ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΦΑΣΙΣΤΟΛΑΓΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ο Άδωνις φρεσκάρει το "κενό μνήμης" του Νίκου Παππά για τη Χρυσή Αυγή

Ο Άδωνις φρεσκάρει το "κενό μνήμης" του Νίκου Παππά για τη Χρυσή Αυγή pic.twitter.com/MqO1tTPN6Y

— Ομάδα Αλήθειας (@omadaalithias) April 3, 2025

 

ΣΥΡΙΖΑίων ξεφτιλισμένων φασιστολάγνων εθνικών υποκριτών κωμωδία

 

 

 

 

Αποφυλακίζεται ο αρχηγός της εγκληματικής οργάνωσης της ΧΑ κάνοντας χρήση των διατάξεων του ΠΚ του ΣΥΡΙΖΑ. Του Κώδικα που όπως είπε ο τέως ΥπΔικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί εξόφθαλμο προϊόν διαπλοκής. Νομίζω ένα TikTok με στενό πουκάμισο θα διευθετήσει το πρόβλημα. pic.twitter.com/Ax2esAxrg5

— Georghy Zhukov (@GeorghyZhukov) May 2, 2024

Το πρόβλημα με τους ζαιους είναι ότι δεν φοβούνται να γίνουν ρεζίλι. Τέτοιοι άνθρωποι είναι ικανοί για τα πάντα αφού δεν τους ενδιαφέρει η αξιοπρέπειά τους. Είναι όμως λυπηρό να βλέπεις νέους ανθρώπους να γίνονται ρόμπα. Το επίπεδο είναι αδιανόητα χαμηλό https://t.co/CBTNKvMN2n

— Thanos 🇮🇹🇬🇷 (@taurothanos) May 3, 2024

 

 

 

 

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΚΚΕδο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΡΥΠΤΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Η εξαπάτηση του εκλογικού σώματος και η πατερναλιστική δημοκρατία

 

Του Νικηφόρου Βαρονέτου

Η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη παρήγγειλε στον Διευθύνοντα την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών την άσκηση ποινικών διώξεων, σε βαθμό πλημμελήματος, για εξαπάτηση του εκλογικού σώματος κατά έντεκα βουλευτών του κόμματος Σπαρτιάτες, κατά του φυλακισμένου Ηλία Κασιδιάρη, ως ηθικού αυτουργού και κατά ενός δικηγόρου για συνέργεια.

Η ποινική δίωξη βασίζεται σε στοιχεία της Εισαγγελέως ότι ο Ηλίας Κασιδιάρης ήταν ο πραγματικός ηγέτης των Σπαρτιατών, ότι αυτός κινούσε τα νήματα παρέχοντας πολιτική στήριξη, καθοδηγώντας και συμβάλλοντας καθοριστικά στην εκλογική κάθοδο, αλλά και την εκλογή των βουλευτών του κόμματος. Αυτό υποτίθεται ότι δεν το γνώριζαν οι ψηφοφόροι των Σπαρτιατών και άρα εξαπατήθηκαν!

Σύμφωνα με τροπολογία που ψηφίστηκε πριν από τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, ο Ηλίας Κασιδιάρης (όπως και τ’ άλλα μέλη της Χρυσής Αυγής που έχουν καταδικαστεί ως συμμετέχοντες σε εγκληματική οργάνωση) δεν έχει το δικαίωμα της όποιας, άμεσης ή έμμεσης, πολιτικής δραστηριότητας, παρ’ όλο που δεν έχει καταδικαστεί αμετάκλητα και δεν έχει στερηθεί των πολικών δικαιωμάτων του.

Εντυπωσιακό είναι ότι η παραγγελία για ποινική δίωξη δεν ασκείται κατά του Προέδρου των Σπαρτιατών Βασίλη Στίγκα. Όλοι οι βουλευτές, σε συνεργασία με τον Κασιδιάρη, εξαπάτησαν το εκλογικό σώμα εκτός από τον Πρόεδρο του κόμματος! Ο τελευταίος εμφανίζεται είτε ως πολιτικά αφελής είτε ότι εντάσσεται στην κατηγορία του «προστατευόμενου μάρτυρα».

Θυμίζουμε ότι στις βουλευτικές εκλογές του 2023 οι «Σπαρτιάτες» έλαβαν ποσοστό 4,68% των εγκύρων ψήφων (243.922) και εξέλεξαν 12 βουλευτές.

Η άσκηση των ποινικών διώξεων σε συνδυασμό με την αναμενόμενη απόφαση του Εκλογοδικείου, μετά από σχετικές προσφυγές πολιτών, μπορεί να οδηγήσει σε έκπτωση από το βουλευτικό αξίωμα όσων εκλέχτηκαν με τους Σπαρτιάτες. Σε μια τέτοια περίπτωση ήδη εμφανίζονται, στα μέσα ενημέρωσης, διάφορα σενάρια για το πώς θα καλυφθούν οι έδρες που θα κενωθούν.

Πρώτο σενάριο είναι οι κενές έδρες να πληρωθούν από τους επιλαχόντες βουλευτές, ιδίως μάλιστα αν δεν εκπέσει ο Πρόεδρος του κόμματος. Εκτός αν το Εκλογοδικείο κρίνει ότι όλοι οι υποψήφιοι, του συγκεκριμένου κόμματος μαζί με τον Πρόεδρο συμμετείχαν στη συνομωσία εξαπάτησης του εκλογικού σώματος.

Δεύτερο σενάριο είναι να γίνουν επαναληπτικές εκλογές στις περιφέρειες που εκλέχτηκαν οι βουλευτές των Σπαρτιατών. Σ’ αυτήν την περίπτωση όμως θα πρέπει να επαναληφθεί η εκλογή όλων των βουλευτών της περιφέρειας γιατί, αν γίνουν εκλογές μόνο για μία έδρα, σε κάθε περιφέρεια, τότε θα εκλεγούν βουλευτές, αυτοί του πρώτου κόμματος (ΝΔ). Θα γίνουν, δηλαδή, μ’ ένα μονοεδρικό πλειοψηφικό σύστημα. Κάτι τέτοιο βέβαια θα βρει αντίθετα όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Στο σενάριο αυτό υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με το όριο του 3%, τα υπόλοιπα και τις έδρες που δόθηκαν, λόγω του μπόνους, στο πρώτα κόμμα στις συγκεκριμένες περιφέρειες.

 

Τρίτο σενάριο είναι οι 12 ή 11έδρες να μοιραστούν μεταξύ των άλλων κομμάτων της Βουλής ανάλογα με την εκλογική δύναμή τους. Αυτό το σενάριο φαίνεται ότι προτιμούν όλες σχεδόν οι πολιτικές δυνάμεις εντός του Κοινοβουλίου για προφανείς λόγους. Μόνο που σ’ αυτήν την περίπτωση θα έχουμε τον αποκλεισμό από τη Βουλή ενός τμήματος (4,68%) των εκλογέων.

Έτσι όμως διολισθαίνουμε προς μια πατερναλιστική – ανελεύθερη δημοκρατία που αποκλείει τη συμμετοχή των πολιτών που αντιτίθενται στην επικρατούσα πολιτική ορθότητα. Αν αυτό γίνει μια φορά, θα μπορεί να επαναληφθεί και στο μέλλον.

Ας μην χαίρονται κάποιοι στη Δεξιά ότι έτσι θα «εισπράξουν» τις ψήφους των Σπαρτιατών και ας μην χαίρονται κάποιοι στην Αριστερά ότι έτσι «ξεμπερδεύουμε με τους φασίστες». Αργά ή γρήγορα οι ίδιες μέθοδοι θα εφαρμοστούν και εναντίον τους μόλις θεωρηθούν επικίνδυνοι για τη σταθερότητα του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος.

Αν οι Σπαρτιάτες και ο Κασιδιάρης εξαπάτησαν το εκλογικό σώμα, τότε τι έκανε ο Γ. Παπανδρέου με το «Λεφτά υπάρχουν» ή ο Α. Σαμαράς που «έσκιζε τα μνημόνια σελίδα-σελίδα» στο Ζάππειο ή ο Α. Τσίπρας με το δημοψήφισμα του 2015 που το ΟΧΙ το έκανε ΝΑΙ;

Καμιά διαδικασία έκπτωσης των βουλευτών αυτών των κομμάτων δεν κινήθηκε τότε από τη Δικαιοσύνη. Αυτοί δεν εξαπάτησαν το εκλογικό σώμα;

Μπορεί κάποιοι να είναι ιδεολογικοί και πολιτικοί αντίπαλοι των εθνικιστών και να απεχθάνονται  τον Κασιδιάρη, αλλά…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι φασίστες δεν είχαν κάποιο μεγαλειώδες σχέδιο· απλώς είδαν φως (που εσείς του ανάψατε σύντροφοι) και μπήκαν.

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Του ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ
 

 Τι συμβαίνει όταν για χρόνια πιπιλάς τον φασισμό σαν καραμέλα; Οταν καταγγέλλεις ως φασίστες όσους διαφωνούν μαζί σου, όταν περιγράφεις ως φασιστικές τις πολιτικές που δεν σε αντιπροσωπεύουν, όταν χαρακτηρίζεις φασιστικό ένα δημοκρατικό καθεστώς επειδή δεν είναι άψογο ή έστω του πολιτικού σου γούστου;

 Αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο φασισμός χάνει τη σημασιολογική του βαρύτητα· οι δημοκράτες απευαισθητοποιούνται απέναντί του νομίζοντας ότι τον βλέπουν παντού· οι φασίστες βγαίνουν από τις σπηλιές τους γιατί, από τη στιγμή που η καταγγελτική ρητορική καθιστά τους πάντες εν δυνάμει φασίστες, δεν έχουν λόγο να φοβούνται τον στιγματισμό. 

Η επιτυχία της Ακροδεξιάς στις πρόσφατες εκλογές είναι, μεταξύ άλλων, το προϊόν μιας πολιτισμικής ελαφρότητας που εμπεδώθηκε μέσα από τη μακροχρόνια αμετροέπεια των εκπροσώπων του αντισυστημισμού: οι φασίστες δεν είχαν κάποιο μεγαλειώδες σχέδιο· απλώς είδαν φως και μπήκαν.  

Η ανησυχία για την άνοδο της Ακροδεξιάς έχει στοιχεία περφόρμανς. Οποιος αποστρέφεται τους ακροδεξιούς οφείλει να μη μιμείται τους τρόπους τους, να μην τους νομιμοποιεί με συγκυβερνήσεις, να μη χαϊδολογεί τους ψηφοφόρους τους, να μη δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για τη συσπείρωσή τους, αντιμετωπίζοντας εθνικά θέματα με αντεθνικό τρόπο. Τα κλάματα κατόπιν εορτής ούτε τους δημοκρατικούς πολίτες βοηθούν ούτε πείθουν για τη γνησιότητά τους.

 Η σκέψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταλάβει από την παταγώδη ήττα του κάτι που δεν είχε καταλάβει μέχρι σήμερα είναι πια ένα μπαγιάτικο δημοσιογραφικό κλισέ. 

Η κατανόηση δεν είναι αυτοματισμός: για να καταλάβει κανείς οτιδήποτε πρέπει να έχει ικανότητα και πρόθεση· η Ιστορία μάς έχει δείξει πως εν προκειμένω εκλείπουν και οι δύο προϋποθέσεις. Είτε με τον Αλέξη Τσίπρα στο τιμόνι είτε χωρίς, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να αλλάξει ουσιωδώς, για τον ίδιο λόγο που η ελληνική Αριστερά ανθίσταται γενικά στην αλλαγή: η δύναμή της βρίσκεται στον πολιτικό πρωτογονισμό· οποιαδήποτε απομάκρυνση από τις παρωχημένες ιδέες και τη γραφικότητα συνιστά υποχώρηση από την αριστερή ταυτότητα. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ σοβαρευτεί, δεν θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η ανάγκη για έναν γόνιμο και προοδευτικό αντιπολιτευτικό πόλο δεν έχει αυστηρό ιδεολογικό πρόσημο, εξ ου και η καταβαράθρωση του ΣΥΡΙΖΑ δεν οδήγησε σε θεαματική άνοδο της σοσιαλδημοκρατικής πρότασης του ΠΑΣΟΚ. Δεν υπάρχει εκεί έξω ένα σωτήριο αριστερό δέντρο που περιμένει εναγωνίως να ποτιστεί με αριστερό νερό για να αποδώσει αριστερούς καρπούς στον αριστερό λαό. 

 Το αντίβαρο του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν συνίσταται σε μία δογματική καρικατούρα ή σε έναν αντι-Μητσοτάκη, αλλά σε έναν πολιτικό που...

 

ΣΥΡΙΖΑίων φασιστοξεφτιλαράδων κωμωδία

 

 

 

 

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΦΑΣΙΣΤΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: O Τσίπρας ανακάλυψε την «καλή Χρυσή Αυγή»

 

Toυ ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ

Tο μεσημέρι της Τετάρτης ο Ηλίας Κασιδιάρης έκανε ένα tweet με το οποίο δίνει εκλογικές κατευθύνσεις στους οπαδούς του. Τους καλεί να ψηφίσουν κατά συνείδηση, εναντίον του Μητσοτάκη, τοποθετώντας μερικούς αποτρεπτικούς αστερίσκους πάνω από κάποια κόμματα. ΕΑΝ (Κανελλόπουλος), Πλεύση Ελευθερίας (Ζωή Κωνσταντοπούλου), Νίκη και το κόμμα Τζήμερου-Κρανιδιώτη. Αυτά τα κόμματα, κατά τον Κασιδιάρη δεν πρέπει να ψηφιστούν.  

Η κίνηση θα μπορούσε να εκληφθεί και ως κλείσιμο ματιού στον Βελόπουλο. Ομως εκείνος που απάντησε στο νεύμα Κασιδιάρη ήταν ο Αλέξης Τσίπρας. Ενδεχομένως να πρόκειται για σύμπτωση, αλλά έξι ώρες μετά το tweet του Κασιδιάρη, ο Αλέξης Τσίπρας κάλεσε τους οπαδούς της Χρυσής Αυγής να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ. «Στόχος δικός μας είναι αυτούς τους ανθρώπους που θα ψήφιζαν τη Χρυσή Αυγή, να τους πάρουμε, να τους κερδίσουμε από τις γραμμές της Ακροδεξιάς και από τις γραμμές της αντιδημοκρατικής ιδεολογίας και στάσης και να τους εξηγήσουμε ότι δεν είναι αντισυστημικό πράγμα να ψηφίζεις Χρυσή Αυγή».   

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εξαίρεσε από το κάλεσμα τους εγκληματίες και τους δολοφόνους. Απευθύνθηκε «στην καλή Χρυσή Αυγή», κατά το «σοβαρή» που είχε πει και ο Μπαλτάκος, όταν τους βολιδοσκοπούσε επί ημερών Σαμαρά.  

Βέβαια δεν οριοθέτησε επακριβώς την πρόσκληση. 

Ναι, οι δολοφόνοι δεν είναι ευπρόσδεκτοι στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ψηφοφόρος που κλώτσησε τον πάγκο του μετανάστη, θα βρει ανοιχτή πόρτα; 

Εκείνος που άναβε το καπνογόνο και έκανε πορεία στα Πατήσια; Δύναται να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ και να συναντηθεί, επιτέλους, στο ίδιο μετερίζι με τον Παύλο τον Πολάκη;  

Και κάτι ακόμα: στη Μάγδα Φύσσα ποιος θα πάει να το πει; 

 Ασφαλώς έτσι εξηγείται και για ποιο λόγο ο ΣΥΡΙΖΑ αρνήθηκε να καταθέσει υπόμνημα κατά του κόμματος Κασιδιάρη, προτάσσοντας αστεία προσκόμματα. Το υποψιαζόμασταν. Τώρα ο Τσίπρας το επιβεβαιώνει. Και πάνω που συζητούσαμε για την κυβέρνηση «ειδικού σκοπού», επανέρχεται στο τραπέζι και η «προοδευτική διακυβέρνηση» με ψήφους χρυσαυγιτών. 

Η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα. Θα πείτε ότι κάθε ψήφος είναι καλή. Η κάλπη είναι άοσμη. 

Καμία αντίρρηση. Απλώς όταν ακούς τον ηγέτη της δημοκρατικής παράταξης, όπως αυτοπροσδιορίζεται ο Τσίπρας, να απευθύνει πρόσκληση στους χρυσαυγίτες...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΦΑΣΙΣΤΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ευπρόσδεκτοι και αντισυστημικοί οι χρυσαυγίτες!

 

Του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ

Απίστευτο και όμως αληθινό! Ο Αλέξης Τσίπρας διεκδικεί τις ψήφους του Ηλία Κασιδιάρη! Μετά τους εναγκαλισμούς του –του ιδίου αλλά και της Μπέτυς του– με τη χαροκαμμένη Μάγδα Φύσσα και παρά τις εκκλήσεις του για τον σχηματισμό μιας «προοδευτικής κυβέρνησης», μόλις τρεις ημέρες πριν από τις εκλογές, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να κάνει άνοιγμα στην εκλογική βάση του ναζιστικού μορφώματος, με το επιχείρημα, μάλιστα, ότι απευθύνεται σε «αντισυστημικούς ψηφοφόρους», οι οποίοι μπορούν ωραιότατα να περάσουν από τον ναζισμό στην Αριστερά – έτσι όπως την αντιλαμβάνεται ο ίδιος.  

Αυτολεξεί η δήλωσή του στο Μega: «Στόχος μας είναι αυτούς τους ανθρώπους που θα ψήφιζαν Χρυσή Αυγή να τους πάρουμε, να τους κερδίσουμε και να τους εξηγήσουμε ότι δεν είναι αντισυστημικό πράγμα να ψηφίζεις Χρυσή Αυγή. Δεν είναι καθόλου αντισυστημικοί αυτοί που συναγελάζονται με δικαστές ξαφνικά. Aρα, λοιπόν, τους απλούς ανθρώπους, οι οποίοι πείστηκαν το προηγούμενο διάστημα από τη Χρυσή Αυγή και υιοθέτησαν ένα κομμάτι της πρακτικής και της ιδεολογίας της, δίνουμε καθημερινό αγώνα να τους κερδίσουμε. Δεν τους βάζουμε απέναντι, απέναντι βάζουμε τους δολοφόνους, τις πρακτικές τους». 

 Πριν προβεί σε αυτό το πολιτικό άνοιγμα στον χώρο της Χρυσής Αυγής, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει και άλλα… ανοίγματα: Δήλωνε ότι θεωρεί «διάτρητη» τη διάταξη που έλυνε τα χέρια στους Αρεοπαγίτες να απαγορεύσουν το κόμμα Κασιδιάρη, δεν έστειλε ούτε καν ένα υπόμνημα για να ενισχύσει μια πιθανή απαγόρευση και γενικώς… «έκλεινε το μάτι» στους ψηφοφόρους που αγωνιούσαν μήπως δεν επιτραπεί η κάθοδος Κασιδιάρη στις εκλογές. Διότι –κατά τον Αλέξη Τσίπρα– με «συνταγματικά διάτρητη» ρύθμιση της κυβέρνησης κόπηκαν οι «Ελληνες για την Πατρίδα» από τις εκλογές.  

Αν οι δηλώσεις του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ δεν αρκούν, ας δούμε τι λένε και οι ίδιοι οι Χρυσαυγίτες.  

Ο Κασιδιάρης μίλησε από τη φυλακή –μετά το «άνοιγμα» Τσίπρα– και είπε τι δεν πρέπει με τίποτα να ψηφίσουν οι ψηφοφόροι του: «Στις 21 Μαΐου ούτε ένας Ελληνας ΔΕΝ πρέπει να απέχει από την εκλογική διαδικασία. Η συμμορία που απέκλεισε το κόμμα μας από τις εκλογές έχει ένα ξεκάθαρο σχέδιο: Να μας απογοητεύσει και να μας σύρει στο λευκό, το άκυρο και την αποχή, γιατί έτσι ευνοούνται τα υπόγεια σχέδιά της. Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη, δεν θα μείνουμε σπίτι και δεν θα βρεθούμε στο περιθώριο της πολιτικής ζωής. Δεν θεωρώ τους συμπολίτες μου αμνοερίφια για να τους δώσω “γραμμή” και να τους κατευθύνω σε οποιοδήποτε κόμμα. Ζητώ όμως από όλους να συμμετέχουν στις εκλογές και να ψηφίσουν κατά συνείδηση ενάντια στο καθεστώς Μητσοτάκη, που καταδιώκει με μίσος τις εθνικές ιδέες και πάνω από μισό εκατομμύριο ΕΛΛΗΝΕΣ! 

ΥΓ. 1: Επειδή δεχόμαστε άπειρες ερωτήσεις και υπάρχει εύλογο ενδιαφέρον για τα μικρά κόμματα, συνιστώ να είστε ιδιαιτέρως καχύποπτοι με όσους πέρασε εκπρόθεσμα ο ελεγχόμενος Αρειος Πάγος (Εάν, Πλεύση) και με όσους προβάλλει η λίστα Πέτσα (Τζήμερο, Νίκη). 

ΥΓ. 2: Ο Μητσοτάκης κλαιγόταν στον Χατζηνικολάου ότι φοβάται μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού που θα τον κλείσει φυλακή για τις υποκλοπές. Η τραγική ειρωνεία είναι πως αν δεν συνωμοτούσε για να μας αποκλείσει παράνομα από τις εκλογές, αυτό το σενάριο θα καιγόταν λόγω επτακομματικής Βουλής. Μιλάμε για τον ορισμό του ηλιθίου που σκάβει τον λάκκο του άλλου και τελικά κινδυνεύει να πέσει ο ίδιος μέσα». 

Εχουν ειπωθεί κι έχουν γραφτεί πολλά για την –ευκαιριακή ή μεθοδευμένη– συμπόρευση «προοδευτικών» δυνάμεων με τους χρυσαυγίτες. Από την Πάνω και την Κάτω Πλατεία των Αγανακτισμένων, μέχρι την καταψήφιση του Σταύρου Δήμα ως υποψήφιου Προέδρου της Δημοκρατίας και την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες του 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ «κατηγορήθηκε» ότι δεν διστάζει να εκμεταλλευτεί πολιτικά τη συγκυρία, συμπορευόμενος ακόμη και με το ναζιστικό μόρφωμα.  

Εχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη η δήλωση του πρώην Προέδρου της Βουλής Νίκου Βούτση στην ψήφιση του εκλογικού νόμου της απλής αναλογικής: «Δεν υπάρχουν ευπρόσδεκτες και μη ευπρόσδεκτες ψήφοι»!  

Κάτι ανάλογο λέει σήμερα ο κ. Τσίπρας: ευπρόσδεκτοι και...

 

ΣΥΡΙΖΑίιων φασιστοξεφτιλαράδων κωμωδία

Απίστευτη ομολογία Τσίπρα: Σκοπός μας είναι να πάρουμε τις ψήφους της Ακροδεξιάς!

Να τον χαίρεστε τον δημοκράτη ηγέτη σας. Είναι μεγαλύτερο φασισταριό και από τους κατάδικους της Χρυσής Αυγής! #συριζαυγη pic.twitter.com/bf8RY5eNyW

— Πραιτωριανός (@Greek_praitor) May 17, 2023

Πείτε μου ότι δεν απηύθυνε κάλεσμα στους υποστηρικτές των δολοφόνων του παιδιού της Μάγδας Φύσσα.
ΠΕΙΤΕ ΤΟ ΜΟΥ ΑΝΟΗΤΟΙ
pic.twitter.com/D6sUnAUrAM

— Zanet (@Zanet_Tsipa) May 18, 2023

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΝουΔοΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Για τον αποκλεισμό του Κασιδιάρη

 

Του ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ

“Μπαίνουμε στο Ράιχσταγκ για να οπλιστούμε με τα όπλα της δημοκρατίας. Αν η δημοκρατία είναι αρκετά ανόητη για να μας τα δώσει, αυτό είναι το πρόβλημά της. Δεν μας αφορά” – Joseph Goebbels

Πολιτικοί φορείς όπως η Χρυσή Αυγή και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, δεν πιστεύουν στην “πλουραλιστική δημοκρατία” – ας μην ασχοληθούμε προς το παρόν με τη σχέση ανάμεσα στο τι είναι αυτή και τι υποτίθεται ότι είναι.

Η πολιτική πρακτική των παραπάνω φορέων αποτελεί παραλλαγή εκείνης των λαθρομεταναστών : έχοντας παραβιάσει με το καλημέρα μια σειρά νόμων, επιτυγχάνουν ατιμωρησία και όχι μόνο, επικαλούμενοι …νόμους και δικαιώματα, υπό την καθοδήγηση ανθρώπων που …κατά σύμπτωση, γενεαλογική τους ρίζα έχουν “κομμουνιστογενείς” δυνάμεις.

Είναι γνωστό από την ιστορία με ποιο ακριβώς τρόπο έκαναν χρήση της κοινοβουλευτικής τους δύναμης Ναζί και Μπολσεβίκοι : κατάργησαν την κοινοβουλευτική δημοκρατία μόλις αισθάνθηκαν ικανοί γι’ αυτό.

Η άποψη του blog για το σκεπτικό πίσω απ’ τον αποκλεισμό του κόμματος Κασιδιάρη, είναι εκφρασμένη από τον καιρό των δικών της ΧΑ : πρόκειται για δικαστική / νομοθετική αθλιότητα. Όση αντιπάθεια και αν έχει κανείς για συγκεκριμένες προσωπικότητες της ΧΑ, η εγκληματική πράξη ενός μεμονωμένου ανθυπο-μέλους της σαφώς και δεν αρκεί για να τη χαρακτηρίσει …εγκληματική οργάνωση.

Η μεροληπτική συμπεριφορά του “δημοκρατικού τόξου” και των μίντια απέναντι στη ΧΑ καθ’ όλη τη διάρκεια της παρουσίας της στη Βουλή, θα ήταν ίσως κατανοητή, με το σκεπτικό που αναπτύξαμε στην προηγούμενη παράγραφο, αν επιδεικνυόταν και προς τους “νομοταγείς” δημοκράτες βουλευτές του ΚΚΕ. Στο καταστατικό του οποίου αναφέρεται ως νούμερο Ένα πηγή έμπνευσης, ο αγώνας του Δημοκρατικού Στρατού εναντίον του Ελληνικού Κράτους [1946-49].

Εννοείται ότι ο αληθινός λόγος της συγκεκριμένης μεροληπτικής συμπεριφοράς ήταν άλλος : η ΧΑ ξεκίνησε εκφράζοντας αυθεντική λαϊκή οργή εναντίον της “κοινοβουλετικής” συμπαιγνίας, στο μεταναστευτικό και όχι μόνο. Ο πιο λυσσαλέος εχθρός της ΧΑ, εκείνος που έβλεπε την επιρροή του στις λαϊκές συνοικίες να διακυβεύεται, ήταν ο κομματικός μηχανισμός του τιμημένου, το οποίο έχει προσχωρήσει στη συγκεκριμένη συμπαιγνία, με υποσημειώσεις, προσχήματα κι ένας Θεός ξέρει τι είδους στρατηγικό σχέδιο.

Επιστρέφοντας στο θέμα που είχαμε παρακάμψει, τη σχέση ανάμεσα στο τι είναι όντως αυτή εδώ η “κοινοβουλευτική δημοκρατία”, βλέπουμε ότι τα χαρακτηριστικά που τη διαφοροποιούν απ’ τα “ολοκληρωτικά” πολιτεύματα, πολυφωνία, ισονομία, ελευθερία του λόγου, έχουν καταλυθεί με τον σκαιότερο τρόπο, εν ονόματι μιας κατάστασης εκτάκτου ανάγκης, η λήξη της οποίας [θα] μετακυλίεται διαρκώς σε ένα άγνωστο μέλλον. Για τον τακτικό αναγνώστη του blog, δεν νομίζω να χρειάζεται να μπούμε επ’ αυτού σε λεπτομέρειες.

Ας βάλουμε απλώς τα πράγματα σε μια στοιχειώδη σειρά ως προς τον αποκλεισμό Κασιδιάρη :

Μια αληθινή δημοκρατία δεν χρησιμοποιεί τη δικαιοσύνη για να ακυρώσει ένα αντίπαλο, ακόμα και αν αυτός αρνείται την υπόστασή της. Κάνοντάς το, ακόμα κι αν διατηρεί [λέμε τώρα] τα υπόλοιπα γνωρίσματά της, μπαίνει αυτομάτως σε θέση κατηγορούμενου, άσχετα αν αυτός που λιγότερο δικαιούται να ομιλεί [δικαιούται όμως…] είναι ένας αντίπαλος τύπου Κασιδιάρη.

Μια διάτρητη παρωδία όπως αυτή εδώ, δεν δικαιούται να ομιλεί για τίποτα. Από πλευράς δημοκρατικού φρονήματος ουδόλως διαφέρει από το κόμμα το οποίο εξοστρακίζει. Η διαφορά ανάμεσά τους περιορίζεται σε ένα και μόνο : οι του …δημοκρατικού τόξου είναι, ένας προς έναν, αγορασμένοι απ’ τα διευθυντήρια.

Σε τελευταία ανάλυση: αν η όποια “δημοκρατική” κυβέρνηση μπορεί να επικαλείται ανύπαρκτες καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης επιβάλλοντας μια ατζέντα έξωθεν υπαγορευμένη...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΤΑΛΙΝΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Προφάσεις αποχής και ημι-ομολογημένες σκοπιμότητες.

 

Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Αν πιστέψει κανείς την εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλιβιζάτος δεν ξέρει ποια ήταν η «πρόταση Αλιβιζάτου». 

Ξέρει καλύτερα η Πόπη Τσαπανίδου και το κόμμα της που, για να δικαιολογήσει το «παρών» και την αποχή στις προσπάθειες νομοθετικού αποκλεισμού των εγκληματικών οργανώσεων από τον εκλογικό στίβο, επικαλείται το όνομα «Αλιβιζάτος» σαν νομιμοποιητικό ξόρκι.

Η δικαιολόγηση της αποχής ήταν παραπειστική και σκοπίμως αφηρημένη. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ο πρόεδρός του, που μίλησε σχετικώς στη Βουλή, δεν εξήγησαν ποια ήταν τάχα τα «παραθυράκια» και οι «αντισυνταγματικότητες». Δεν εξήγησαν ποιοι ήταν οι τόσο σημαντικοί λόγοι που τους οδήγησαν να συγκαταμετρηθούν στους αντιπάλους της ρύθμισης, εμπλουτίζοντας την υπονόμευσή της και με τους δικούς τους ισχυρισμούς. Οχι μόνο νομικοφανείς ισχυρισμούς. Αλλά και ανακύκλωση παραδικαστικών και παραπολιτικών κουτσομπολιών, που κατευθύνονται κατά της κυβέρνησης, αλλά δεν πλήττουν μόνο αυτήν. Οταν ως κόμμα κάνεις λάβαρο τη φήμη ότι μεσάζοντες επιχείρησαν να δελεάσουν έναν δικαστή, με σκοπό τον αποκλεισμό των νεοναζί, δεν κάνεις απλή αντιπολίτευση στην κυβέρνηση. Υποσκάπτεις και το κύρος του εγχειρήματος της δημοκρατικής Πολιτείας να αμυνθεί. Δίνεις στον κατάδικο το έρεισμα να διαδίδει ότι είναι θύμα συστημικής συνωμοσίας.

    Ας πούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δίκιο ότι η κυβέρνηση δεν ζύγισε σωστά τη ρύθμιση – γι’ αυτό χρειάστηκε να την μπαλώσει. Είναι αυτός επαρκής λόγος για το κόμμα της Αριστεράς να εξαιρέσει εαυτόν από το μέτωπο της δημοκρατικής άμυνας;

Λένε ότι η Κουμουνδούρου ψαρεύει τάχα σε θολά νερά. Οτι δεν θέλει η ίδια να εμφανιστεί ως επισπεύδουσα τον αποκλεισμό, γιατί υπολογίζει ότι οι αντισυστημικές ροπές μπορεί να κατευθύνουν κάποιους από τους ορφανούς ψηφοφόρους στους κόλπους της. 

Τέτοιος υπολογισμός θα ήταν αφελής, αφού αυτό το μέρος του εκλογικού σώματος, που στην κρίση πέρασε στην όχθη των εχθρών της δημοκρατίας, δεν γύρισε ποτέ πίσω. Το 2019 η Χρυσή Αυγή, στη χειρότερη στιγμή της μετά το 2012, πήρε 2,93%. Μπορεί κανείς βάσιμα να υποθέσει ότι πρόκειται για ψηφοφόρους που δεν θα συμβιβάζονταν με τις απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ για τις Πρέσπες ή για το Προσφυγικό, όση οργή κι αν τρέφουν για το σύστημα.

Αν πρέπει να ανιχνεύσει κανείς προεκλογική σκοπιμότητα στην αποχή του ΣΥΡΙΖΑ, δεν χρειάζεται να καταφύγει σε εικασίες. Αρκεί να ακούσει τι λένε...

 

ΝουΔοΣΤΑΛΙΝΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: To Κασιδιάρη τον δημιούργησαν οι σημερινοί διώκτες του!

Tου Παντελή Σαββίδη

Τις τελευταίες ημέρες με αφορμή την επικαιρότητα αναφέρθηκα, επανειλημμένως, στο πως διαχειρίσθηκαν οι Αμερικανοί τον μεταπολεμικό κόσμο.

Ο κόσμος μετά τον Β!ΠΠ δεν πέρασε αυτόματα στην ομαλότητα. 

Η ΕΣΣΔ του Στάλιν είχε και αυτή τους φόβους και τις αβεβαιότητές της και προσπαθούσε να ενισχύσει την επικράτηση κομμουνιστικών καθεστώτων στην Ευρώπη.

Οι ΗΠΑ προσλάμβαναν αυτό ως απειλή επέκτασης και διαμόρφωναν τους δικούς τους όρους αντιμετώπισης της Σοβιετικής Ένωσης. 

Η πρόταση του Τζώρτζ Κέναν για ανάσχεση μέχρι να υπάρξει εσωτερική κατάρρευση του σοβιετικού συστήματος ήταν μια απο αυτές. Δικαιώθηκε.

Σοβαρό πρόβλημα, όμως αποτελούσε και η ροπή του δυτικού κόσμου προς την κομμουνιστική ιδεολογία εξαιτίας των οραματικών υποσχέσεών της και της φτώχειας που μάστιζε τους πληθυσμούς.

Δύο απο τις κρισιμότερες επιλογές των Αμερικανών ήταν η βοήθεια στα ευρωπαϊκά κράτη με το Σχέδιο Μάρσαλ και η προσπάθεια επιρροής των πολιτικών επιλογών της ευρωπαϊκής κοινωνίας με την ενθάρρυνση σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων. Τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα διακρίνονταν απο μια κεϋνσιανού τύπου οικονομία, ένα κοινωνικό κράτος και μια μεγαλύτερη ανοχή σε δημοκρατικούς θεσμούς και λειτουργίες.

Το πείραμα πέτυχε. Το δυτικό σύστημα αναπτύχθηκε και το ανατολικό κατέρρευσε. Πέτυχε μέχρι του σημείου που στη Δύση ανέλαβε τα ηνία μια γενιά που δεν είχε την εμπειρία του Β!ΠΠ και η νίκη επι του αντίπαλου συνασπισμού της δημιούργησε μια αδικαιολόγητη αλαζονία (ο αμερικανός πρόεδρος Τζώρτζ Μπούς ο πρώτος που είχε την εμπειρία του πολέμου  διαχειρίστηκε με σύνεση την κατάρρευση).
Το πράγμα άρχισε να χαλάει στη συνέχεια.

Ένα είδος παγκοσμιοποιησης που δημιούργησε τεράστιο κοινωνικό χάσμα, η εξαφάνιση της σοσιαλδημοκρατίας της οποίας το κοινωνικό πρόταγμα δεν ήταν, πλέον, χρήσιμο για τη Δύση, ο περιορισμός της δημοκρατίας για να ελέγχεται η κοινωνία και ένας πολεμικός επεκτατισμός για επιβεβαίωση της παγκόσμιας κυριαρχίας ήταν τέσσερις επιλογές που έχουν οδηγήσει το σύστημα στην σημερινή κρίση.

Η προσπάθεια του καθεστώτος Μητσοτάκη να περιορίσει την λειτουργία ενός ακροδεξιού κόμματος με μεθόδους αντιδημοκρατικές εντάσσεται σε αυτήν την λογική της νέας Δύσης και υπονομεύει το σύστημα. 

Ο Κασιδιάρης και η γιγάντωση της επιρροής του είναι αποτέλεσμα επιλογών σαν και αυτές του κ. Μητσοτάκη σήμερα.

 Αυτοί δημιούργησαν το πρόβλημα το οποίο καλούνται να αντιμετωπίσουν όχι με τις πολιτικές τους προτάσεις-που δεν έχουν- αλλά με αντιδημοκρατικά μέτρα.

Στην αγωνία του να ξανακερδίσει τις εκλογές, το καθεστώς μετέρχεται επικίνδυνων μέσων για τα θεμέλια της δημοκρατίας.

Η τραγωδία είναι ότι μαζί του έχουν συστρατευθεί και άλλες προσωπικότητες του συστήματος που θα μπορούσαν να εξισορροπήσουν την λογική του.

Δυστυχώς, όλο το Σύστημα έχει συνταχθεί πίσω απο μια επικίνδυνη λογική για την ύπαρξή του. Και η λογική του συστήματος επηρεάζει και εμάς.

Οι προϋποθέσεις για κοινωνική εξέγερση διαμορφώνονται με αυξανόμενους ρυθμούς. Όχι για να υποστηριχθεί το κόμμα του Κασιδιάρη του οποίου η πολιτική ιδεολογία είναι απεχθής, αλλά διότι υπονομεύεται ο πολιτικός και ο νομικός πολιτισμός μας.

Υπονομεύονται τα θεμέλια της πολιτικής ύπαρξής μας.

Υπονομεύονται τα θεμέλια της Δημοκρατίας. Της όποιας δημοκρατίας. Σήμερα ο Κασιδιάρης, αύριο δεν ξέρουμε ποιός.

Οι ταγοί του Συστήματος (Μητσοτάκης, Τσίπρας και προσωπικότητές του) θα είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για ό,τι συμβεί.

Ακόμη και ο Ερντογάν στην Τουρκία διαχειρίζεται την θεωρούμενη απο το βαθυ κράτος κουρδική, υπαρξιακή, απειλή με περισσότερη σύνεση.

Ο κ. Μητσοτάκης και το καθεστώς που δημιουργεί...

 

ΝουΔοΦΑΣΙΣΤΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Συνταγματική Αστοχία…

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Του Γεωργίου Κ. Στεφανάκη

Ι. Νέα υπό ψήφιση διάταξη συνδέει προς πρωτοβάθμια καταδίκη την απαγόρευση καθόδου στις εκλογές.

● Στόχος ο κ. Κασιδιάρης.

ΙΙ. Με το άρθρ. 6 της ΕΣΔΑ (Ευρωπ. Σύμβαση Δικαιωμάτων Ανθρώπου) καθιερώνεται το Τεκμήριο της Αθωότητας. Ήτοι ουδείς είναι ένοχος μέχρι ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΗ διάγνωση της παραβατικότητάς του.

Δια του ν. 3671/2008 η Ελλάς κατέστησε και εσωτερικό μας δίκαιο την άνω ρύθμιση. Κατά το άρθρ. 28 § 1 Σ. Η επικύρωση Διεθνούς Σύμβασης αποδίδει στον, έτσι, εισαγόμενο κανόνα, συνταγματική περιωπή. Δεν τροποποιείται, πλέον, αυτός από κοινή διάταξη (!!!).

ΙΙΙ. Ακόμη κατά τον Ποιν. Κώδικα άρθρ. 59 επ. η στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων συνιστά ποινή παρεπόμενη, μη εκτελούμενη με την πρωτοβάθμια κρίση.

IV. Συμπέρασμα: ό,τι επιδιώκεται είναι α ν τ ι σ υ ν τ α γ μ α τ ι κ ό (!!!).

V. Συνήγοροι της Κυβέρνησης, άξιοι συνταγματολόγοι, πήραν θέση υπέρ του κύρους της εκκολαπτόμενης διάταξης. Είπαν διάφορα. Εν τούτοις κατ’ ουδέν κλόνισαν τα άνω απλά.

● Ο κύκλος δεν τετραγωνίζεται (!!!).

VI. Συντρέχει και πολιτικό λάθος. Δεν συμφέρει στον Τόπο οι ακροδεξιοί να περιβληθούν φωτοστέφανο μάρτυρα.

Αν αυτό συμβεί...

ΝουΔοΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Αν τολμούν, ας απαγορεύσουν το κόμμα που ονειρεύεται δικτατορία του προλεταριάτου

 

Γράφει η ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Διδάκτωρ Διδακτολογίας Γλωσσών και Πολιτισμών, Πανεπιστημίου Paris III – Sorbonne Nouvelle

Η δημοκρατία τελικά έχει αδιέξοδα. Ψέματα μας έλεγαν τόσα χρόνια πως δεν τρομοκρατείται.  

Προφανώς και ανησυχεί και τρέμει. Μήπως οι ψηφοφόροι δώσουν λάθος ψήφο και δεν ψηφίσουν το σωστό κόμμα, το επιθυμητό, το comme il faut.  

Αφού λοιπόν ο κόσμος δεν ξέρει να ψηφίζει, είπαν να τον βοηθήσουν λίγο, να περιορίσουν τις επιλογές του και να δώσουν κάποιες κατευθυντήριες γραμμές για να τον διευκολύνουν. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε τώρα να αφήνουμε τον λαό να ψηφίζει ό,τι του κατέβει. Είναι επικίνδυνα πράγματα αυτά. Είπαμε να έχουμε δημοκρατία, αλλά όχι κι έτσι.

Η απαγόρευση συμμετοχής κόμματος σε εκλογές, το οποίο έχει ήδη εγκρίνει το δικαστήριο, είναι αντισυνταγματική. Το Σύνταγμα στερεί τα πολιτικά δικαιώματα ύστερα από τελεσίδικες αποφάσεις. Εν προκειμένω, ο συγκεκριμένος υποψήφιος, για τον οποίο έφτιαξαν ολόκληρη τροπολογία, δεν έχει ακόμη τελική απόφαση για τις κατηγορίες που τον βαραίνουν.  

Λεπτομέρειες για τους βουλευτές που το ψήφισαν. Με τον κορωνοϊό, τα lockdowns, τα σκαναρίσματα και την καταπάτηση των ελευθεριών και των δικαιωμάτων μας απέκτησαν τρομερή τεχνογνωσία στο πώς να κάνουν το Σύνταγμα κουρελόχαρτο. 

Εδώ και έτη το Σύνταγμα είναι απλά πανεπιστημιακό σύγγραμμα, να το διδάσκονται οι φοιτητές της Νομικής, να ξέρουν πώς να το καταπατήσουν νομιμοφανώς.

Προφανώς το κόμμα που αποκλείστηκε από την εκλογική διαδικασία είχε πιάσει υψηλά ποσοστά, πιθανόν να ήταν και τρίτο κόμμα, και είπαν να το τελειώσουν, πριν έχουμε τίποτα δυσάρεστες εκπλήξεις. Δεν θα καθόντουσαν να ασχοληθούν με κόμμα που δεν μπαίνει στη Βουλή ή που μπαίνει ασθμαίνοντας. Αν πιστέψουμε δηλαδή τα ποσοστά του 2,9% που έδιναν. Αντί να κάτσουν να δουν γιατί ο κόσμος στρέφεται προς τον συγκεκριμένο χώρο, μήπως και τελικά βελτιώσουν κάτι στις λαθροαγαπούλικες πολιτικές τους, αντί να σκεφτούν ότι κάποιο πρόβλημα υπάρχει που δεν έχουν αντιμετωπίσει, βρήκαν τη συνταγματική εκτροπή ως λύση.

Ο στόχος τους είναι...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΦΑΣΙΣΤΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Δεν είναι όλες οι εγκληματικές οργανώσεις ίδιες (Γιατί οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ δεν υπερψήφισαν το νομοσχέδιο)

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Κάποιοι ενδεχομένως να διαφωνείτε με τον τίτλο του σημερινού «και μπράβο τους...» αλλά αυτό συμβαίνει μόνο επειδή χρόνια πλύσης εγκεφάλου από τους αντιδραστικούς και τους νεοφιλελεύθερους σάς έχουν κάνει να πιστέψετε ότι οι εγκληματικές οργανώσεις είναι όλες το ίδιο απεχθείς και ότι ο θάνατος είναι ο ίδιος είτε προέρχεται από το απάνθρωπο χέρι ενός εθνικοσοσιαλιστή είτε από το ευαίσθητο χέρι ενός ακροαριστερού «τρομοκράτη».

Ευτυχώς οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να καταλάβουν τη διαφορά κι έτσι δεν υπερψήφισαν το νομοσχέδιο το οποίο κατατέθηκε από ανθρώπους που δεν μπορούν (ή κάνουν ότι δεν μπορούν) να καταλάβουν ότι δεν είναι όλες οι εγκληματικές οργανώσεις το ίδιο και γι' αυτό ο αποκλεισμός από τις εκλογές πρέπει να αφορά μόνο κόμματα πίσω από τα οποία κρύβονται εγκληματικές οργανώσεις των εθνικοσοσιαλιστών και όχι εγκληματικές οργανώσεις της ακροαριστεράς ή της ελληνικής μαφίας που όσο να ’ναι μπορεί να έχουν κι ένα ιδανικό υπέρ του ανθρώπου.

Πρόκειται για νομοσχέδιο το οποίο στρέφεται ευθέως εναντίον της αριστεράς (άρα και εναντίον της κοινωνίας για το καλό της οποίας μόνο η αριστερά αγωνίζεται) καθώς αφήνει ανοιχτό το παραθυράκι από το οποίο αύριο μεθαύριο μπορεί να απαγορευτεί η συμμετοχή στις εκλογές και σε ένα κόμμα πίσω από το οποίο θα κρύβονται τα στελέχη μιας «εγκληματικής» οργάνωσης της ακροαριστεράς όπως ας πούμε είναι η Επαναστατική Οργάνωση 17η Νοέμβρη.

Φαίνεται πως οι συντάκτες του νομοσχεδίου δεν έχουν καταλάβει ότι η δημοκρατία είναι εκείνο το πολίτευμα που ανέχεται ακόμα και τους εχθρούς της, αρκεί φυσικά αυτοί να ανεμίζουν κόκκινη ή κοκκινόμαυρη και όχι ολόμαυρη σημαία. Δεν είναι όλοι οι εχθροί της δημοκρατίας το ίδιο όπως δεν είναι το ίδιο και όλες οι καταλύσεις της δημοκρατίας. Κάποιες μάλιστα είναι καταλύσεις οι οποίες οδηγούν σε καθεστώτα ακόμα πιο ελεύθερα και δημοκρατικά, όπως τα καθεστώτα των χωρών του ανατολικού μπλοκ τα οποία δυστυχώς η Νέα Τάξη Πραμάτων οδήγησε με δόλιους τρόπους στην κατάρρευση.

Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι, σας καλώ να αντισταθείτε σ’ αυτήν την απαράδεκτη εξίσωση εγκληματικών οργανώσεων και εγκληματιών. Δεν είναι όλοι ίδιοι και είναι λάθος να τα ισοπεδώνουμε όλα και να τους αντιμετωπίζουμε όλους ως ίδιους. Μην ξεχνάτε ότι...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΑΡΙΣΤΕΡΟΦΑΣΙΣΤΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ζόρια

Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Τι μας χρειάζεται για να δικαιολογήσουμε την –ούτως ή άλλως οριακή– επιλογή της απαγόρευσης ενός πολιτικού κόμματος;  

Δεν αρκεί η επίκληση του γεγονότος ότι η ηγεσία του έχει καταδικαστεί για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης;  

Οχι, λέει η Αριστερά. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ζητούν η διάταξη να είναι «πιο στοχευμένη». Να έχει δηλαδή αναφορά και στο εικαζόμενο φρόνημα των ηγετών του κόμματος.  

Γιατί όμως χρειάζεται αυτή η «στόχευση»; Δεν αρκούν οι διαπιστωμένες από το ποινικό δικαστήριο πράξεις;
 

Το εξηγούν οι ίδιοι.  

Σύμφωνα με τον τέως πρόεδρο της Βουλής, Νίκο Βούτση, η πρωτοβουλία της κυβέρνησης είναι «πολιτικά παιχνιδάκια που παραπέμπουν στα δύο άκρα».  

Σύμφωνα με το ΚΚΕ, η προτεινόμενη ρύθμιση «αφήνει χώρο και για την απαράδεκτη θεωρία των δύο άκρων που εξισώνει τη φασιστική με την κομμουνιστική ιδεολογία και δράση». 

Για πιθανό «ντόμινο απαγορεύσεων με αντικομμουνιστική στόχευση» μιλάει και το ΜΕΡΑ25.

Ομως, η τροπολογία πουθενά δεν αναφέρει στο όνομα ποιας ιδέας –ή ιδεασμού– διαπράττονται τα εγκλήματα. Γιατί θα έπρεπε να ενδιαφέρει τον νομοθέτη –και τον δικαστή– ποια δοξασία καθοδηγεί κάποιους να οπλίζονται και να διαπράττουν βίαιες πράξεις; 

Μπορεί δηλαδή κανείς ανάμεσά μας να φανταστεί ότι θα υπάρξουν και ένοπλες οργανώσεις στις οποίες θα έπρεπε να επιτρέπεται να εμφανίζονται ως κόμματα;

Η ιστορική συζήτηση για τις ομοιότητες και τις διαφορές των ολοκληρωτισμών είναι επιεικώς περιττή για το εγχείρημα.  

Η πολιτεία δεν ενδιαφέρεται –ούτε θα έπρεπε να ενδιαφέρεται– για το ποιον έχει κάποιος κορνίζα στο γραφείο του. Ενδιαφέρεται μόνο για εκείνους που κουβαλάνε μαχαίρια και ρόπαλα.  

Αρα; Προς τι οι δισταγμοί;  

Η καλοπροαίρετη εξήγηση είναι ότι η Αριστερά δικαιολογείται να κουβαλάει ακόμη φοβίες για πολιτικές απαγορεύσεις. Παρότι η ίδια έχει φτάσει να κρατήσει τα ηνία της «αστικής» δημοκρατίας, δεν την εμπιστεύεται. 

Πιο καθαρή όμως είναι η εξήγηση που αναφέρεται στην προεκλογική συγκυρία. «Το ζόρι της κυβέρνησης», έγραφε προχθές η επίσημη εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, «δεν είναι ο αποκλεισμός του φασισμού από την πολιτική. Είναι να συγκρατήσει τους ακροδεξιούς ψηφοφόρους. Ή έστω να τους στρέψει σε ακροδεξιά σχήματα που τα ελέγχει».

Αυτή η «στοχευμένη» καχυποψία διαβάζεται κι ανάποδα: Η αντιπολίτευση έχει λόγους να εμποδίσει την τροπολογία, επειδή εκτιμά ότι θα ωφελούσε εκλογικά τη Ν.Δ. Οι νεοναζί δεν είναι πρόβλημα (μόνο) της δημοκρατίας. Είναι πρόβλημα της δεξιάς πολυκατοικίας. Κι ως τέτοιο ίσως δεν θα έπρεπε να αποκλειστεί.

Εχει ξανασυμβεί. Στη ρύθμιση ...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΦΑΣΙΣΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Απαγορευμένη ζώνη ιδεών;

 

Του ΛΕΥΤΕΡΗ ΚΟΥΣΟΥΛΗ

Μπορεί να νοηθεί απαγορευμένη ζώνη ιδεών; 

Μπορούμε σε μια κοινωνία φιλελεύθερων επιλογών να τραβήξουμε γραμμές απαγόρευσης  του εξτρεμιστικού και βίαιου λόγου;

Διάβασα με προσοχή τον διάλογο στα ΝΕΑ Σαββατοκύριακο, με αφορμή την Χρυσή Αυγή, μεταξύ του Αντώνη Καραμπατζού και του Πέτρου Παπασαραντόπουλου. Να είναι ανεκτός ο βίαιος λόγος;  Ή να τιμωρείται και να αποκλεισθεί κάθε ανοχή στην απειλή που συνιστά για την Δημοκρατία;  

Πρόκειται για το αιώνιο πρόβλημα, που βρίσκεται στο ερώτημα: να έχουν ελευθερία οι εχθροί της ελευθερίας;

Μία μόνο απάντηση θεμελιώνει το ισχυρό και αδιάσπαστο μέτωπο μάχης και υπεράσπισης του πυρήνα της Δημοκρατίας. Ναι. Να έχουν ελευθερία οι εχθροί της ελευθερίας.  

Ο Νόμος σε μια Δημοκρατία υπαρκτή, ζώσα και μαχόμενη είναι το όπλο στον αγώνα. Δεν απαγορεύει τον λόγο, τιμωρεί τις πράξεις.

Κάθε διαφορετική επιλογή θα οδηγούσε σε αυτοαναίρεση και αδιέξοδο. Αν γίνουμε άλλοι για να προστατεύσουμε το αγαθό της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας, θα το έχουμε ήδη καταλυτικά αλλοιώσει. Αν ο εχθρός μας οδηγήσει να μιμηθούμε τις μεθόδους του θα έχει κερδίσει. Η αλλοίωση του εαυτού μας θα είναι η νίκη του.

Τα τελευταία χρόνια της κρίσης ο βίαιος λόγος, αυτός ο προπομπός της βίαιης πράξης, απλώθηκε σαν μαύρο σύννεφο. Ξέρουμε πια την δηλητηριώδη και τοξική βροχή του. Είναι στο δικό μας χέρι, στη δική μας απόφαση , στη δική μας αποφασιστικότητα να ακυρωθεί και να αποβληθεί στην πράξη ο βίαιος λόγος. Η δική μας αδράνεια και απραξία έφταιξε.

Αν μας παρακολουθούσε ο Δημοσθένης, θα μας έλεγε πικρά...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΟΧΛΟ-ΦΑΣΙΣΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το τέλος μιας παρωδίας

 

Toυ ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ

“Όπως έχουμε πει πολλές φορές, με μια δικαστική απόφαση δεν τελειώνουμε με τον ναζισμό. Το θέμα περνά στα χέρια της κοινωνίας”
Τάδε έφησαν …δικηγόροι Φύσσα.

Τι εννοούν άραγε;  

Να βγούμε ως κοινωνία, δίκην λαγωνικών στους δρόμους, ψάχνοντας για ναζί και φασίστες;
 

Μήπως να ξεκινήσουμε βαφτίζοντας για αρχή “ναζί” όποιον μας γουστάρει;
 

Ο …ναζισμός είναι το νούμερο ένα πρόβλημά μας;  

Νόμιζα ότι είναι οι ψευτοπρόσφυγες και οι ψευτομετανάστες. Αλλά άνθρωποι σαν τους “δικηγόρους οικογένειας Φύσσα” δεν τους αντιμετωπίζουν καν σαν πρόβλημα.
 

Εξετάσεις “αντιναζιστικού ήθους” δεν έχει να δώσει κανείς σε κανένα. 

Για ένα στοιχειωδώς σκεπτόμενο άνθρωπο, η δίκη υπήρξε μια παρωδία.
 

Το …”θέμα”...