαν την πλήρη διεθνή κάλυψη για να δημιουργήσουν την εντύπωση ενός προέδρου που φοβάται να τραβήξει τη σκανδάλη.

Πώς παρουσιάζετε τον πιο αποφασιστικό πρόεδρο στην πρόσφατη μνήμη ως αναποφάσιστο;

Πώς παρουσιάζετε τον άνθρωπο που άρπαξε τον πρόεδρο μιας άλλης χώρας από το κρεβάτι του και έστειλε B-2 στην καμινάδα σας, ως νευρική Nelly?

Πώς φαίνεστε φοβισμένοι ενώ μετακινείτε εκατοντάδες περιουσιακά στοιχεία σε στάση επίθεσης;

Απλώς αφήστε τα μέσα ενημέρωσης να κάνουν το καθήκον τους.

Παραδέξου το: Κι εσύ ξεγελάστηκες.

Μήπως όλα αυτά ήταν μια περίτεχνη απάτη;

Εβδομάδες φλυαρίας. Δημόσιοι ισχυρισμοί ότι «το Ιράν θέλει πραγματικά να κάνει μια συμφωνία», κάτι που το Ιράν γνώριζε ότι δεν ήταν αλήθεια. Θυελλώδη tweets που έμοιαζαν με κάποιον που μπλοφάρει χωρίς άσους στο χέρι του. Εγχώρια συζήτηση για το πώς θα έπαιζε μια στρατιωτική εμπλοκή στις ενδιάμεσες εκλογές.

Οι στενότεροι Ρεπουμπλικάνοι σύμμαχοι του προέδρου σίγουρα ξεγελάστηκαν. Συντηρητικοί σχολιαστές όπως ο Mark Levin παραπονέθηκαν έντονα για την προθυμία του Trump να διαπραγματευτεί και να «δώσει στην ειρήνη μια ευκαιρία», υποστηρίζοντας ότι δεν υπήρχε κανείς να μιλήσει και τίποτα για το οποίο να μιλήσει.

Η διαβόητη φήμη του προέδρου για την αλαζονεία και το λεπτό δέρμα πρόσθετε στην εικόνα ενός ανθρώπου που υπερτερούσε, υπερτερούσε, ψάχνοντας μανιωδώς για έναν τρόπο να κατέβει από ένα δέντρο που φαινόταν πολύ ψηλότερο από την κορυφή.

Ξέρουμε ότι οι Ιρανοί το πίστεψαν, επειδή έπαιξαν πάνω σ΄αυτό. Η ρητορική τους δεν επικεντρώθηκε στη νίκη, αλλά στη δημιουργία κακής οπτικής. Ο ανώτερος αναλυτής για το Ιράν, Dror Balazad, αναφέρει ότι ο de facto Ιρανός ηγέτης Ali Larijani στόχευσε τις αμερικανικές πετρελαϊκές υποδομές και τα πραγματικά περιουσιακά στοιχεία για να δημιουργήσουν «οικονομική αναστάτωση και εσωτερική πίεση».

Η έναρξη του Συμβουλίου Ειρήνης του Trump βοήθησε στην αποπροσανατολισμό, χρωματίζοντας την ψευδαίσθηση ότι ήταν απρόθυμος να θέσει σε κίνδυνο τα όνειρά του για το Nobel ανατρέποντας το περιφερειακό καρότσι με μήλα στη Γάζα.

 

Ρυθμίστε το δόλωμα

 

Η Wall Street Journal και ισραηλινές πηγές αναφέρουν ότι ο Trump και ο Netanyahu συμφώνησαν πριν από εβδομάδες σε μια επίθεση αποκεφαλισμού για την εξάλειψη του Khamenei και των ηγετών του IRGC στο πρώτο χτύπημα του πολέμου. Σίγουρα, ο Trump ήταν πρόθυμος να δώσει στην ειρήνη μια ευκαιρία. Αλλά αυτός πιθανότατα δεν ήταν ο μόνος στόχος – κατάλαβε πόσο μικρή ήταν αυτή η ευκαιρία.

Το πραγματικό στοίχημα ήταν για τον Khamenei και τους achashdarpanim του να εφησυχάσουν. Με τον εφησυχασμό έρχεται η απροσεξία. Οι απρόσεκτοι άνθρωποι μπορεί απλώς να μαζεύονται σε ένα δωμάτιο σαν αυγά σε ένα τσιμεντένιο καλάθι.

Παγίδα που στήθηκε, περίμεναν.

Η ομιλία του Τrump στο SOTU μπορεί να ήταν αυτό που έκανε το κόλπο. Οι συντηρητικοί συνωστίζονταν κάθε λεπτό – εκτός από τα αδύναμα λόγια για το Ιράν. «Απέτυχε να υποστηρίξει την υπόθεση εναντίον του Ιράν», θρήνησε ο συκοφάντης του Τrump, Sid Rosenberg, στην ραδιοφωνική του εκπομπή.

Η CIA και οι ισραηλινές στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών παρακολουθούσαν τις κινήσεις του Khamenei εδώ και μήνες. Tσίμπησαν μια συνάντηση του Khamenei και ανώτερων διοικητών του IRGC λίγες μέρες μετά την SOTU.

«Οι στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών του Ισραήλ και των ΗΠΑ παρακολουθούσαν εδώ και καιρό και περίμεναν τη σπάνια ευκαιρία που θα έδιναν οι ανώτεροι πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες του Ιράν», έγραψε η WSJ. «Οι αρχές πληροφοριών εντόπισαν όχι μία αλλά τρεις συναντήσεις που αφορούσαν την κορυφαία ηγεσία του Ιράν».

Οι σχεδιαστές επέλεξαν να προσθέσουν στον παράγοντα έκπληξης εκτοξεύοντας την πτήση τους μέρα μεσημέρι. Το πρώτο από τα πάνω από 200 πολεμικά αεροσκάφη έφτασε στο δυτικό Ιράν λίγο πριν τις 10 π.μ. Μέσα σε μία ώρα, ο Khamenei και σαράντα από τους κορυφαίους διοικητές του ήταν νεκροί.

Το πρώτο χτύπημα χτύπησε τον αρχηγό του IRGC, Mohammad Pakpour και τον επικεφαλής σύμβουλο ασφαλείας Ali Shamkhani.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της πρώτης ημέρας, το Ισραήλ εξαπέλυσε 1.200 εξόδους, ενώ οι αμερικανικές δυνάμεις πραγματοποίησαν 900, συμπεριλαμβανομένων βομβαρδιστικών B-2 που μετέφεραν καταστροφείς καταφυγίων από την αεροπορική βάση Whiteman στο Missouri. Ακόμη και ο πρώην πρόεδρος Mahmoud Ahmedinejad, που περίμενε να εγκαταστήσει ένα ακόμη πιο σκληροπυρηνικό καθεστώς μόλις έπεφτε η κυβέρνηση, εξαλείφθηκε.

«Η Τεχεράνη μπορεί να παρερμήνευσε το αν η Ουάσινγκτον είχε τη βούληση, αυτή τη φορά, να κάνει αυτό που η κυβέρνηση Τrump σαφώς ανακοίνωνε εδώ και εβδομάδες», λέει ο Υποστράτηγος Scott Benedict (USMC, εν αποστρατεία) του Ινστιτούτου Μέσης Ανατολής. «Το Ιράν δεν θα έπρεπε να έχει τέτοιες αυταπάτες».

 

Μανδύας και Βομβιστής

 

Σίγουρα, έπαιζε και κάποιο τέχνασμα παλιάς σχολής. Μια ύποπτη διαρροή φωτογραφιών που έδειχνε μια μοίρα F-22 στην αεροπορική βάση Uvda στο Νότιο Ισραήλ τράβηξε πολλή προσοχή μακριά από τα 200 μαχητικά που συγκεντρώνονταν σε άλλες εγκαταστάσεις, από τις οποίες θα προέρχονταν οι επιθέσεις.

Οι διοικητές των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων χειραγώγησαν ακόμη και την ισραηλινή έκδοση του Pentagon Pizza Index για αντικατασκοπεία και παραπληροφόρηση, έχοντας όλο το προσωπικό στο αρχηγείο των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων στο Tel Aviv να παρκάρει κάπου αλλού-εκτός έδρας για λίγες μέρες, διαφημίζοντας άδειους χώρους στάθμευσης σε άγρυπνα μάτια του εχθρού.

«Παρόλο που το Ιράν προετοιμαζόταν για πόλεμο, το Ισραήλ πέτυχε έναν τακτικό αιφνιδιασμό», δήλωσε στους New York Times ένας αξιωματούχος του ισραηλινού Υπουργείου Άμυνας. «Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις προετοιμάστηκαν για αυτό με ένα επιχειρησιακό σχέδιο που αναπτύχθηκε εδώ και μήνες, επικεντρωμένο σε μια προσπάθεια πληροφοριών για τον εντοπισμό μιας επιχειρησιακής ευκαιρίας τη στιγμή που συγκεντρώθηκαν ανώτεροι αξιωματούχοι του καθεστώτος».

«Τι τρόπος για να ξεκινήσει μια εκστρατεία», δήλωσε ο στρατηγός απόστρατος Jack Keane στο Foxnews. «Αυτή είναι η τρίτη φορά που το Ισραήλ τους ξεγέλασε… Αυτό και μόνο αρκεί για να σπάσει τη θέλησή τους… όπως ακριβώς η Χεζμπολάχ δεν συνήλθε ποτέ από την επίθεση στους τηλεειδοποιητές».

Μάθε το αυτή τη φορά!

Το κλειδί, προχωρώντας, είναι …