"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΗΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΗΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΒΑΡΒΑΤΟΙ ΗΓΕΤΕΣ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Απλά και ξάστερα τα πράγματα από τον πλανητάρχη Τραμπ. - Ο "ημίτρελος" τα 'χει τετρακόσια !!!

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Ενώ η Χαμάς χρησιμοποιεί παιδιά ως κάλυψη - ο ΟΗΕ καλύπτει τη Χαμάς.

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΛΑΓΝΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Και οι Παλαιστίνιοι όμηροι της Χαμάς;

 

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Το ισραηλινό «Κανάλι 13» μετέδωσε ότι τρεις όμηροι της Χαμάς που απελευθερώθηκαν την περασμένη εβδομάδα κρατήθηκαν για κάποιο χρονικό διάστημα σε χώρο της UNRWA.

Πρόκειται, ως γνωστόν, για την οργάνωση του ΟΗΕ που φροντίζει τους Παλαιστινίους. Δεν ξέρω αν μέσα στους σκοπούς της οργάνωσης συμπεριλαμβάνονται και τα μέλη της Χαμάς.

Κι αυτοί Παλαιστίνιοι είναι θα μου πείτε, οπότε θεώρησαν καλό να χρησιμοποιήσουν δικές της εγκαταστάσεις, προφανώς με τη συγκατάθεση των υπαλλήλων του ΟΗΕ. Σκέφτηκαν λογικά ότι οι Ισραηλινοί δεν πρόκειται να τους ελέγξουν.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η εν λόγω οργάνωση μας απασχολεί. Το Ισραήλ την έχει κατηγορήσει ότι συνεργάστηκε με τους τρομοκράτες, ακόμη και στην απαγωγή των ομήρων. Εχει απαγορεύσει τη λειτουργία της στην επικράτειά του. Τότε ο ΟΗΕ απέλυσε αρκετούς υπαλλήλους του που δραστηριοποιούνταν στην Παλαιστίνη. Προφανώς οι ισχυρισμοί του Ισραήλ δεν ήσαν αβάσιμοι. Και εν πάση περιπτώσει η όλη στάση του διεθνούς οργανισμού απέναντι στην πρόκληση των τρομοκρατών της Χαμάς και στην αντίδραση του Ισραήλ δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ακριβώς αντικειμενική. Ρίξτε μια ματιά στον χάρτη της Γενικής Συνέλευσης και μετρήστε πόσες δημοκρατίες συμμετέχουν εκεί μέσα, και ποιο είναι το ποσοστό τους σε σχέση με τα «λοιπά» καθεστώτα. Υποθέτω πολύ κάτω από το 50%.

Πόσοι όμηροι θα απελευθερωθούν; Πόσοι είναι ακόμη ζωντανοί και σε ποια κατάσταση βρίσκονται;

Πώς θα ζήσουν από δω και πέρα τη ζωή τους οι τρεις κοπέλες που έζησαν για πάνω από έναν χρόνο στα χέρια της Χαμάς χωρίς να ξέρουν αν θα βγουν ποτέ ζωντανές από εκεί μέσα;

Το ίδιο ισχύει και για τους επόμενους τέσσερις που θα απελευθερωθούν σήμερα. Η «διεθνής της συμπόνιας» τους αγνοεί επιδεικτικά. Εχει το βλέμμα της απορροφημένο από τη δυστυχία της Γάζας. Και δεν αναρωτιέται γιατί από όλον αυτόν τον δυστυχισμένο πληθυσμό οι μόνοι που ευημερούν –με τον τρόπο τους– είναι οι τρομοκράτες της Χαμάς. Αυτοί την εκμεταλλεύτηκαν καταχρώμενοι τη διεθνή βοήθεια για να εξοπλισθούν. Εκλεβαν τους Παλαιστινίους για να αποκτήσουν τον εξοπλισμό που θα τους επέτρεπε να αφανίσουν το Ισραήλ.

Ο πρώτος στόχος της διεθνούς κοινότητας θα έπρεπε να είναι…

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ: Η θυματοποίηση των Παλαιστινίων

 

Toυ Τάκη Θεοδωρόπουλου

Προσπαθώ να καταλάβω για ποιον λόγο ο ΟΗΕ, τόσο πρόθυμος να καταδικάσει το Ισραήλ, δεν έβγαλε λέξη για την πυραυλική επίθεση του Ιράν.

Ή μήπως ζήτησε από τη Χεζμπολάχ να σταματήσει να πετάει ρουκέτες στο βόρειο Ισραήλ, πριν ξεκινήσει η επέμβαση στον Λίβανο.

Προσπαθώ να καταλάβω για ποιον λόγο η εντεταλμένη εκπρόσωπός του συνέκρινε το κράτος του Ισραήλ με τους ναζί.

Και πώς είναι δυνατόν υπάλληλοι της οργάνωσής του για την ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα να είναι συνεργάτες της Χαμάς.

Αλήθεια, πόσες δημοκρατίες συμμετέχουν στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ;

Προσπαθώ να καταλάβω για ποιο λόγο ο πρόεδρος Μακρόν απαιτεί εκεχειρία από το Ισραήλ, ενώ δεν απαιτεί τουλάχιστον την απελευθέρωση των ομήρων της Χαμάς, όσων έχουν απομείνει ζωντανοί. Στην τελευταία τηλεφωνική συνομιλία με τον Νετανιάχου, του είπε πως το Ισραήλ υπάρχει χάρη στον ΟΗΕ, άρα δεν έχει το δικαίωμα της ανυπακοής στις αποφάσεις του. Αυτός του απάντησε πως το Ισραήλ υπάρχει χάρη στους αγώνες του.

Μάλλον δεν είπαν τίποτε για την «ανθρωπιστική» βοήθεια της Ευρώπης στη Γάζα, η οποία, ως γνωστόν, χρησιμοποιήθηκε για τον εξοπλισμό της τρομοκρατικής οργάνωσης – με την ανοχή του Ισραήλ εδώ που τα λέμε. Αναρωτιέμαι αν κάποτε κάποιος Ευρωπαίος ηγέτης παραδεχθεί το λάθος και αναλάβει τις δικές του ευθύνες.

Τον Γιαχία Σινουάρ σκότωσε μια σφαίρα στο κεφάλι στη διάρκεια μιας τυχαίας συμπλοκής με ισραηλινή περίπολο. Η ιατροδικαστική υπηρεσία του Ισραήλ δεν έχει ακόμη καταλήξει αν αυτοκτόνησε. Το όπλο που βρέθηκε δίπλα στο πτώμα του είναι λάφυρο από μια συμπλοκή ανάμεσα σε Ισραηλινούς πράκτορες και τρομοκράτες της Χαμάς. Βρέθηκε κι ένα ποσό σε ισραηλινό νόμισμα που αντιστοιχεί σε 10.000 δολάρια.

Η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης δήλωσε μετά τον θάνατό του: «Δάκρυα».

Τώρα ελέγχει τη Δυτική Οχθη. Η δήλωση αρκεί για να διαψεύσει τις ελπίδες της Δύσης ότι ο θάνατος του τρομοκράτη που σχεδίασε και εκτέλεσε το έγκλημα της 7ης Οκτωβρίου μπορεί να οδηγήσει στη λύση του άλυτου προβλήματος;

Ο Νετανιάχου είπε πως θα δώσει οδό διαφυγής σε όσους καταθέσουν τα όπλα. Ομως, ποιος είναι διατεθειμένος να καταθέσει τα όπλα όταν ανήκει σε μια κοινότητα που ζει με τη Μεγάλη Ιδέα της καταστροφής του Ισραήλ;

Ειδικά όταν του συμπαρίσταται ένα μεγάλο μέρος της παγκόσμιας κοινότητας;

Οταν ξέρει ότι η τύχη του μπορεί να επηρεάσει ακόμη και τις αμερικανικές εκλογές;

Οσο η Δύση, με τη θυματολατρία της…

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Τα αποκαλυπτήρια (στριπ-τιζ) του ΟΗΕ

 

Toυ Σάκη Μουμτζή

H 21η Αυγούστου ήταν η ημέρα αφιερωμένη από τον ΟΗΕ στα θύματα της τρομοκρατίας

 Είδα στο twitter (Χ) τον αντιπρόσωπο του Ισραήλ στον Οργανισμό, τον Γκιλάντ Ερντάν, έκπληκτο να περιδιαβαίνει τη μεγάλη αίθουσα στην οποία εκτίθενται φωτογραφίες από τις χώρες που υπέστησαν πλήγματα από τους τρομοκράτες, να αναζητά την πατρίδα του και να μην τη βρίσκει.

Ο ΟΗΕ δεν θεωρεί πως τα όσα τρομακτικά συνέβησαν την 7η Οκτωβρίου, με τους 1.200 νεκρούς και τους 250 απαχθέντες Ισραηλινούς πολίτες, αποτελούν μια τρομοκρατική ενέργεια. Προφανώς, ο αναγνώστης αδυνατεί να το πιστέψει και όμως είναι αλήθεια.

Αλλά αν δούμε το πώς κινήθηκαν οι διάφορες οργανώσεις του ΟΗΕ στη Δυτική Όχθη και κυρίως στη Γάζα τα τελευταία 15 χρόνια –για να μην πάω πιο πίσω– θα διαπιστώσουμε πως έκπληξη θα ήταν αν ο ΟΗΕ συμπεριλάμβανε και την 7η Οκτωβρίου στην ημέρα την αφιερωμένη στα θύματα της τρομοκρατίας. Διότι, χωρίς τις συνέργειες συγκεκριμένων οργανώσεων του ΟΗΕ δεν θα μπορούσε να στηθεί το κράτος της Χαμάς στη Γάζα. Άλλωστε, είναι πλέον αποδεδειγμένο πως υπάλληλοι της UNRWA ενεπλάκησαν άμεσα στις τρομοκρατικές ενέργειες της 7ης Οκτωβρίου. Το παραδέχθηκε και ο ίδιος οργανισμός, περιορίζοντας στο ελάχιστο των αριθμό των δραστών.

Ο ισραηλινός στρατός πολεμά κοντά στους δέκα μήνες στη Γάζα και ακόμα ανακαλύπτει σήραγγες τις οποίες και ανατινάζει. Όπως αποκαλύπτει το βρετανικό περιοδικό Spectator, σχεδόν όλες οι σήραγγες καταλήγουν σε παγιδευμένα διαμερίσματα ή στα υπόγεια σχολείων και νοσοκομείων. Αρχικά, οι IDF υπολόγιζαν το μήκος αυτών των σηράγγων συνολικά στα 500 χιλιόμετρα, κάτι που ακουγόταν ως υπερβολικό. Οι εξελίξεις δείχνουν πως ο αριθμός των 500 χιλιομέτρων είναι ξεπερασμένος.

Και το ερώτημα που ανακύπτει είναι: δεν έβλεπαν οι υπηρεσίες του ΟΗΕ που δραστηριοποιούνται στη Γάζα τι συμβαίνει κάτω από τη γη; Δεν έβλεπαν πως χιλιάδες τόνοι τσιμέντου και άλλων υλικών έμπαιναν στην περιοχή και αίφνης εξαφανίζονταν;

Και το κυριότερο, δεν τους ενδιέφερε ότι τα εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια της διεθνούς κοινότητας αντί να βελτιώνουν τη ζωή των κατοίκων της Γάζας πήγαιναν σε στρατιωτικές υποδομές, σε όπλα και στη συντήρηση ενός στρατού 30.000 περίπου τρομοκρατών;

Φυσικά και τα έβλεπαν, αλλά…

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Ο λάθος ένοχος και το ξεφτιλισμένο Διεθνές Δικαστήριο (Η Hamas ήρθε στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου για να σκοτώσει όσους μπορούσε. Σήμερα, η Χάγη την ενθάρρυνε!)


Του  David Horovitz / Times of Israel

Η άμεση ισραηλινή απάντηση στην απόφαση του Παγκόσμιου Δικαστηρίου της Παρασκευής σχετικά με την κατηγορία της Νότιας Αφρικής ότι το Ισραήλ προκάλεσε γενοκτονία εναντίον των Παλαιστινίων της Γάζας ήταν ανακούφιση.

Και οι τρεις κύριοι τηλεοπτικοί σταθμοί μετέδωσαν με πηχαίους τίτλους ότι το Διεθνές Δικαστήριο “δεν διέταξε να σταματήσουν οι μάχες”.

Ο πρώην αναπληρωτής πρόεδρος του Ισραηλινού Ανώτατου Δικαστηρίου, Hanan Melcer, επιβεβαίωσε: “Η απόφαση ήταν λιγότερο απαίσια από ό, τι θα μπορούσε να ήταν”.

Ήταν, ωστόσο, φοβερή παρόλα αυτά. Πρακτικά, και ηθικά.

Πρακτικά μιλώντας, το σημαντικότερο διεθνές δικαστήριο στον κόσμο διαπίστωσε ότι η αξίωση της Νότιας Αφρικής ήταν εύλογη (αν και τόνισε ότι η διαδικασία καθορισμού του κατά πόσο ο ισχυρισμός ήταν αληθινός δεν είχε αρχίσει ακόμα). Και με τη συντριπτική του 15-2 σειριακή σειρά δεσμευτικών απαιτήσεων, η ομάδα στη Χάγη απαίτησε από το Ισραήλ να κάνει αμέσως αποδεκτό ότι δεν θα σκοτώσει ή τραυματίσει τους κατοίκους της Γάζας, αποτρέποντας τις συνθήκες που θα οδηγούσαν σε τέτοια βλάβη και τις συνθήκες που προορίζονται για την πρόληψη των γεννήσεων μεταξύ των κατοίκων της Γάζας.

Κάνοντας σαφές ότι δεν τελείωσε με το Ισραήλ και το προσωρινό στάδιο της αξίωσης της γενοκτονίας εναντίον του, το Δικαστήριο απαιτεί επίσης από το Ισραήλ να αναφέρει μέσα σε ένα μήνα την πρόοδό του στην εφαρμογή των απαιτήσεων των δικαστών.

Όχι εντολή για κατάπαυση του πυρός, λοιπόν, αλλά σχεδόν όλα τα υπόλοιπα. Και μια στάση που λερώνει το Ισραήλ με την κατηγορία της εύλογης εμπλοκής σε γενοκτονία.

Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, για παράδειγμα, το δικαστήριο σίγουρα δεν απέρριψε την κατηγορία για τη γενοκτονία της Νότιας Αφρικής ως «ανάξια» αλλά με όλα αυτά βγάζει σχεδόν εκτός κάδρου τη Hamas – τον υποκινητή της σύγκρουσης και την κύρια αιτία της βαθύτερης καταστροφής της Γάζας.

Hθικά, οι αποφάσεις που διαβάστηκαν από την προεδρεύουσα, την δικαστή των ΗΠΑ Joan Donoghue, καλύφθηκαν από σχόλια που έδειχαν μια πιο ξεκάθαρη θεώρηση: ξεκίνησε αναφέροντας την επίθεση της Hamas στις 7 Οκτωβρίου, με τις δολοφονίες 1.200 ανθρώπων στο νότιο Ισραήλ και την απαγωγή άνω των 240 ετών και τελείωσε καλώντας την “άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση” των υπόλοιπων ομήρων που κρατούνται στη Γάζα. Αλλά μεταξύ αυτών των bookends, το δικαστήριο, στις αποφάσεις του, αποδέχτηκε την ψευδαίσθηση των νομικών της Νότιας Αφρικής για τη φύση του πολέμου στη Γάζα – μια επικράτεια που ελέγχεται από μια τρομοκρατική οργάνωση που, έχοντας σφαγιάσει τους Ισραηλινούς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου ορκίστηκε να συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο μέχρι να καταστραφεί το Ισραήλ.

Τα προσωρινά μέτρα του δικαστηρίου ήταν εσφαλμένα. Είναι ευθύνη της Hamas, όχι του Ισραήλ, ότι οι αθώοι μη πολεμιστές της Γάζας πρέπει να προστατεύονται με διεθνή μέτρα. Αν δεν ήταν η Hamas, δεν θα κινδύνευαν. Δεν θα γινόταν πόλεμος.

Το Ισραήλ, φυσικά, δεν θα θρηνούσε τους νεκρούς του και θα ζητούσε απεγνωσμένα την επιστροφή των ομήρων του. Και δεκάδες χιλιάδες Ισραηλινοί δεν θα ήταν εσωτερικοί πρόσφυγες, εκτοπισμένοι από τις κοινότητές τους από τους βάρβαρους της Hamas- ένα άλλο μέρος της πραγματικότητας που οι δικαστές παρέβλεψαν.

Θα έπρεπε να είναι προφανές, αλλά προφανώς δεν είναι, ότι αν το Ισραήλ είχε πρόθεση να διαπράξει γενοκτονία κατά των Παλαιστινίων στη Γάζα,  θα μπορούσε να τ να βομβαρδίζει τη Γάζα ασταμάτητα. Διαθέτει μία από τις πιο ισχυρές αεροπορικές δυνάμεις στον κόσμο και την απόλυτη αεροπορική υπεροχή στη Λωρίδα της Γάζας.

Μόνο που το Ισραήλ δεν έκανε κάτι τέτοιο. Η ηγεσία του δεν θα είχε διατάξει μια τέτοια επίθεση και οι πιλότοι του θα είχαν αρνηθεί να την πραγματοποιήσουν αν τους είχε δωθεί αυτή η διαταγή.

Η χρονική στιγμή της απόφασης της Xάγης  (
παραμονή της Παγκόσμιας Ημέρας Μνήμης του Ολοκαυτώματος για το γεγονός της 7ης Οκτωβρίου στο οποίο σκοτώθηκαν περισσότεροι Εβραίοι από οποιαδήποτε άλλη μέρα μετά το Ολοκαύτωμα )υπογράμμισε μια νέα πραγματικότητα μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο- το πόσο  χαμηλά έπεσαν οι δήθεν προστάτες της ανθρωπότητας και η ικανότητά τους να διακρίνουν το σωστό από το λάθος, τους επιτιθέμενους και τους υπερασπιστές.

Ήρθε επίσης, λίγες μέρες αφότου ο Khaled Mashaal, πρώην ηγέτης της Hamas, δήλωσε ότι η επιτυχία της επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ αναζωπύρωσε την ελπίδα της Ηamas για απελευθέρωση της Παλαιστίνης
«από τον Ιορδάνη ποταμό μέχρι τη Μεσόγειο Θάλασσα»το έδαφος, δηλαδή καλύπτοντας τη Δυτική Όχθη, τη Γάζα και ολόκληρο το κράτος του Ισραήλ.

Η απόφαση δίνει τουλάχιστον την αρχική πίστη σε έναν ισχυρισμό που επιδιώκει να αρνηθεί στο Ισραήλ το δικαίωμα να προστατεύεται από έναν εχθρό που επιδιώκει ανοιχτά τη γενοκτονία των Εβραίων. Ένας εχθρός που διεξήγαγε μια πρωτοφανή σφαγή στις 7 Οκτωβρίου, εκτελώντας και βιάζοντας Εβραίους, Άραβες και υπηκόους από δεκάδες άλλες χώρες. Ένας εχθρός που χρησιμοποίησε κάθε μέσο για να χτίσει τον τρομοκρατικό του στρατό σε βάρος όλων των ανθρώπινων συμφερόντων για τους κατοίκους της Γάζας.  

Τα μέτρα που διέταξε το δικαστήριο επιδιώκουν να περιορίσουν την ικανότητα του Ισραήλ να αμυνθεί, ενώ διευκολύνουν τη μάχη της γενοκτονικής Ηamas να επιβιώσει και να σφαγιάσει ξανά τους Ισραηλινούς.

Κάθε άλλο από το να προσπαθεί να εξαφανίσει τον πληθυσμό της Γάζας που η Ηamas χρησιμοποιεί κυνικά ως ανθρώπινες ασπίδες της -και που πολλοί κάτοικοι της Γάζας υποστηρίζουν βαθιά- η διεξαγωγή του πολέμου του Ισραήλ εναντίον της Hamas έχει σχεδιαστεί για να προστατεύει τους μη μάχιμουςιδίως παρακαλώντας τους να φύγουν από εμπόλεμες ζώνες, και με την επίβλεψη ανθρωπιστικών διαδρόμων για την εκκένωση τους, ακόμη και με προφανές ρίσκο να δραπετεύσουν ένοπλοι της Hamas, που πολεμούν με πολιτικά ρούχα.

Οι συνέπειες ενός πολέμου που δεν ήθελε το Ισραήλ, που ξεκίνησε από την τρομοκρατική κυβέρνηση της Γάζας η οποία βάζει κυνικά τους κατοίκους σε κίνδυνο.

Η συντριπτική πλειοψηφία στο δικαστήριο τάχθηκε υπέρ ενός τρομοκρατικού στρατού που εκπαιδεύτηκε να σκοτώνει μαζικά Εβραίους μέσα σε ένα έδαφος που προηγουμένως έλεγχε το Ισραήλ αλλά επέλεξε να εγκαταλείψει μονομερώς με την ελπίδα ότι θα ανταμειφθεί με ηρεμία.

Δεκαοκτώ χρόνια αφότου απέσυρε χιλιάδες Εβραίους πολίτες από τους οικισμούς της Γάζας και απέσυρε τις στρατιωτικές του δυνάμεις στις διεθνείς γραμμές, το Ισραήλ πήρε αντ’ αυτού την 7η Οκτωβρίου και ένα εξαπατημένο ή ανήθικο Διεθνές Δικαστήριο που την Παρασκευή υποστήριξε ουσιαστικά τον τερατώδες επιτιθέμενο.

Η απόφαση της Παρασκευής επιδιώκει να αποδυναμώσει  το Ισραήλ, που έχει στοχοποιηθεί, και θα στοχοποιηθεί ξανά εάν το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης προστατεύει μια βάρβαρη, θανατηφόρα ισλαμική κυβέρνηση, αδιάφορη για την ευημερία των πληθυσμών που κυβερνά, με γενοκτονικές φιλοδοξίες κατά του κράτους της διπλανής πόρτας.

«Ήρθαν για τους Εβραίους, και εγώ δεν μίλησα…», έγραψε ο Martin Niemöller το 1946, για τους Ναζί και τη σιωπή των διανοουμένων και άλλων που δεν κατάφεραν να τους αντιμετωπίσουν. Στις 7 Οκτωβρίου, η Ηamas ήρθε για τους Εβραίους, τους Άραβες και όλους τους άλλους που αναζητούν ζωή στο μοναδικό κράτος με εβραϊκή πλειοψηφία στον κόσμο. Και το Παγκόσμιο Δικαστήριο...

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η αποχή ως το αυτονόητο απέναντι στο ακατανόητο.

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ


Για ακατανόητους λόγους το εθνικό ακροατήριο έπαθε συμπούρμπουλο επειδή η Ελλάδα (μαζί με άλλες χώρες…) απείχε από ένα μη δεσμευτικό ψήφισμα του ΟΗΕ για τη Γάζα.

Και δεν εννοώ μόνο την αντιπολίτευση «με τα καβγαδάκια της και με τα ωραία  της» που σεληνιάστηκε.

Αλλά και την κυβέρνηση που έβγαλε μια ακατανόητη κι απολογητική ανακοίνωση να εξηγήσει ότι απείχαμε μεν αλλά «δημιουργικά».

Εγινε δηλαδή παρεξήγηση κι απλώς εξήγηση δεν δόθηκε. Λες κι είμαστε «Αδελφοί Μουσουλμάνοι» κι έχουμε υποχρεώσεις στην ούμα.

Κατ’ αρχήν, το ψήφισμα που κατέθεσε η Ιορδανία δεν ήταν δεσμευτικό και αφορούσε τη λεγόμενη «ανθρωπιστική εκεχειρία».

Περιέργως δεν διευκρίνιζε ούτε τους όρους, ούτε το χρονικό διάστημα, ούτε τα μέρη, ούτε τις συνθήκες της εκεχειρίας που ήταν το ζητούμενο.

Και παρεμπιπτόντως δεν έλεγε λέξη για τις θηριωδίες της Χαμάς. Σε σημείο που αν διαβάσεις το κείμενο υποθέτεις ότι το Ισραήλ απασφάλισε και ξαφνικά πολεμάει με «κάποιους» για «κάποιους λόγους» που «κάποιοι ξέρουν» και «κάποτε» θα μας πουν.

Τις θηριωδίες της Χαμάς ανέφερε αντιθέτως ρητά το αντίστοιχο καναδικό ψήφισμα που στηρίχτηκε και από την Ελλάδα αλλά δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία.

Η αποχή λοιπόν ήταν το αυτονόητο απέναντι στο ακατανόητο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μίλησε για «ντροπή του ελληνικού λαού και την ιστορία του» – αν και δεν θυμάμαι ποτέ στην ιστορία του ο λαός αυτής της χώρας να εξολοθρεύει Εβραίους.

Από όσα γνωρίζω, δεν είμαστε κάτοικοι Νυρεμβέργης, ούτε Μπάμπι Γιαρ.

Το ΚΚΕ είπε χειρότερα αλλά ευτυχώς δεν μετράει. Υποψιάζομαι πως αν μετρούσε δεν θα είχε πρόβλημα να εξαφανιστεί όλο το Ισραήλ από τον χάρτη.

Μόνο που αν η αντιπολίτευση λέει αρλούμπες, αυτό δεν δικαιολογεί την κυβέρνηση να τις κατανοεί.

Κάποιος λοιπόν να τους εξηγήσει ότι η χώρα μας δεν είναι «με τον άνθρωπο» όπως η  Νατάσσα Μποφίλιου, ούτε δραστηριοποιείται ως Μη Κυβερνητική Οργάνωση ακτιβιστών του ελέους.

Είναι μια χώρα που έχει πολιτική, συμφέροντα, αρχές, συμμαχίες, φίλους και αντιπάλους.

Δεν είναι με τους Παλαιστίνιους γενικά, ούτε με τη Χαμάς ειδικότερα και φυσικά δεν μετέχει σε ισλαμικές πανστρατιές κατά της Δύσης στο πλευρό του Ερντογάν ή κάποιου ιρανού Αγιατολάχ.

Εχει μια ισορροπημένη πολιτική προς όλους, όπως το επιβάλλει η κατά την αντίληψή της φιλειρηνική και σώφρων διπλωματία μιας δυτικής ευρωπαϊκής δημοκρατίας.

Δεν είμαστε όμως με όλους. Και πάντως δεν είμαστε με τους ισλαμιστές τρομοκράτες.

Πονάμε τους συνανθρώπους μας, βοηθούμε ανθρωπιστικά όπου μπορούμε. Αλλά...

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Βάλαν τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα

 


Toυ ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

Ακόμα δεν στέγνωσε το αίμα της 16χρονης Armita Geravand, που την σκότωσαν κυριολεκτικά στο ξύλο οι ισλαμοναζί της ιρανικής αστυνομίας ηθών, και το Ιράν, ο βασικός υποστηρικτής των κτηνωδιών της Χαμάς, αναλαμβάνει την προεδρία του Συμβουλίου του ΟΗΕ για τα... Ανθρώπινα Δικαιώματα!  

Από την Πέμπτη, 2/11, στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, ο εκπρόσωπος του Αγιατολάχ Χαμενεΐ  κρατά το σφυρί, με τον επικεφαλής του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα Volcker Turk στο πλάι του και με την επιδοκιμασία του εικονιζόμενου Γ.Γ. του ΟΗΕ, Γκουτιέρες Ξεκουτιέρες.
 

Από κοντά και η γηραλέα ήπειρός μας. Ο επικεφαλής Εξωτερικών Υποθέσεων της Ε.Ε. Josep Borrell επιδοκίμασε την ανάληψη της προεδρίας από το Ιράν ως ζήτημα περιφερειακής εναλλαγής, «σε συνέπεια με τις καθιερωμένες διαδικασίες του ΟΗΕ».
 

Οι καθιερωμένες διαδικασίες, δηλαδή οι παρασκηνιακές συμφωνίες διπλωματικών ισορροπιών με μοναδικό στόχο την μακροημέρευση της προνομιούχας χρυσοπληρωμένης κάστας των γραφειοκρατών του ΟΗΕ, νομιμοποιούν δολοφονικά καθεστώτα, εξευτελίζουν τις ιδρυτικές αρχές του οργανισμού, και, όχι μόνο παραβλέπουν την κατάφωρη παραβίαση κάθε έννοιας ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το αιμοσταγές θεοκρατικό καθεστώς των μουλάδων, αλλά το ορίζουν και θεματοφύλακα της τήρησής τους!
 

Πάντα υπήρχε υποκρισία στη διεθνή πολιτική. Όμως κάποια προσχήματα τα κρατούσαν οι κρατούντες. Τώρα, ούτε κι αυτό. 

Άντε, να παίρνει σειρά κι ο Κιμ.  

Ο αρχηγός της Χαμάς μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα. Θα προεδρεύσει κάποια στιγμή κι αυτός.  

Ζούμε σε έναν κόσμο...

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Εξισλαμισμός της Δύσης μέσω... ΟΗΕ !

Του ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

Το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ ενέκρινε ψήφισμα που υπέβαλαν ισλαμικά κράτη (που συμμετέχουν στον Οργανισμό Ισλαμικής Συνεργασίας), με το οποίο καταδίκασε κάθε εκδήλωση θρησκευτικού μίσους, συμπεριλαμβανομένων των πρόσφατων δημοσίων πράξεων βεβήλωσης του "Ιερού Κορανίου".
 

Με ψήφους 28 υπέρ, 12 κατά και 7 αποχές, το Συμβούλιο ενέκρινε το ψήφισμα με τίτλο «Καταπολέμηση του θρησκευτικού μίσους που συνιστά υποκίνηση διακρίσεων, εχθρότητας ή βίας». Το ψήφισμα υπογράμμισε την ανάγκη να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι κατά τρόπο που να συνάδει με τις υποχρεώσεις των κρατών που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κάλεσε επίσης τα κράτη να υιοθετήσουν εθνικούς νόμους, πολιτικές και πλαίσια επιβολής του νόμου που αντιμετωπίζουν, αποτρέπουν και διώκουν πράξεις θρησκευτικού μίσους που συνιστούν υποκίνηση διακρίσεων, εχθρότητας ή βίας και να λάβουν άμεσα μέτρα για να διασφαλίσουν τη λογοδοσία.
 

Το Συμβούλιο ζήτησε από τον Ύπατο Αρμοστή να παρουσιάσει στην 54η συνεδρίαση του ενημέρωση σχετικά με τις τις βαθύτερες αιτίες και τις επιπτώσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα του θρησκευτικού μίσους που συνιστά η υποκίνηση διακρίσεων, εχθρότητας ή βίας. Αποφάσισε επίσης να οργανώσει μια διαδραστική συζήτηση εμπειρογνωμόνων στην 55η συνεδρίασή του με το ίδιο θέμα.
 

Υ.Γ. 1 Όπως καταλαβαίνετε, δεν υπάρχει πλέον ή έννοια της αντίθεσης ή της αντίδρασης στον εξισλαμισμό. Δεν θα μπορείς ούτε καν να σχολιάζεις το μίσος κατά των απίστων, από το οποίο είναι ποτισμένο το "ιερό βιβλίο" των εισβολέων. Κάθε έκφραση ή πράξη που δεν θα αποδέχεται τον εξισλαμισμό, θα βαφτίζεται πράξη μίσους και θα τιμωρείται ποινικώς. Ήδη τιμωρείται από την αστυνομία πολιτικής ορθότητας του διαδικτύου.
 

Υ.Γ. 2 Υπέρ του ψηφίσματος ψήφισε η Κίνα, πρωταθλήτρια στην καταπίεση κάθε θρησκευτικής εκδήλωσης στο εσωτερικό της. Θέλει όμως να έχει καλές σχέσεις με τον αραβικό κόσμο και με την Αφρική την οποία οργανώνει σιγά - σιγά ως προτεκτοράτο της.
 

Υ.Γ. 3 Αντιλαμβάνεστε επίσης πόσο επικίνδυνο πράγμα είναι όταν ...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Η Ευρώπη, ο πόλεμος και ο ΟΗΕ

 

Του ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

Πολλά λέγονται και γράφονται για την σπομόνωση της Ρωσίας σαν συνέπεια της απροσδόκητης εισβολής της στην Ουκρανία.  Και φέρνουν σαν παράδειγμα την αντίδραση των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και πολλών, αν κι όχι όλων, απο τους συμμάχους τους εναντίον της.  

Πολλοί παρατηρητές αρχίζουν να διαπιστώνουν πως αντι να κοπεί η επικοινωνια της Ρωσίας απο τον υπόλοιπο κόσμο αρχιζει να κινδυνεύει η Ευρωπη απο μια παρόμοια απομόνωση. Παρατηρώντας προσεκτικα τους ψήφους στα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών κατα της Ρωσιας βλέπουμε πως οι 40 χώρες που απείχαν η δεν έλαβαν μέρος στην ψηφοφορία εκπροσωπούν αριθμητικά τo 40% του παγκόσμιου πληθυσμού και  περίπου το 25% της οικονομίας του. Μαλιστα η υποστήριξη προς την Ρωσία αυξήθηκε μεταξυ της ψηφοφορίας της 2ας Μαρτίου και της ψήφου της 25ης Μαρτίου

Οσον αφορά τις κυρώσεις κατα του Κρεμλίνου οι χώρες που αρνήθηκαν να τις υιοθετήσουν αποτελούν την μεγαλη πλειοψηφία και πως μονο οι Δυτικές χώρες τις υιοθέτησαν. Και όχι όλες. Λχ η Ουγγαρία, η Σερβία  το Ισραήλ δεν προχώρησαν στην υιοθέτηση πολλών μετρων, ενω η Τουρκία κράτησε έκδηλα φιλορωσική στάση – με το ΝΑΤΟ και την Ουάσιγκτον μάλιστα να δείχνουν ικανοποιημένοι!

Μια άλλη αμφιλεγόμενη πολιτικο-διπλωματική κίνηση υπήρξε η αποβολή της Μόσχας απο το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. Οι ιδιες χώρες που απέβαλαν την Ρωσία εξέλεξαν στην Προεδρία του φορέα αυτου την… Λιβύη (!) δείχνοντας την ελάχιστη αξιοπιστία μιάς τέτοιας κίνησης. Κι αν κοιτάξει κανείς μέσα στον κατάλογο των κρατών που συμμετείχαν στην απόφαση της αποβολής (λχ Μυανμάρ, Λιβύη, Τσάντ, Παπούα-Νεα Γουινέα, Παραγουάη) δεν είναι όλοι ανάμεσα στους πρωταθλητές υποστήριξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων!   

Επίσης για τις χώρες του Τρίτου Κόσμου σημαντικό ρόλο για την επιφύλαξή τους απέναντι στις δυτικές πρωτοβουλίες καταδίκης της Ρωσίας επαιξαν δυο κυρίως παραγοντες.

Η υποκρισία της Δύσης, που συχνά ακολουθεί πολιτικές δύο μέτρων και δύο σταθμών απέναντι σε χώρες που ακολουθούν παρόμοιες πολιτικές (λχ. Τουρκία απέναντι στη Ρωσία, Σαουδικη Αραβία απέναντι στην Υεμένη, Πακιστάν απέναντι στο Αφγανιστάν, Μυανμάρ απέναντι σε μουσουλμάνους κα) είναι ο ένας. 

Ο άλλος είναι οι αυξανόμενες τιμές των τροφίμων που προκαλούν πείνα και θανάτους σε χώρες της περιφέρειας. Χωρίς αυτό να είναι απαραιτητα ευθύνη της Δύσης, εν τούτοις εμφανίζεται σαν ο ευκολότερος αποδιοπομπαίος τράγος.

Ενδιαφερον ιδιαίτερο έχει η συμπεριφορά των κρατών που αποκαλούνται συνολικά BRICS (Brazil, Russia, India, China, South Africa) στον τομέα που συζητάμε. Αυτές φροντίζουν με κάθε τρόπο...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ: Το βέτο του δολοφόνου

 

Γράφει ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (ΠΑΝΔΩΡΑ)
 

Πολύ περισσότερο αστεία και από τη γελοιογραφία του «Charlie Hebdo» για τον Ερντογάν (τον δείχνει να σηκώνει το φόρεμα μιας μουσουλμάνας και να αναφωνεί: «Ω! Ο προφήτης!») ήταν η αντίδραση του τούρκου προέδρου. «Η λύπη και η οργή μου», είπε, «δεν είναι για την αισχρή επίθεση προς το πρόσωπό μου, αλλά γιατί το ίδιο μέσο είναι η πηγή της ασέβειας προς τον προφήτη μας, που τοποθετούμε πάνω από τη ζωή μας. Είναι δείγμα ότι πλέον η Ευρώπη επιστρέφει στην εποχή της βαρβαρότητας».

Βαρβαρότητα, λοιπόν, σύμφωνα με τον Ερντογάν, είναι η άσκηση του θεμελιώδους – για εμάς στη Δύση τουλάχιστον – δικαιώματος της ελευθερίας του λόγου. Τον αποκεφαλισμό, όμως, εκείνων που προσβάλλουν το θρήσκευμά του προφανώς δεν τον θεωρεί βαρβαρότητα, αφού δεν καταδικάζει την πράξη με τους ίδιους όρους. Περιττό να του θυμίσει κάποιος τον Διαφωτισμό: ούτε έχει ακούσει, ούτε τον απασχολεί.

Ο Ερντογάν ανήκει σε έναν διαφορετικό κόσμο. Δεν μπορεί να καταλάβει ότι στον πολιτισμό της Δύσης κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μην προσβάλλεται (η φράση αποδίδεται στον Τζον Κλιζ των Μόντι Πάιθον). Δεν μπορεί να υπάρχει τέτοιο δικαίωμα, διότι αν υπήρχε θα ήταν αδύνατη η συζήτηση και η διακίνηση των ιδεών και μάλιστα σε εκείνα ακριβώς τα ευαίσθητα θέματα, όπου η συνεννόηση είναι απαραίτητη. Η αντιπαράθεση απόψεων είναι απαραίτητη και η προσβολή είναι αναπόφευκτο στοιχείο της διαδικασίας. 

 

Αν ο καθένας μας ανάγει σε ταμπού ό,τι αισθάνεται ως προσβλητικό για τις πεποιθήσεις του, τι συζήτηση να κάνεις μαζί του;

Η προσβολή, όσο και αν προξενεί πόνο ή θυμό σε εκείνον που τη δέχεται, είναι το τίμημα της ελευθερίας του λόγου στον πολιτισμό μας. Στην κορύφωση της εκστρατείας για το Μπρέξιτ, οι «Times» δημοσίευσαν γελοιογραφία του Πίτερ Μπρουκς, στην οποία ο τότε πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον παρουσιαζόταν ως στρουθοκάμηλος που δεν χώνει το κεφάλι της στην άμμο, αλλά στον πισινό της. Ουδείς διαμαρτυρήθηκε, κιχ δεν ακούστηκε, έστω και αν αρκετοί θα βρήκαν το σκίτσο τολμηρό, χυδαίο ή προσβλητικό. Ούτε ξεσηκώθηκε ο κόσμος επειδή πρόσφατα ο γελοιογράφος της «Guardian» Στιβ Μπελ σχεδίασε την (πράγματι αντιπαθέστατη, δύστροπη και ανίκανη) υπουργό Εσωτερικών Πρίτι Πατέλ σαν ταύρο, αγελάδα ή μοσχάρι – κάτι από όλα αυτά, τέλος πάντων, διότι οι ερμηνείες  ποικίλλουν…

Βεβαίως, δεν λείπουν οι πεφωτισμένοι «ναιμεναλλάδες», που βρίσκουν την εύκολη λύση στο πρόβλημα με το «ναι μεν, αλλά», όπως ο ύπατος εκπρόσωπος της Συμμαχίας των Πολιτισμών των Ηνωμένων Εθνών (ομολογουμένως, δεν είχα ιδέα ότι υπάρχει τέτοιο πράγμα…), ονόματι Μιγκέλ Ανχελ Μορατίνος. Ο εν λόγω αξιωματούχος κάλεσε «σε αμοιβαίο σεβασμό όλων των θρησκειών και των πεποιθήσεων», διότι, όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή του, παρακολουθεί «με βαθιά ανησυχία τις αυξανόμενες εντάσεις και τα κρούσματα μισαλλοδοξίας που προκάλεσε η δημοσίευση σατιρικών σκίτσων του προφήτη Μωάμεθ, τα οποία οι μουσουλμάνοι θεωρούν βλάσφημα και βαθιά προσβλητικά».

Θέση χαζοχαρούμενη, κατανοητή όμως από την πλευρά του ΟΗΕ, για τον οποίο προέχει η αποφυγή της σύγκρουσης.  

 

Είναι σαφές, έστω και αν δεν διατυπώνεται ρητά, ότι η μομφή του εκπροσώπου της Συμμαχίας των Πολιτισμών στρέφεται κατά του προέδρου Μακρόν για την άκαμπτη στάση του στο θέμα των σκίτσων του προφήτη. Θα προτιμούσε, με άλλα λόγια, να υποχωρήσει η ελευθερία του λόγου, προκειμένου να μη θίγονται όχι οι μουσουλμάνοι γενικώς, αλλά οι εξτρεμιστές μουσουλμάνοι.

Μετά την τρομοκρατική επίθεση στο «Charlie Hebdo», το 2015, ο καθηγητής Ευρωπαϊκών Σπουδών στην Οξφόρδη Τίμοθι Γκάρτον Ας έκανε τη διαπίστωση ότι «από το βέτο του θορυβοποιού περάσαμε πια στο βέτο του δολοφόνου». 

 

Μέχρι την εμφάνιση, δηλαδή, του ριζοσπαστικού ισλαμισμού που σφάζει και αποκεφαλίζει, η απειλή εναντίον της ελευθερίας του λόγου προερχόταν...

 

ΚΟΣΜΟΣ: Νόμπελ Ειρήνης 2020: Γροθιά Ανθρωπιάς στην…Απληστία;

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

     Η ανακοίνωση, την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2020, της απονομής του Βραβείου ΝΟΜΠΕΛ Ειρήνης για το 2020 στο «Παγκόσμιο Πρόγραμμα Τροφίμων» του ΟΗΕ, (United Nations World Food Program) επειδή το βιώνουμε θα το πω εμφαντικά, «πέρασε σχεδόν απαρατήρητη…»

     Αυτή είναι η Είδηση που αναδεικνύει περίτρανα την Ανθρωπιά…

     Είχε προηγηθεί η ανακοίνωση της Ελβετικής UBS, που φιλοξενήθηκε στην Guardian και το CNN την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2020, ότι στη διάρκεια της πανδημίας και ενώ αμέτρητα εκατομμύρια συνανθρώπων μας σε όλο τον Πλανήτη έχαναν τις δουλειές τους, ή πάλευαν να τα βγάλουν πέρα με τα διάφορα Κυβερνητικά σχήματα αρωγής ή βρισκόντουσαν αντιμέτωποι με την πείνα, οι 2,189 δισεκατομμυριούχοι της Γης αύξησαν τον αμύθητο πλούτο τους κατά 27,5% αγγίζοντας το αστρονομικό ποσό των 10,2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. 

(https://edition.cnn.com/2020/10/07/business/billionaires-ubs-report/index.html)

(https://www.theguardian.com/business/2020/oct/07/covid-19-crisis-boosts-the-fortunes-of-worlds-billionaires)

     Αυτή είναι η είδηση που ξεγυμνώνει Διεθνώς την Απληστία…

     Και όμως, στα τοπικά, Εθνικά και Διεθνή Μ.Μ.Ε. (Μέσα Μαζικού Εκμαυλισμού) η απονομή του 2020 θα έπρεπε να είναι συνεχώς πρωτοσέλιδη είδηση σε εφημερίδες και να επαναλαμβάνεται ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ στα ράδιο-τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων από άκρο σε άκρο της Υφηλίου.

     Υπερβάλω;

     Ειλικρινά δεν το νομίζω και εξηγώ:

     To “Παγκόσμιο Πρόγραμμα Τροφίμων» του ΟΗΕ φροντίζει να φτάσει στο στόμα κάθε αγοριού και κοριτσιού, κάθε άνδρα και γυναίκας λίγο φαγητό ώστε να μην πεθάνουν από απόλυτη ΠΕΙΝΑ...

     Το 2019 το «Π.Π.Τ» παρείχε τροφή σε περισσότερα από 100 εκατομμύρια παιδιά και ενήλικες που βρισκόντουσαν αντιμέτωποι με την απόλυτη έλλειψη τροφής σε 88 χώρες…

     Τα καταφέρνει; Δυστυχώς ΟΧΙ όσο χρειάζεται και όσο θα ήθελε καθώς οι ανάγκες είναι δραματικά μεγαλύτερες από τις οικονομικές δυνατότητες, από τον προϋπολογισμό του Π.Ο.Τ. (WFO - World Food Organization). 

     Στο σχετικό Δελτίο Τύπου ανακοίνωσης της απονομής το Νόμπελ Ειρήνης 202 στο «Π.Π.Τ.» η Επιτροπή επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι:   

     «Η πανδημία covid-19 συνέβαλε σε μια έντονη αύξηση του αριθμού των θυμάτων πείνας στον κόσμο….  Ο κόσμος κινδυνεύει να αντιμετωπίσει μια κρίση πείνας αδιανόητων διαστάσεων εάν το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα και άλλοι οργανισμοί επισιτιστικής βοήθειας δεν λάβουν την οικονομική υποστήριξη που έχουν ζητήσει…»  (https://www.nobelprize.org/prizes/peace/2020/press-release/)

    Να θυμηθούμε ότι τα Βραβεία Νόμπελ ήταν η ιδέα και δημιούργημα το 1895 του μεγάλου Σουηδού Χημικού, Μηχανικού και Βιομηχάνου Alfred Nobel. Τα βραβεία Νόμπελ ήταν και παραμένουν 5, αφορούν εξαιρετικές σε παγκόσμιο επίπεδο επιδόσεις στην Χημεία, την Λογοτεχνία, την Ειρήνη, την Φυσική και την Φυσιολογία-Ιατρική.

     Τα πρώτα βραβεία Νόμπελ απονεμήθηκαν το 1901 και έκτοτε, σε συνεχή σειρά 119 χρόνων, έχουν απονεμηθεί συνολικά σε 950 άτομα και οργανισμούς.

     Η Κεντρική Τράπεζα της Σουηδίας εισήγαγε την απονομή Βραβείου στις Οικονομικές Επιστήμες εις μνήμη του Αλφρεντ Νόμπελ το 1968 και η πρώτη απονομή έγινε το 1969. Εδώ χρειάζεται να διευκρινισθεί ότι το συγκεκριμένο Βραβείο, καθώς δεν ήταν μέσα στα 5 που καθόρισε ο δημιουργός των Νόμπελ, δεν συνιστά Βραβείο Νόμπελ θεωρείται, όμως, εξίσου σημαντικό.

     Τα Βραβεία Νόμπελ Χημείας, Λογοτεχνίας, Φυσικής και Φυσιολογίας-Ιατρικής απονέμονται στη πρωτεύουσα της Σουηδίας Στοκχόλμη, ενώ το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης απονέμεται στην πρωτεύουσα της Νορβηγίας Όσλο.

     Σε κάθε Νομπελίστα απονέμονται ένα χρυσό μετάλλιο, ένα δίπλωμα και χρηματικό ποσό που ποικίλλει εξαιτίας της ισοτιμίας του Εθνικού νομίσματος της Σουηδίας σε σχέση με το ευρώ και φέτος υπολογίζεται στα 850,000 ευρώ.

    Το βραβείο μπορεί να μοιρασθούν μέχρι 3 άτομα…

    ΔΕΝ τολμώ να προσάψω οποιαδήποτε «σκοπιμότητα» έστω ηθική, λογική και πολιτικά ορθή για τους αποδέκτες του Νόμπελ Ειρήνης 2020….

    Δηλώνοντας τη χαρά του για την απονομή του Βραβείου στον Διεθνή Οργανισμό στον οποίο κατέχει την θέση του Γενικού Διευθυντή ο David Beasley δήλωσε στα ΜΜΕ ότι ο αριθμός των συνανθρώπων μας που απειλούνται με πείνα διπλασιάσθηκε εξαιτίας της πανδημίας covid-19 από τα 135 στα 270 εκατομμύρια.

    Η πείνα μπορεί να καταπολεμηθεί και τα χρήματα που απαιτούνται για να γίνει αυτό υπάρχουν, οι 2,189 δισεκατομμυριούχοι τα έχουν, ο Οργανισμός χρειάζεται άμεσα 5 δισεκατομμύρια δολάρια και ο κ Beasley ελπίζει στη γενναιοδωρία των πάμπλουτων.

(https://www.cbsnews.com/news/un-world-food-program-director-billionaires-to-step-up-nobel-peace-prize-award/)

    Προσωπικά επιφυλάσσομαι για τη γενναιοδωρία των δισεκατομμυριούχων από τη Καπιταλιστική Νέα Υόρκη μέχρι το Κομμουνιστικό Πεκίνο…

     Διατηρώ το δικαίωμα να αναδείξω με έμφαση το γεγονός ότι το 2020 θα μείνει στην ιστορία της ανθρωπότητας ως...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Τι σημαίνει η πρωτοκόλληση του τουρκολιβυκού μνημονίου στον ΟΗΕ - Άλλοθι για επιδίωξη τετελεσμένων από Άγκυρα

Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ

Νέα δεδομένα δημιουργεί στις εξελίξεις της Ανατολικής Μεσογείου η αναμενομένη από σήμερα προσπάθεια εκμετάλλευσης εκ μέρους της Τουρκίας ολοκλήρωσης της διαδικασίας πρωτοκόλλησης, στην αρμόδια Υπηρεσία του ΟΗΕ, του τουρκολυβικού μνημονίου, καθώς λόγω των πιέσεων και αντιδράσεων της Ελλάδας, της Αιγύπτου, της Γαλλίας και άλλων χωρών, ο ΟΗΕ καθυστέρησε την τυπική αυτή διαδικασία για σχεδόν εννέα μήνες.

Η πρωτοκόλληση γίνεται βάσει του άρθρου 102 του καταστατικού Χάρτη, σύμφωνα με την οποία πρέπει να καταχωρούνται όλες οι διεθνείς συμφωνίες των κρατών για να μπορεί ένα κράτος να την επικαλεστεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Αναμένεται και η επόμενη φάση της διαδικασίας , με την δημοσίευση στο Law Bulletin (DOALOS) που έχει ενδιαφέρον εάν θα δημοσιευθεί στην κατηγορία «Συμφωνίες Οριοθέτησης» που εστω και συμβολικά θα φαίνεται ότι ο ΟΗΕ αποδέχεται την Συμφωνία ως τέτοια ή θα είναι στην κατηγορία «Άλλες πληροφορίες» που καταχωρούνται οι μονομερείς επιστολές και ρηματικές διακοινώσεις.

Η ανάρτηση  στον ΟΗΕ είναι τυπική πράξη και ο ΟΗΕ δεν έχει δυνατότητα απόρριψης του αιτήματος δυο κρατών. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα Ηνωμένα Έθνη παίρνουν θέση για την ουσία και το περιεχόμενο της όποιας συμφωνίας.

Η Τουρκία όμως θα έχει τώρα την ευκαιρία, επικαλουμένη αυτή την τυπική διαδικασία να υποστηρίξει ότι το τουρκολυβικό μνημόνιο έχει πλέον... διεθνή νομιμοποίηση και συνεπώς έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει στην επόμενη φάση, που είναι η δημοσίευση στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβέρνησης της παραχώρησης των αδειών ερευνών στην τουρκική κρατική εταιρία ΤΡΑΟ  στα παράνομα Οικόπεδα που έχει σχεδιάσει βάσει του τουρκολυβικου Μνημονίου και φθάνουν έως τα  χωρικά ύδατα των νησιών (Ρόδου, Καρπάθου, Κάσου και Κρήτης).

Όπως είχε επισημάνει σε άρθρο του για το θέμα της πρωτοκόλλησης του τουρκολυβικου μνημονίου ο Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς  Πέτρος Λιάκουρας «το άρθρο 102 του Χάρτη/ΗΕ που προβλέπει ότι οι συνθήκες και άλλες διεθνείς συμφωνίες ανεξαρτήτως μορφής ή ονομασίας θα υποβάλλονται το συντομότερο δυνατό για πρωτοκόλληση και δημοσίευση στα ΗΕ, που αποτελούν το κεντρικό σύστημα πρωτοκόλλησης και αρχειοθέτησης. Ο λόγος γι’ αυτή τη διάταξη του Χάρτη/ΗΕ ήταν να προληφθούν οι συνέπειες από την τακτική των μυστικών συμφωνιών και να δημοσιεύονται όλες οι συμφωνίες σε ειδικό τεύχος. Μάλιστα δε στο άρθρο 102 του Χάρτη/ΗΕ προβλέπεται ότι τυχόν μη πρωτοκολλημένες συμφωνίες δεν θα ήταν δυνατόν να γίνονται αντικείμενο επίκλησης ενώπιον των ΗΕ. […] Σημειωτέο, βεβαίως, ότι αρκετές συμφωνίες δεν έχουν πρωτοκολληθεί για άλλους λόγους, χωρίς να αμφισβητείται ούτε η ισχύς τους ούτε οι συμβατικές δεσμεύσεις που συνεπάγονται. Πρόκειται προφανώς για τυπική διαδικασία. […] Το τουρκολυβικο μνημόνιο/σύμφωνο δεσμεύει μόνο τα συμβαλλόμενα κράτη. Λόγω δε της τυπικής και ουσιαστικής παρανομίας του, η Ελλάδα έχει διαμαρτυρηθεί. Διαμαρτυρόμενη έχει καταστήσει σαφές ότι δεν είναι αντιτάξιμο έναντί της. Και ευλόγως δυνάμει των νησιών της θα διεκδικεί υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο...».  

Διπλωματικές πηγές στην Αθήνα, μόλις έγινε γνωστή η πρωτοκόλληση του τουρκολυβικού μνημονίου, τόνιζαν:

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Έγινε αποδεκτή ως επίσημη διακρατική συμφωνία στον ΟΗΕ το μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης για την ΑΟΖ


Η Αθήνα νομίζει ότι «βρέχει» ενώ την έχουν «φτύσει»


Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών μετά από 10 μήνες από την κατάθεσή του, πρωτοκόλλησε  το μνημόνιο οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών μεταξύ της Τουρκίας και της Κυβέρνησης της Τρίπολης, δηλαδή της ΑΟΖ που οι δύο χώρας υποστηρίζουν ότι έχουν, υφαρπάζοντας ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Το γεγονός είναι ότι η συμφωνία έχει λάβει την μορφή επίσημου εγγράφου και ενέχει την ισχύ αναγνώρισης από όλα τα μέλη του ΟΗΕ και ειδικά τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας που δεν αντέδρασαν στο Μνημόνιο διαψεύδει την Αθήνα, όπου η κυβέρνηση Μητσοτάκη υποστήριζε ότι «Δεν θα αναγνωριστεί».

Για να καταπιούν τη νέα νέα διπλωματική ήττα πηγές του ΥΠΕΞ χαρακτηρίζουν «Τυπική και τεχνική την διαδικασία» (σ.σ.!) αλλά η αλήθεια είναι ότι ο διεθνής νόμος, όπως καταγράφεται πλέον στον ΟΗΕ, είναι υπέρ της Τουρκίας! Απίστευτο, αλλά αληθινό.

Υπενθυμίζεται ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο είχαν καταδικάσει και οι «27» ευρωπαίοι ηγέτες στη σύνοδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 13 Δεκεμβρίου 2019 αλλά καμία επίπτωση δεν είχε επιφέρει σε διμερές επίπεδο ΕΕ-Τουρκίας κάνοντας απλά μια αναφορά στο ότι παραβιάζει το διεθνές δίκαιο.

Το οποίο πλέον δεν μπορούμε να πούμε ότι το παραβιάζει, αφού έγινε αποδεκτό από τον ΟΗΕ. Πλέον, ατυχώς για την Ελλάδα και κυρίως τους Έλληνες, είναι διεθνώς αναγνωρισμένη η συμφωνία.

Ουδείς από την Αθήνα ενήργησε όταν έπρεπε, όπως έπρεπε στην Λιβύη.

Τα τουρκικά όπλα έφεραν, προκάλεσαν διπλωματικό αποτέλεσμα.

Και όταν τα όπλα προκαλούν αποτέλεσμα...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Όταν οι διεθνείς οργανισμοί λένε ψέματα

Παιδιάτρου

Όπως πολλές φορές έχουμε γράψει από αυτήν την φιλόξενη διαδικτυακή διεύθυνση, τα τελευταία χρόνια και οι τελευταίες δεκαετίες ήταν ένας πραγματικός θρίαμβος για την ανθρωπότητα.  


Μόνο τα τελευταία δέκα χρόνια η ακραία φτώχεια και η πείνα έπεσε για πρώτη φορά κάτω από το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού παρά το ότι προστέθηκε σχεδόν ένα δισεκατομμύριο ανθρώπων επιπλέον στη γη.

Ενώ μόλις πριν από πενήντα χρόνια στο φάσμα της ακραίας φτώχειας ήταν το 60% όλων των ανθρώπων.

Η παιδική θνησιμότητα είναι στα παγκόσμια χαμηλά της.  

Ταυτόχρονα ανεβαίνει συνεχώς ο εκδημοκρατισμός αρκετών κοινωνιών αλλά και η εμπέδωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθώς και ο σεβασμός στις μειονότητες.

Κάθε μέρα που περνάει 325.000 άνθρωποι αποκτούν για πρώτη φορά στη ζωή τους ηλεκτρικό ρεύμα.

Κάθε μέρα που περνάει 200.000 άνθρωποι αποκτούν για πρώτη φορά ύδρευση και πόσιμο νερό.

Αυτή τη στιγμή περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν από το πολύ φαγητό παρά από πείνα.

Ωστόσο όμως τα δύο τρία τελευταία χρόνια σύμφωνα με την τελευταία έκθεση των Ηνωμένων Εθνών παρατηρείται μια μικρή αλλά αισθητή άνοδος του αριθμού των φτωχών και αυτών που είναι στον κίνδυνο της πείνας.

Συγκεκριμένα από το 2016 και μετά, φαίνεται να αντιστρέφεται ελαφρά αυτή η μεγαλειώδης πορεία του ανθρώπινου είδους προς την πλήρη εξάλειψη της φτώχειας.

Ο Παγκόσμιος στόχος της μηδενικής απόλυτης φτώχειας έως το 2030 απομακρύνεται αντί να πλησιάζει. Τι έγινε όμως. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Μας λένε λοιπόν τα Ηνωμένα Έθνη στην τελευταία τους, πρόσφατη έκθεση μεταξύ άλλων:

«Η κλιματική αλλαγή και η αυξημένη κλιματική ποικιλότητα επηρεάζουν την γεωργική παραγωγή, την παραγωγή τροφίμων... Επιπροσθέτως το σταμάτημα της οικονομικής ανάπτυξης επηρεάζει δυσανάλογα την παραγωγή τροφής, ιδίως σε κράτη που η ανισότητα στον διαμοιρασμό των εισοδημάτων και των πόρων είναι έντονη. Η φτώχεια μεγαλώνει στην Λατινική Αμερική στην Αφρική που είναι σχεδόν στο 20 % αλλά και στην Δυτική Ασία».

Μμμμ... Μάλιστα. Η ανισότητα των εισοδημάτων και η κλιματική αλλαγή φταίνε.

Ας πάμε όμως πιο κοντά από την μεγάλη εικόνα.  


Στην Λατινική Αμερική αν δούμε τις χώρες μια μία οι περισσότερες μειώνουν την φτώχεια τους. Η Βραζιλία, η Χιλή, το Περού πάνε όλο και καλύτερα. Και ποιοι την αυξάνουν; Ή Αργεντινή κατά λίγο και η Βενεζουέλα κατά πολύ. Τα Ηνωμένα Έθνη όμως ΔΕΝ λένε την αλήθεια. Ανισότητα και κλιματική αλλαγή. Με ποιον τρόπο η Βενεζουέλα έχει επηρεαστεί από την κλιματική αλλαγή περισσότερο από τα ακριβώς γειτονικά της κράτη που πάνε όλο και καλύτερα; 


Και από που και ως που η ανισότητα είναι η αιτία, ενώ κράτη που αυξάνουν με τεράστια άλματα την ανισότητα όπως η Κίνα βγάζει από τη φτώχεια όλο και περισσότερους και με διαρκώς επιταχυνόμενους ρυθμούς;

Αλλά τα ίδια και στην Αφρική. Από που κι ως που φταίει η κλιματική αλλαγή για την αυξανόμενη φτώχεια στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και όχι στη Μποτσουάνα που έχει μέσο εισόδημα πάνω από 18.000 δολάρια;. Και μάλιστα στην Αφρική τα τελευταία λίγα χρόνια που έχει αναστραφεί η πρόοδος δεν έχει συμβεί καμία τεράστια ξηρασία, σε έναν τόπο που ούτως ή άλλως έχει τέτοια ακραία φαινόμενα.

Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν μετατραπεί σε έναν γραφειοκρατικό μηχανισμό που αντί να χρησιμοποιεί την επιστημονική γνώση...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Ο ΟΗΕ (δυστυχώς) έχει γίνει ΜΚΟ

Ο ΟΗΕ βαίνει προς χρεοκοπία. Αυτό τουλάχιστον ομολόγησε ο γενικός γραμματέας του οργανισμού Αντόνιο Γκουτέρες σε επιστολή του, όπου, μεταξύ άλλων, γινόταν γνωστό ότι τα τελευταία ταμειακά αποθέματα του ΟΗΕ ενδέχεται «να έχουν εξαντληθεί έως το τέλος του μήνα».

Αν αυτό το νέο είναι αληθές (και δεν πρόκειται για ακόμη μία επινόηση που θα προετοιμάσει το έδαφος για να γίνει καμπάνια συγκέντρωσης χρημάτων υπέρ του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών), λίγοι θα είναι εκείνοι που θα αισθανθούν θλίψη για την όποια δυσμενή -για τον οργανισμό- εξέλιξη.

Ο ΟΗΕ είχε στη διάθεσή του περισσότερα προβλήματα παρά λύσεις καθ' όλη τη διάρκεια της βραχείας ιστορίας του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η απροθυμία του να προωθήσει την αποκατάσταση του Διεθνούς Δικαίου σε περιπτώσεις όπως η εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, τα φρικτά εγκλήματα πολέμου που διέπραξαν οι βάρβαρες ορδές του Αττίλα και η κατοχή μεγάλου τμήματος του νησιού.

Ο ΟΗΕ για την Κύπρο ήξερε μόνο να βγάζει ανούσια ψηφίσματα, χωρίς ποτέ καν να διανοηθεί να προτείνει στις υπερδυνάμεις τη δυναμική... έξωση των Τούρκων από τη Μεγαλόνησο. Ετι δε, ο ΟΗΕ, με την απόπειρά του, κατόπιν εντολών από τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, να επιβάλει την αποδοχή του Σχεδίου Ανάν στους Ελληνες της Κύπρου, προσπάθησε να παραδώσει στους Τούρκους το κομμάτι του νησιού που είχε απομείνει ελεύθερο, ενώ εξίσωνε με ανήθικο τρόπο τους θύτες με τα θύματα.

Επιπλέον, τα τελευταία χρόνια ο ΟΗΕ είχε καταντήσει παραμάγαζο των ΜΚΟ και κέντρο επιχειρήσεων για την επιβολή της παγκοσμιοποίησης μέσω της προώθησης της λαθρομετανάστευσης.  


Είναι ένας οργανισμός που αποπειράθηκε να καταργήσει το περιεχόμενό του! Ονομάζεται Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών που καταβάλλει άοκνες προσπάθειες να καταργήσει τα έθνη.

Κανείς οργανισμός, οργάνωση ή οποιαδήποτε άλλη συλλογικότητα δεν αυτονομιμοποιείται. 


Η ισχύς του έχει άμεση σχέση με το κύρος του και την εκτίμηση που τρέφει γι' αυτόν η κοινή γνώμη

Ο ΟΗΕ...