Του ΑΝΔΡΕΑ ΔΡΥΜΙΩΤΗ
Δεν γνωρίζω πόσοι έχετε δει την ξεκαρδιστική κωμωδία «The Party» με τον Peter Sellers (1968). Σήμερα πολύ πιθανόν να μην μπορούσε να προβληθεί, γιατί θεωρείται ρατσιστική. Πάντως τότε κανένας δεν τη θεώρησε ρατσιστική.
Ο Peter Sellers υποδύεται έναν Ινδό, αποτυχημένο και γκαφατζή κομπάρσο, τον Hrundi V. Bakshi, ο οποίος από λάθος προσκαλείται σε ένα πάρτι, στο πολυτελές σπίτι ενός παραγωγού του Hollywood. Το τι γίνεται στο πάρτι αυτό δεν περιγράφεται. Μπορείτε να αναζητήσετε σκηνές στο YouTube ή το έργο από το Apple TV και σας υπόσχομαι ότι θα γελάσετε με την ψυχή σας. Είναι χαρακτηριστικό ότι το σενάριο για ολόκληρο το έργο ήταν μόλις 63 σελίδες, γιατί απλούστατα ο Peter Sellers συνεχώς αυτοσχεδίαζε επιδεικνύοντας το μοναδικό ταλέντο του να δημιουργεί γέλιο από το τίποτα. Η σκηνή με τον παπαγάλο δεν ήταν στο σενάριο, αλλά μόλις ο Sellers είδε τον παπαγάλο στο κλουβί, είπε την περίφημη φράση «Birdie Num Num», η οποία μέχρι και σήμερα αποτελεί «χαιρετισμό» στους κύκλους του Hollywood.
Παρά το γεγονός ότι το φιλμ αργότερα απαγορεύτηκε στην Ινδία, η τότε πρωθυπουργός Indira Gandhi, όχι μόνο δεν το απαγόρευσε αλλά έκανε και ειδική προβολή για τα παιδιά της κυβέρνησής της. Της άρεσε ιδιαίτερα η ατάκα του Hrundi V. Bakshi: «In India we do not think who we are. We know who we are». «Στην Ινδία δεν νομίζουμε ποιοι είμαστε. Ξέρουμε ποιοι είμαστε».
Κακά τα ψέματα. Οσοι έχουμε δει το φιλμ, προσωπικά το έχω δει πολλές φορές, μόλις ακούσουμε τη λέξη Ινδός, το μυαλό μας αυτόματα σκέφτεται τον Peter Sellers στον ρόλο του Hrundi V. Bakshi. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;
Λέγεται ότι ο Biden, ο Putin και ο Xi συζητούσαν για το ποιος κυβερνά τον κόσμο; ΗΠΑ, Ρωσία ή Κίνα. Αφού δεν κατέληξαν πουθενά, απευθύνθηκαν στον Ινδό πρωθυπουργό Narendra Modi και τον ρώτησαν ποιος κυβερνά τον κόσμο.
Ο Ινδός πρωθυπουργός τους απάντησε: «Δεν γνωρίζω ποιος πραγματικά κυβερνά τον κόσμο, αλλά γνωρίζω ότι:
Στην Google ο CEO είναι ο Sundar Pichai, ένας Ινδός.
Στην Microsoft ο CEO είναι ο Satya Nadella, ένας Ινδός.
Στην Adobe ο CEO είναι ο Shantanu Narayen, ένας Ινδός.
Στην Net App ο CEO είναι ο George Kurian, ένας Ινδός.
Στην MasterCard ο CEO είναι ο Ajay Banga, ένας Ινδός.
Στην DBS ο CEO είναι ο Piyush Gupta, ένας Ινδός.
Στην Novartis ο CEO είναι ο Vasant Narasimhan, ένας Ινδός.
Στην SanDisk ο CEO είναι ο Sanjay Mehrotra, ένας Ινδός.
Στην Harman ο CEO είναι ο Dinesh Paliwal, ένας Ινδός.
Στην Micron ο CEO είναι ο Sanjay Mehrotra, ένας Ινδός.
Στην Palo Alto Networks ο CEO είναι ο Nikesh Aror, ένας Ινδός.
Στην Reckitt Benckiser ο CEO είναι ο Laxman Narasimhan, ένας Ινδός.
Στην IBM ο CEO είναι ο Arvind Krishna, ένας Ινδός.
Στη Βρετανία ο υπουργός Οικονομικών είναι ο Rishi Sunak, ένας Ινδός.
Στη Βρετανία υπουργός Εσωτερικών είναι η Priti Patel, MP, μια Ινδή.
Στην Ιρλανδία ο πρωθυπουργός είναι ο Leo Eric Varadkar, ένας Ινδός.
Σκόπιμα έβαλα την ιστορία του γκαφατζή κομπάρσου Hrundi V. Bakshi με τους επιτυχημένους Ινδούς που διοικούν τις μεγαλύτερες εταιρείες του πλανήτη. Ανεξάρτητα από τις δικές μας αντιλήψεις, στις επιχειρήσεις με τα τεράστια συμφέροντα δεν υπάρχει κανένας ρατσισμός. Οι καλύτεροι θα βρεθούν στις υψηλότερες θέσεις γιατί μόνο έτσι προάγονται τα συμφέροντα των επιχειρήσεων.
Από την εφηβεία μου θαυμάζω τους Ινδούς. Η ιστορία του Mahatma Gandhi που τα έβαλε με τη Βρετανική Αυτοκρατορία καθιερώνοντας την Παθητική Αντίσταση σαν ακαταμάχητο όπλο, με επηρέασε στα νιάτα μου.
Η ιστορία του είναι κυριολεκτικά απίστευτη. Ζήτησε από τους Ινδούς να μην αγοράζουν τίποτα το Αγγλικό. Ο ίδιος ντυνόταν με υφαντά του αργαλειού, για να μην αγοράζει τα περίφημα αγγλικά υφάσματα. Οταν πήγε στο Λονδίνο για συνομιλίες, πήρε μαζί του την κατσίκα του για να τρέφεται με το γάλα της, ώστε να μην αγοράζει απολύτως τίποτα το Αγγλικό. Ξέρετε, η Παθητική Αντίσταση πολλές φορές είναι πολύ πιο αποτελεσματική από την ένοπλη αντίσταση. Το ζήσαμε και στην Κύπρο την περίοδο της καλής ΕΟΚΑ (1955-1959). Οταν οι αγωνιστές σκότωναν κανένα Αγγλο στρατιώτη, η είδηση στις εφημερίδες του Λονδίνου ήταν ένα ταπεινό μονόστηλο. Οταν όμως ακρίβαινε η Κυπριακή πατάτα κατά μία πέννα γινόταν πρωτοσέλιδο στους Times.
Στη Ινδία έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια πολύ σημαντικές μεταρρυθμίσεις και καλό είναι να μαθαίνουμε και εμείς.
Η πρώτη αφορά την ηλεκτρονική ψηφοφορία και η δεύτερη αφορά την ταυτοποίηση των πολιτών της.
Ηλεκτρονική Ψηφοφορία. Η μεγαλύτερη εφαρμογή ηλεκτρονικής ψηφοφορίας έγινε στις Ινδίες το 2004, όπου...